ſb̓iecti ipſi humanitati. Si gͦ dr̄ caput eccl̓ieeo ꝙ regit eccleſiā ſibi ſb̓iectam. gͦ ſilr̄ dꝫ dicicaput angeloꝝ eo ꝙ regit ⁊ imperat angel̓ſibi ſb̓iectis. Sol̓o iſtiꝰ patet ex predictis.Nā ſi dicat̉ caput ꝑ methaphora: quā rex dr̄caput regni ⁊ mouens ⁊ imperans ipſi. Sicipſe xp̄us inquātū homo ē caput angeloruꝫ.ꝗa ipſe eſt rex ꝯſtitutꝰ ſuper omnes angelosqui adorat eū. Si aūt dicat̉ caput ẜm ꝯformitatē nature: ſic xp̄ūs inquātū homo nō ēcaput angeloꝝ ſimplr̄: ſꝫ ẜᵐ quid. quia nō eſtꝯformis angelis in natura ſimplr̄: ſꝫ ẜᵐ ꝙ dr̄ꝙ anima rōnalis quātū ad partē ſuꝑiorē intellectiuā habet ꝯformitate cū angelis. Eſtgͦ caput ipſis inquātū ꝯformat̉ eis ī naturaꝑ parte rōis intellectiuā. Hoīuꝫ aūt ē caputſimpliciter iſto modo: quia plenaꝫ habet coformitatē cum illis.Cōſequenter queritur vtrū ſit caput electoꝝ omniū. Ad quodſic obr̄. Ipſe xp̄us ꝓprie nō ē caput niſi ẜᵐ ēhomo. Si gͦ nō fuit homo ante incarnationēgͦ nō fuit caput ante īcarnationē. gͦ nec fuitcaput ſanctoꝝ patrū an̄ incarnatiōem exiſtētiū. Itē xp̄s dr̄ caput eccl̓ie ꝓprie ꝓpterꝯformitate nature: quā habet cū eccleſia. Sigͦ ante incarnationē nō erat ip̄e ꝯformis innatura cū eccl̓ia. gͦn̄ erat caput eccleſie ſiuefideliū: qui ſunt membra eccleſie an̄ īcarnationē. Contͣ. Xpūs eo dr̄ eē caput: quo creditus ē eē homo ꝓprie loquendo. Si gͦ eadēfide credebat̉ a pͥmo iuſto ante incarnatōeꝫvſqꝫ ad vltimū iuſtū poſt incarnationē. Sꝫpoſt incarnationē credit̉ iā eſſe homo. ab ill̓aūt futurus homo. et tn̄ fides eadē. ꝗa creditū idē .ſ. deus homo. gͦ eque eſt caput eoꝝqui fuerūt ante incarnationē ⁊ poſt. Iteꝫaut xp̄us dr̄ caput poſt incarnatiōem ꝓpternaturā quā iā habet humana: que ē naturaꝯformis fidelibꝰ: aut ꝓpter fidem: quā hēntfideles de illa humanitate. Si ſolū dicat̉ caput quia habet humanitatē. gͦ cū ẜm humanitatē equaliter ꝯueniat cū hoībꝰ fidelibus⁊ infidelibꝰ: equaliter eſſet caput fideliuꝫ ⁊infideliū: qd̓ maximū ē incōueniēs: ꝗa nūqͣꝫhomo exiſtens in peccato necⁱ infidelis ē mebrum eius ꝓprie. eo ergo dr̄ caput ꝙ credit̉homo cū amore. Si ergo fides iſta manet eadem in ſanctis an̄ īcarnatōeꝫ ⁊ poſt: tēporeſolū variato: manifeſtū ē ꝙ equaliter ⁊ eod̓modo eſt capul ſanctoꝝ exiſtētium ante incarnatione ⁊ poſt. Itē col. i. Ip̄e eſt caputcorporis eccleſie. Glo. querit cum eccleſia abAbel inceperit: quō xp̄us eſt caput eoꝝ: qutunc fuerūt. Et rn̄det ꝙ dr̄ caput ẜm dinitatē ⁊ humanitate. Secūdum dīnitatē fuitpͥncipiū ⁊ fundator eccleſie: quia omnes iuſtos qui ab Abel vſqꝫ ad vltimū iuſtū generantur virtute dīnitatis illuīauit. Secūdūhumanitate etiā poteſt dici caput vel pͥncipiū eccleſie: quia ſuꝑ fidē humanitatis eiusfundata eſt. Ex hoc expreſſe relinquitur ꝙ ſieccleſia fuit fundata ſuꝑ fidem humanitatſue ante incarnatione. et eo dr̄ caput quo ēfides d̓ ſua hūanitate. gͦ eſt caputᶠ eoꝝ ꝗ fuerunt ante incarnatione fideliū: ſic̄ eoꝝ ꝗ ſūtpoſt incarnationē. Sol̓o. dd̓ ẜm Aug. quiponit̉ exemplū in li. de catetizādis rudibusqd̓ exēplū hr̄. 38. gn̄. de filiis Iude in quoruꝫnatiuitate Zaram pͥor eduxit manū: in quaobſtetrix ligauit coccineū dicēs. Iſte egredietur prior. illo ꝟo retrahete manū egreſſuseſt alter. Et dicit Augꝰ. Ꝙ ſic̄ Xaram dū naͣſceret̉ prior emiſit manum: poſtmodū caputſecutum eſt. deinde cetera membra. ſꝫ tn̄ caput dignitate ⁊ poteſtate p̄cellit. lꝫ temporeſequeret̉. Ita xp̄us mediator dei ⁊ hoīumin patriarchis ⁊ ꝓphetis premiſit manū an̄ꝙ apꝑet in carne vinculis legis ſuꝑbū populū ꝯſtringētē ſiue ꝯpͥmentē. tempore autnaſcēdi ſecutū ē caput corporis eccleſie: cuiadheſerūt omnes fideles credēdo. Relinqꝗtergo ꝙ fuit caput fideliū ⁊ pn̄tiū ⁊ antiqͦꝝ.Nō ſequit̉ g. tūc nō fuit homo. gͦ tc̄ non fuitcaput. quia ipſe eſt caput eo ꝙ eſt creditushomo ⁊ amatus. Ad pͥmū obiectū ī ꝯtrariū patet rn̄ſio. ꝗa xp̄ūſ nō dr̄ caput eo ꝙ eſthomo in re: ſed eo ꝙ eſt homo in fide. Undeꝗa creditus eſt eſſe homo: ideo eſt caput hͦmodo. ſimilr̄ ſe habet ad antiquos ⁊ pn̄tesquia eadem fides eſt. Unde ſic̄ eadem eſt p̄deſtinatio ⁊ veritas predeſtinationis anteexitu rei p̄deſtinate ⁊ poſt: licet res mutet̉.ſimilr̄ eadem eſt veritas fidei: qua creditꝰ ēxp̄us incarnaturꝰ vel incarnatꝰ. lꝫ temporevariet̉. Ad aliud ſilr̄ patet rn̄ſio.Conſequenter querit̉ vtrū xp̄ūs ſit caput reproboꝝ: qui ſunt īfide ⁊ caritate: tn̄ ī hoc nō ꝑſeuerabūt. Adquod ſic obr̄. Corpꝰ xp̄i veꝝ: quod traxit de