ꝓpter qd̓ illud ei tribuit̉ eſſe ei ꝓporcionatum vel debitum ſed ſolū ꝙ ēiſte homo petrus vel iohannes. Iam eſt ꝑſonaꝝ acceptio nō cauſe vtſi quis ꝓmoueret aliquem quia frater filius aut ꝯſanguineus Ad perſonam autem refertur quecūqꝫ condicio non faciēs ad cauſam ꝓpt̓ quāfit dignus hoc dono. Concurrūt tn̄ qn̄qꝫ ſimul cauſa ⁊ ꝑſona ut ſi frat̓dignus ſit beneficio aut magiſterio tunc reſpectus eſt ſolum habendusad cauſam non ad ꝑſonam tunc non dicit̉ acceptio ꝑſone ſed cauſe hecvero ꝑſone acceptio in iudicijs pl̓imū ſolet ſibi locum vendicare rōimuneꝝ ꝯſanguinitatis ꝓmotionis fauoris timoris odij vel amoris autſpe alicuius retributionis. O quociēs talem exꝑimꝰ ꝑſonaꝝ acceptuonem in regibꝰ ep̄is prelatis. iudicibꝰ conſulibꝰ rectoribꝰ ⁊ vniuerſis. l.quilibet fingit ſibi colorem executionis ſed deus qui nituet̉ corda aliteriudicabit. Si pauꝑ non habens dare munera aut amicos poſtulat qꝛiuſte deberet ſibi mīſtrari non datur ſibi audiēcia. Dues vero potensaut munera apportans mox meret̉ ingreſſum ⁊ optata obtinebit. etiāſi forte iudeus aut ꝑuerſus fuerit. Et ideo in cōitatibus fiunt ſepiꝰ ſiditiones murmurationes ⁊ qn̄qꝫ ſanguinis effuſiones ꝓpter in eqͣlitatēadmīſtrationum. Quidam etiam ꝑ indirectum extorquere ſolent mu-nera ⁊ ſeruicia p̄tendentes difficultates excuſatōes querentes vt iſticogant ad munera offerenda. Aliter preces non exaudit̉i. nec iuſticiafacturi qd̓ ſatis apꝑer ex eo quia mox datis muneribus conſequunturqd̓ erat prius denegatum quaſi dicerent. Illud exodi. Nō apparebisin conſpectu meo vacuus pretendentes ſibi illud nō miſerearis in iudi-cio pauꝑis. Exodi .xxiij. Sed hoc intelligit̉ ſcꝫ vta luſticia deuies ꝓpt̓pauꝑtatemi. non vt a pauꝑe extorqueas aliqua vt ſibi iuſticiam faciesIn iſtis vero ⁊ in alijs muneribꝰ aut ſeruicijs ſic ꝑ occultas machinationes extortis quilibet accipiens iuſto dei iudicio tenet̉ ad reſtitutōeoīm acceptorum. etiam a iuideis qui nihil habent niſi de vſura niſi iuſtaſibi iſta deberent̉ pro expenſis aut libera voluntate ſine aliqua extorſione tribuerētur. Ideo Ariſto. in politicis dicit. Omnis policia ē bonain qua plures iurtuoſi dn̄antur. peſſima in qua plures mali. Prima ēariſtocracija. ſecunda democracija. primi querūt bonū ꝯmūe. ſcd̓i ꝓpriūVbi vero vnus ſolus ⁊ bonus principat̉ dicit̉ regnū. Et ē optima policia peſſima v̓o ubi tyrānꝰ. aliud v̓o r̓p̄hēſibile ī ꝯītatibꝰ ē d̓ īeqͣlitatereꝝ venaliū ⁊ vendibiliū. ¶ Intereſſet eniꝫ conſulum cuilibet mane rieirerum vendibilium certum ſtatuere precium ſtd̓m ꝓporciōem temporlocoꝝ reꝝ ⁊ ꝑſonarum vt ꝯūitas non grauaret̉ ⁊ pauꝑes etiam ſibide hijs ꝓuidere poſſent ⁊ vendentes non niinis lucrarent̉ ⁊ alij grauaentur Et hoc heu raro vel nūquā debite fieri uidemꝰ ſit ſiue clara ſiūnon clara vendunt̉ rpiſtores vero nec minuūt nec augēt de p̄cio panu