Liber XII. Particula. VII. Ca. III.tellectus ⁊ affectꝰ. credēdo .ſ. et amādo. Uox enī viri iuſti ē. Prouīdebā dn̄m ī cō-ſpectu meo ſꝑ. Et ad te leuaui ocl̓os meos qͥ habitas ī celis. Et hͦ ſūme neceſſariūē qn̄ tēptat̉ qͥs. Un̄. ij. ꝑalip̄. xx. Cū ignoremꝰ qͥd agere debeamꝰ hͦ ſolū habemusreſidui vt ocl̓os nr̄os dirigamꝰ ad te. Et ꝓpter hͦ aqͥla d̓r vl̓ ab acumine viſus; vl̓ab acie ocl̓oꝝ qͦs defigit in ſolē iuſticie ⁊ auertit a ꝯcupiſcibilibꝰ mūdi. iuxta illd̓Thob̓. iiij. Oībꝰ diebꝰ vite tue deū ī mēte habe. ⁊ caue ne aliqn̄ pctō ꝯſentias ⁊c̄.Ex pͥmo enī ſeqͥt̉ ſcd̓m. Un̄. ¶Prouidebā dn̄m ī ꝯſpectu meo ſꝑ lecce pͥmū lqm̄ adextris eſt mihi ⁊c̄. Iecce ſcd̓m. Sic̄ d̓r. aqͥla pēnis veteribꝰ p̄grauata ⁊ nō valensꝯmedere p̄ curuitate roſtri. q̄rit fontē viuū ſcaturiētē iugiter. et deſuꝑ fontē directeaſcēdit: qͣntūcūqꝫ p̄t in latū. ⁊ intātū ſoli ꝓpinqͣt ꝙ plume veteres ſol̓ incēdio ꝯburunt̉. qͥbꝰ deſtituta cadit ī ip̄m fontē. ⁊ ꝑ fōtꝭ irriguū noue pēne recreſcūt. et ſic propēnis veteribꝰ recipit pēnas nouas. Poſtea roſtꝝ recuruū allidit ad petrā. et ſuꝑ-fluitate abſciſa aſcēdit ſuꝑiꝰ qͣntū p̄t. et calefactꝰ ab ardore ſolis: magno īpetu fert̉in mare. et ibi ſubmerſus iteꝝ iuueneſcit.Aqͥla vetus; pctōr in vicijs īueteratus. Un̄. Filij alieni īueterati ſunt. Pēne vetereſ.mūdane leuitates qͥbꝰ in altū elatōis ferebat̉. Roſtri curuitas: loqͣcitas de terreniſ-qͥa qui de terra ē de terra loqͥt̉. Ioh̓. iij. Per quā .ſ. loqͣcitatē; ml̓tū impedit̉ qͥs nefructuoſe poſſit ꝯmedere cibū ſcpͥture vl̓ eucariſtie. Ideo d̓r Eccī. xxxij. Audi ta-cēs ⁊c̄. Fons viuꝰ ſꝑ ſcaturiēs; miẜicordia dei nūqͣꝫ deficiēs. A qͦ fonte ſūpta qͣdāaudacia pia: debꝫ pctōr quē penitet peccaſſe; īduere nouū hominē.In natiuitate beate marie. Sermo pͥmus. Ca. iij.Rāſite ad me oēs qͥ concupiſcitis me ⁊c̄. His v̓bis dei ſapīa ⁊ btā ꝟ̓go vno Aͣ¶ Lore loq̄ntes; inuitāt nos ad ſe: ſuas nob̓ delicias ꝯmūicare volētes. qͣs libe-raliter et ſine īuidia ꝯmūicant. Sed ad p̄ſens de btā v̓gine totū hͦ exponemꝰ. Etī his verbis circa ip̄am ſex notant̉.Primū eſt hūilitas; cum dicit. ltrāſite vocās nos ore ꝓprio. Et in hoc on̄dit ſe vnāeſſe de ancillis illis qͣs miſit ſapīa vt vocarēt ad arcē. Prouer. ix.Scd̓m ē familiaritas. qd̓ notat̉ cū dicit ad me. Adapta de his q̄ inueniunt̉ apudeā. Et in hͦ arguūt̉ pauꝑuꝫ ꝯtēptores. qͥ eorū ſocietatē ꝯtēnunt. de qͥbꝰ dicit̉ amosij. Uiā hūiliū declināt. Et qͥ dicūt pauꝑi illd̓ Iſa. lxv. Recede a me qꝛ īmūdꝰ es⁊c̄. De hac familiaritate virginis dicit btūs ber̄. Quid ad mariā accedere trepidathūana fragilitas. Quere li. iiij. ti. xxiiij.Terciū ē larga liberalitas: cū dicit Loēs Nō ē enī apd̓ eā; ſicut nec apd̓ filiū ꝑſoneacceptio Ueniat gͦ ad eā ad deliciādū vir iuſtꝰ. vt ſedeat ſub vmbra illiꝰ deſiderate.nā ip̄a ē in vmbraculū diei ab eſtu: et ī ſecuritatē: et in abſcōſionē a turbine ⁊ a pluuia. Iſa. iiij. Quere li. x. ti. xxix. G. Itē Mich̓. iiij. Sedebit vir ſubtus vineā ſuā.⁊ ſubtꝰ ficū ſuā. ⁊ nō erit qͥ deterreat. Qd̓ ē dicere. Qui ad mariā venerit vl̓ trāſierit: q̄ oēs vocat ad ſe. ſecurꝰ erit ꝑ auxiliū eiꝰ. Itē qͥ pctōr ē trāſeat ad eā; vt nihiltimere poſſit. qꝛ ip̄a eſt ciuītas refugij. Quere li. ij. ꝑ. i. cauſa .xxv.Quartū ē multimoda eiꝰ dulcedo et ſuauitas. ad quā om̄imodis debemꝰ aſpirare.Qd̓ īnuit̉ vbi dicit l qui ꝯcupiſcitꝭ me Nā ī ip̄a inueniūt oēs ſenſus nr̄i: qͥlibꝫ ſuādulcedinē: voluptatē ⁊ iocūditatē. ſic̄ aſſignauimꝰ li. iiij. ti. xxvi. in fi. capituliQuītū eſt abūdātiſſima largitas: que notat̉ vbi dicitꝭ implemī Ip̄a enī dat oībꝰ affluēter. et nō īproperat Iaco. i. Et ip̄a aꝑiente manū ſuā; īplent̉ oīa bonitate. Ip̄aē enī rebecca q̄ de hydria ſua potauit heliezer ⁊ camelos. Gen̄. xxiiij. chriſtum .ſ. etLom̄es ſanctosSextū ē rei ꝓmiſſe p̄cioſitas: cū dicit la generatōibꝰ meis im-plemī. Scd̓m hūc ꝓceſſum poterꝭ ꝯtexere totū ſermonē tuū.Modo videamꝰ qͣre plꝰ dixerit gl̓ioſa v̓go ltrāſite qͣꝫ venite vl̓ accedite. Itē qͣ vti-litate veniat̉ ad eā. vn̄ dic̄ lad me. Itē qͥd ſint generatōes eiꝰ de qͥbꝰ dicit l⁊ a ge-neratōibꝰ meīs implemī DDe his tribꝰ videndū eſt ꝑ ordinē.Notandū igit̉ ꝙ beata v̓go volēs facere feſtū amicꝭ; vl̓ de amicꝭ ſuis: ip̄os īuitat. Si Bcut ꝯſuetudo eſt volentiū facere magnā ſolēnitatē: vel ꝑmaxima cōuiuia: inuitareſuos ſpeciales nomīatim. et ꝑ honeſtos nūcios. ſed nō ribaldos vel trutānos: vel
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten