ſupradicta. n̄ 2º Ad illud qd̓ ſeꝗt̉ dd̓. ꝙ ſiauctor dicet̉ penes quem reſidet pͥª pͥncipalitas: ſiue auctoritas locū heret: qd̓ ꝓponit̉: ſꝫn̄ ē ſic: ut factu ē. Ad vltimū dd̓ ꝙ ſic̄ dic̄Aug. de aīa ⁊ ſpū. Ꝙ ſpūs .ſ. eſt patris ꝑ filiimunꝰ. vn̄ rō muneris ꝓprie ꝯuenit ſpūi ſcoꝓpter qd̓ ⁊ illa q̄ ꝓprie rōne ſiue ꝓprietateꝫmuneris dicūt: ſpūi .ſ. attribuūt̉. Talia autēſunt dona gratuita. vtpote quibꝰ fit hoīsreparatio. Pretea hiꝰ dona n dat̉ niſi entiactu. Creatio aut ē ꝓductio n̄ entis in eē. vn̄collatio eoꝝ quibꝰ ꝯuenit rō doni vt muneris ſequit̉ eē actu: ꝓpter qd̓ dona que referutur ad recreatione appropͥant̉ ſpūi ſco. Un̄ſecꝰ ē de oꝑibꝰ creationis ⁊ recreationis.Preterea in oꝑibꝰ ꝯditionis ſiue creatōiſē ꝗdā modꝰ appropͥatōis. lꝫ effectꝰ indiffereter ſit a tribꝰ ꝑſonis. Auctoritas .n. patri attribuit̉. ars filio. cālitas ſiue diffuſio ſpūi .ſ.Un̄ Augꝰ. xi. de ci. dei. Quia tria quedā maxime ſciēda de creatura nobis oportuit intimari. quis eā fecerit. ꝑ ꝗd fecerit. quare fecerit inꝗt. Sixit deꝰ. fiat lux. et facta eſt lux. etvidit deꝰ lucē ꝗa bona ē. Si gͦ querimꝰ ꝗs fecerit: deꝰ ē. Si ꝑ quid fecerit. dixit deꝰ ⁊ fcāē. Si quare fecerit. ꝗa bona ē: nec actor ē excellētior deo: nec ars efficacior dei ꝟbo: neccā melior ꝙ ut bonū crearet̉ a bono. Dicēdūigit̉ ꝙ lꝫ ī creatōe coē ſit opꝰ triū ꝑſonaꝝ. tn̄rōne aliqua ꝑ diſtinctōeꝫ fit appropͥatio ꝑſonis. ꝗa vt dic̄ Aug. i0. de ci. dei. Pr̄ intelligitur ꝗ dixit fiat. Qd̓ autē intellr̄ factū ꝓculdubio ꝑ filiū factū eſt. In eo ꝟo ꝙ dr̄ viditdeꝰ ꝙ bonū eēt: ſpūs ſcūs intellr̄. Et ſic trinitas ī ſuis oꝑibꝰ intimat̉. Sic erit in recreation in qua multo magis ſignū bonitatis apparet. Plus .n. ē aīam reꝑare qͣꝫ creare celū⁊ terrā. Sic ē gͦ ut pr̄ ꝯceptōeꝫ faciat ꝑ ꝟbūſiue ī ꝟbo ⁊ ſua bonitate: que appropͥat̉ ſpūiſcō. vn̄ bonitas ē qͣi cā ꝯiucta vt cui appropͥat̉ ipſa diffuſio ī ip̄a uniōe ſiue ī noſtre nature aſſumptione.Quarto queritur picatur filiꝰ ſpūs ſcī. Cū .n. dicat̉ ꝯceptꝰ de ſpū .ſ.cur n̄ ſit filiꝰ ſpūs ſcī. Rn̄den̄ eſt ẜᵐ Aug. inench̓. nō eſſe ꝯcedendū ꝙ ꝗ de aliqua re naſcit̉ ꝯtinuo filiꝰ eē nūcupet̉. et ē inſtantia incapillo ⁊ pediculo: ꝙ naſcit̉ d̓ hoīe: ⁊ ī aqua⁊ ſpū ſco: de ꝗbꝰ naſcūt̉ fideles. On̄dit̉ autēꝙ n̄ ꝯuertit̉ ꝯn̄tia. ſi aliꝗd naſcit̉ de aliquoꝙ ſit eiꝰ filiꝰ. uel ſi dicat̉ filiꝰ ꝙ naſcat̉ de illo.et ē exēplū in illis: ꝗ dn̄t̉ filii iehēne. Circa hāc qōn querit ſic ⁊ on̄dit̉ ꝙ nō ſit filiꝰſpūs ſci. Dic̄. n. Aug. Ꝙ natꝰ ē de Maria ſic̄filiꝰ. et de ſpū ſancto nō ſic̄ filiꝰ. Itē Aug.de trini. 2. Ih̓s neqꝫ ſuus neqqꝫ ſpūs ſcī filiuſdici pōt. Con. Quecūqꝫ ꝑͤ indr̄iā cooꝑātur alicui effectui ad ꝓductionē alicuiꝰ ī eſſeẜm indifferētē rel̓onē ſe hn̄t ad illud. Si gͦpr̄ ⁊ ſpūs ſcūs ꝑ indr̄iā ſe hn̄t et indifferenter cooꝑāt̉ incarnatōi xp̄i ſiue natiuitati eiꝰtꝑali: ẜm indifferētē relatōeꝫ ſe hn̄t ad xp̄mhoīeꝫ. Si gͦ filiꝰ ẜᵐ ꝙ hō dr̄ filiꝰ dei patris: etdeꝰ pr̄ pater illiꝰ: et eadē rōne ſpūs .ſ. dicet̉pr̄ eiuſdē. Sꝫ qd̓ ꝯuenit illi hōī ꝯuenit filiodei. Igit̉ filiꝰ dei ē filiꝰ ſpūs ſcī. Itē totatrinitas ē pr̄ nr̄. et ſic ſpūs .ſ. eadē rōe: ⁊ pr̄ illiꝰ hoīs. Sꝫ qd̓ ꝯuenit illi hoī: ꝯuenit filio d̓igͦ ⁊cͣ. Ꝙ aūt trinitas ſit pr̄ nr̄ hr̄ Io. i. Lediteis ptāte filios dei fieri. dr̄ d̓ iuſtis. Hec aūtfiliatio ē ꝑ grāꝫ. Sꝫ ī xp̄o fuit abūdātiſſimagrā. Un̄ ⁊ ip̄e dꝫ dici maxīe filiꝰ ſpūs ſcī: cuiappropͥat̉ donū gre. Hic̄. n. Aug. Ianto magis efficit̉ filiꝰ: quāto largiꝰ dat̉ ei ſpūs bonꝰSꝫ cū largiſſime data ē grā xp̄o hōī: maxīedicet̉ fili. Itē ī can. deuter. Heꝰ nōnē ip̄eē pr̄ tuus: ꝗ poſſedit fecit ⁊ creauit te. Sedꝯſtat ꝙ tota trinitas fecit ⁊ creauit hoīemillū ⁊cͣ. Itē ſicut in trinitate ſunt tres ꝑͤ īeadē eēntia: ſic ī dn̄o Ih̓u ſunt tres nͤ ī eadē ꝑª. vt dic̄. B .ſ. Sup̄ma q̄ ē dīnitaſ. īfimaq̄ ē caro. media q̄ ē aīa. Sed rōne ſup̄me nͤ ēfiliꝰ .ſ. dei patris. rōne infime ē filiꝰ .ſ. ꝟ̓ginismatris. Igit̉ et rōne nͤ medie ſilr̄ erit filiꝰ. s.creatōis ul̓ recreatōis. Sꝫ ſiue ſic: ſiue ſic eritfiliꝰ trinitatis. et ita filiꝰ ſpūs ſcī vt ſupͣ.Itē ꝑ hͦ ꝙ dr̄ ꝯceptus de ſpū ſco notat̉ aliarelatio xp̄i ad ſpm̄ ſcm̄. Xp̄i dico ẜm ꝙ hō: ⁊hͦ ē ẜm rōne originis. Multo igit̉ magis dicet̉ filiꝰ ſpūs ſcī: ꝙͣ hō purꝰ dicat̉ ꝑ grām filius trinitatꝭ. ℟. In dīnis nō ē aliꝗd ponēdū: vn̄ ſequat̉ relatōnū ſeu ꝓpͥetatū ꝑſonaliū ꝯfuſio. Ubi .n. ꝑfectiſſimꝰ ordo ē: vt indīnis ꝑſonis: ibi nulla pōt eſſe ꝯfuſio: ꝓpterqd̓ nulla rōne ponēdū ē ī dīnis ꝑſonis: vn̄ſequat̉ relationū ꝯfuſio vel ꝑſonaliū ꝓpͥetatū patris ⁊ ſpūs ſcī. Un̄ Anſel. Propter hͦſolꝰ filiꝰ īcarnatꝰ ē: vt pater nō coīcet ronēfilii: nec e9. nec ſpūs ſcūs rōnē filii vel pr̄isvt ſic̄ diſtīguūt̉ relatōes ꝑſonaꝝ eternalr̄.ita etiaꝫ diſtīguātur tꝑalr̄: et ille ꝗ fuit filiꝰd̓i ab eterno ſit filiꝰ ꝟgīs tꝑalr̄. Cōcedēdūaūt ē ꝙ ē filiꝰ patris et eſt filius dei. ſꝫ cū dr̄
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten