2ª rō ad idem. Nulla inter q̄ ē penitꝰ diſtātia improportōabil̓ ſunt vnibilia. Sꝫ creator ⁊ creatura ſunt hiꝰ. ꝗa diſtātia ē interhec infinita. ſic̄ inter finitū ⁊ infinitū. ergonullo mō ſūt vnibilia. ℟º. dd̓ ꝙ ſil̓itudoduplr̄ attēdit̉ inter aliqͣ. Aut ẜᵐ formā cōeꝫꝑticipatā ab illis. et hͦ mō nō ē ſil̓itudo aliqͣinter naͣm dīnā ⁊ hūanā creaturā. Uel ẜᵐ.ꝯueniētiā ꝓportōis vnius ad alterum. et hͦdupl̓r. Uno mō ꝯꝑādo duo ad tertiū. et hͦmo iuſticia increata ⁊ creata ꝯueniūt. ſꝫ nōī aliqͣ forma coī gene̓ vel ſpē. ꝗa iuſticia increata ē ſb̓a dīna. Iuſticia ꝟo creata eſt qͣlitas. Sꝫ ꝯueniūt ī hītudine ad eūdē effectū:ꝗ ē redde̓ vnicuiqꝫ qd̓ ſuū ē. Alio mō attēdit̉ hec ſil̓itudo ꝯꝑando vnū ad alteꝝ. vt fidicaꝫ. Deꝰ ē bonꝰ. creatura ē bona. bonitasincreata ē bonitas ꝑ eſſentiam .ſ. ipſe deꝰ. etad hāc ordinat̉ bonitaſ creata. Hoc gͦ qd̓ dīco ordinari ad illā: fac̄ ꝯueniētiā ⁊ ſil̓itudinē bonitatꝭ create ad increatā. Nō tn̄ ē dd̓.ꝙ bonitas increata ſit ſil̓is bonitati create.ſꝫ e9º. ꝗa nūꝙͣ determinat̉ ſil̓itudo reſpectualicꝰ deterioris: ſꝫ reſpectu maioris vel eqͣliſSic̄ gͦ domꝰ in oꝑe ſimilis ē domui vel artiī mēte. eo ꝙ facta ē ⁊ ducta ī eſſe ẜᵐ illā. ſꝫ n̄dr̄ e9 ars ſimilis domui. Ita creatura ſil̓isdr̄ creatori. ꝗa ē ordinabilis illi. et nō e9. q̄ſil̓itudo attēdit̉ ī ordīe uel hītudīe uniꝰ adalterā. et ex hͦ ſūt vnibiles. Ad 2ᵐ dd̓. ꝙq̄dā ē diſtātia eſſentialis rei ad re. et hͦ moinfinita ē diſtātia nͤ dīne ad naͣm creatā.Alia ē diſtātia reꝝ ẜᵐ eſſe ordinis. et hec n̄ē infinita creature ad creatorē. et ẜᵐ iſtamminꝰ diſtat hō a deo: ꝙ aliqͣ alia creatura.ꝗa vltimū corpꝰ in naͣ ē corpus hūanū comunicās cū oī corꝑe in naͣ. Similr̄ vltimaforma in naͣ ē aīa rōalis. Et inde ē ꝙ omniaalia ordināt̉ ad hoīeꝫ. et ideo eſt ꝓpinquiordeo. et ita eſt ei vnibilis.Sequitur de carnationis aꝯueniētia inꝑte unibiliū ī ſpāli. Et q̄rit̉ vtrū naͣ dīna ſitvnibilis hūane. Ad qd̓ ſic obr̄. Oē unitū eſtterminatū. gͦ oē unibile ē terminabile. Sednullū infinitū ē terminabile. gͦ nullū infinitū ē unibile. Sꝫ naͣ dīna ē īfinita. gͦ ipſa noē vnibilis. Si dicat̉ ꝙ naͣ dīna in ſe ꝯſiderata nō ē terminabilis. ſꝫ ẜᵐ ꝙ cā. ꝗa cā quodāmō terminat̉ ad ſuū effectū. Cōtͣ. ẜᵐ qcā eſt ī rōne potētie. ſeꝗt̉ gͦ ꝙ potētia dei ſitterminata. qd̓ ē falſuꝫ. Itē oē vnibile eſtpotētiale reſpectu unionis. Sꝫ oē potētiale ēimꝑfectu reſpectu maioris ꝑfectōis. Si gͦ oīſimꝑfectio relegat̉ a deo. gͦ ⁊ unibilitas.Cōtͣ. Dei potētiā ē ī oēꝫ actū: ꝗ nō ponitinordinatōeꝫ uel defectū. Si gͦ unire nō ponit inordinatōeꝫ uel defectū. gͦ dīna potentia pōt ſibi unire hūanā naͣm. ꝗa hͦ quod ēunire ſibi nō ponit defectū actꝰ ul̓ inordinatōeꝫ. ſꝫ ſūmā ꝑfectionē ⁊ ordinē. ℟. Infinitu dr̄ duplr̄ .ſ. qd̓ nec finit aliꝗd nec finit̉ab aliquo. et ſic ē dīna eēntia īfinita ab eternō ẜᵐ ſe. ꝗa ſic n̄ finit nec finit̉ ab aliqͦ. Ueldr̄ īfinitū: qd̓ n̄ finit̉ ab alio: ſꝫ finit aliud. ethͦ mō dr̄ īfinita ẜᵐ ꝙ ad ipſaꝫ ordinat̉ creatura. Et iſta d̓iſtīctio hr̄ ex hītudine huiuſp̄poſitōis in. addite ꝑ ꝯponē ei qd̓ ē finitū:q̄ pōt dr̄e abnegationē finiti īꝙͣtū finiēs: ul̓finiti īquātū finitū. Eſt .n. dice̓ dīnā eēntiafinire creaturas īquātū ab ipſa ſūt ut a pͥn⁊ īquātū ad ipſā ordināt̉ vt ad finē. et ſuntẜᵐ ipſam. Nā ſic̄ dic̄ Trimegiſtꝰ. Dīna eēntia ē ſic̄ ſpera ītelligibilis. cuiꝰ cetrū ē ubiqꝫcircūferētia uero nuſꝙͣ. Inquātū .n. dīnaeſſentia ꝯſiderat̉ vt res ī ſe ꝑfecta eſt. cuiꝰ n̄ē acciꝑe finē bonitatꝭ. et ſic ꝯſiderat̉ ut circūferētia. cuiꝰ n̄ ē accipere fine nec pͥnᵐ. ſꝫ ē exͣoīa. Sic ē de bonitate dei. Uel pōt ꝯſiderari ut ē ī creatura finies ipſaꝫ ⁊ limitās ⁊ deduces. et ſic dr̄ cetꝝ. ꝗa ſic cētrū finit lineaset ab ip̄o linee deducūt̉. ita creator finit creaturas et limitat ⁊ deduc̄ eas. Ad 2ᵐ ꝟo.s. Oē unibile ē potētiale reſpectu uniōis ⁊cͣdd̓. ꝙ duplex ē potētia .s. actiua ⁊ paſſiua.Si loquamur de potētia paſſiua: ſic ueꝝ eſtꝙ naͣ dīna nullo mō ēunibilis. ꝗa qd̓ ē unībile hoc mō ē potētiale reſpectu maioris ꝑfectōis. ꝗa gͦ n̄ eſt potētiale: ꝙ potētia dei ꝑficiat̉ ex actu īcarnatōis. ꝓpter hͦ nō ē poneẜᵐ uiā iſtā dīnā naͣm unibilē. Si aūt loquamur de potētia actiua ſic naͣ dina ē unibiliſhumāe. ꝗa ī deo ē potētia actiua: ut ſibi uniat naͣm humanā. unibile igit̉ dr̄ de naͣ dīnaẜᵐ potētiā actiuā .s. ꝙ poſſit ſibi unire naͣmcreatā. De naͣ ꝟo humana dr̄ ẜm potētiampaſſiuā. eo ꝙ poſſit uniri. et ī hoc fuit ſūmaoſtēſio ⁊ maīfeſtatio ſue potētie. Pōat̉ eīmꝙ n̄ poſſit uniri actiue nͤ humāe. hͦ n̄ dice̓t̉eſſe ꝑfectōis ī deo. Et ſic ꝯcedēdū eſt ꝙ naͣdīna ⁊ humana ſūt unibiles.Poſtea queritur. omctis ꝑſonis ſit unibilis dīna naͣ. et oſtēdit̉ ꝙ