ꝯiūcta ſiue hūc hoīeꝫ ex dīna ⁊ naͣ humanaꝯſtātē. Io nō ꝯcedit ꝙ hō cepit eē deꝰ. ſꝫ e9ºnec ꝙ homo eſt deificatꝰ: ſꝫ deꝰ ē humanatꝰ.Tertia ꝟo opinio ꝯſiderat eē rōnale. vr̄dic̄ xp̄m eē ꝗd ẜᵐ ꝙ deꝰ: ⁊ aliquo mō ſe hn̄tem. ẜm ꝙ hō. et hͦ ꝓpter eē hūane nͤ: quodaduenit poſt ꝯpleta īpoſtaſim. Nā cum duenͤ ſint vnite ī hac ꝑſona: vna eaꝝ aduenitpoſt eē huiꝰ ꝑſone. Qd̓ aūt aduenit poſt eēīpoſtaſis nō cedit ī ꝗd ipſiꝰ īpoſtaſis: ſꝫ ī qͣlr̄ens ut quoqͦmō ſe habens. Et ideo iſta opīodic̄ ꝙ xp̄s nō ē ꝗd ẜᵐ ꝙ hō. Hec igit̉ ē diſtīctio opionū: quarū tertia reprobata eſt perdecretalem Alexandri. quia ꝓpinqua eſt errori. ſicut infra plenius manifeſtabitur.Ueritur opīone cōtraaūt de primaquā obr̄ hoc mō. Nā iſta opīo ponitplura. Primo .n. ponit ꝙ filiꝰ dei incepiteē homo: et ꝙ hō īcepit eē filiꝰ dei. et ꝙ filiꝰaſſumpſit hoīem. 2º ponit ꝙ aſſumēs .i. filius dei ē aſſumptum .i. hō ſiue filiꝰ hoīs. tn̄ſuppoſito filio hoīs nō ſupponit̉ filiꝰ dei nece9. 3º ponit ꝙ ille homo non eſt diuine ⁊humane nature. ſed humane tantum.Contra primum nonobr̄ hͦle homo cepit eſſe deꝰ. et ꝯſtat ꝙ in inſtantiincarnatōis. gͦ recēter ē deꝰ. qd̓ falſum eſt ⁊incōueniēs. Nā dicit btūs Aug. ꝙ etſi xp̄ūsē recens hō: nō tn̄ recēs deꝰ Itē ſi iſte hōīcepit eē tꝑe incarnatōis. gͦ ꝟe poterat diciꝙ nō fuit tꝑe Abra. gͦ iudei ꝟe poterāt ꝯtͣdicere xp̄o. Io. 3. referetes ad filiū hoīs: cumipſe dicet. An̄ꝙͣ Abraam fieret ego ſum.℟º ad pͥmū. ꝙ nō ſeꝗt̉. eſt recēter deꝰ. gͦē reces deꝰ. qͥa aduerbiū cū ſit adiectiuū ꝟbiponit ſignificatōeꝫ ſuam nō circa ſuppoſitūſꝫ circa cōpulatū. Sꝫ recens cū ſit nomē adiectiuū ponit rē ſuā circa ſuū ſuppoſitū. et eſtinſtātia. iſte ē recēter ſenex. gͦ recens ſenex.Ad 2ᵐ dd̓. ꝙ lꝫ ille ꝓpōnes nō ſint ꝯtͣrie.cū ī una affirmat̉ aliꝗd de filio dei: et negatur de filio hoīs. tn̄ ſi referat̉ ad ꝑſonā. ꝗaeadē ē ꝑſona filii dei ⁊ filio hoīs: eadē eritꝯtͣdictio ẜm quē modū vtebāt̉ iſtis ꝓpoſitionibꝰ xp̄s ⁊ iudei. referēdo ꝟo ad ſuppoſitūindiuiduū nō erit ꝯtͣdictio. nō enim idem ēſuppoſitum hominis ⁊ filii dei.C Ontra ē anſumptū: cū aſſuptum2ᵐ obr̄ hͦ mō. Si aſſumēslit unitū: et aſſumēs ſit uniēs. ꝗa v̓bū carnēul̓ humanitatē aſſume̓ nō ē niſi eā ſibi unirevel ꝯiūge̓. gͦ idē ē vniēs ⁊ unitū. gͦ ideꝫ ſibiunit̉: qd̓ ē impoſſibile. Itē ſi aſſumēs ē aſſumptū. gͦ aſſumēs ē hūana naͣ. ꝗa humananaͣ ē aſſumpta. gͦ pari rōne̓ e9º aſſūptū eritaſſumēs. gͦ hō erit filiꝰ dei uel filiꝰ hoīs eritfiliꝰ dei. Sꝫ filiꝰ dei ē dīna eēntia. gͦ filiꝰ hoīſē dīna eēntia ſiue naͣ: qd̓ negat iſta opinio.Itē quecūqꝫ vni ⁊ eidē ſūt eadē inter ſeſunt eadē. Si gͦ filiꝰ hoīs ē idē filio dei: ⁊ filius dei ē idē cū dīna eēntia. gͦ ⁊ filiꝰ hoīs ēideꝫ: qd̓ dīna eēntia. qd̓ ipſa negat. ItemAnẜ. Suppoſito filio hoīs ſupponit̉ filiꝰ deiIo. 3. Et nemo aſcendit in celum niſi qui decelo deſcendit filiꝰ hoīs ꝗ ē ī celo. gͦ ille quideſcēdit de celo ē filiꝰ hoīſ. et ſuppoſito illoſupponit̉ filiꝰ hoīs. ſꝫ ille ē filiꝰ d̓i. gͦ ſuppoſitofilio dei ſupponit̉ filiꝰ hominis. Itē dicitAug. Quicꝗd ꝯuenit filio dei ꝑ naͣm: ꝯuēitfilio hoīs ꝑ grām. gͦ cū dicat̉ de filio dei: ꝙ ēdīna eēntia ꝑ naͣm: et ꝙ creauit mūdū: pōtdici de filio hoīs: ꝙ ē dīna eēntia: ⁊ ꝙ creauit mūdū. Itē ſi qd̓ ꝯuenit filio dei nō cōuenit filio hoīs. ſicut ipſe dic̄. ꝙ nō ꝓprie dr̄filiꝰ hoīs creauit mūdū. gͦ ex hͦ ſequit̉. ſi nocreauit mūdū: ꝙ nō ē creator mūdi. gͦ nō ēfiliꝰ dei. Itē ꝟba ſunt filii hoīs Io. 3. Egopͥnᵐ ꝗ ⁊ loquor vobis. Aut gͦ dr̄ pͥncipiū ꝑſonalr̄. aut eēntialr̄. Si ꝑſonalr̄: ſꝫ hͦ modo n̄dicit̉ niſi reſpectu ſpūs .ſ. qd̓ ē falſum. Rel inꝗtur igit̉ ꝙ ē pͥncipiū eēntialr̄. Sꝫ hoc mōnō dr̄ niſi reſpectu creaturaꝝ. gͦ filiꝰ hoīs ēpͥnᵐ creaturaꝝ: et creauit mūdū. gͦ ꝗcquidꝯuenit filio dei ꝯuenit filio hoīs. et ſuppoſito uno ſupponit̉ alteꝝ. Sol̓o ſuſtinendoquātū ualemꝰ ẜᵐ catholicā ꝟitatē iſta opinionē: q̄ ē ꝙ filiꝰ dei aſſumpſit quēdā hoīeꝫex aīa ⁊ carne: ⁊ ita ſibi uniuit ut hō ille eētfiliꝰ dei et e9º. dd̓ ꝙ poſſumꝰ loqui d̓ illo homine n̄ loquēdo de filio dei. vt cū dicimusiſte homo incepit eē. vel incepit eē deꝰ: neutrū quoꝝ poſſumꝰ dice̓ de filio dei. Silr̄e9º poſſumꝰ loqui de filio dei n̄ loquēdo defilio hoīs. vt cū dico ꝙ ē genitꝰ ab eterno. ⁊ꝙ ē de pr̄e ſine mr̄e: q̄ n̄ ꝯueniūt filio hoīs:proprie loquēdo. Ideo diſtinguunt ⁊ dicūtꝙ omnes iſte ꝓpones ſunt duplices. filiꝰ d̓iē paſſus vel mortuus. ꝗa ſi teneat̉ iſte terminus paſſus uel mortuus ſb̓ſtātiue: vera eſtſimplr̄. ꝗa filiꝰ d̓i ē ille ꝗ ē paſſus .i. filiꝰ hoīsSi ꝟo teneat̉ adiectiue falſa ē. ꝗa eē paſſumn̄ ꝯuenit filio dei ẜᵐ ꝙ filiꝰ dei ē. Similr̄