eſt ſcd̓m legē aliquā. ſi gͦ ī filio dei inuenit̉rō ſb̓iectionis ad patre gͦ in eo eſt ſb̓iectioſcd̓m legē aliquā. ſꝫ nō niſi ſcd̓m legeꝫ eternā. gͦ ipſe ſcd̓m naturam diuinā ē ſb̓iectuslegi eterne. Minor patet qm̄ Hyll̓. in librode ſynodis ponit ꝟbū cōcilii dicēs. Nō exeqͣmus uel cōꝑamus filiū patri. ſꝫ ſubiectumītelligimus ſcd̓m diuina naturā. Eſt ergoſb̓iectus ſcd̓m ius legis eterne. Scd̓a rohabet̉ ī eodē. Si quis vnū deū dicēs. xp̄maūt āte oīa ſecula filiū dei obſecutū patriī creatiōe oīm. nō cōfitet̉ anathema ſit. etloꝗt̉ ſcd̓m diuinitatē de filio dei. ſꝫ verbuꝫobſequii ē ꝟbū ſubiectiōis. hec aūt ſb̓iectiofit ẜuis legis et̓ne. gͦ ⁊cͣ. Ad oppᵐ. Augꝰ.ī li. de ꝟa religionē. Ut nos de īferioribusrebus iudicamꝰ. ſic de nobis ſola ꝟitas iudicat. De ip̄a aūt nec pater: nec enī minꝰ ēꝙͣ ip̄e. ⁊ iō que pater iudicat ꝑ ipſu iudicat⁊ ſcd̓ꝫ hͦ dr̄ ꝙ pater oē iudiciū dedit filio.Si gͦ filiꝰ ē ip̄a ꝟitas. gͦ n̄ ē minor patre. necde ip̄o pater iudicat. gͦ nō ſb̓icit̉ patri ergonec legi eterna. Solutio. dd̓ ſcd̓m beaturHyll̓. ſemꝑ ītelligētia dictorū ex cauſis eſtaſſumēda dicēdi. Un̄ iſte auctoritates debēt expoī. n extēdi. nomē enī ſb̓iectiōis dr̄multipl̓r. Aliqn̄ enī ſonat īdigniꝰ reſpectueius cuiꝰ dr̄ ſb̓iectū. quo dicimꝰ materiamſb̓iectā forme. ⁊ paſſiua actiuis: ⁊ īferioraſuꝑioribꝰ. Aliqn̄ enī ſonat īdigniʰ quomōdicimꝰ ſb̓ſtātia ſb̓iectā accidēti. ſubſtantiaenī ī eo ꝙ dr̄ ſb̓m dignior ē accidēte. ꝗa dr̄ſb̓m ī eo ꝙ facit accidens ſubſiſtere. Aliqn̄aūt ſonat iequale quo dicimꝰ nature ꝟtutēeē ſb̓iectā nature. ⁊ ꝟtꝰ nature ē equalis nꝰcuiꝰ ē. Prīomo īportat ſb̓iectio habitudīeꝫſcd̓m īferioritatē ſicut habitudinē ſb̓iectīreſpectu eius qd̓ ē ſuꝑ illud. Scd̓o modoīportat habitudinē reſpectu eius qd̓ eſt inſb̓iecto. Tertio mō īportat habitudineꝫque attendit̉ in hͦ ꝙ dico eē ab alio. ſic ꝟtꝰē a natura ⁊ h̓ ē habitudo origīs. hͦ gͦ mōhabitudo ſb̓iectiōis filii ad patrē. īportathabitudinē originis ⁊ n̄ īdignitatꝭ. ul̓ inferioritatꝭ. ſꝫ eqͣlitatꝭ. Un̄ exponēd̓ ē qd̓ dicit̉no exequamꝰ ⁊cͣ. i. nō dicimꝰ filiū equalē patri. ita ꝙ dicamꝰ filiū eē nō ex alio ſic̄ prēꝫquia filius eſt a patre. Un̄ poſt illā auctoritatē habet̉. neqꝫ enī pluit ex ſe. ſꝫ a domino.ſ. auctoritate patris. Eodē mō intelligēdūē illud qd̓ dr̄ filiū eē obſequutū patri ī creatiōe. Nā ꝟbum ob ſequēdi n̄ notat ibi mīoritatē vel diminutionē potētie in filio. ſednotat in patre pͥmā auctoritatē. vnde ſic̄ īīperāte ē auctoritas prīa. ī exequete eſt auctoritas ab illo. ſic filiꝰ habet auctoritatē apatre. ⁊ in patre ē prīa auctoritas creandires. Et quātū ad hͦ ītelligit̉ illud ſicut etpatet ī illo libro. Ex his gͦ nō ſequit̉ ꝙ filiꝰſcd̓m diuina naturā ſit ſb̓iectus legi et̓ne.ſꝫ magis ſequit̉ ꝙ ipſe ſit lex eterna. ꝗa lexdicit ius ⁊ ex aliqua prīa auctoritate. ipſiaūt filiꝰ eſt ius ipſū ⁊ rō que ē ex patre.Tertio queritur anirrōnabilia ſb̓iciāt̉ legi eterne. Ad qd̓ ſicDam. Actus īuolutarii nec precio nec penadigni habēt̉. ſꝫ actꝰ irrōnabiliū ſunt ī volūtarii gͦ ⁊cͣ. Si gͦ legis eterne ē p̄miū tribue̓:⁊ punire ſcd̓m meritū. Quia lex eterna eſtque mali miſera: boni bonā uita merentur.⁊ nec irrōnabilia: nec actus eorū cadūt ſublege eterna. gͦ nō ſubiciunt̉ ei. Ad oppoºAugꝰ. xix. de ci. dei. nullomo aliꝗd legibusſūmi creatoris ordinatoriſqꝫ ſubtrahit̉. a qpax vniuerſitatꝭ adminiſtrat̉. Quicꝗd gͦ ēī rerū vniuerſitate cadit ſub ordine legieterne. gͦ ⁊ irrōnabilia. Sol̓o dd̓ ẜm beatuAnſel. ꝙ irrōnabilia ſubiciūt̉ legi eterne. ſꝫē ſubiectio legis eterne naturalis ⁊ ſine iudicio. Et hͦ mō irrōnabilia ſubiciūtur legieterne. Alia ē cū iudicio ⁊ hͦ mō rōnabiliaſubic̄iūt̉. Oīs aūt creatura ei ſubicit̉ pͥmaſubiectiōe. Un̄ Anſel. Cur deꝰ homo Unaqueqꝫ creatura cuꝫ ſibi p̄ceptū ordinē naͣl̓raut rōnaliter ſeruat deo obedire dr̄. maxīerōnalis cui datū ē ītellige̓ quid debeat. etita quelibet creatura obedit ⁊ ſubicitur legi eterne.Quartoᵐ queritur.tionabilibus. Et pͦ an̄ mali r̄probi ſubiciūt̉legi eterne. Ad qd̓ ſic. Ro. 8º. Sapiētia carnis īimica ē deo. legi enī dei nō ē ſubiecta.Glo. Unꝰ hō ē eadē ꝗa natura a bono deocōdita bona. que heri ſapiebat ſcd̓m carnēhodie ſcd̓m ſpiritū .ſ. que dū viciū habet. n̄pōt ſb̓ici legidei ſic̄ claudicatio n̄ pōt ſb̓icirecte ābulatiōi. Si gͦ īpoſſibile ē ꝙ claudicatio ſubiciatur recte ābulatiōi. Ergo īpoſſtibile eſt ꝙ natura hn̄s viciū ſubiciatur legieterne. ſꝫ hoīes r̄probi ſūt huiꝰ nͤ. g ⁊cͣ. 2ro Auguſtini in li. de li. arº. Cum manifeſtuſit alios hoīes eſſe amatores reꝝ eternaꝝ.
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten