peccata in ſpm̄ ſcm̄. s. deſꝑatio. p̄ſūptio. inuidētia fr̄ne gre. ꝓpoſitū nō penitēdi pcc̄aex certa malicia. Iſta .n. ſunt ſb̓ diſpōibꝰ ꝯtͣriis ad remiſſione. ill̓ aūt ablatꝭ pn̄t remittiUn̄ ad hͦ ꝙ deꝰ remittat deſꝑationē: oꝑꝫ ꝙhēat̉ ſpes. et ſil̓r p̄ſumti exigit̉ ꝙ hēat timore: ꝙ deꝰ puniat ꝓ pc̄tis. Silr̄ aūt ⁊ pcͣcm excerta malicia nō hn̄s colore excuſatōis hocmo dr̄ irremiſſibile. 2º mo dr̄ oē peccatūmortale irremiſſibile. ꝗa nullū mortale hētaliꝗd ꝑ qd̓ ſit dignū remiſſionē. Ad hͦ gͦqd̓ obr̄. ꝙ hō n̄ pōt ſatiſface̓ d̓ peccato mortali dd̓. ꝙ veꝝ ē. ꝙ de ſe nō hꝫ vn̄ poſſit ſatiſface̓: niſi deꝰ det illd̓. Hꝫ .n. poſſe r̄cipiēdia deo illd̓: ꝑ qd̓ ſatiſfaciat de pccō mortali.ſ. grāꝫ a deo. deꝰ .n. ſemꝑ corda irradiat: paratꝰ dare vn̄ poſſumꝰ ſatiſface̓ ꝓ pcc̄o mortali. Et cū infinita reꝗͥrat̉ ſatiſfactio ꝓ pcc̄omortali. ꝯcedēdū ē. ꝙ nō poſſꝫ fieri ſatiſfactio ab hoīe ꝓ illo: niſi ab infinito bono: qd̓ ēdeꝰ: acciꝑet hō dīnā grām: ꝑ quā fit ſatiſfactio ⁊ recōpēſatio ꝓ pcc̄o mortali. Et ꝑ hͦ pꝫſol̓o ad ea q̄ obiciūt̉ de pcc̄o mortali ī gn̓aliAd id qd̓ obr̄ de pcc̄o Ade dd̓. ꝙ pcc̄mAde non fuit in ſpm̄ ſcm̄. ſꝫ habuit excuſationem .s. ignorantiā quātitatis peccati.Ad aliud dd̓. ꝙ plus nocere dr̄ duplr̄ .ſ.quātitatiue vl̓ qͣlitatiue. Pcc̄m g Ade plusnocuit ꝙͣtitatiue. ꝗa pl̓ibus nocuit. ſꝫ nō tm̄nocuit qͣlitatiue qͣꝫtū pcc̄m angeli. ꝗa ẜᵐ intētionē nocumēti: qd̓ attēdit̉ ī irremiſſibilitate: nō tm̄ nocuit pcc̄ꝫ Ade. Et ẜᵐ intētōeꝫillā attēdit̉ maioritas nocumēti pcc̄i. Adaliud dd̓. ꝙ li. ar. in hoīe ⁊ in angelo oīo ſūtīproportōabilia. vt finitū ⁊ infinitū. vt dc̄ꝫe. Ad aliud dd̓. ꝙ pcc̄ꝫ angeli dr̄ irremiſſibile. nō ꝗa deꝰ nō poſſet ip̄m remitte̓. ſꝫ ꝗaip̄m nō pōt remitti. tū ꝓpter ꝯditōes ⁊ circūſtātias dcās. tū ꝓpter genꝰ pcc̄i. tn̄ deuspoſſet ip̄m remitte̓ mutādo naͣꝫ angeli.Ad aliud qd̓ obr̄. ꝙ dignitatꝭ ē ī hoīe reuerti ad bonū ꝑ li. ar. dd̓. ꝙ hͦ ē veꝝ. ſꝫ n̄ eēthͦ dignitatꝭ ī deo: vt mutaret illd̓ qd̓ elegitꝑ li. ar. dīnū. nec ē etiā ī angelo. ꝗa hͦ pone̓teqͣlē mutabilitatē nͤ ī angelo ⁊ ī hoīe. un̄ hͦnō ē dignitatꝭ ſimplr̄. ſꝫ ſolū ī ſb̓o: qd̓ ē hō.Oſteſo pabilē qͥritutꝝ ſit ncc̄e eāY humana naͣ ſit lapſa rereꝑari? qd̓ n̄ odit̉ pl̓ibꝰ modiſ. Primo ſic. Sic̄dic̄ Anſel. ī li. cur deꝰ hō. Qd̓lꝫ ꝑuū īcōueniēs deo ſeꝗt̉ impoſſibilitas. Idē. Nō decebat vt qd̓ deꝰ de hoīe ꝓpoſuerat: penitusānihilaret̉. Sꝫ ſi hō nō reꝑaret̉: qd̓ deus deipſo ꝓpoſuerat: penitꝰ ānihilaret̉. gͦ nō decebat vt hūana naͣ nō reꝑaret̉. Sꝫ qd̓lꝫ īcōueniēs deo ſeꝗt̉ impoſſibile. gͦ impoſſibile fuitꝙ nō reꝑaret̉. gͦ ncc̄e fuit ea reꝑari. ItemAnẜ. Aut deꝰ faciet de hūana naͣ qd̓ īcepit:aut ī vanū fec̄ eā naͣꝫ poſſibilē ad btītudinē. Sꝫ deꝰ fec̄ eā poſſibilē ad beatitudinē.aut ꝑficiet iſtā poſſibilitatē .s. ꝙ hūana naͣꝑueniat ad btītudinē. aut ī vanū fec̄ eā. Sꝫniſi reꝑaret̉: nō poſſꝫ ꝑfici iſta poſſibilitas īipſa. gͦ ī vanū feciſſet eā. gͦ cū impoſſibile ſitdeū aliꝗd face̓ ī vanū: impoſſibile ē ꝙ nō reparet naͣm hūanā. gͦ ncc̄e erat ꝙ reꝑaret̉.Itē p̄s. Nūꝗd vane ꝯſtituiſti oēs fi. ho.ꝗs ē hō ꝗ viuet ⁊ nō ui. mor. eruet aīaꝫ .ſ. ⁊cͣSꝫ ſi hͦ. ī vanū ꝯſtituta ē hūana naͣ. gͦ cū nōꝯueniat dīne bonitati: ncc̄e ē vt reꝑaret̉ humana naͣ ad hͦ vt poſſet erui ⁊ ꝑuenire adbtītitudinē. Itē Anẜ. Alienū ē a ſūma bonitate vt vllā creaturā rōnalē penitꝰ pireſinat. Si gͦ ē impoſſibile ꝙ iſtd̓ fiet: qd̓ alienūē a ſūma bonitate: impoſſibile ē vt ſinat̉ ꝑir̄hūanā naͣꝫ. Sꝫ ſi nō reꝑaret̉ hō ſine̓t̉ perire.ncc̄e ē gͦ ipſaꝫ reꝑari. Ite. 5º. ad idē. Oīsartifex oꝑans ꝗ ꝓpoſuit aliꝗd oꝑari: ſi nonꝯſeꝗt̉ finē ſuū: aut impotēs ē. aut ignorās.aūt nolēs. Sꝫ deꝰ ē qͣſi artifex oꝑās hūanaꝫnaͣꝫ: ⁊ ad btītudine̓. gͦ ſi ipſa nō ꝯſeꝗt̉ bt̄ītudinē ī aliqͦ ſingl̓ari vel indīduo eiuſdē nAut hͦ ē ex impotētia ſui artificꝭ .s. dei. autex ignoratia. aut ex eiꝰ volūtate. Sꝫ cū ipſeſit oīpotēs: ⁊ ſūme ſapiēs: pꝫ ꝙ hͦ nō ē ex eiꝰimpoª. nec ex eiꝰ ignorātia. Silr̄ nec ex eiusvolūtate. ꝗa alienū ē ab eo: vt ſinat ꝑire humanā naͣꝫ. Ipſe aūt nullo mō vult qd̓ ſibi ēalienū. gͦ pōt ⁊ ſcit ⁊ vl̓t adimpleri finē ſuioꝑis. Finis aūt ſui oꝑis ē beatitudo hoīs. gͦncc̄e ē: ꝙ hūc finē ꝯſeqͣt̉. Cū igit̉ hͦ nō poſſiteē ſine reꝑatōe hūane nͤ: ncc̄e ē eam reꝑari.Itē Nihil ē ſuꝑfluū ī ordīe vniuerſi. Nl̓la gͦ ſpēs ē ſuꝑflua: nec hūana: nec angelica.Sꝫ tota hūana naͣ fuit corrupta ⁊ lapſa perpeccatuꝫ pͥmi hoīs. ꝗa ī ipſo tota fuit potētialr̄ ⁊ originalr̄. gͦ tota cecidit in ipſo. Sedtota angelica nō ſic cecidit. ſꝫ māſit eiꝰ ꝯditio ī ꝑte illa q̄ ſtetit. gͦ nullo mō ꝯſeq̄bat̉ humana naͣ illd̓: ad qd̓ facta erat .s. btītudinē.Sꝫ angelica ī ꝑte ꝯſeq̄bat̉ eā. Sꝫ cū aliqͣ naͣn̄ ꝯſeꝗt̉ illd̓ ad qd̓ creata ē: ſuꝑflua ē. gͦ niſiꝯſeque̓t̉ hūana naͣ btītudinē: ſuꝑflua eſſet.Sꝫ ī nulla ꝑte ꝯſeque̓t̉ eā: niſi r̄ꝑart̉. gͦ ncc̄e
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten