Liber .II. Particula. IIII.Itē ad continuādū et deuotiſſime celebrādū ſeruitiū btē virginis; valet illd̓ exēplū Dqd̓ narrat petrꝰ damianus de qͥbuſdā religioſis. qͥ ad ſuggeſtionē cuiuſdā ꝑuerſiPetrꝰ dafratris dicacis et accurate eloq̄ntie dimiſerāt ſeruitiū btē v̓ginis. Et ſtatī dimiſmianusſo ſeruitio eius; om̄imoda infortunia ceperūt inſurgere ꝯtra fratres illos. incen-dia. dep̄datōes. ſtrages hoīm. mortalitas aīaliū. et hmōi. ita ꝙ de vita deſperarētfratres illi. ⁊ tederet eos viuere. Quācito aūt ad cōſiliū dicti petri reinceperūt fratres illi ſeruitiū marie. ceſſauit ab eis dicta quaſſatio. ⁊ ml̓ta deīceps pace et ꝓſꝑitate gauiſi ſunt fratres illi. toto corde de cetero marie ſeruiētes.Capitulū xix.Intentionē cordis debemꝰ ſeruitio marieTem debemꝰ ſeruitio eiꝰ ex toto corde intēdere. Un̄ pͣs. Pſallite ſapiēter. A¶ Glo. ibi. Inſipiēter pſallit; qͥ nō ītelligit qd̓ pſallit. Itē ibi. Intēde voci oratōnis mee. Glo. Intendentē deus intendit. Augꝰ. Illud verſet̉ in corde qd̓ ꝓfert̉Augꝰin orōe. Unde dicit̉. ij. ꝑalip. xxxiij. Obſecrauit manaſſes intēte; et exauditꝰ ē. Obſecra ⁊ tu intēte matrē ⁊ filiū; vt merearꝭ exaudiri. Et nota ꝙ dicit. intēde voci oratōis mee. Uox orōis eſt deſideriū cordis; qd̓ clamat in aure matrꝭ et filij. Sicutenī nō intelligit̉ qͥs ꝓ ſtrepitu labiorū ſine voce formata. ſic nec oratio ſine voce d̓Grego.ſiderij. Un̄ Gregoriꝰ. Quid ꝓdeſt ſtrepitꝰ labioꝝ; vbi mutū eſt cor. Non loquit̉autē deo aīa niſi ꝑ deſideria. Et qͣnto ꝓfundiꝰ et ſpiritaliꝰ eſt deſideriū; tanto voxaltior eſt. et altiꝰ clamat ante deū. Nō eſt eī qͥ tam alte clamet voce exteriori ꝙ voxeiꝰ audiat̉ vſqꝫ ad miliariū. Uox deſiderij tā alte clamat; ꝙ audit̉ vſqꝫ ī celū. Un̄exod̓. xiiij. dicit̉ moyſi. Quid clamas ad me. Bene aūt clamat; qͥ v̓e poteſt dicere.De ꝓfundis clamaui ad te dn̄e ⁊c̄. Et hoc eſt qn̄ de ꝓfundo cordis exit deſideriū.Hoc deſideriū ſe audire oſtendūt mater ⁊ filiꝰ; cū qͥlibet dicit yſa. lxv. ¶ Anteqͣꝫ clamēt ad me ſono vocalilexaudiā eos. vt dici poſſit vtriqꝫ de deuote clamātibusl.Preꝑatōem cordis eoꝝ l .i. deuote clamātiū audiuit auris tua. DDe illis autē qͥindeuote orāt vl̓ celebrāt ſeruitiū mr̄is et filij. licꝫ ml̓ta de ore ꝓferāt; et maximasmodulatōes faciāt. dic̄ mater cū filio Iſa. xxix. Populꝰ hic labijs me honorat. corautē eorū lōge eſt a me. Nec tales vocāt mater et filius; clericos vl̓ canonicos; autmoniales aut monachos. ſed populares et villanos.Facile cō Itē. Quia cor marie leui oratiūcl̓a dūmō deuota ſit flectit̉ ad pietatē; cū ip̄a ſit valde Bꝯpatiēs. et ſuꝑ afflictos pia geſtās viſcera. nec exēplo ioſeph gen̄. xlv. diu ſe vale-cedat̉ qd̓at cōtinere deuote et fideliter exorata. ⁊ cor noſtꝝ cū ꝓ ea vel noīe eius poſtulat̉ hoꝑ ea petit̉neſtum aliqͥd; facillime debet concedere qd̓ rogatur.¶ Incipit quarta particula ſecūdi libriin qͣ agitur de particularibꝰ ſeruitijs q̄ glorioſe virgini debemꝰ de ſingulis mēbrꝭ⁊ ſenſibus noſtris.Iſo de ſeruiciis que marie debemus ex corde. videndū eſt de illis q̄ debemꝰ ei ex mēbris ⁊ ſenſibus.Capitulū primū.De vultū ⁊ capite debemus ſeruire marieEbemꝰ enī ei de capite ⁊ vultu adorationē. demiſſionē. ⁊ inclinatōeꝫ. Un̄yſa. in fine videt̉ ip̄a dicere cū filio. Ueniet omnis caro vt adoret coram facie mea. Uidetur etiā de illa dicere filio ſeruus eius. Adorabo ad templūſanctum tuū. Item yſaie. xlix. videtur ei filiꝰ ꝓmittere. Uultū in terram demiſſoadorabūt te. Siquidē exquo ad eam inclinati ſunt celi. et rex celeſtis ad eā deſcendit humiliatus. quod innuebat angelꝰ dicens. dominꝰ tecū. bene debemus nosmiſeri viſa eiꝰ imagine vel audito noīe inclinari ad eā. Ip̄am enim adorātes filiūeius adoramꝰ in ip̄a et cū ip̄a. Un̄ pͣs. Adorate dominū in aula ſancta eius. Auladomini īmo regale palaciū beata virgo. Iſtud ad lr̄am fecerunt tres magi; in di-uerſorio matrē cū filio adorātes. qd̓ factū eſt palaciū regale cū in eo rex ſummus
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten