accipit ꝯcl̓onē. et iō hō dr̄ rōalis ſb̓a. ꝗa rōē ꝟtus collatiua ex alio. Qualis gͦ ē ꝯꝑatioſimplicꝭ ad ꝯpoſitū: ⁊ pūcti ad lineā in eſſendo: tal̓ ē ꝯꝑatio intellectꝰ angelici ad intellectū hoīs ī intelligēdo ⁊ ī iudicādo. Cum gͦiudiciū fiat ab intellectu: patꝫ. ꝙ angelꝰſtatū ſue ꝯditiōis iudicat de re nō in tꝑe:et de re tota ſil̓. Et iudicādo de ipſa: videteā totā ſil̓. gͦ certiſſime iudicat. Si gͦ peccatī iudicādo pꝫ ꝙ peccat ex certiſſima malitia. Nullo gͦ mō pōt excuſari. gͦ eiꝰ peccatūē irremediabile. Nō aūt ſic ē de hoīe. Un̄cū totā rē nō ſil̓ videat: pōt decipi ī ſuo iudicio. Et ita cū peccatū eius aliqͦ mō poſſitexcuſari: nō ē irremediabile. Un̄. gn̄. 6. Nōꝑmanebit ſp̄s meꝰ ī hoīe. ꝗa caro ē. Itemquātū ad ꝯditōeꝫ nͤ pꝫ. ꝙ angelꝰ nō ē reꝑabil̓: ſic̄ hō. Un̄ Anſel. ī li. 2. cur deꝰ hō. Ho ꝑaliū hoīem: ꝗ nō eēt ſui gn̓is: nō debuit reꝑari. Et cū nō ſint oēs angeli vniꝰ gn̓is: pꝫꝙ nō fuit poſſibilis hec reꝑatio ī angelo: ſic̄fuit ī hoīe. Itē ꝙͣtū ad qͣlitatē pcc̄i variat̄ ꝯſideratio tripl̓r. Attēdēdo genꝰ peccatiAttēdēdo circūſtātiā peccati. Attēdēdo occaſionē peccati. Attēdēdo genꝰ: tā āgelꝰꝙͣ hō peccauit ꝑ ſuꝑbiā. ſꝫ differēter. Ho. mn.peccauit appetēdo oēꝫ ſcīaꝫ dei. Gn̄. 3. Eritꝭſic̄ dii ſciētes bonū ⁊ malū. Sꝫ angelꝰ peccauit: appetēdo oīpotētiā. Un̄ Iſa. 14. Aſcēdāin celū ⁊cͣ. In deo enī ſūt duo .s. oīpotētia ⁊oī ſapīa. Oī potētiā aūt ſuā nūꝙͣ voluit coīcare alicui creature. ꝗa ẜᵐ illa ē pͥnᵐ. ꝗa gͦangelꝰ appetiit eē pͥnᵐ: et ſil̓is deo ī potētiaꝓpter hͦ appetiit id: ad qd̓ nullo mō erat ordinatꝰ. Et ꝓpter hͦ n̄ hꝫ excuſatōeꝫ aliꝙͣ. Etꝓpter hͦ peccatū eiꝰ ē irremediabile. Scīaꝫaūt oēꝫ vult coīcare creature. Ad illā .n. eſthō ordinatꝰ ī gl̓ia. ſꝫ nō ad potētiā oīuꝫ. vn̄⁊ xp̄s ẜᵐ ꝙ hō: nō hūit oīpotētiā. ſꝫ hūit oīſcīam. Quia gͦ ſūma ordinatio ē appete̓ illd̓ad qd̓ nulla creatura ē ordinata. homo aūterat ordinatꝰ ad ſcīaꝫ: qua appetebat. ideopeccatū hoīs ē remediabile. peccatū angelino. ꝗa illd̓ appetiit: qd̓ erat ꝓpriū creatorisItē attēdēdo circūſtātiā peccati: pꝫ drīaNa in Adā fuit aliqͣ ignorātia. nā peccatū:qd̓ erat mortale: credidit veniale. ſic̄ dicitArg. vn̄ nō tm̄ credidit peccare: ꝙͣtū peccauit. Angelus aūt nō huit ignorātiā ī peccādo. Intellectꝰ .n. hoīſ carne obūbratꝰ erat.vn̄ defecit a luce ꝟitatꝭ: ꝓpter illā obūbrantiam non poterat ita iudicare de facili. Etꝓpter hͦ nō peccauit ī ſpm̄ ſcm̄: ſic̄ angelusItē hūit ꝓpoſitū penitēdi: ⁊ petēdi venia de peccato: qd̓ credidit eē veniale. Angelꝰ aūt no. et ꝓpter hͦ peccauit in ſp̄ꝫ ſcm̄.hō no. Et tale peccatū irremediabile e.Itē attēdēdo occaſione pc̄ti: ſil̓r pꝫ. ꝙ hono peccauit ſe ipſo: ſꝫ alio mediāte .s. vxore.Uxor ſil̓r ſe ipſa nō peccauit. ſꝫ ſuaſa a ẜpēte. Iuſtū gͦ vr̄: vt ꝗ ꝑ aliū cecidit: ꝑ aliū releuet̉. Sꝫ angelꝰ ꝑ ſe ip̄m peccauit. et ꝓpterhͦ ꝑ alteꝝ releuari nō debuit. nec etiā ſeip̄opotuit: ſic̄ dictū ē. Itē quātū ad ꝯgruitatē dīne iuſtitie ſumit̉ ro. ꝗa ī hoīe uno erattota ſpes hūana: nec adhuc multiplicata: ſꝫpoſtea multiplicāda ī alijs. Sꝫ ī angelo peccāte non erat tota naͣ angelica. īmo iā totamultiplicata erat. Et ꝓpter hͦ dīne iuſticieꝯgruū fuit. vt nō ſtatim puniret vl̓ iudicaret hoīem. ꝙ cito peccauit. donec ſpēs hūana multiplicaret̉. et maxime numerꝰ elc̄oꝝEt tūc iudicarēt̉ ⁊ puniret̉ ꝗ eēt puniēdiSꝫ ſtatiꝫ debuit punire angelū. vn̄ dilatioiſta nōͣ hūit locū in angelo ſic̄ ī hoīe. Et ꝓpter hͦ angelꝰ ſtatim fuit iudicatꝰ. hō ueropuniēdꝰ iudicabit̉ pꝰ multitudinē ſpēi humane. Et hͦ erit pꝰ mortē iudicio ꝑticularivl̓ ī fine pꝰ multitudine electoꝝ iudicio generali. Et tūc nullū erit remediū. ſic̄ nec angeli ē mō. Et hͦ ē qd̓ dic̄ Dam. Qd̓ ē homīmors hͦ ē angelo caſus. Itē quātū ad exigētiā dīne mīe ſumit̉ alia ro. et ſunt ī vniuerſo. 8. rōes. Et hͦ pꝫ. ꝗa ī pͦ hoīe erat totanaͣ hūana. iō ip̄o ꝑdito tota eēt naͣ ꝑdita ⁊corrupta. Sꝫ nō eēt deces dīne mīe ⁊ ſūmebonitati. vt naͣꝫ rōnalē hūanā ex toto pirefine̓t. Et iō n̄ puniuit ſtatī pͥmū hoīeꝫ. ſꝫ corrupto āgelo ⁊ ꝑdito n̄ ē cū illo tota āgl̓icanaͣ ꝑdita ⁊ corrupta. ꝗa nō tota erat ī illo.et ꝗa corruptio angeli fuit corruptio vniusp. iō n̄ hūit remediū ſui peccati ſic̄ homo.Ad primam rationeꝑ quā on̄dit. ꝙ oē peccatū mortale eſt irremediabile dd̓. ꝙ irremediabile dr̄ tripl̓r. ſicut ⁊ īuiſibile .ſ. negatiue. pͥuatiue. ⁊ ꝯtͣrie.Irremediabile negatiue ē qd̓ nullo mōpōt remitti. Irremediabile pͥuatiue ē qd̓nō hꝫ aliꝗd dignū ꝑ qd̓ d̓beat r̄mitti. Iremediabile ꝯtͣrie eſt qd̓ hꝫ ꝯtͣriā diſponēad r̄mittēdū. ſiu qua nullo mō pōt remittiPrimo mō dr̄ irremediabile pccm̄ āgl̓i⁊ pcc̄ꝫ dānatoꝝ. 3º mō dn̄t̉ irremiſſibilia
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten