poſita lex: quia ex neceſſitate implēt legem:q ex coactiōe. pͥmis non erat difficile onuslegis. Secūdis erat difficile. Sil̓r ī euāgeliota ē ꝙ quidā īplēt euāgeliuꝫ ex caritate etamore: ⁊ illis nō ē onus euangelii difficile.quidā ex neceſſitate ⁊ timore ſeu coactioneq illis eſt difficile. Ergo ſe hn̄t lex ⁊ euāgeliū vt excedētia: ⁊ exceſſa quātū ad ferentēqnus vtriuſqꝫ. Itē duplex ē hō interior etexterior. ſꝫ quantū ad hominē exteriorē granior ē obſeruāª legis. qͣꝫᵐ ad hoīeꝫ īteriorē.grauior ē obſerua euāgelii. gͦ unū n̄ exceditalterū quātū ad ferētes. ſꝫ ſe hn̄t vt excedētia ⁊ exceſſa. Minor pꝫ. qm̄ vita hominisexterioris ſuſtētat̉ ꝑ cibos. videmus autemī lege eē plura cerimonialia de ſb̓tractioneciboꝝ ⁊ abſtinētia ab illis. ī euāgelio auteꝫnihil tale ſb̓tractū ē: nec aliqua abſtinētiaīpoſita a cibo. Ergo quātū ad exteriorē hominē grauior ē lex qͣꝫ euāgeliū. Sil̓r quātuꝫad hoīeꝫ īteriorē grauior ē obſeruātia euāgelii. qꝛ euāgeliū cohibet volūtatē ſeu aīaꝫlex aūt nō: ſꝫ manum. Ergo euāgelium pluscohibet hoīeꝫ īteriorē qͣꝫ lex. qꝛ lex nō aufertvolūtatē mali prīcipal̓r: ſꝫ facultatē. Euangeliū ecōuerſo. qꝛ oīo aufert uolūtatē. Ergograuiꝰ ē euāgeliū qͣꝫᵐ ad iſtū: grauior eſt lexquātū ad illū. Nō gͦ plus ē ſimpl̓r de onereī lege qͣꝫ ī euāgelio: nec ecōuerſo qͦ ad ferentes. īmo ſe hn̄t vt excedētia ⁊ exceſſa. Solutio ad hͦ dd̓ ē. Ꝙ ſimpl̓r magis oneraturferēs legē: ⁊ ſtās ſb̓ lege. qͣꝫ ferens euāgeliūoībus etiā paribꝰ ī ip̄is. Un̄ ⁊ ſi pares haberent caritates. magis tn̄ oneraretur adhucferēs legē. qꝛ onꝰ euāgelii de ſe p̄ſtat diſpōſitionē ad portandū. qꝛ totū qd̓ ē ī euāgelioē ad modū pene ⁊ flāme. qꝛ toᵐ ē īflāmatm̄amoris ⁊ calefactm̄ amoris: ⁊ io de ſe ſubleuat portātē. ſic nō ē de one̓ legis. qꝛ nō datgratiā nec tātā diſpoſitiōeꝫ ad ſui portātēīmo ip̄m ē onus ꝯprimēs portātē ⁊ n̄ leuāsEt hͦ ē qd̓ dicit beatꝰ Bernardꝰ. Libet admirari qͣꝫ leue ſit onus ꝟitatꝭ. Nā ꝟe leue eſtqd̓ portatē nō grauat ſꝫ leuat. ꝗd leuius one̓qd̓ n̄ ſolū nō onerat. ſꝫ portat illū cui portandū īpōit̉. Hoc onꝰ vterū potuit grauidarevirginē grauare nō potuit hͦ onus quibusſe prebuit ſuſtentandū. ſenis Symeōis brachia ſuſtētabat. Ip̄a enī ꝟgo ſpe ⁊ amore cōcepit illū. Et iō vterū ſuū grauidauit ⁊ nōgrauauit. Sil̓r Symeon ip̄m amoris brachio ſuſtētabat: ⁊ iō ip̄ꝫ nō onerabat. Adilld̓ qd̓ pͦ obr̄ dd̓. Ꝙ licet ī lege eſſēt aliquīꝑtinentes ad nouū teſtamētū ſic̄ dictuꝫ eſttamē erāt magis onerati ꝙͣ ferētes euāgeᵐvt pꝫ ex rationibꝰ tactis. Et hͦ et pꝫ ex ꝟboAugꝰ cōtra fauſtū. Alia ſūt īſtituta ꝟtute:magna vtilitate meliora: actu faciliora: numero pauciora: ⁊ ſic nō ſe hn̄t vt excedētia⁊ exceſſa quātū ad ferentes. īmo de ſe ſīpl̓rplus onerat ferentē onus legis: qͣꝫ onꝰ euangelii. Et ꝑ hͦ ſoluūt̉ rationes.Onſequenter riede fructu obſeruāᵉ legis. Circa qd̓plura querūt̉. Prīo generalit̓ an lex iuſtifīcet. Scd̓o quo moralia iuſtificēt. Tertioquō iudicialia iuſtificent. Quarto quō cerimonialia iuſtificēt. Quīto quō ſac̓mētl̓iaiuſtificēt. Circa pͥᵐ ſic arguo. xix Mat. Sivis ad vitā īgredi. Glo. Bede. Iuſticia legis ſuo tꝑe cuſtodita nō ſolū cōferebat boatēporalia: ſꝫ eterna. Sꝫ iuſticia cōferens boaeterna: ē ꝑ quā ē iuſtificatio ꝟa. Ergo lex iuſtificabat vere. Itē Eze. xx. Dedi eis p̄ceptamea ⁊ iudicia mea oſtēdi eis: que faciēs hoviuet ī eis. ſꝫ vita ꝟa nō ē niſi ꝑ gratiā. gͦ ꝑp̄cepta legis ⁊ iudicia ē iuſtificatio ꝑ gr̄aꝫItē in canone miſſe dr̄. Placeat tibi dn̄ehͦ ſacrificiū ſic̄ tibi placuit ſacrificiū Abel:ſꝫ hͦ petit̉ ad iuſtificationē: vt ꝑ ſacrificiūiuſtificemur. Ergo ſacrificiū Abel iuſtificabat. Cōtra ad Ro. 3º. Ex oꝑibus legis nōiuſtificabit̉ oīs caro cū illo. Glo. Oꝑa legisdicūt̉ que cū lege inſtituta ⁊ termīata ſūtvt erāt cerimōialia: ⁊ figuratīa: que nūquāvaluerūt cōſcīam mūdare: ēt ſi cū caritate⁊ deuotiōe fierēt. Itē querit̉ ibidē ī gloNōquid Moyſes ⁊ Dauid ⁊ alij bōi. ī legenō fuerūt iuſtificati ex lege. Et ē ibi reſponſio: ꝙ fuerunt quidā: iuſti. ſꝫ non ex oꝑibuslegis. īmo ſicut nos fide ſaluamur. modo ꝑſpē xp̄i: ſic ⁊ illi ſaluabāt̉. Et quare non exoꝑibus legis. qꝛ lex nō uenit peccata tolle̓: ſꝫoſtendere ⁊ punire. Itē ibidē ī glo. Lex n̄iuſtificat apud deū: ſꝫ fides. De lege autemloquimur ſcd̓m cerimonialia: nō ſcd̓m moralia que utiqꝫ iuſtificāt ⁊ ī euāgelio ꝯſūmāt̉Cōtra. iuſtificari ē de nō iuſto iuſtū fieriSꝫ hͦ ex nollo alio ſit: qͣꝫ ex gr̄a dei. Gr̄a aūtdei nō ē ex p̄cedētibꝰ meritꝭ: ſiue aliquibusoꝑibꝰ Ro. x. Si gr̄a: iā nō ex oꝑibꝰ. Alioquīgr̄a iā nō eſſet gra. Ergo nec quātū ad moralia: nec quātū ad cerimonialia iuſtificat
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten