auctor ueteris teſtamēti eſt auctor malorū.ſic̄ habet̉ Amos 3º. Si eſt malū ī ciuitate qd̓nō faciat dominꝰ. Sol̓o. Dd̓ ꝙ lex Moyſidata ē a bono deo. Ad pͥmā rōnē ī cōtrariū dd̓ ſcd̓m Augꝰ contra aduerſariū legisphetarū. Unus eſt deus: vnus creator bonorū tēporalium ⁊ eternoꝝ. ita vnꝰ e deusauctor duorū teſtamētoꝝ .ſ. ve. ⁊ no. teſ. tn̄ī vno allicit ꝓpt̓ eterna .ſ. ī nouo Et ī vet̓ipter tēporalia. Et ita cum nouū teſtmn̄ ſeulex euāgelica ſit a lege eterna. Conſtat ꝙ ſīmilit̓ ⁊ lex moyſaica que dicit̉ vetus teſtmn̄.ad id tn̄ qd̓ obicit. ꝙ lex moyſaica ꝯuertitanimā ab eternis ⁊ cōuertit ad temporaliadd̓ ꝙ ē conuerti ad tēporalia ꝓpter tēporalia: vt ibi fiat ſtatus. Et hͦ mō lex moyſaicanō cōuertit ad tēporalia. Item ē conuertiad tēporalia: nō ꝓpter ſe ẜꝫ ꝓpter eterna: ethͦ mō lex Moyſi cōuertit ad tēporalia .ſ. vtꝑ hͦ alliciat̉ hō ad eterna .ſ. ut ex dono moueat homine: ⁊ alliciat ad amorē dantis .ſ.dei. Un̄ ī deut̓. x. Poſſideas t̓rā quā iurauitibi. Audi yſrael ꝗd petit vt timeas dn̄m⁊ ambules ī viis eius: ⁊ diligas eum. Ad2ᵐ dd̓. ꝙ in lege Moyſi duplex ē rō p̄cepti.ſ. lrāl̓ ⁊ ſpiritual̓ In oībꝰ moralibꝰ ⁊ iudicialibꝰ ē rō lrālis manifeſta. In cerimonialibꝰāt ē hoī ſpirituali rō ſpiritual̓ māifeſta. Sꝫlitteral̓ rō pōt accipi ī eis dupl̓r: aut quātūad generalitatē ip̄oꝝ: aut quātū ad ſingularitatē: ſicut quātū ad circūſtātias. Primomo pōt ī eis īueniri rō litteralis ſicut in p̄cepto de ꝓhibitiōe comixtionū. ſic̄ dictū ēSed ſcd̓o mō n̄ pōt īueniri. Un̄ quare ariesſacrificat̉ n̄ aliud. Quare ī tali numero: ⁊ n̄maiori nec mīori: ⁊ tn̄ ī his circūſtātiis latꝫro litteral̓: licꝫ nota ſit aliqͣ ſpiritual̓ ī vnaquaqꝫ circūſtātia: quelꝫ enī circūſtātia habꝫronē ſpiritualeꝫ notā hoī ſpirituali. UndeMath̓. 5º. Iota vnū. aūt apex vnꝰ nō trāſieta lege quī oīa fiāt. Ex quo pꝫ ꝙ ī oībus circuſtatus ē rō ſpūal̓. tn̄ illd̓ īfra plenius detmīabit̉ queſtiōe de rōnē cerimonialiū p̄ceptoꝝ. Ad tertiū dd̓. ꝙ quorūdā p̄ceptoꝝvtilitas nobis nota ē: ſic̄ vtilitas iſtiᵐ. Nooccides. nō fornicaberis ⁊cͣ. Quorūdā auteꝫvtilitas non ē nobis nota: ſic̄ vtilitas ꝓhibitionis eſus ligni de nouo plantati: et illaquoruꝫ vtilitas ſcit̉. vocat Rabi moyſes iudeꝰ iudicia. Alia uocat cerimonialia generali noīe. habemꝰ tn̄ ꝙ oīa vocāt̉ preceptagenerali noīe: deut̓. 4º. Audi yſrael p̄cepta⁊ iudicia que ego doceo te: vt facīes ea etviuas ⁊ ingrediēs terram poſſideas eamecce eorū vtilitas. Et ſil̓r deut̓. xxxii. Cuſtodite ⁊ facite vniuerſa que nō īcaſſum ſuntprecepta uobis. Ergo pꝫ ꝙ ex ipſis habemvtilitatē. ſꝫ h̓ uel occultā vl̓ manifeſta. Etꝑ hͦ ſoluit̉ rō. Sed tamē vlteriꝰ pōt addi. ꝙvtilitas p̄cepti pōt eē ul̓ ex p̄cepto: ul̓ ex p̄cipiēte .ſ. ex obediētia ipſiꝰ obtēperantis. Inmultis gͦ cerimoīalibus nō ē neceſſe dice̓ ꝙſit ibi vtilitas ex ꝑte p̄cepti: tamen ē ibi exꝑte precipiētis .ſ. vtilitas obediētie. UndeAugꝰ ſuꝑ gen̄. 8º. ubi loquit̉ de ꝓhibitione.qua deꝰ fecit Ade: ad ꝗd eēt vtilis. Dic̄ cāꝫiuſſiōīs huiꝰ n̄ lōgiꝰ diſſeramꝰ. ſed hec ip̄amagna eſt hoīs vtilitas ꝙ deo ſeruit. In iubendo deꝰ vtiliter fecit quicꝗd iubere voluerit. Hēmus gͦ ī illis meritū ⁊ utilitatemobediētie. Ad 4ᵐ dd̓. ꝗa ꝙ dr̄ fit r̄probatoprioris mādati: ꝓpter ſuā īfirmitatē. hͦ dr̄quātū ad ſtatū euāgelii: reſpectu cuiꝰ eratīfirmitas illa in cerimōialibꝰ. Quia īnutileeſſet ea eē cū euāgelio. Lex enī quātum adilla erat vmbra: ⁊ figura eorū que ī euāgelio īplētur. Et ſic̄ ſigura ē īutilis adueniētefigurato: ꝓpter qd̓ ē. ita illa adueniēte euāgelio. Et ꝓpter hͦ illd̓ dicit̉ r̄ſpcū euāgelii:no ſcd̓ꝫ ſe: vn̄ 7º ad hebreos Trāſlato ſacerdotio neceſſe ē vt legis trāſlatio fiat. Adalias auctoritates dd̓. ꝙ ē loqui de peccatoſeu de paſſionibus peccatorum: aut quantum ad ſui notionem aut quantum ad ſuiaugmentum. Prīo mō ītelligunt̉ ille auctoritates cāliter. qꝛ lex ip̄a fuit cā cognoſcēdipeccatū. Un̄ Ro. 7º. Peccatū n̄ cognoui: niſiꝑ legē. Glo. Per legē paſſiones peccatorum.i. interiores ꝯcupiſcētie fuerūt note. Si ātloquamur de peccato quātū ad augmētuꝫ.ſic oēs ille anctoritates ītelligūt̉ ab apl̓o ꝑoccaſionē nō ꝑ cām: ſicut dictū ē Un̄ RoOccaſiōe accepta: pccm̄ ꝑ mādatū oꝑatū ēī me ⁊cͣ. ⁊ ſic paſſiōēs peccatorū n̄ ſūt aucͣteꝑ legē tāqͣꝫ ꝑ cāꝫ: ſꝫ per occaſionē. Ꝙ ergoquerit̉ qui dic̄ eſſe ꝑ occaſionē pͥuat ne camdd̓. ꝙ differt dice̓ aliꝗd eſſe ex cā ꝑ ſe: ⁊ excauſa per accidens: et ex caſu ⁊ occaſioneDicēdo enim cauſā ꝑ ſe: ⁊ ꝑ accidens. dicoprīcipiū abſolutū: ſꝫ differt. Si enī dicamdōificator edificat: dico cām ꝑ ſe. dicēdo ātmuſicꝰ edificat. dico cauſam ꝑ accidens. ſꝫdicēdo caſum ꝑ occaſione dico principiumcōꝑatū. Nā caſus ⁊ occaſio ſūt ex pluribus
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten