Berij.Prīa gr̄aeſt abſqꝫmeritooꝑantisUerſusſeptimꝰ

Liber XII. Particula. I. Ca. VII.Bibulus. Un̄ comꝑat̉ velleri et ſpongie; q̄ in magna qͣntitate bibūt aquā. et bibitā facillima cōpreſſiōe refundūt. Ip̄a eſt enīl terra illa de qua loqͥt̉ apl̓s Hebre.vi. Lque ſepe venientē ſuꝑ ſe bibēs imbrē: et generās herbā oportunā illis a qͥbuſcolit̉ l.ſ. patri et filio et ſpūiſctōl accipit benedictōem a dn̄o. Un̄ dictū eſt ei Bn̄.dicta tu in ml̓ieribꝰ. Ad hͦ enī vt multū fructū afferret. fuit multū bibulꝰ ortꝰ iſteSitibundꝰ liugi deſiderio gratiaꝝ. Unde dicit. ¶ Sitiuit aīa mea ad deū fontemviuū ⁊c̄. Ip̄a eſt enī area ſitiēs imbrē. Iohel̓ in fine. Et qͥa ſitibundꝰ ꝓmittit eipater Iſa. xliiij. Effundam aqͣs ſuꝑ ſitientē: et fluenta ſuꝑ aridā. Uerbū leffūdēdilſignat largitatē. et ꝑ hͦ qd̓ dicit pluraliter Laqͣs et fluenta ſnotat̉ abūdātia gͣtiarū. Itē ſoli ſitientes inuitant̉ ad aqͣs gratiaꝝ. Iſa. lv. Oēs ſitiētes venite ad aqͣs.Ioh̓. vij. Si qͥs ſitit; veniat ad me et bibat. Maria ꝟ̓o; qͥa plus oībus ſitijt ⁊ de-ſiderauit gr̄am et gl̓iam; filij incarnatōem: et mūdi redemptōeꝫ; ampliorē gl̓iamin futuro. Quia ſicut d̓r ꝑabo. x. Deſideriū ſuū iuſtis dabit̉. Btūs bern̄. Qui eſu-rit; eſuriat ampliꝰ. et qͥ deſiderat: adhuc amplius deſideret. qꝛ qͣntūcūqꝫ deſidera-re potuerit: tātū eſt accepturus. Data ſunt igit̉ marie gratia et gl̓ia ẜm intenſiōeꝫſitis et deſiderij ſui. Unde ꝑabo. xi. Mulier gͣtioſa inueniet gl̓iam ⁊c̄. Hec enī v̓-ba primo et ſingulariter exponunt̉ de plena gr̄aꝝ. q̄ in ſua aſſumptōe inuenit gloriā eternitatis. qͥa gr̄am et gl̓iam dabit dn̄s. Conſtat enī; ꝙ nulla gratioſior illa q̄gr̄am inuenit. Luce. i. Inueniſti gr̄am apud dn̄m. Et de inuenta aſſumpſit qͣntūpotuit. et potuit qͣntū voluit. Fuit enī ſūme hūilis poſt chriſtū. ⁊ ideo maxime capax gratie. qꝛ hūilitas vas eſt gratiaꝝ. Unde qͣnto ꝓfundius vas; tāto capacius.Idcirco fons vite; qͥ in ea inuenit maiorē ꝓfunditatē qͣꝫ in aliqͣ alia creatura. ibimagis infudit de aquis gratiaꝝ ſuarū. Sicut enim auarꝰ nō implet̉ pecunia Eccleſiaſtes. v. ſic nec humil̓; gr̄a. Semꝑ enī clamat. affer affer. Prouer. xxx. Eſt ergo humilitas vorago gͣtie: nunqͣꝫ ſatiabil̓. humilitas enī defectus ſuos attendit.et impetrata a deo ſuppletōe vnius defectꝰ; ſe ſtatim trāſfert ad aliā impetrādaꝫ.iuxta illud poeticū. Dumqꝫ ſitim ſedare cupit ſitis altera creuit. Et ille ve hūiliseſt. qui qͣnto plus habet in v̓tutibꝰ; magis inhiat ad virtutes. ¶ Item de hac ſitimoraliter d̓r Apoca. ī fi. Qui ſitit veniat; et qͥ vult accipiat aquā vite gͣtis. ¶Quiſitit l. i. qͥ conuerſiōis habet voluntatē. Iſtud enī ſitire; eſt bona ſpūalia totis p̄cordijs ꝯcupiſcere. ¶ Ueniat ꝑ cōuerſionē. ſubaudi. ſecurꝰ de venia accipiat ſacramēta. et gratis remittent̉ ei peccata. ¶ Et qui vult accipiat aquā vite l i. gr̄am viuifi-cantēl gratis. l. .i. abſqꝫ meritis hūanis. In gr̄a enī que prima dat̉; meritū accipiētis nō opitulat̉. ſed in gratia que iam bene oꝑanti: vt meliꝰ oꝑetur cōfert̉. meritūoꝑantis et accipiētis nō excludit̉. Humana enī actio ſicut abſqꝫ gr̄a inutilis eſt.ſic cū gr̄a ſemꝑ ꝓdeſt. Prima igit̉ gr̄a gratis nobis dat̉; que deinceps merito noſtro vtcūqꝫ cooꝑante nobis multiplicat̉. Nam ſi qͥs ꝑ gr̄am ad ꝯuerſionē inſpi-retur; ſi ip̄am gr̄am ꝑfecto corde conceꝑit; qͣꝫuis morte p̄uentꝰ: ſacramētis; vt baptiſmo vl̓ ſacra ꝯmūione ꝑticipare nō poſſit: ſaluus eſt. quia cū gratia ꝑire nō p̄t.In fide enī iam accepta virtus ſacramētoꝝ iaꝫ continet̉. et in bona volūtate q̄ in-trinſecꝰ fidem verā inſeꝑabiliter ſemꝑ comitat̉. meritū bonoꝝ opeꝝ cōplet̉ ¶ Gratis lergol aqͣ vite tribuit̉: qꝛ etiā abſqꝫ omni merito oꝑis; ꝓ ſola bona voluntateſalꝰ credēti cōfert̉. ¶ Qui ergo vult accipiat aquā vite gͣtis. O qͣꝫ p̄cioſa ſunt iſtaſuꝑne dignatōis oracl̓a; omnip̄cio p̄ferenda. om̄i acceptōe digna. omni deuotōeaccipiēda. om̄i memoria retinēda. omni v̓tute ꝓmerēda. Unuſqͥſqꝫ gͦ videat; qn̄to qͣliqꝫ auditu illa ꝑcipiat. ꝑcepta cuſtodiatac ꝑficiat.Capitulū vij.Umidus. l.i. humectatꝰ et madefactꝰ omniū liquoribꝰ gr̄aꝝ. Ip̄a enī ſuit qͣſiXignū trāſplantatū ſuꝑ aquas; qd̓ ad humorē mittit radices ſuas. et nō timebit cū venerit eſtꝰ. Hiere. xvij. Et ſicut granū madefactū ex ſe germē emittit; a qͦeſt totꝰ fructus: ſine ꝯtactu alteriꝰ grani. Sic maria madefacta gr̄a ſpūſſctī; ſineꝯtactu virili germīauit chriſtū. qͥ eſt fructus bn̄dictus. qui et dicit̉ germē ꝓpterhumilitatē. Iſa. xlv. Aperiat̉ terra et germinet ſaluatorē