Druckschrift 
Summa universae theologiae : P. 3
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

accipit ꝯcl̓onē. et dr̄ rōalis ſb̓a. ꝗaē ꝟtus collatiua ex alio. Qualis ē ꝯꝑatioſimplicꝭ ad ꝯpoſitū: pūcti ad lineā in eſſendo: tal̓ ē ꝯꝑatio intellectꝰ angelici ad intellectū hoīs ī intelligēdo ī iudicādo. Cumiudiciū fiat ab intellectu: patꝫ. angelꝰſtatū ſue ꝯditiōis iudicat de re in tꝑe:et de re tota ſil̓. Et iudicādo de ipſa: videt totā ſil̓. certiſſime iudicat. Si peccatī iudicādo pꝫ peccat ex certiſſima malitia. Nullo pōt excuſari. eiꝰ peccatūē irremediabile. aūt ſic ē de hoīe. Un̄ totā ſil̓ videat: pōt decipi ī ſuo iudicio. Et ita peccatū eius aliqͦ poſſitexcuſari: ē irremediabile. Un̄. gn̄. 6.ꝑmanebit ſp̄s meꝰ ī hoīe. ꝗa caro ē. Itemquātū ad ꝯditōeꝫ pꝫ. angelꝰ ē reꝑabil̓: ſic̄. Un̄ Anſel. ī li. 2. cur deꝰ. Hoaliū hoīem: eēt ſui gn̓is: debuit reꝑari. Et ſint oēs angeli vniꝰ gn̓is: pꝫ fuit poſſibilis hec reꝑatio ī angelo: ſic̄fuit ī hoīe. Itē ꝙͣtū ad qͣlitatē pcc̄i variat̄ ꝯſideratio tripl̓r. Attēdēdo genꝰ peccatiAttēdēdo circūſtātiā peccati. Attēdēdo occaſionē peccati. Attēdēdo genꝰ: āgelꝰꝙͣ peccauit ſuꝑbiā. ſꝫ differēter. Ho. mn.peccauit appetēdo oēꝫ ſcīaꝫ dei. Gn̄. 3. Eritꝭſic̄ dii ſciētes bonū malū. Sꝫ angelꝰ peccauit: appetēdo oīpotētiā. Un̄ Iſa. 14. Aſcēdāin celū ⁊cͣ. In deo enī ſūt duo .s. oīpotētia ſapīa. potētiā aūt ſuā nūꝙͣ voluit coīcare alicui creature. ꝗa ẜᵐ illa ē pͥnᵐ. ꝗaangelꝰ appetiit pͥnᵐ: et ſil̓is deo ī potētiaꝓpter appetiit id: ad qd̓ nullo erat ordinatꝰ. Et ꝓpter hꝫ excuſatōeꝫ aliꝙͣ. Etꝓpter peccatū eiꝰ ē irremediabile. Scīaꝫaūt oēꝫ vult coīcare creature. Ad illā .n. eſt ordinatꝰ ī gl̓ia. ſꝫ ad potētiā oīuꝫ. vn̄ xp̄s ẜᵐ: hūit oīpotētiā. ſꝫ hūitſcīam. Quia ſūma ordinatio ē appete̓ illd̓ad qd̓ nulla creatura ē ordinata. homo aūterat ordinatꝰ ad ſcīaꝫ: qua appetebat. ideopeccatū hoīs ē remediabile. peccatū angelino. ꝗa illd̓ appetiit: qd̓ erat ꝓpriū creatorisItē attēdēdo circūſtātiā peccati: pꝫ drīaNa in Adā fuit aliqͣ ignorātia. peccatū:qd̓ erat mortale: credidit veniale. ſic̄ dicitArg. vn̄ tm̄ credidit peccare: ꝙͣtū peccauit. Angelus aūt huit ignorātiā ī peccādo. Intellectꝰ .n. hoīſ carne obūbratꝰ erat.vn̄ defecit a luce ꝟitatꝭ: ꝓpter illā obūbrantiam non poterat ita iudicare de facili. Etꝓpter peccauit ī ſpm̄ ſcm̄: ſic̄ angelusItē hūit ꝓpoſitū penitēdi: petēdi venia de peccato: qd̓ credidit veniale. Angelꝰ aūt no. et ꝓpter peccauit in ſp̄ꝫ ſcm̄. no. Et tale peccatū irremediabile e.Itē attēdēdo occaſione pc̄ti: ſil̓r pꝫ. hono peccauit ſe ipſo: ſꝫ alio mediāte .s. vxore.Uxor ſil̓r ſe ipſa peccauit. ſꝫ ſuaſa a ẜpēte. Iuſtū vr̄: vt aliū cecidit: aliū releuet̉. Sꝫ angelꝰ ſe ip̄m peccauit. et ꝓpter alteꝝ releuari debuit. nec etiā ſeip̄opotuit: ſic̄ dictū ē. Itē quātū ad ꝯgruita dīne iuſtitie ſumit̉ ro. ꝗa ī hoīe uno erattota ſpes hūana: nec adhuc multiplicata: ſꝫpoſtea multiplicāda ī alijs. Sꝫ ī angelo peccāte non erat tota naͣ angelica. īmo totamultiplicata erat. Et ꝓpter dīne iuſticieꝯgruū fuit. vt ſtatim puniret vl̓ iudicaret hoīem. cito peccauit. donec ſpēs hūana multiplicaret̉. et maxime numerꝰ elc̄oꝝEt tūc iudicarēt̉ puniret̉ eēt puniēdiSꝫ ſtatiꝫ debuit punire angelū. vn̄ dilatioiſta nōͣ hūit locū in angelo ſic̄ ī hoīe. Etpter angelꝰ ſtatim fuit iudicatꝰ. ueropuniēdꝰ iudicabit̉ pꝰ multitudinē ſpēi humane. Et erit pꝰ mortē iudicio ꝑticularivl̓ ī fine pꝰ multitudine electoꝝ iudicio generali. Et tūc nullū erit remediū. ſic̄ nec angeli ē. Et ē qd̓ dic̄ Dam. Qd̓ ē homīmors ē angelo caſus. Itē quātū ad exigētiā dīne mīe ſumit̉ alia ro. et ſunt ī vniuerſo. 8. rōes. Et pꝫ. ꝗa ī hoīe erat totanaͣ hūana. ip̄o ꝑdito tota eēt naͣ ꝑditacorrupta. Sꝫ eēt deces dīne mīe ſūmebonitati. vt naͣꝫ rōnalē hūanā ex toto pirefine̓t. Et puniuit ſtatī pͥmū hoīeꝫ. ſꝫ corrupto āgelo ꝑdito ē illo tota āgl̓icanaͣ ꝑdita corrupta. ꝗa tota erat ī illo.et ꝗa corruptio angeli fuit corruptio vniusp. hūit remediū ſui peccati ſic̄ homo.Ad primam ratione quā on̄dit. peccatū mortale eſt irremediabile dd̓. irremediabile dr̄ tripl̓r. ſicut īuiſibile .ſ. negatiue. pͥuatiue. ꝯtͣrie.Irremediabile negatiue ē qd̓ nullopōt remitti. Irremediabile pͥuatiue ē qd̓ hꝫ aliꝗd dignū qd̓ d̓beat r̄mitti. Iremediabile ꝯtͣrie eſt qd̓ hꝫ ꝯtͣriā diſponēad r̄mittēdū. ſiu qua nullo pōt remittiPrimo dr̄ irremediabile pccm̄ āgl̓i pcc̄ꝫ dānatoꝝ. dn̄t̉ irremiſſibilia