Druckschrift 
Summa universae theologiae : P. 3
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

eccleſie hoc eſt ſtatutū. ⁊cͣ. Ad dd̓ ſi in iurādo intēdebat tm̄ de ſtatutisteritis: obligat̉ ad futura. Si ꝟo intēdebat de p̄teritis qͣꝫ de futuris obligaturIntētio enim obligat.Sequitur quererevtꝝ coactū iuramētū obliget ꝓbat̉ nonNad icit Gregꝰ. Coacta ẜuitia deo placēt. Itē dicit lex qd̓ fit iuſti mētus ca. ra habeo. Itē ſi aliquis iurat aliquid mētus mortꝭ: dꝫ ratu eſſe iuramentū.Itē violētia dꝫ iuuare: qui cogitiurare. ergo ſi iurās ꝓpter mētū mortismiſit ſe aliquid datuꝝ ei tenet̉. Itēdicit Augꝰ. Iuramētū pōt vinculuꝫiniquitatis. Itē. 58. Yſa. Diſſolue colligationes impietatis. Con. Dicit Augꝰ coacta volūtas: voluntas eſt. ergo coactumiuramētū: iuramētū eſt. Item Math..Reddes dn̄o iuramēta tua. Itē quidaꝫꝯſuluit Alexandꝝ papā de quodaꝫ coactoiuram̄to: rn̄dit hēbis me auctore periurii. iuramētū illud obligabat. Itemquidā coactꝰ iurauit ꝯcubine ſue duceret in vxore. de cetero exhiberetparentes ſuos. ꝯſultuſ fuit ſuꝑ hoc Augꝰdixit de ꝯſilio Ambroſii. matrimoniumtꝫ: penitet de reſiduo: videlicet de eo iurauerat: de cetero non exhiberetparētes ſuos. ℟º quidā diſtinguūt dicētes. in ꝓmiſſorio iuramēto excuſatꝭ metꝰIn aſſertorio: ꝗa potiꝰ dꝫ quis mortē pati ꝙͣ falſū iurare. Alii dicunt̉ iuramē ſeu coactū ſeu no. Si eſt licitū peioreꝫ vergit in exitū eſt obligatoriū. Ad ergo rn̄dent ſacrificia coacta inqͣꝫtūcoacta: deo placēt. tn̄ voluntaria redditio d̓o placet. Ad ſcd̓m poſſꝫ dici metꝰ mortis: eſt metꝰ iuſtꝰ: ꝗa dꝫ caderein viꝝ iuſtū. Un̄ Math. x. Nolite time̓ eosqui occcidūt corpus. vel al̓r lex appellat inſtū mētū: qui pōt cadere in ꝯſtante viꝝ.loquit̉ qͣꝫtū ad cās forenſes. tn̄ veꝝ eſt ſialiquis ꝓpter talē mētū aliquid ꝓmittit ſb̓iuramēto tenet̉. tn̄ iudex pōt cogere accipiente ad reſtitutionē Et dicit lex ratūno habeo. ec̄ ip̄e iurauit pōt repete̓ ẜªius. Ad illud ꝟo qd̓ obr̄ dd̓. violentia patrocinat̉ iſti: ꝗa cogit̉ reddere ſatꝭfacere de violētia ſi poſſet ꝯtra ꝓbariAd vltimū ꝟo dd̓m ille auctoritatesintelligūtur de iuramēto illicito.Queritur poſtea ſecundū cuiꝰ intententōꝫ īterp̄tandū ſit inramētū .ſ. aut iurantis: aut recipiētis. dedat Yſidorꝰ iſtā regulā. Quacūqꝫ arte verboꝝ quis iuret. Deus ita accipit: ſic̄ ille cuirat̉ intelligit. Itē in matrimonio ſioīno ꝯſentias. ſed tm̄ ꝟbis expͥmas te ꝯſentire. ꝟboꝝ tn̄ obligatione nihiloīnꝰ obligaberis. ſil̓r in voto: quia veritati p̄iudicatopīo. Conͣ. Iſta ꝟba ſeruiūt intentioni:deꝰ talia ꝟba iudicat: qualia ex intimisferūt̉. Itē dicit Ambroꝰ. Affectꝰ tuꝰ opituo nomē īponit. ergo iſte velit obligare ſe: ſic noīaliter obligabit̉ ſic al̓rſ. ẜᵐ ſuā intentionē. Itē querit̉ de illo qdoloſe exigit iuramētū ab aliquo ꝓponēdoꝟba dupliciā: vt ip̄m decipiat capiat inẜmone: vt īponat ei poſtea qd̓ illud iurauerit: dolus nemini dēat patrocinari. qūoaccipiet deꝰ ẜᵐ intentione illiꝰ cui iuraturQuerit̉ etiā vbi ſūt verba multipliciain inramēto qūo ſūt accipiēda: ad quidobligat̉ iurās. Nūquid obligat̉ ad ſenſumillū ad quē intendit ſe obligare. So.Deꝰ ſimplicitatis amator: duplicitatꝭ aſꝑnator. ita accipit. ſicut ille qui ſine fraude ītelligit. Un̄ regula Yſidori intelligit̉ dedoloſe iurāte. Un̄ ſeuſus eſt quacūqꝫ arte.quacūqꝫ malicia ⁊cͣ. Si ꝟo vterqꝫ fraudulētꝰ fuerit d̓bēt accipi iſta ꝟba ẜᵐ arbitriūboni viri: ẜᵐ ſonāt verba illa apd̓ recte ītelligentes. qn̄ vero ita ſunt dupliciavt equalit̓ diuerſos ſenſus expͥmant. obligat̉ iurās niſi ẜᵐ intentionē ſuā. nec pōtcogi ad obẜuatōꝫ ī alio ſenſu. ſed ad īplen in illo ſenſu in quo intendit iurare.Rdinis conſequētia requirit quere̓ de tertio decalogi mādato: qd̓ dr̄. Memēto vt diē ſabbati ſanctifices: ſubdit̉. Iex diebꝰ ⁊cͣ.De diſtinctione aūt hꝰ p̄cepti a ceteris ingenerali dictū eſt pͥus. An̄ in ſpāli pl̓es dubitationes emergūt. Primo vtꝝ p̄ceptide ſabbato ſit generale: vel ꝑti culare.Scd̓o vtꝝ morale: vel cerimoniale.Tertio de circūſtantiis hꝰ p̄cepti.de obſeruantibꝰ p̄ceptū. Quinto vtrumobẜuātia dominice aliarum feſtiuitatuꝫin eccleſia iubeat̉ hoc de precepto.