Ca.III
ͦ Ego quos amo arguo ⁊ caſtid̓ go. Ęmulare ergo/ et pęnitenftiā age. Ecce ſto ad oſtium etſͦ pulſo. Si quis audierit vocēmeā/ et aperuerit mihi ianuāin introibo ad illū/ et cęnabo cūn illo/ et ipſe mecum: Qui vice-
rit/ dabo ei ſedere mecū ī throͦͦ no meo: ſicut et ego vici ēt ſedi cū patre meo in throno eiꝰ.q. Qui habet aurē / audiat quidſpūs dicat eccleſijs: Ca. IIII.Oſt hec vidi: et eccerNōſtium apertū in cęlo:
collyriū vel amaritudinē tribulationū: ꝓpter hoc electos ei ꝓponit in exēplū: quos oēs per tribulatiōes oportet intrare adregnū: Actꝭ. xiiij. d. Un̄ dicit: a Ego quos amo arguo:id eſt argutos reddo ꝑ cautelā futuroꝝ. b ¶ Et caſtigo: id ēcaſtos facio: vel ago er diſciplinā q̨̄ eſt emēdatio ⁊ medicinap̨̄teritoꝝ. Prouerb̓. piij. b. Quē em̄ diligitdeus/ corripit: ⁊ qͣſipater in filio complacet ſibi. Prouerb̓.xxix. c. Uirga atqꝫcorrectio tribuit ſapientiam. Psͣ. Uirgatua ⁊ baculus tuꝰ ip̄ame ꝯſolata ſūt QuiaHeb̓. xij. c. Oīs quidē diſciplina in p̨̄ſenti nō videt̉ eſſe gaudij/ ſed męroris: poſtea aūt fructū pacatiſſimū reddet exercitatꝭ per eā iuſticię. c ¶ Emulare ergo: bonos bona faciēdo: ⁊ mala patienter ſuſtinēdo. Et illud ergoſūptū ē/ ⁊ ꝯcludit ex duobus p̨̄miſſis: ſcꝫ ex eo qd̓ dixit: Egoquos amo ⁊cͣ. q. d. dn̄s: Si tibi nō ſufficit ad hͦ ꝙ a torporeexciteris verbū exhortatiōis ⁊ ſuaſionis: tamē ab electꝭ meisquos hic arguo/ ſume etiā hic exemplum imitatiōis/ ⁊ age pęnitentiā de bonis q̨̄ omiſiſti/ ⁊ de malis q̨̄ perpetraſti: de negligentia circa gregem tuū quē ſollicite nō ſeruaſti/ de iactantia īquā ſuperbe prorupiſti. Sequit̉: d ¶ Ego ſto. Tertia parsvbi poſt admonitionē pęnitentię ꝓmittit ei fiduciā indulgentię ⁊ ꝓtectiōis ſuę ſi voluerit penitere/ dicēs: Ego ſto: paratus iuuare: ⁊ ideo nō debes diffidere. Actꝭ. vij. g. Ecce videocęlos apertos ⁊ ieſum ſtātē. Itē ſto ꝑatus ītrare: ⁊ ideo debesaꝑire. Cantꝭ. v. a. Aperi mihi ſoror mea ⁊cͣ. e ¶ Ad oſtiū:cordis. f¶ Et pulſo: ꝑ verbū p̨̄dicatiōis. Cantꝭ. v. a. Voxdilecti mei pulſantꝭ. g ¶ Si qͥs audierit vocē meā: id ē recęperit p̨̄dicationē mea. h ¶ Et aperuerit mihi ianuā: ꝑveram fidē. ¶ ¶ Introibo: id eſt intus ibo ad illū ꝑ gratię infuſionē. Vel Si qͥs audierit vocē meā: intelligendū ꝓpt̓qͥd increpo. Et aperuerit ianuā: p̨̄parādo ſe. Int roiboad illū: auxiliū p̨̄ſtando/ ⁊ ꝓuentū gratię faciēdo. Sed ī corde in quo eſt tumultꝰ malaꝝ cogitationū/ nō intrat dn̄s. UndeAmos. v. f. Aufer a me tumultum carminū tuoꝝ/ ⁊ cātica lyrętuę nō exaudiā. Un̄ dn̄s nō ſanauit filiā archiſynagogi/ donecfuer̄t oēs ciues eiecti: Matth̓. ix. b. Quia Sap̄. j. c. Auferet ſea cogitatiōibus q̨̄ ſunt ſine intellectū. k Et cęnabo: id eſtdelectabor. l ¶ Cū illo .i. ꝑ eiꝰ iuſtificationē. Prouerb̓. viij.d. Delitię meę eſſe cū filijs hoīm: m¶ Et ip̄e mecū ꝑ ꝯſciētię mūdę iocūditatē ⁊ ſecuritatē. Prouer. xv. b. Secura mensqͣſi iuge cōuiuiū. Et dicit: Si qͥs: qꝛ pauci ſunt qͥ obediāt ei.Eſa. liij. a. Dn̄e quis credidit auditui noſtro? Nec dic̄/ prandebo iterū receſſurus: ſed: cęnabo/ ꝑmāſurus. Un̄ in hoc innuitꝙ bonū qd̓ in mūdo incipit ꝑ charitatē: ⁊ in cęlo perficit̉ ꝑ beatitudinē: ſemꝑ perſeuerat per ęternitatē: nec ei aliud ſucceditper tꝑis mutabilitatē. Vel ſic: d ¶ Sto/ expectans ad pęnitentia. Lucꝭ. xviij. g. Stans aūt ieſus iuſſit illum .ſ. tecū adduci ad ſe. Hiere. viij. c. Attendi ⁊ auſcultaui: nemo qd̓ bonū eſtloqͥt̉: nullꝰ ē qͥ agat pęnitētiā ſuꝑ pctō ſuo/ dicēs: qͥd feci. Eſa.v. a. Expectaui vt faceret vuas ⁊ fecit labruſcaſ. Ad oſtiū .ſ.quinqꝫ ſenſuū: de quibꝰ Eſa. xxvj. d. Uade popule meus/ intra in cubicula tua/ claude oſtia tua ſuper te abſcondere modicū ad momentum donec pertranſeat indignatio mea. Ad hocoſtiū pulſat mūdus ⁊ freq̄nter diabolus. Itē eſt oſtiū īteriusſcilicet mentis aditus vbi pulſat chriſtus. Iob. xxxj. d. Oſtiūmeū viatori patuit: id eſt chriſto. Et pulſo .i. reuelationibꝰcompunctionibus/ deuotionibus/ inuito. g ¶ Si quis audierit me: intellectu mentis. Iob. xlij. a. Auditu auris audiuit te. Abacuk. iij. a. Dn̄e audiui auditum tuū. h ¶ Et aꝑeruerit ianuā: conſenſus vl̓ volūtatis. ¶ Introibo ad illum. iiij. Regꝭ. iiij. f. Ingreſſuſqꝫ clauſit oſtium ſuper ſe: ⁊ ſuper pueꝝ ⁊ orauit ad dn̄m. Et cęnabo cū illo: id eſt ſua refectione ſpirituali refictar. iiij. Regꝭ. iiij. e. Cuūqꝫ frequenter
inde tranſiret/ diuertebat ad eam vt comederet panē. m Etipſe mecū: reficiet̉ ſcꝫ mea cęleſti refectiōe. Lucꝭ. xij. e. Pręcinget ſe et faciet illos diſcumbere ⁊ pertranſiens miniſtrabiillis: n ¶ Qui vicerit. Secūda pars/ in qua loquens eccleſijs generaliter ponit cōmunē intentionē. Per hāc ergo eccleſiam deſignatur ſtatus vniuerſalis eccleſię tempore antichriſti/ vbi illi qui ſtabūterunt tribus amabilis domini: Sic enīinterpretatur laodicia. Et poſſunt om̄iaquę dicta ſunt ad illum ſtatū referri. Loquitur em̄ ad epiſcopos illius temporisqui nec erūt calidi: quia non audebūt confiteri aperte nomendn̄i. Nec frigidi: quia aliquantulā habebūt fidem et noticiamdei: ⁊ dicent ſe eſſe diuites: quia credūt hoc ſibi ſufficere ꝙ abſcōdentes ſe non negabunt nomē domini. Sed hoc non ſufficit: quia pręlatus tempore perſecutionis debet eſſe primus inprofeſſione fidei. Vnde qui hoc non facient erunt miſeri: quiagratiā amittēt. Dicit itaqꝫ: Qui vicerit dabo ei ſederemecū in throno meo. In hoc ſignificatur ꝙ qui tūc erūtboni/ erunt ſimiles apoſtolis qui cum domino vt iudices ſedebunt in die iudicij. Matth̓. xix. d. In regeneratione cū ſederit filius hominis in ſede maieſtatis ſuę/ ſedebitis ⁊ vos. oSicut ⁊ ego vici. Ioh̓. xvj. g. Cōfidite quia ego vici mūdum. p ¶ Et ſedi cū patre meo in throno eius. Marci vlt̓. d. Et dominus quidem ieſus poſtqͣꝫ locutus eſt eis aſſūptus eſt in cęlum/ ⁊ ſedet a dextris dei. Et hoc dicit: quia victoria chriſti ⁊ ſeſſio cauſa eſt victorię ⁊ ſeſſionis ſanctorū. c¶ Qui habet aurem ⁊cͣ. Poſt generale pręmiū generalemponit admonitionē. Hoc totum expoſitū eſt. sͣ. in correctiōeprimi epiſcopi.¶ Ca. IIII.Oſt hęc vidi ⁊ ecce oſtium ⁊cͣ. Poſt primā vip ſionē quę fuit de correctiōe ſeptem eccleſiarū/ ſubiūgit ſecundā quę eſt de reuelatione myſteriorū. Et recto ordine: quia correcti merent̉ habere cognitionē ſecretorū.Sicut ergo prima viſio ad ſeptē eccleſiaꝝ aſię epōs ſpecialēcorrectionē/ ſic ſecunda ad vniuerſalis eccleſię pertinet generalem eruditionē. Vnde ⁊ obſcuriora ⁊ ſublimiora hic contiuentur myſteria: qd̓ ſignificatur in hoc ꝙ iohanni in principioviſionis dicit̉: Aſcēde huc ⁊cͣ. Hęc itaqꝫ viſio cōtinet quattuor capitula: quartū/ quintū ſextum ⁊ ſeptimū. Et diuiditurin tres partes. Primo enim oſtendit iohanni per quem reuelata ſunt myſteria eccleſię: quia per chriſtum ibi: Poſt hęcvidi ⁊cͣ. in hoc quarto capitulo. Secundo oſtenditur iohanni quō eadem eccleſię myſteria ſunt in chriſto manifeſtata ibi:Et vidi in dextera ſedentis ⁊cͣ. jͣ. v. a. Tertio oſtendunt̉iohanni illa myſteria quę per chriſtū fuerunt reuelata/ ibi: Etvidi ꝙ aperuiſſet agnus ⁊cͣ. jͣ. vj. a. et. vij. a. vbi aperiūtur multę tribulationes eccleſię ad quas ſuſtinendas animat̉.Hoc igitur capitulum quartum diuiditur in duas partes. Inprimo oſtenduntur iohanni myſteria eccleſię eſſe in chriſto: etꝑ chriſtū reuelata. Sꝫ qꝛ hęc bn̄ nō cognoſcunt̉ niſi pͥus eccl̓ięordinatio videret̉: ꝓpt̓ hͦ in ſcd̓a ꝑte eidē on̄dit̉ ordinatio eccl̓ię.Dic̄ gͦ: r ¶ Poſt hęc vidi. In hͦ ꝙ dic̄/ poſt: notat̉ ꝙ hęc viſio alia eſt a p̨̄miſſa. Et notat̉ hic ordo vidēdi/ nō mutatio dieivl̓ tꝑis. s ¶ Uidi oſtiū: id ē videre potui .ſ. chriſtū qͥ ē oſtiū.Ioh̓. x. b. t ¶ Aꝑtū ī cęlo .i. ꝓ cęlo/ ſaluādo/ liberādo/ redimēdo .i. ꝓ eccl̓ia ꝗ cęlū dicit̉: qꝛ ꝑ cęleſtē ꝯuerſationē eleuata.hil̓. iij. d. Nr̄a cōuerſatio ī cęlis ē. Itē ꝑ fidei firmitatē ⁊ cōſtātiā ſolidata. Iob. xxxvij. c. Qui ſolidiſſimi qͣſi ęre fuſi ſunt.Itē qꝛ circūqͣqꝫ ꝑ amicoꝝ ⁊ inimicoꝝ dilectionē diffuſa Mat.v. g. Diligite inimicos vr̄os. Item qꝛ ſole iuſticię illuminata.Malach̓. iiij. a. Vobis timētibꝰ nomē meū oriet̉ ſol iuſticię .i.chriſtus: qͥ eccl̓iam ſua p̄ſentia illumīat. Mat. vltꝭ. d. Vobiſcūſū vſqꝫ ad ꝯſūmationē ſęcl̓i. Itē qꝛ lunā habꝫ .i. ſcpͥturę ītellige4 Itiā in qua
X
uer. 3. bHeb̓ 12. b
Psͣ .22.
5I
r