Druckschrift 
De laudibus Mariae
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

igruiciti De

Uirtutes marieqd̓ eſt ꝯͣ manicheū. Et ip̄i intellexerūt v̓bū qd̓ locutꝰ ē ad illos. NNō adhuccapiebāt myſteria. Et nota maria mirat̉ myſteriū. ſꝫ poſtea ꝓficiēs ab eodēpetit miraculū. Ioh̓. ij. Uinū habēt. Seqͥt̉ Et deſcēdit eis. vēit nazareth. IUt filiꝰ dei exercet ſūt pr̄is. vt filiꝰ hoīs ſeruat obedientiā mr̄is. Un̄ ſeqͥtur.Et erat ſubditus illis Augꝰ. Hoc ſingulariter illa femīa habuit. vt videret ſibinaſcēdi ſolēnitate ſubditū. quē ſolū hūana. verū etiā angelica natura venerat̉adorat altiſſimū.Propter hmōi v̓ba chriſtꝰ libēter auſcultat; dicit ip̄e matri cuilibꝫ aīe fideli imi­ Etatrici mr̄is ſue. can̄. ij. Sonet vox tua ī auribꝰ meis. vox tua dulcꝭ ⁊c̄. Itē can̄.vij. Guttur tuū l. i. v̓ba de gutture ꝓcedētia l ſic̄ vinū optimū qꝛ v̓ba eiꝰ pūgitiua ſunt. et ſapida et delectabilia om̄i aīe iuſte. etiā d̓r ecc̄i. ī fi. Btūs ī iſtꝭ v̓-ſat̉ bonis; ponit ea in corde ſuo ſapiēs erit ſꝑ. Uerba enī matrꝭ ꝟitatꝭ; v̓ba ſuntfilij eſt ꝟitas. Unde dicit ei filiꝰ Iſa. li. Poſui v̓ba mea in ore tuo ⁊c̄.De taciturnitate marieTitulus xxxij.E taciturnitate ſignū eſt ſapīe ꝯmēdat filiꝰ matrē Can̄. iiij. Quā pulcra Aes amica mea ⁊c̄. Oculi tui colūbe extra taciturnitatē tuā. l. i. p̄ter. Ita dicitAmbro. 1 alia trāſlatio quā ponit ambroſiꝰ. Tota enī ſpūalis ſimplex vt colūba; īalia trāſ-cuiꝰ ſpecie ſpūſſctūs viſus ē deſcēdere ſuꝑ chriſtū Lu. iij. et Ioh̓. i. ē enī mediocrꝭ v̓tꝰ tacere. ſicut dic̄ ambroſiꝰ. de taciturnitate ꝯmēdat̉ maria. oīa v̓baꝯferēs in corde ſuo tacite ꝯẜuabat. Notoriū enī ē vulgatū muliebrē ſexū de ml̓tiloqͥo et minori circūſpectōe redargui. Nec miꝝ. ad pͥmas ſuggeſtiōes noxiasloq̄la penitꝰ ſit adempta ẜpēti. et aliqͣtenꝰ inhibita ml̓ieri. Hic poterꝭ aſſigͣre p̄-propera rn̄ſiōe eue ſine diſcuſſiōe v̓borū ſerpētis vn̄ ortū ē om̄e malū. et cogitatōemarie qͣlis eſſꝫ angelica ſalutatio vn̄ ortū ē om̄e bonū. Btūs qͦꝫ bernardꝰ pꝰ maiorū cariſmata gr̄aꝝ ī omniū maxima ml̓ieꝝ dei genitrice maria; gͣuitatē ſilētij dignis laudibꝰ p̄dicabat. Ip̄a etiā dic̄ taciturnitate ſua qͣſi ſeip̄aꝫ ꝯmēdāſ Eccl̓esviij. Ego os regꝭ obſeruo l. i. os meū qd̓ ē regiū. vt .ſ. nihil alid̓ loqͣr qͣꝫ qd̓ regē deceat et reginā .ſ. v̓ba lenitatꝭ et clemētie. v̓ba pietatꝭ iuſticie. Ip̄a etenī ē ml̓ier ſēſata et tacita. Eccī. xxvi. ſedebat ſolitaria tacebat. leuabat ſe ſuꝑ ſe ꝯtēplationē dei. Tren̄. iij. Siqͥdē qꝛ fuit ſenſata .i. plena ſēſu. tacita ſeminiflua ſed lo Bq̄ns ī tꝑe ꝯgruo. fuit ei tꝑs tacēdi. et tꝑs loq̄ndi. ſic̄ d̓r Eccl̓es. iij. Tꝑus tacēdi eifuit an̄ mortē chriſti. loq̄ndi poſt. Debuit tacere ī p̄ſētia v̓bi. nec radiare debuit luna p̄ſente ſole. ſic̄ nec luna radiat ī p̄ſentia ſol̓. Sed v̓bo obmuteſcēte mortē debuit reuelare myſteria ꝯẜuabat ī corde ſuo ꝯͣ ſcādalum crucꝭ. qꝛ ſuꝑ oēs nouit.Un̄ poterat dicere illd̓ Iſa. xxiiij. Secretū meū mihi ſqͣntū ad ſtatū ꝯcipiētisportātꝭ pariētꝭ. Secretū meū mihi qͣntū ad ꝯgnitōeꝫ ip̄iꝰ ꝯcepti. qͥa ſuꝑ om̄shabuit noticiā diuītatꝭ. Luna etiā debuit radiare p̄ſente ſole. ſꝫ ſole tēdēte permortē ad occaſū. ꝯͣ tenebras noctꝭ debuit emittere radios lucꝭ doctrine. Un̄ etd̓r pulcra vt luna Cāti. vi. Turbata etiā fuit ī ſalutatōe angelica. qꝛ ſilētiū ſuū qd̓valde amabat; rn̄dendo infrīgere cogebat̉. Cogitabat etiā qͣlis eſſꝫ iſta ſalutatio.Et vtinā moniales et recluſe et religioſe noſtre tacēdo cogitarēt quō in iudicio reſpōderent. vbi de omni v̓bo ocioſo reddituri ſunt hoīes ratōem. Senſata etiamfuit tacita in interioribꝰ verbis que ſūt cogitatōes et affectōes ſeu deſideria cordis que loquunt̉ deo. Unde et de ea dicit̉ Iſa. xxxij. Prīceps. l. i. maria deſignata ſarā que interp̄tat̉ prīcepsl ea que digna ſunt principe cogitabit cogitatōesſcꝫ pacis et afflictionis.De ſubtilitate marie Titulus xxxiij.Ubtilitas beate marie in apparuit. ſubtiliter ꝯtemplata eſt celeſtia.Iductu ꝓprie rōis illuminante gͣtia viſa eſt filiū dei deſiderare virginitatem.quā ideo forte vouit vt eiꝰ bn̄placito ſatiſfaceret. Ac ſi diceret voto ſuo. Lilia deſiderabat. lilia ei exhibeo. In etiā apparet eiꝰ ſubtilitas. taꝫ ſubtiliter ſcitmiſeris miſericordiā exhibere. ſigillū diſſipat diuine iuſticie. maxime circahoc cōſiſtit ſtudioſitas eiꝰ. de qua dicit pͣs. Annūciate inter gētes ſtudia eius.Fo. xci.