Rogate ergo km̄i dn̄m ut ſic ſcōs ſuos imitemur in t̓ris ut cōſortes gaudij eoꝝ eſſe me̓amur in celis. Qd̓ no¶ In cōmeoracōe fiteliū orimo rū S.Adiui votem de celo dicētē mͥ.4d̓.¶ Scribe. bt̄ mortui qͥ ī dn̄o moriūt̉. cipo. xiiij. No ꝙ v̓ba iſta videlbt̄i mortui q̄ in dn̄o moriūt̉ digna ſt̄p̄dicori et ab oībꝫ meōrie cōmēdai̓ cūeciā vox celeſtis iuſſerit ea ſcribi. ¶Duo igit̉ prcipalit̓ ſūt hic notandaPrimū ē qui ſint mortui qui in dn̄omoriūt̉. Scd̓m ē quare ſint bt̄i quiin dn̄o moriūt̉. ¶ De primo nota ꝙilli in dn̄o moriūt̉ qui xp̄m dū viueret induerūt .i. qͥ ſcd̓m formā ⁊ vitāxp̄i vixerūt. ꝓpte̓a monet nos apl̓ead ro. xiij. Indiumni dn̄m ih̓m criſtū.loͣ. i. induite forma xp̄i in oībꝫ Itemd̓t aplūs ad gal̓. iij. Quicūqꝫ in xp̄oih̓ū baptizati eſtis xp̄m īdiuſtis Igtur qͥ deſiderat moi in dn̄o dꝫ inueīriin dn̄o. Ille v̓o inueīet̉ in dn̄o qͥ vixerit ẜm vitā dn̄i. Vita aūt dn̄i licꝫ innūcibilibꝫ v̓tutibꝫ cōmēdobilis ſit etimitubilis. nos tn̄ in ſex v̓tutibꝫ ip̄mmmitari debemꝰ ut felicit̓ moricimurin xp̄o. Debemꝰ inꝙͣ dn̄m imitari inmudicia iuſticio et veritate in dilectione in inonſuetudine in humilitatePrimo igit̉ debemꝰ ih̓u xp̄o ſimuldiꝑ vite mundiciā. Ip̄e quippe mūdusfuit et impollutus. Vn̄ petrus appellat eum agnū immaculatū. jͣ. con̄. iita inqͥens. Non corruptibilibꝫ auroet argento redēpti eſtis ſꝫ p̄cioſo ſanguine qͣi agni incōtamiāti et immoculati xp̄i ih̓ū. Ad hoc aūt ut mundiſimus et imciculati hortamur in p̄ſ.vbi dicit. St mimaculvti in vici ⁊cͣ.Simus ergo mūdi luxuriā fugientes quia ſine mundicio ſaluari nonpoſſumus. Hinc d̓r in iob xvij. Soluobit̉ innocens ſalucibit̉ aūt mūdicia manuū ſuaꝝ ideſt mūdicio oīmoꝑm ſuorū. Scd̓o imitari debemusih̓m in iuſticia quia ip̄e iuſtus fuitqd̓ recognouit cētui̓o qui cum xp̄c expiraſſet in cruce dixit ut teſtatur lu.xxiij. Vere hic homo iuſtꝰ erat. Periuſticiā itaōꝫ dn̄o aſſimulari debemꝰSi em̄ in obitu nr̄o iuſticia p̄ceſſei̓txl iijfaciē nrām gloi̓a dn̄i colliget nos inhoſpiciū ſempituū. Vn̄ d̓t yſai lviij.Anteibit faciē tuā iuſticio tuā et glādni colliget te. Et nota ꝙ d̓t glo ſuꝑillud math̓i v̓. Stī qui eſuriūt et ſitiunt iuſticiā. Iuſticio ē ſua cuiqꝫ tribuere ſibi et ꝓximis et deo. Iuſticioigit̉ ē ut noſmētip̄os ꝓ pcc̄is nr̄is affligamus ut ꝓximis ablata reſtitucimus ⁊ ut deo ſuꝑ bn̄ficijs ſuis gracicis egamꝰ. Tercō debemꝰ xp̄m imitari ī vei̓tate. Ip̄e em̄ verax fuit Vn̄dixerūt ei iudei mat̉. xxij. qgr̄ ſcimꝰqꝛ verax es et iudiciū dei in veritatedoces Ip̄e eciā de ſemetip̄o d̓t io. xiiijEgo ſū veritus. Dēꝰ itaqꝫ dn̄o ſil̓esexiſtere ꝑ veritutē. Per vei̓tatē q̄ppehoīnes ſaluabūt̉. et ꝑ mēdaciū deipnabuntur. Ꝙ ꝑ veritatē hoīnes ſaluent̉ teſtatur ip̄a veritas io. xiij. italoquens ad diſcipulos. Vos cognoſcētis veritatem et veritas liberabitvos ſupple de inqnū dāpnacōis eterne. Ꝙ eciā mendaciū hoīnes in dōpnacōnē tranſimitat declarat pͥſ. italoquens ad dn̄m. Perdes omīs quiloquūt̉ mēdaciū. Veritatē igit̉ et d̓o⁊ ꝓximis noſtris exhibere tenemur