patrimonio ſuoꝝ ꝑentum licite viuere poſſunt. ſed moderate ⁊ ſobrieContra qd̓ multos attemptare uidemus dilapidātes bona pat̓na ī lux-urijs ⁊ ꝯuiuijs adinſtar prodigi illius adoleſcentis. luce. xv. Vn̄ cōſulendum eſt ꝑentibus vt non ſuꝑexcedentem hereditatem tranſmittātad poſteros ſed moderatam ut etiam filij cogant̉ laborare. Alioquī etiāꝑentes rei exiſtunt in pecatis filioruꝫ occaſiones eis prebentes ocijs ⁊voluꝑtatibus quibꝰ multis ſe inuoluūt crimībꝰ qd̓ ſepius exꝑimur pu-tantes. ſe bene facturos he̓dibꝰ ſed gladium furioſis prebent quo ſe int̓ficiant. Ex q̓bus colligitur multū ꝑiculoſa eſſe negociatio. Primo exhoc ꝙ ignorat̉ valor reꝝ ⁊ quanti eſtimādi ſint labores cure ⁊ ꝑicula.¶ In quoꝝ eſtimatione quilibet ſibi merito debet eſſe ſuſpectus vt put-iidex in ꝓpria cauſa. Et in hoc mīꝰ ꝑiculoſe ſtant qui vēdūt res apudmultos inuenibiles uenales quia talium facilior eſt eſtimatio ⁊ homīesnon ſunt artati ad vnū. Si quis vero haberet rem venalem aut offi-cium aut laborem non īuenibileꝫ apud alios vt ſunt medici aduocati notarij apotecarij. ⁊cͣ. Hic debet eſſe cautus ne ꝓpter neceſſitatem hoīmindigencium exigat vendat aut recipiat vltra rei aut laboris valoremSed forte diceret q̓s. Quomodo ſe talis gerere debet ne excedat. Adhoc in ꝯmum poteſt reſpōderi de omni precio aut labore quātum valetvt reſpectꝰ habeat̉ ad conſuetudinem loci iſtius aut loci uicinioris autꝓprij laboris aut ſumptuū habitoꝝ aut temꝑis ⁊ maxime iuroruꝫ prudencium aut ſuꝑioꝝ qui hec hn̄t eſt imare ſcd̓m rectā ratiōem ne ī mē-ſam ſuam cupiditatem extendat ꝓpter alterius indigenciam. Nam vti-litatem exinde ſecuturā uendere non poteſt cum illa non ſit ſua vt etiāprius tactum eſt. Secūdo ꝑiculoſa eſt negociatio ꝓpter diffidenciam deproximis que ſurgit ex cautelis ⁊ fraudibꝰ omni die contingētibꝰ ꝓptqd̓ vendentes multo carius rem exhibent qͣꝫ valet ⁊ emētes minꝰ offerunt iux medietatem ¶ Ieo mendacia multa falſa interueniūt. Tercieꝓpter inordinatum timorē damni ⁊ lucri ⁊ deſideriū exceſſiuū ac affectuiū cito res vendendi Ex quibus orit̉ conſuetudo laudandi uendenda⁊ uitu pandi emenda/ que ſic occupāt mentē contrahencium temporecontractus vt nullus reſpectus habeat̉ ad deum aut ad iuſticiaꝫ ſeu proximi damnū. Quarto ē nimia ſolicitudo que ſic mentem anguſtat vtraro poteſt haberi recollectio ad deum aut ad ea que ꝓpriam reſpiciūtanime ſalutem. Inde multa neceſſaria ſalutis omittunt̉. Iē varia ⁊ cōtinua occupatio circa temꝑalia bona ⁊ circa auariciā ⁊ etiā auaros cuꝫquibus homo ꝯuerſatur a quibꝰ homo diſcit auariciā aſtucias fraudesſicut conuerſart cum mulieribus ornatis de facili diſcit luxuriam ⁊ perdit continēciam. IItem raritas pure intentionis eſt in negociatoribꝰ q̓apauci ſunt qui recte intendunt vtilitatem ꝓximoꝝ que tamen intentio