nā ſicut dic̄ Hugo de ſancto Uictore. Cū dr̄filiꝰ dei carnē aſſumpſit ex vi occulte relationis: qua intelligit̉ ꝙ ſibi uniuit id de patrenō dr̄. ꝗa ſi idē dice̓t̉ n̄ idē. ſꝫ aliud intelligeret̉. ꝗa ſicut aliꝰ ī ꝑſona ē pr̄. aliꝰ filiꝰ. ſic aliud dr̄: cū filiꝰ īcarnatꝰ dr̄: ꝙ ſi pr̄ īcarnatusdice̓t̉. Nō igit̉ ꝯn̄s ē: ſi filius carnē aſſūpſitidcirco carnē aſſumpſiſſe ⁊ prēm. ſic̄ ꝯn̄s n̄eſt. ſi filiꝰ carnē ſibi vniuit: eadē carnem ſibiuniuiſſe ⁊ pr̄eꝫ. et ē figura dictōis. Legit̉ ī li.Iudicꝭ. 14. ꝙ Manue uxorē accepit filio ſuon̄ tn̄ ſibi vxorē accepit ꝙ filio vxorē accepitNemo ē ꝗ argumētet̉ ⁊ dicat. ſi pr̄ filio uxorē accepit. gͦ vxorē accepit pr̄. ⁊ ꝯcedat uxoratū eē patrē. ꝗa filio uxorē accepit. quaregͦ incarnatꝰ dicat̉ eē pr̄. ꝗa filio ſuo carnemuniuit. ſic̄ filiꝰ dr̄ īcarnatꝰ. ꝗa carnē ſibi copulauit. Ad 2ᵐ dd̓. ꝙ q̄dā dn̄t̉ ī deo abſolute ſine reſpectu ad creaturas. ſic̄ ſunt notiones ꝓprietates rel̓ones. et ſilr̄ bonitas ⁊ ſapiētia: ⁊ ꝯſil̓ia. Quēdā dn̄t̉ ī deo ſiue attribuūt̉ deo ẜm rel̓ones ad creaturas. ⁊ hiꝰē aſſumptio. Aſſumptio .n. nō ponit aliquidī aſſumēte: qͦ aſſumes aliquā īnouationē accipiat. ſꝫ ponit aliquid ī aſſūpto: qͦ fit īnouatio ī creatura aſſumpta. Illd̓ aūt Io. Dam.intelligit̉ preter ꝯꝑationem ad creaturā.eſt qō de ipſo aſConſequent campto. et pͥmovtrū naͣ hūana ſit aſſūpta. Ad quod ſic. Nāẜm ꝓprietatē locutionis n̄ videt̉ hͦ ꝯcedi. ꝑªaſſumpſit naͣm. Nā cū naͣ diffiniat̉ quatuormodis a bo. ī li. de duabꝰ naturis ⁊ una ꝑxp̄i coīſſime ſic. Nā ē eoꝝ q̄ quoqͦmō ītellectu capi pn̄t. In qͣ diffinitōe accidētia ⁊ ſb̓eꝯtinēt̉. Hec .n. oīa ītellectu capi pn̄t. Addit̉autē quoquomo. ꝗa deꝰ ⁊ mª ꝑfecto intelledtu intelligi n̄ pn̄t. ſꝫ ceteraꝝ reꝝ pͥuatione.Coīter ꝟo diffinit̉ naͣ vt ꝯueniat ſolū ſb̓iiacorporeis ⁊ īcorporeis. hoc mō naͣ ē vel qd̓face̓: uel qd̓ pati pōt. Stricte etiā diffinit̉naͣ vt ꝯueniat ſolū corꝑeis. hͦ mō naͣ ē pͥncipiū motꝰ ꝑ ſe n̄ ꝑ accidēs. 4º mō diffinit̉naͣ ẜm ꝙ nos dicimꝰ diuerſam eē naͣm auri⁊ argēti ī hͦ ꝓpͥetatē reꝝ mōſtrare cupiēteſHoc mō natura ē vnāquāqꝫ rē informansſpecifica dr̄ia. Scd̓m vltimā diffinitionemduas ī xp̄o naturās eē ꝯſtituūt. Si gͦ hͦ vltimo mō dicat̉ natura .s. ſpecifica dria humane nͤ. ꝯtͣ ē auctoritas Io. Dama. z. li. xi. c.Uerbū n̄ eā q̄ nuda ꝯſideratōe ꝯtēplat̉ naͣꝫaſſumpſit. neqꝫ eā q̄ ī ſpē ꝯſiderat̉ .s. ſpecifi-cam dr̄iā. ſic̄ ē rōnalitas hoīs. Relinꝗt̉ gͦ ꝙn̄ pōt dici: aſſumpſit hūanā naturā. Iteꝫſi dicat̉ ꝙ natura accipit̉ alr̄. .s. vis infita rebꝰ ꝓcreās ſil̓ia ex ſil̓ibꝰ. Sꝫ hͦ etiā mō n̄ pōtdici natura aſſūpta. ꝗa vis illa ꝓcreādi ſil̓eꝯſeꝗt̉ aſſūptionē. ꝗa ē iā ī exn̄te xp̄o: ẜm ꝙpōt multiplicare ſpēꝫ inquātū hō. gͦ hͦ etiāmo n̄ pōt dici aſſūpta natura. Itē aſſūptio fuit miraculoſa nō ẜm natura. et iō exilla ꝑte n̄ rōnē tenuit nͤ: q̄ eſt vis ꝓcreandiſil̓ia ex ſil̓ibꝰ. gͦ nec ẜm modū iſtū vel aliumpoteſt dici aſſūpſiſſe naturā. qd̓ bn̄ ꝯcedendū ē ẜm aliū modū dicēdi naturā. dr̄. n. naͣalio mō ex qͣ fit eē rei naturalis: vel ex ꝗbusres ē nata. Et ẜm hūc modū tā corpꝰ ꝙ aīadicūt̉ naͣ. ꝗa ex his eē hūanū ē natū ⁊ ꝯſtitutū. Itē q̄rit̉ an ſic̄ ꝯcedit̉ iſta. perſonaaſſūpſit hūanā naturā. debeat iſta ꝯcēdi. ꝑaſſūpſit hūanā eēntiā: cū idē ſit oīo natura⁊ eēntia. Ad qd̓ dd̓. ꝙ quāuis ſint idem renatura ⁊ eēntia: tn̄ differūt rōne. Natura.n. reſpic̄ rem ī fieri. eēntia ꝟo reſpicit remẜᵐ eē. ꝗa gͦ n̄ fuit ī eē res aſſūpta an̄ aſſūptionē. iō n̄ dꝫ ꝯcedi aſſūpſit hūanā eēntiā. Sꝫdꝫ ꝯcedi. aſſūpſit hūanā naturā. ꝗa aſſumebat̉ res q̄ n̄ erat: ſꝫ q̄ fiebat.inꝗrēdū ē vtrū huPoſt hoc mananꝰ ẜm corpꝰ ⁊aīam ſit aſſūpta. Nā ꝗdā heretici dicebantꝙ n̄ fuit verū corpꝰ. ſꝫ fantaſticū. vt Ualentinꝰ. Appollinaris dixit ꝙ aīa fuit ſine ſenſuEnuoniꝰ dixit ꝙ fuit caro vnita abſqꝫ aīa.Contͣ. Hūananª fuit lapſa ẜm aīam ī appetitu ſciēdi ſic̄ deꝰ. lapſa etiā fuit ẜᵐ carnein guſtādo de pomo. Gn̄. 3. Si gͦ totū qd̓ eſtlapſū ꝑ peccatū dꝫ reꝑari ꝑ xp̄m. gͦ ad reparatione ꝑtinꝫ aſſūptio vtriuſqꝫ .s. aīe ⁊ corporis. Itē n̄ ꝯuenit ſūmo medico curarenaturā ẜm ꝑtē: ⁊ ẜm ꝑtē incuratā dimitte̓.Sꝫ ſi ſūmꝰ medicꝰ naturā hūanā aſſūpſiſſetī parte vel aīe vel carnis: ī ꝑte eā curaſſet:n̄ ẜm totū. ꝗa ſic̄ dic̄ Io. Dam. ꝙ ī aſſūptibile ē: incurabile ē. Relinꝗt̉ gͦ ꝙ aſſūpta ē intoto ⁊ nō ī ꝑte. Ad oppᵐ ſic. Nature maxime diſtātes minime ſut vnibiles. Si gͦ maxime diſtāt nͤ: q̄ nec ꝯueniūt genere vel ſpēvl̓ etiā ſil̓itudine: minime erūt unibiles. Talis aūt ē nª dīna ⁊ nª carnis. ꝗa nec ꝯueniunt genere uel ſpecie nec etiā ſimilitudine.quēadmodū aīa ꝑ hoc ꝙ eſt ad imaginem⁊ ſil̓itudinē dei. Relinꝗt̉ gͦ ꝙ n̄ ē unibilis.Itē maior eſt diſtātia inter ſpūale dīnū
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten