Liber XII. Particula. VII. Ca. II.eo frueret̉. Et ideo de hac aqͥla d̓r; ꝙ ocl̓i eiꝰ de lōge ꝓſpiciūt. Et ad p̄ceptū dn̄i el-uata ē hec aqͥla ī ſua aſſumptōe. qn̄ .ſ. Laſcēdit ſuꝑ cherubin .i. ſuꝑ choros angelorū (⁊ volauit ſuꝑ pēnas vētoꝝ l .i. ſuꝑ rōem et ſuꝑ omnē intellectū hūanū. In ex-celſis etiā mētibꝰ ⁊ eleuatꝭ a terra; ꝑ mūdi ꝯtēptū: diligit ꝑ gr̄am habitareAqͥla cet̓as aues p̄cellit ī volatu ⁊ ſol̓ aſpectu. Et ip̄a ſctōs ceteros ī volatu ꝯtēplatōis et aſpectu ſol̓ iuſticie .i. filij ſui. qͥ lucē īhabitat īacceſſibilē. i. Thi. vi. q̄ videlicꝫlux ī ip̄a fuit abſcōdita. ⁊ quā ip̄a nob̓ acceſſibilē fecit: viciniꝰ atqꝫ limpidiꝰ ꝯtēplat̉.Ditiſſimū v̓tutibꝰ ⁊ donis optimis facit nidū ſuū. id ē. cor qd̓ īhabitat ꝑ gr̄aꝫ. vt ꝟeMariadicere poſſit qͥ ip̄aꝫ ſpūal̓r hoſpitat̉ illd̓ Sap̄. vij. Uener̄t mihi oīa bona parit̓ cū ilaqͥla. qꝛ Procurat optime filios ſpūales qͦs adoptat ꝑ gr̄aꝫ; cibo deuotōis. vi-la. ⁊c̄.nō ꝯſolatōis et ꝯpūctōis. pane lacrimaꝝ. et hmōi. ⁊ hͦ paſtu dignos reddit carneet ſanguine vnigeniti ſui.Reſpiciēs miẜicordit̉ ad cadaueroſos pctōres: ip̄am hūiliter īuocātes. aduolat duaDe theobus alis. pietate ⁊ ꝯpaſſiōe. vt ptꝫ ī theophilo. quē qͣſi roſtro orōis quā ꝓ eo fuditphiload filiū. et qͣſi vnguibꝰ iuſticie: a diaboli faucibꝰ potēter eripuit. cyrogͣphū ſuū ei r̄ſtituēs anulo ꝓpͥo ꝯſignatū. Propter hͦ d̓r de maria. ¶ Cōfidit ī ea l. i. de eiꝰ fide ⁊ fortitudīe lcor viri ſui chriſti .ſ. let ſpolijs n̄ īdigebit. ¶Prouer. vl. Ip̄a eī qͣſi ditat illis ſponſum ſuū; qͥbus ſpoliat vt dictū eſt diabolū aduerſariū.Ioh̓es¶ Quila btūs Ioh̓es euāgeliſta. Un̄ Eze. i. Facies aqͥle deſuꝑ ip̄oꝝ qͣttuor. SIohānes aquilaaquilaPrimo: quia in arduis ſuꝑ omnes poſuit nidū ſuū ſicut aquila. Iob. xxxix. quādoſupra pectus dn̄i in cena recubuit. Ioh̓. xiij.Scd̓o; qꝛ ꝓuocat ad volatū pullos ſuos. Deut. xxxij. ⁊ lābere ſanguinē eos docet.Iob .xxxix. Et ioh̓es ſpūales filios .ſ. fideles eccl̓ie: docꝫ ꝯtēplari et̓na. ⁊ q̄rere q̄Sctūsſurſū ſūt. ⁊ imitari dn̄icā paſſiōeꝫ. ſic̄ ptꝫ ī his q̄ ſcribit ſeptē eccl̓ijs aſie. ⁊ angel̓ eaꝝiohānes Tercio. qꝛ ī nido ponit ametiſtū. qͥ fugat ſerpētes. Nidus eccl̓ia. ametiſtꝰ fides. ſerpentes hereſes: contra quas ſpecialiter ſcripſit.Quarto. qͥa ſolē ītuet̉ ī rota. et iſte ſpecialiꝰ deitatꝭ ꝯtēplatꝰ ē archana. Un̄ dixit. Inpͥncipio erat v̓bū. Alij qͣſi īfirmis ocul̓ ſolē .i. xp̄m videbāt ī nube .i. velatū carne.Quīto; qͥa renouat ſe ī ſenectute. qͥa qͥcqͥd factū ſit de corꝑe eiꝰ; inuentū ē māna ſcaturire. in figura eius qd̓ dicit̉. Renouabit̉ vt aquile iuuentus tua.De hac aqͥla p̄t exponi illd̓ Eze. xvij. Aqͥla gͣndis ⁊c̄. Aqͥla vt dictū ē lgͣndis Iī ꝟ-tute: ī ſapīa: ī aucͣte. Magnaꝝ alaꝝ Hic qͣttuor ī ioh̓e ꝯmēdāt̉. duplicꝭ v̓gītatꝭpuritas ⁊ ītelligētie. Per hͦ qd̓ d̓r Lalaꝝ he due iūgūt̉. qꝛ nō ſufficit ſubtilitas ītel-lectꝰ. niſi ſubſit mūdicia affectꝰ. ml̓ti ei eleuant̉ ꝑ ītellectū; ſꝫ depͥmūt̉ ꝑ affectū. Itiꝑ hͦ qd̓ d̓r lmagnaꝝ ꝯmēdāt̉ ī eo chriſti familiaritas. ⁊ ſtili poſteriorꝭ auc̄taſ. Lōgo mēbroꝝ ductu iſtud nō tā ꝑtinet ad qͣntitatē tꝑis qͣꝫ corꝑis: qͣꝫtū ad lōgeuitatēmortis. quā .ſ. dn̄s poſt oēs ſibi ꝓrogauit. vt poſterior ſcriberet: ⁊ defectꝰ alioꝝ ſuꝑpleret. Ad hͦ gͦ ꝙ d̓r llōgo mēbroꝝ ductu ꝑtinet ſtili poſteriorꝭ auc̄tas. Un̄ Ecc̄i.xxxiij. Ego nouiſſimꝰ euigilaui. ¶ Plena plumis et varietate. Et ſi enī pͥncipalit̓circa diuinā naturā īſiſtat: qd̓ ſigͣt̉ ꝑ hͦ qd̓ d̓r lplumis) tn̄ īmiſcet plura q̄ ꝑtinēt adhūanā. qd̓ ſigͣt̉ ꝑ hͦ qd̓ dicit̉ let varietate. Nā cū p̄miſiſſet deitatꝭ ſublimia dicens.in pͥncipio erat v̓bū ſubiūxit hūanitatꝭ hūilia dicēs. ¶ Et v̓bū caro factū ē ⁊c̄.In hͦ v̓bo qd̓ ſeqͥt̉ lvēit ad libanū) īnuit̉ chriſti familiaritas. Libanꝰ īterp̄tat̉ candor. et ſignat chriſtū qͥ ē cādor lucꝭ eterne. Tūc maxīe ioh̓es venit ad hūc libanumqn̄ chriſto ſe ꝯformauit ī puritate. et qn̄ recūbēs ſuꝑ pectꝰ eiꝰ: hauſit aqͣs ſapīe ſa-lutaris: que fluūt impetu de hͦ libano. Et hͦ eſt qd̓ ſubdit̉ Et tulit medullā cedri..i. pinguedinē ⁊ dulcedinē ſpūal̓ archani: qͣſi occultatā ſub ſentētijs ẜmōis myſticivl̓ ſub duricia oſſiū. l Et ſūmitatē frōdiū eiꝰ auulſit .i. excellētiā celeſtꝭ eloquij. etiō d̓r lſūmitatē qͥa altiꝰ oībꝰ locutꝰ ē. vt de eo poſſit illd̓ dici Gen̄. xlix. Neptalimceruꝰ emiſſus dās eloqͥa pulcritudīs. Ibidē d̓ ip̄o p̄t dici; ꝙ ip̄e ē alia aqͥla de qͣdicitur Apoca. viij. Audiui vocē vnius aquile volātis ꝑ mediū celi ⁊c̄. qd̓ notaturin ſummitatibꝰ frondiū.
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten