verecundie ex verbis matris et penarum viſaꝝ aſperrimā ⁊ oībus in-auditam elegit penitenciam cunctis mirantibꝰ. Qui ei dixerunt ꝙ cor-pori ſuo ꝑceret. ille reſpondit. O ſi tantum pudorem ⁊ erubeſcenciamconcepi ex uerbis matris mee quid fiet cum coraꝫ deo ⁊ angelis ⁊ totomundo confuſionem paſſurus ſum ſicqꝫ in artiſſima penitencia vitaꝫ fniuit. Nō enim ſemꝑ ad heremū ſeu clauſtrū veniſſe laudabile eſt ſedin clauſtro regulariter vixiſſe. tepida enī vita ī mōaſterijs ꝯuerſanciūdeo ſolet vomitum ꝓuocare ſenſus ē Pernhardi. Ego illā religioneꝫputo excellenciorem in qua hec ſigna reꝑiunt̉. Primo maior abdicatiotemꝑaliū ⁊ minor ſollicitudo. Secūdo vbi frequēciores ⁊ efficacioresviſicationes fiūt. Tercio vbi exceſſus īpune nō ſinūt̉ ⁊ ſuccreſcēciavicia ſtatim in ortu ſuo ne dilatent̉ ſollicite ſuccidunt̉. Quarto vbi crebrior habet̉ collatio de ſpūalibꝰ in colloquijs. Quīto vbi emulatores ſpiritualium magis fouent̉ ⁊ ꝑuerſi magis repudiant̉ ⁊ odiunt̉. Sextovbi in cura aīaꝝ quo ad electionem p̄latoꝝ habet̉ oculus magis ad litteratos ⁊ ſpūales qͣꝫ ad exꝑienciā temꝑaliū habentes. Septimo vbi-ſecularium conuerſatione ⁊ frequēcia ſe magis elongare ſtudent ⁊ d̓o⁊ ſibi ſoli vacare magis aſpirant. ¶ Ideo audiamꝰ beatū Bern̄harduꝫin ſermone de ꝯuerſione ſcꝫ Pauli Cauete inquit ne quilibet parua reputet quālibet ꝑua ſcienter delinquētibꝰ ꝯūicare. Nemo dicat in cordeſuo leuia ſūt iſta. nō curo corrigere iſta. non eſt magnū ſi ī hijs maneāvenialibus mīſqꝫ pecatis. hoc eſt enī dilectiſſimi in penitencia hec blaſ-phemia irremiſſibilis blaſphemia in ſpm̄ſanctum. hic Bernhardus.vere memorie ꝯmendanda autoritas ⁊ nulla obliuione delenda quia ēvnū genus pecandi ex ꝯtemptu ſcꝫ nolle penitere ⁊ ē deum īhonorareEt vt ego arbitror ſi ſancta religio vbiqꝫ in eccl̓a eſſet reformata om̄sſeculares et tota eccleſia in melius ꝓficeret ⁊ multe plage diuine indi-gnationis ab eccleſia tollerent̉. Or̄ones enī ſanctoꝝ ⁊ exempla viuēdiſemꝑ vniuerſum orbem diffunderent ⁊ quaſi flumīa ꝑadiſi vniuerſamterram irrigarent. ideo conſulendū eſſe oībus principibus nobilibꝰ ⁊prelatis conſulibus cōmunitatibus vt oꝑa darent ad reformationeꝫ religioſorum quilibet in ſua ditione¶ De abbatibus prepoſitis prioribꝰ ⁊ alijs ⁊ in religionē p̄ſidentibus.Os inquā ꝯuenio quos deus ſuos colefecit ⁊ conſtituit rectores ⁊ magiſtros oues ſuas ſpēales ⁊ dilectiſſimas vobisꝯmendando a quibus etiam ip̄e eaſdem requiſiturus eſt tepore ſuo ꝙ ſi vna ex eis ꝑ veſtram negligenciā periet eritaīa veſtra ꝓ illa. vos inquā vt v̓bis venerabilis iudith vtatur Eſtis

Iin panit ſuvſtinut̓̉ a-expientia. I