vt vtriſqꝫ qd̓ ꝓmiſimꝰ ꝑſolucimusalioquin ſaluari nō poſſumꝰ. Quorto debemꝰ dn̄m imitari in dilcōne Ipſe eī dilexit nos et lauit nos ⁊ pcc̄īsnr̄is in ſanguine ſuo. ſicut d̓r cpo. i.Hinc monet nos cplūs ad ephe. v.Eſtote inqͥt imitrtores dei ſicut filijkmmi et q̄bulate ī dilcōne ſicut et xp̄tdilexit nos et tradidit ſemetip̄m ꝓnobis oblaconē et hoſtia deo in odorem ſuauitatis. Per dilcōnem itoqꝫxp̄i ſimilitudinē repn̄tore debemusut videlicet cor nr̄m ab īuidiai et oīsodij racore mundemꝰ et ut libent̓ elemoſinas nrās ꝓ poſſe nro pauꝑibꝰerogemꝰ. Odioꝝ quippe elongacō etelemoſinarū pia erogacio ſunt duop̄cipua fraterne dilcōnis augmentoQuinto debemꝰ dn̄m imitari in manſuetudine. Mitis em̄ et manſuetuserat iheſus xp̄us. Vnde ip̄e de ſe d̓tierem. x Ego quaſi cignus monſuetus qui portatur ad victimam. Perinanſuetudinē igitur xp̄i ymciginemporture debemus in nobis. Vn̄ dicitgreqͥoriꝰ. Nonſuetudo ymciginē deiſeruat in nobis qui ſemꝑ eſt trāquilus. ſed ira diſſipat que multos virtutibus priuat que dum quietē menti tollit ſpūſſcūs ibi nō qͥeſcit. ſi ita q̄ymago maſuetudinis xp̄i īuēto fuerit in nobis cōſortes erimꝰ he̓ditatisillius. Sexto debemus dn̄m imitoriin humilitare. xp̄c em̄ ſūme humilisfuit. ꝓpter qd̓ de ip̄o d̓r aplūs ad phiij. Exinaniuit ſemetip̄m formā ẜuiaccipiēs. et humiliauit ſemerip̄m fectus obediens vſqꝫ ad mortē mortēaut crucis. Vnde et ip̄e ſpāliter iniutat nos ut diſcamus ab eo manſuetudinem et humilitatem ito dicens.math̓ xi. Diſcite a me quia mitiꝫ ſūet humilis corde. Oportet ergo noseſſe humiles ſi volumꝰ in gloria ſublimari. Vn̄ d̓t job. v. Qui hūiles ponit in ſublime et merētes erigit ſoſpitrite. Qui igit̉ dn̄im in p̄dictis et alijsvirtutibus imitatus fuerit moietrin ip̄o et ſemꝑ btus erit. ¶ De ſcd̓onota ꝙ illi qui moriūt̉ in dn̄o beatiſunt ꝓpt̓ duo que immediate ſequūtur. Intrant em̄ in ſucuiſſimā req̄etionē et habebunt delicatiſſimā refectionē. De prima .i. de ſuciuiſſima requietione ſtatim ſubiūgitur. Ammōium dicit ſpūs .i. tota trinitus. dicitglo. ut requieſcant a laboribus ſuisSuauiſſimū itaqꝫ lectū inueniuntbij quꝫ ita ut ſupͣ dictū ē in dn̄o moriunt̉ Iectus aūt iſte ē ip̄a dulcis conſolacō crecitoris. De hoc cōſolacōneip̄e ꝑ yſciyā d̓c. lxvi. quō ſi cui materblūdicit̉ ita ego conſolabor vos et inih̓rim cōſolobim. De ſcd̓o .i. de delicatiſſima vefectione moriētiū in xp̄o. ſequit̉. Oꝑa em̄ illoꝝ ſequūt̉ illos. glōideſt merces oꝑm ſuoꝝ. Quelibet itaqꝫ virtus quā hō bonis oꝑibus executꝰ ē ī hͦ mūdo ſpāle ferculū t̓t̄bucōnis apportubit ⁊ ꝓponet aīe in veqͥecōſtitute. Spāle q̇ppe ferculū cipportubit corꝑis et aīe mundicio et ſpōleiuſticia. qd̓ eciā de veritute de dilcōnede māſuetudīe de hūiliture ac alijs v̓tutibꝫ ē dicēdū. De hac refectione ſolēpni d̓r yſa. xlix. Erunt reges nutricij tui et regine nutrices tue. Per reges ītelligūt̉ pr̄ ⁊ filiꝰ ⁊ ſpūſſcūs qͥ īīſeꝑabili vnitate tenēt tunū celoꝝ. ꝑe̓gicis qt d̓tutas expͥmūt̉ q̄ ſit dem ē
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten