Druckschrift 
Summa universae theologiae : P. 3
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

peccata in ſpm̄ ſcm̄. s. deſꝑatio. p̄ſūptio. inuidētia fr̄ne gre. ꝓpoſitū penitēdi pcc̄aex certa malicia. Iſta .n. ſunt ſb̓ diſpōibꝰ ꝯtͣriis ad remiſſione. ill̓ aūt ablatꝭ pn̄t remittiUn̄ ad deꝰ remittat deſꝑationē: oꝑꝫhēat̉ ſpes. et ſil̓r p̄ſumti exigit̉ hēat timore: deꝰ puniat pc̄tis. Silr̄ aūt pcͣcm excerta malicia hn̄s colore excuſatōis hocmo dr̄ irremiſſibile. mo dr̄ peccatūmortale irremiſſibile. ꝗa nullū mortale hētaliꝗd qd̓ ſit dignū remiſſionē. Adqd̓ obr̄. pōt ſatiſface̓ peccato mortali dd̓. veꝝ ē. de ſe hꝫ vn̄ poſſit ſatiſface̓: niſi deꝰ det illd̓. Hꝫ .n. poſſe r̄cipiēdia deo illd̓: qd̓ ſatiſfaciat de pccō mortali.ſ. grāꝫ a deo. deꝰ .n. ſemꝑ corda irradiat: paratꝰ dare vn̄ poſſumꝰ ſatiſface̓ pcc̄o mortali. Et infinita reꝗͥrat̉ ſatiſfactio pcc̄omortali. ꝯcedēdū ē. poſſꝫ fieri ſatiſfactio ab hoīe illo: niſi ab infinito bono: qd̓ ēdeꝰ: acciꝑet dīnā grām: quā fit ſatiſfactio recōpēſatio pcc̄o mortali. Et pꝫſol̓o ad ea obiciūt̉ de pcc̄o mortali ī gn̓aliAd id qd̓ obr̄ de pcc̄o Ade dd̓. pcc̄mAde non fuit in ſpm̄ ſcm̄. ſꝫ habuit excuſationem .s. ignorantiā quātitatis peccati.Ad aliud dd̓. plus nocere dr̄ duplr̄ .ſ.quātitatiue vl̓ qͣlitatiue. Pcc̄m g Ade plusnocuit ꝙͣtitatiue. ꝗa pl̓ibus nocuit. ſꝫ tm̄nocuit qͣlitatiue qͣꝫtū pcc̄m angeli. ꝗa ẜᵐ intētionē nocumēti: qd̓ attēdit̉ ī irremiſſibilitate: tm̄ nocuit pcc̄ꝫ Ade. Et ẜᵐ intētōeꝫillā attēdit̉ maioritas nocumēti pcc̄i. Adaliud dd̓. li. ar. in hoīe in angelo oīo ſūtīproportōabilia. vt finitū infinitū. vt dc̄ꝫe. Ad aliud dd̓. pcc̄ꝫ angeli dr̄ irremiſſibile. ꝗa deꝰ poſſet ip̄m remitte̓. ſꝫ ꝗaip̄m pōt remitti. ꝓpter ꝯditōes circūſtātias dcās. ꝓpter genꝰ pcc̄i. tn̄ deuspoſſet ip̄m remitte̓ mutādo naͣꝫ angeli.Ad aliud qd̓ obr̄. dignitatꝭ ē ī hoīe reuerti ad bonū li. ar. dd̓. ē veꝝ. ſꝫ eēt dignitatꝭ ī deo: vt mutaret illd̓ qd̓ elegit li. ar. dīnū. nec ē etiā ī angelo. ꝗa pone̓teqͣlē mutabilitatē ī angelo ī hoīe. un̄ ē dignitatꝭ ſimplr̄. ſꝫ ſolū ī ſb̓o: qd̓ ē.Oſteſo pabilē qͥritutꝝ ſit ncc̄eY humana naͣ ſit lapſa rereꝑari? qd̓ odit̉ pl̓ibꝰ modiſ. Primo ſic. Sic̄dic̄ Anſel. ī li. cur deꝰ. Qd̓lꝫ ꝑuū īcōueniēs deo ſeꝗt̉ impoſſibilitas. Idē. decebat vt qd̓ deꝰ de hoīe ꝓpoſuerat: penitusānihilaret̉. Sꝫ ſi reꝑaret̉: qd̓ deus deipſo ꝓpoſuerat: penitꝰ ānihilaret̉. decebat vt hūana naͣ reꝑaret̉. Sꝫ qd̓lꝫ īcōueniēs deo ſeꝗt̉ impoſſibile. impoſſibile fuit reꝑaret̉. ncc̄e fuit ea reꝑari. ItemAnẜ. Aut deꝰ faciet de hūana naͣ qd̓ īcepit:aut ī vanū fec̄ naͣꝫ poſſibilē ad btītudi. Sꝫ deꝰ fec̄ poſſibilē ad beatitudinē.aut ꝑficiet iſtā poſſibilitatē .s. hūana naͣꝑueniat ad btītudinē. aut ī vanū fec̄. Sꝫniſi reꝑaret̉: poſſꝫ ꝑfici iſta poſſibilitas īipſa. ī vanū feciſſet. impoſſibile ſitdeū aliꝗd face̓ ī vanū: impoſſibile ē reparet naͣm hūanā. ncc̄e erat reꝑaret̉.Itē p̄s. Nūꝗd vane ꝯſtituiſti oēs fi. ho.ꝗs ē viuet ui. mor. eruet aīaꝫ .ſ. ⁊cͣSꝫ ſi. ī vanū ꝯſtituta ē hūana naͣ.ꝯueniat dīne bonitati: ncc̄e ē vt reꝑaret̉ humana naͣ ad vt poſſet erui ꝑuenire adbtītitudinē. Itē Anẜ. Alienū ē a ſūma bonitate vt vllā creaturā rōnalē penitꝰ pireſinat. Si ē impoſſibile iſtd̓ fiet: qd̓ alienūē a ſūma bonitate: impoſſibile ē vt ſinat̉ ꝑir̄hūanā naͣꝫ. Sꝫ ſi reꝑaret̉ ſine̓t̉ perire.ncc̄e ē ipſaꝫ reꝑari. Ite.. ad idē. Oīsartifex oꝑans ꝓpoſuit aliꝗd oꝑari: ſi nonꝯſeꝗt̉ finē ſuū: aut impotēs ē. aut ignorās.aūt nolēs. Sꝫ deꝰ ē qͣſi artifex oꝑās hūanaꝫnaͣꝫ: ad btītudine̓. ſi ipſa ꝯſeꝗt̉ bt̄ītudinē ī aliqͦ ſingl̓ari vel indīduo eiuſdē nAut ē ex impotētia ſui artificꝭ .s. dei. autex ignoratia. aut ex eiꝰ volūtate. Sꝫ ipſeſit oīpotēs: ſūme ſapiēs: pꝫ ē ex eiꝰimpoª. nec ex eiꝰ ignorātia. Silr̄ nec ex eiusvolūtate. ꝗa alienū ē ab eo: vt ſinat ꝑire humanā naͣꝫ. Ipſe aūt nullo vult qd̓ ſibi ēalienū. pōt ſcit vl̓t adimpleri finē ſuioꝑis. Finis aūt ſui oꝑis ē beatitudo hoīs.ncc̄e ē: hūc finē ꝯſeqͣt̉. igit̉ poſſit ſine reꝑatōe hūane: ncc̄e ē eam reꝑari.Itē Nihil ē ſuꝑfluū ī ordīe vniuerſi. Nl̓la ſpēs ē ſuꝑflua: nec hūana: nec angelica.Sꝫ tota hūana naͣ fuit corrupta lapſa perpeccatuꝫ pͥmi hoīs. ꝗa ī ipſo tota fuit potētialr̄ originalr̄. tota cecidit in ipſo. Sedtota angelica ſic cecidit. ſꝫ māſit eiꝰ ꝯditio ī ꝑte illa ſtetit. nullo ꝯſeq̄bat̉ humana naͣ illd̓: ad qd̓ facta erat .s. btītudinē.Sꝫ angelica ī ꝑte ꝯſeq̄bat̉. Sꝫ aliqͣ naͣ ꝯſeꝗt̉ illd̓ ad qd̓ creata ē: ſuꝑflua ē. niſiꝯſeque̓t̉ hūana naͣ btītudinē: ſuꝑflua eſſet.Sꝫ ī nulla ꝑte ꝯſeque̓t̉: niſi r̄ꝑart̉. ncc̄e