pn̄ luce. Qui ſe exaltat humili. ⁊cͣVehemoth. Iob. xl. et int̓p̄tat̉ alit.Vn̄ ſigͣt caſtrimargiā que frīt hoīnēqͣi beſtiā effluētē ſuꝑ oem̄ eſcam ſinecī diſcretōe. Vn̄ iob. xl. Fenū qͣi boscomedet. lu. xli. effuſi eſtis qͣi vitulusſuꝑ herbā. Vn̄ pͣs. Nolite fieri ſicutequꝰ et mulꝰ ⁊cͣ. Ieiathan. Iob xl.et int̓p̄tat̉ additamētū eoꝝ. Vn̄ ſigͣtauariciā que ſuꝑ addit domū domui.agrū agro. yſai. De qui cōiūgitis ⁊cͣIſmodeus thobi. iij. et int̓p̄tat̉ iudicij diluuiū et ſigͥficat luxuriā ꝑ quādn̄s mūdū diluuīo iudicauit. gen̄ viCum vidiſſet terrā eſſe corruptā. oīsquippe caro corruꝑcit. Vn̄ ſequit̉ adnoe. Finis vniu̓ſe cornis venit corāme. Sothanas. math̓i. xvi. et int̓p̄tat̉ adu̓ſai̓ꝰ. vn̄ ſigͣt inuudiō q̄ ſemꝑmaioribꝫ adu̓ſat̉. Iob v̓. Paruulūoccidit inuidia. Ext̓mātor. jͣ. corī. x.et ſigͣt irā que ponit aīam extra t̓miIntūi aiſumū a ſuitianos ſuos. pͣſ. In ira pplōs cōfrin. ⁊cͣDemon. math̓i. viij. et int̓p̄tat̉ ſufficiens iniquitas Vnde ſigͣt accidiā q̄ſufficit ad puniēdū homē cum nichildilcōnis hobeat. eccle. Multos occidit triſticiā et nō ē vtilitas in illaIacobi apoſtoli. Sino. xxvijIc ut ſedeant hij duo filij meiynus ad dextra tuā et aliusad ſiniſtrā tuā in regno tuo. moth̓i.xx. ¶ In verbis p̄miſſis duo principaliter ſūt hic notāda. Primū ē qͣread dextrā et ad ſiniſtrā ih̓uſeſſio filijs a mnrē petrit̉. Scd̓m ē ꝑ quid addexterā et ad ſiniſtrā glōſam dn̄i veniat̉. ¶ De pͥmo nō ꝙ met̓ iacobi etioh̓is forſito audierat vel ſcriptumlegeat. ꝓu̓. iij. Lōgitudo dieꝝ ī dext̓cieius et in ſiniſtra eius diuitie et glāet ꝓpterra petiuit vmi filioꝝ ſeſſionēad dextrā et alteri ad ſiniſtrā. Tricem̄ hec ꝑentes filijs ſuis ſpāliter optāt videlicet vite diut̉nitutē opū vb̓tatē et glorie cloritatē. Rogauit igỉet hec mr̄ ih̓m xp̄m ut cū veīret ī regnū ſuū trāſferrēt et cōferret eis btē filios ſuosvite phēnitatē. ac opū celeſtiū vbertatē necnō et regulis glē cloritatemHas em̄ tres prīcipoles digͥtutes ⁊dexterā et ſiniſtra dn̄s porrigit ſuisprīcipibꝫ in regno ſuo. De iſtis tribꝫd̓r ſcipi. v. Iuſti in p̄petuū viuēt. eccefelicis vite ꝑhēnitas. Dicit̉ etiā yſcicxv. Precipitubit dn̄s mortē in ſempit̓nū. ſequit̉. Et apud dn̄m eſt merces eoꝝ et cogitatō eoꝝ apud altiſſinui. ecce ſuꝑceleſtiū diuitioꝝ vb̓tusꝙultū em̄ ſolēt hoīnes cogitoe̓ ꝓ diuitijs. et certe hec ſūt apd̓ altiſſimūVn̄ ip̄e altiſſimꝰ d̓t. ꝓu̓. viij. Necūſūt diuitie et opes ſuꝑbe. ſequit̉. Accipiēt regnū decoris et dycidema ſpeciei de maiū dn̄i. ecce regalis glē cloi̓tus. Et noͣ ecōu̓ſo ꝙ illi miſei̓ qui ce­ ſūtdēt qͥ dext̓a et ſiniſtra dn̄i Cadēt em̄⁊ latere eius mille et decem milio edextis eius. Ꝙ inꝙͣ illi miſeri cadētin acerbe mortis etnitutē. in paupertatis ec medie gͣuitatē. in contēptus⁊t vilitatis int̓mābilitatē. De iſtistribus d̓r apo. xviij. In vne die venient plage eius. mors et fames et igni cōburet̉. hec dicūt̉ de aīa peccatrice. Dicit ergo in vnci die. .i. in die iuditij veniēt ploge eius mors. ecce ſeue mortis et̓nitas. De morte etiā d̓rin pͣs. lxxvij. Viā fecit ſemite ire ſueet nō peꝑcit a morte cnimabꝫ eorū.