Druckschrift 
Summa universae theologiae : P. 3
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

ad hoc vt moueat̉ deorſū: ẜm hūc modumuolūt dicere de naͣ hūana xp̄i. habuit naͣꝫad patiendū tn̄ eſt paſſibilis. qͥa non hūitneceſſitatē ad patiendū. Et hec volūt ſēſiſſeHyl. dicit in liº de ſynodis. xp̄s pati potuit: ſꝫ paſſibilis eſſe potuit: qͥa in naͣ hūana xp̄i fuit principiū maͣle diſponens neceſſario ad patiendū. qd̓ quidē eſt lex ꝯcupiſcentie ſiue fomitis traducta ſicut in nobisSed pͥncipiū patiendi fuit exͣ naturā ſuā .ſ. ī efficiente .ſ. in uolūtate eiꝰ qui niſi ip̄e uoluiſſet potuiſſet pati: nec vulnerari: necledi. Et hoc exponūt ꝟba Hyl. habuit naͣm ad dolendū .i. lege naͣe ſeu meritūẜm quā eſt neceſſitas ad patiēdū. Sil̓r exponūt hūiſſe ſenſū pene: ꝗa fuit diſſēſus uoluntatis. dr̄ dolor fuiſſe in ſēſu. ꝗa fuit in ſenſu uolunratis diſplicentia. Ad illud ꝟo qd̓ dr̄ timuiſſe nonpoluiſſe dicūt: hoc dr̄ qͥa fuerūt in eopaſſiones hiꝰ ſicut in nobis ꝓut diffiniunt̉a ph̓o per motu inuoluntariū. ẜm ſoluūt oīa. Sꝫ contͣ hoc obicit̉.. Hebr. ſuꝑillud. Si eſſet ſuꝑt̓rā eſſet ſacerdos ⁊cͣglo. quid ꝯgruēt̓ offerret̉ hōibꝰ ꝙͣ hūanaͣ caro: quid aptum imolationi caromortalis ſequit̉ de ſacrificio qd̓ obtulitxp̄s in paſſione de quo eſt intelligendumUn̄ ibi dr̄. vnus ip̄e erat offerebat quodofferebat. Ex quo relinqͥt̉ caro xp̄i ſo habuit potentiā ad imolatione paſſiōeꝫſꝫ etiā diſpoſitione aptitudinē. Itē Boetiꝰ in liº de duabꝰ naͣis vna ꝑſona xp̄i diſtinguit tres ſtatꝰ hoīs: ſtatū inno centie. ſtatu miſerie. ſtatū beatitudīs. dicit a ſtatu īnocentie accepit xp̄s alere indigens alimēto ſic̄ Adā hūit. Aſtatu miſerie accepitcorpꝰ mortale. Un̄ dicit mortale corpꝰ aſſūpſit ut mortē a genere hūano fugaret. A ſtatu ꝟo beatitudinis accepit peccādi īpaſſibilitatē. Si eſt corpꝰ mortale eſt poſiue aptitudine. Relinquit̉ corpꝰ xp̄i huitaptitudinē ad moriendū patiendū. ℟º ẜꝫbtm̄ Augꝭ. Uolūtate triſticiā ſuſcepit veraꝫquo carnē. Et ſicut dic̄ btūs Hyl.. De trinitate. ille de celo eſt hn̄s ad patiendūcorpꝰ paſſus eſt ſed naͣ hn̄s ad dolend̓Itē Hyl. quā infirmitate dn̄atā hꝰ corꝑiſcredis cꝰ tantā huit naͣ virtutē. Itē Hyl.lꝫ forma corꝑis noſtri eſſet in xp̄o tamenvitio ſe infirmitatis nr̄e forma erat in corꝑeẜm bt̄m̄ Augꝭ. pꝫ fuit paſſio ī xp̄o: ſꝫ ſb̓iecta uolūtati. Un̄ dic̄ uolūtate triſticiā ſuſcepit ꝟam: quo uoluntate carnē vera. Scd̓mꝟo bt̄m Hyl. fuit paſſio in xp̄o neceſſitatē. Et dicit naͣm hn̄s ad dolendumnec dn̄ationē vt paſſio dn̄aret̉ ſue voluntati: ꝓpter qd̓ dicit infirmitatē dn̄atamhꝰ corꝑis: nec vitiū ſiue peccati ob noxietatē: ꝓpter qd̓ dicit vitioſe infirmitatisnr̄e erat forma in xp̄i corꝑe. Dicendū ergoẜm hūc modū ad determinatōeꝫ ꝟboꝝ btīHyl. p̄cedentiū ſcoꝝ in xp̄o al̓r fuit popatiendi ꝙͣ ſit in nobis in ſtatu miſerie.fuerit in Adā in ſtatu īnocentie. In nobisenī eſt poͣ neceſſitate patiendi volūtate patiendi: nec potentē ꝓhibere paſſiōeꝫIn Adā fuit poͣ ī ſtatu īnocentie ſine aliqnaneceſſitate diſpōe ad patiendū: volūtate ad patiendū: nec potente ꝓhibere paſſiōꝫſi eſſet. In dn̄o ꝟo ih̓u fuit poͣ ad patienduꝫ tn̄ indiſpoſita ut in Adā: nec neceſſitate ad patiendū vt in nobis: ſꝫ diſpōne adpatiendū volūtate potēte ꝓhibere paſſionē. Dicēdū igit̉ ſit potētia actiua paſſiua. Potētia actiua ī nobis eſt ſolumſubiecta volūtati. potētia paſſiua noͣ. ſed ſequit̉ ꝯditiōꝫ naͣe. In dn̄o ꝟo ih̓u potentiapaſſiua ſicut actiua fuit ſubiecta uolūtati. vt eſſet dn̄a ſui actꝰ ſue paſſionis vt ſic̄uolūtas nr̄a hꝫ dn̄ium ſui actꝰ potēs ꝓhibe uel educere. Ita xp̄i uolūtas dn̄ium habuit potēs fuit ꝓhibere paſſiōeꝫ a potētiapatiēdi aſſūpta vel ip̄am educere ī actū patiēdi. Et qͥa paſſio ī effectu ī xp̄o depēdebata volūtate: ꝙͣuis eſſet diſpoſita pati ī carne. ꝓpterea dic̄ Hyl. hꝫ naͣꝫ doloris necexcipit ſenſū pene nec̄io nec timet nec doletvel ſentit vulnꝰ per naͣm: tn̄ dicit ve paſſum hr̄e corpꝰ ad patiēdū: nec īfirmitateꝫdn̄ataꝫ ſuo corꝑi nec vitioſe īfirmitatis for huiſſe. Dicendū Adā ad hoceſſet īpaſſibills erat ex ꝟtute dīne ꝓtectionis ẜm Hugꝭ. ī li. de ſacramētis ex ſua naͣItē ī nobis eſt paſſibilitas neceſſitatead patiēdū. ſed in xp̄o erat diſpō ad paſſibilitate: tn̄ potēs erat ꝓhibere oēs paſſionea hēbat amplius Adam. Nos ꝟo hēmdnīum actionū noſtraꝝ paſſionū ẜm damac̄. Xp̄s aūt habuit vtrūqꝫ dn̄iuꝫ. Et hocuult Hyl. ī aucͣte p̄dicta. Ad illud qd̓ q̄ride gr̄a fruittōis debe̓t ꝓhibere oēꝫ paſſion ſēſum paſſiōis. Dicēdum gratia inxp̄o ꝯſiderat̉ dupl̓r vel ẜm ſe ſic. habebat