Nd̓ ꝙ mō ira dei qͣi ī ſemito ē qꝛ mōqͣi cupta ē et repoſita ī vīcula mīe d̓inr̄i. Verū tn̄ in die iudicij ſoluetur ettūc de ſemita int̓bit in viā. Tūc em̄late ſe expādet ad vlcōnē inimicoꝝſuoꝝ. Et certe tūc non pcet a mortedicibꝫ īpioꝝ. Seqͥt̉ fames. ecce pauꝑtatis ac inedie gͣuitas. O ꝙͣ grauispauꝑtas ibi ei̓t. vbi de oī et̓no ac tꝑoli bono nec vnā micā l̓ gutta miſerpcc̄or hēbit. vbi non ſolū ſiſe delicate. ſimileet dulces morſelli necnon et p̄cleravina negebūt̉. īmo ut triceā̄ de p̄cēruſticaō et̄ ip̄e porcoꝝ ſiliq̄ miſeris efuriētibꝫ nō dobunt̉. ꝓpt̓ hoc monetnos ecc̄ꝰ xviij. qemēto pauꝑtatis īdie cbūdātie et ncc̄itutē pauꝑtatisin die diuitiaꝝ. Si hoc feciſſꝫ ille diues epulo ſapient̓ egiſſet an̄qͣ veīſſꝫad illū locū vbi eī etiā gutta eq̄ negebat̉. ſeqͥt̉. Et igni cōburet̉ In hocnotͣ cōtēptus ac vilitutis int̓miābilitus. Sicut em̄ pulices ac alij minuti vermes hoīem mordētes qꝛ ꝯtēpnūtur ac odiūt̉ in ignē mittūt̉. ſic et miſeri qͥ nūc ſūt elati ac ſuꝑbi viles reputabūt̉ ut pulices ⁊ bufones. Vn̄et in ignē mittēt̉ et̓nū et ibi luto vilior erit vita illoꝝ. Vn̄ ſcipi. xv. Lutovilior vita illiꝰ. qm̄ ignoaͥuit eū quiſe finxit et qui inſpirauit illi cūcimi¶ Scd̓o vidēdū ē ꝑ quid venit̉ addextrā et ad ſiniſtra dei viui. Et eſtſciēdū ꝙ ꝑ calicē paſſioīs quē certeip̄e dei filiꝰ bibit. Vn̄ d̓t io. xviij. Ꝙpetrꝰ cū vellꝫ defende̓ dn̄m et ā̄putoſſet ẜuo pōtificis auriculā: dixit ih̓sad petrū. oitte gladiū in vaginā ſuam. calicē quē dedit michi pater nōvis ut bibā illū? Hūc eciā exhibuitiacobo et iohāni ad bibēdū. Vn̄ cummat̉ ad ſuggeſtionē ip̄oꝝ rogaſſetillos poī ad latera dn̄i. rn̄dit ebih̓sdicēs. Poteſtis bibe̓ calicē quē egobibiturus ſū? q. d. Vos deſidee̓tis qͣimnogni p̄lati ⁊ prīcipes ſede̓ ad dextera et ad ſiniſtrā meā in regno. Sedhoc ſciatis ꝙ illuc venire nō poteſtisniſi calicē quē ego bibiturus ſū bibotis. Nō ergo ꝙ ex hoc calice trio bibūt̉ q̄ rn̄det illis t̓bꝫ q̄ ſūt in r̓gno deiPrimū ē ꝯtēptꝰ ec vilitus. hec ꝑducūt hoīem ad glē clo̓tutē. Scd̓m ēreꝝ pauꝑtas. hec ꝑducit hoīnē addiuītioꝝ vb̓tutē. Terciū ē mortis acerbitus. hec ꝑducit hoīnē ad iocūdeFaplus ad povite ꝑhēnitotē Vilitatē et cōtemptūip̄e dn̄s pͥmo bibit. Vn̄ d̓t in pͣs. xxj.Ego ſū d̓mis et nō hō obꝓbriū hoīnū ⁊ obiectio plebis. oēs vidētes mederiſerūt me locuti ſunt lobijs et mouerūt caput. Sibamꝰ et nos cū ipſout ſecure clomde̓ poſſimꝰ ad ip̄m ſic̄d̓r in pͣs. c. xxij. Miſere̓ nr̄i dn̄e iniſere̓ nr̄i. qꝛ multū repleti ſumꝰ deſpectiōe. qꝛ m̄l. re. ē aīa. noſ. ob ꝓ. ho.et deſ. ſuꝑ. Pauꝑtatē etiā dn̄s bibitſicut de ſeip̄o teſtat̉ ī pͥſ. lxxxvij. itadamās in cruce. Paiuꝑ ſū ego et inla. ⁊ ui. me. exal. eiūt in crucis patibulo. hūiliatꝰ ſū qꝛ ut fur ſū ſuſpenſus. et ꝯturbatꝰ ẜm tiorē na̓lē Veītem̄ prīceps huiꝰ mundi .i. dyaꝰ captōs in aīcim meā ſꝫ in me nō hꝫ qͥcꝙͣSibomꝰ etiā nos cū ip̄o. qultū em̄ ꝯmēdat ꝑ̄aiuꝑtatē Vn̄ d̓t mat̓. v S̓tīpauꝑes ſpūqm̄ ip̄oꝝ ē regnū celoꝝPauꝑ ſpiritu eſt ille qui in diuitijsſe per ſuꝑbiani non eleuēt. qui resſuas pauperibus libent̓ ā̄miniſtrat.