LibriApocal ypſis
ª et vox pͥma qu̓ā audiui tanqͣꝫ5tubę loqu̓entꝭ mecū/ dicens:Aſcende huc et oſtendā tibiſꝫ q̄ oportet fieri poſt hęc ſtatim.fl̓u in ſpiritū. Et ecce ſedes
poſita erat in cęlo: et ſupra ſedē ſēdēs. Et qui ſedebat/ ſil̓iserat aſpectui lapidis iaſpidiset ſardij: et iris erat in circūitu ſedis ſil̓is viſiōiſmaragdīę.
tiā in qͣ qͣſi p̨̄nūciāt̉ ⁊ ſignāt̉ futura/ ſic̄ ꝑ lunā tꝑa eiꝰ: Ecc̄i. xliij.a. Luna ī oībꝰ ī tꝑe ſuo: on̄ſio tꝑis: ⁊ ſignū ęui: a luna ſignū diei feſti. Itē qꝛ habꝫ ſtellas ml̓tas diuerſoꝝ ſctōꝝ. Daniel̓. xij. bFulgebūt qͥ docti fuerint ſicut ſplēdor firmamēti: ⁊ qͥ ad iuſticiā erudiūt pl̓imos: ſicut ſtellę ī ꝑpetuas ęt̓nitates: Et ꝓ hͦ cęlo exaltādo fuit oſtiūī cruce apertū. Ioh̓.xix. f. Unus militumlancea latus eiꝰ aperuit. Vnde ⁊ ipſe vicem ſibi expoſcēs dicit Cantꝭ. v. a. Aꝑimihi ſoror mea oſtiūſcꝫ cordis tui: quia ⁊ego ꝓ te aꝑtꝰ fui. sͣ. iij. d. Ego ſto ad oſtiū ⁊ pulſo. Itē nō ſolūpro cęlo: id eſt ꝓ eccl̓ia: ſed ī cęlo: id ē in eccl̓ia fuit apertū hocoſtiū: id ē chriſtus .i. ſecreta cordis chriſti per reuelationē myſterioꝝ ⁊ ſecretoꝝ q̨̄ ipſe aꝑuit ſctīs. Ioh̓. xv. b. Oīa quęcūqꝫaudiui a pr̄e meo nota feci vobis. Matth̓. xiij. e. Sine parabolis nō loquebat̉ eis/ vt impleret̉ qd̓ dictum eſt per prophetamdicētē: Aperiā in ꝑabolis os meū: eructuabo abſcōdita a ꝯſtitutiōe mūdi. Ul̓ oſtiū aperit̉ in cęlo ſcpͥturę: qn̄ ītellectꝰ ad capiēda ſecreta eiꝰ illuminat̉. Lucꝭ. xxiiij. e. Tūc aꝑuit illis ſenſūvt intelligerēt ſcpͥturas. Vel oſtiū aperit̉ in cęlo: qn̄ mens nr̄aſiue ſyndereſis nr̄a ad cōtēplāda ⁊ inueſtigāda bona ęt̓na colligit̉ in ſeip̄a. Hō em̄ ē minor mūdꝰ: in qͦ corpꝰ: id ē caro ⁊ oſſaꝓ terra ponit̉: humores ꝓ aqͣ: imaginatio ꝓ aere: ſyndereſis ꝓcęlo empyreo: ſꝫ ratio ꝓ cęlo ſidereo. a ¶ Et vox pͥma ⁊cͣ.Secūda ꝑs capituli: ī qua on̄dit̉ iohāni ordinatio eccleſię. Etdiuidit̉ in tres ꝑtes. In pͥma on̄ditur ordinatio in ꝑſonis ibiEt ecce ſedes. In ſecunda ordinatio in bonis ibi: Et dethrono procedebant ⁊cͣ. In tertia ordinatio in officijs/ibi: Et in cōſpectu ſedis tāqͣꝫ mare ⁊cͣ. Ante hęc omniaqualiter ſe habuit oſtēdit/ ibi: Et vox pͥma: in quo ⁊ auctoritatē viſionis on̄dit ⁊ ꝓfūditatē ⁊ vtilitatē vl̓ boniatē. Aucͣitatē: cū dic̄: Et vox pͥma: doct̓na .ſ. ꝓphetica. b ¶ Quā audiui: id ē intellexi: fuit c ¶ Tāqͣꝫ/ vox ſcꝫ. Tubę. Hoc diciqꝛ ad bellū exhortat̉. jͣ. xij. Itē ad cęleſtē ſolēnitatē quā p̨̄dicit.jͣ. xix. Numeri. x. a. Fac tibi duas tubas diLoq̄ntꝭ mecū:non mecū diſſentiētꝭ ſꝫ cōcordātꝭ: qꝛ rationi meę loq̄nti rōnabilit̓ ꝯſentiebat vox .ſ. ꝓph̓aꝝ. Et in hͦ dat̉ aucͣtas viſioni: qꝛ confirmat̉ a ꝓphetis. Doctrina aūt ꝓphetarū pͥma dicit̉: quia pͥmo in lege tēporalia eſſe ꝯtemnēda/ ⁊ cęleſtia amplectenda nūciauit. Ueꝝ de bonis ęternis ⁊ internis pͥmo ſonuit: ⁊ euāgelica ſecūdo. Non autē prima eſt dignitate/ ſed ordine: quia voxeuangelica ⁊ apoſtolica tanto eam dignitate p̨̄cedunt/ quanto ſupernę plenitudinis bonū euidētius oſtendunt. Un̄ Eph̓.iiij. b. apoſtoli ponunt̉ ante ꝓphetas/ vbi ſic dicit̉: Ip̄e quidēdedit qͥſdā apl̓os quoſdā aūt ꝓph̓as. Vel vox iſta fuit īſpiratio ſecreta. Vox dico: e ¶ Dicēs: Aſcēde huc: ꝑ intellectualē ſenſū .ſ. ſpūs ꝑ correctionē amplificatꝰ: Et ī aſcēſu notat̉ ꝓfunditas dicendorū. f ¶ Et on̄dā tibi quę oportet fieripoſt hęc: id ē ī ſtatu p̨̄ſētꝭ eccl̓ię. Ul̓ poſt hęc id ē ī vltimiſfidelibꝰ qͥ erūt tꝑe antichriſti. sͣ. j. d. Quę oportꝫ fieri cito. Etg GStatim: poſtqͣꝫ locutus ē mihi. h Fui in ſpū: plus qͣꝫante: quia iam in ſpiritu erat: ſicut dictū eſt. sͣ. j. d. Fui in ſpiritu in dominica die: Et in hͦ notat̉ bonitas vel vtilitas viſionis quā vidit ¶ In ſpū. Hoc dicit: qꝛ t̓renis nō vacabat expeditus ab eis: ⁊ in ſolo mētis habitaculo recęptus. k ¶ Eecce ſedes. Hic incipit agere de ordinatiōe eius in ꝑſonisdicens: Et ecce ſedes: angeli .ſ. pręlati ⁊ doctores in quibus dn̄s principaliter reſidendo regnat ⁊ alios regit ⁊ iudicat.l¶ Poſita erat in cęlo. .i. in eccleſia. Hi etem̄ diuina ꝓuidētia poſiti ſunt ⁊ ordinati in ea. Ioh̓. xv. c. Poſui vos vt eatꝭ.Actꝭ. xx. f. Attendite vobis ⁊ vniuerſo gregi: in quo vos poſuit ſpūſſanctus epiſcopos regere eccleſiā dei. m ¶ Et ſupraſedem: erat .ſ. n ¶ Sedens: id eſt chriſtus: qͥ oēs ſanctos excedit dignitate et gratia: vn̄ bene ſupra eos dicit̉ ſedere: chriſtus autē ẜm vtrāqꝫ naturā p̨̄ſidet eccleſię ẜm diuinitatem atctoritate: ẜm humanitatē dignitate. Ioh̓. iij. d. Qui de cęlo ve
nit/ ſuper om̄es eſt. Qualit̓ aūt chriſtus apparuerit iobanneon̄dit̉ cū ſubdit: o Et qͥ ſedebat: chriſtus ſcꝫ p Similis erat aſpectui lapidis. Et cōparat̉ chriſtus lapidi: qꝛin ſe firmus eſt ꝑ natura īmutabilitatis. Iacꝭ. j. c. Apd̓ quē nōeſt tranſmutatio: nec viciſſitudinis obumbratio. Item ſoliditatē habet īmortalitatꝭj. Timoth̓. .j. d. Regi ſęculoꝝ immortaliſoli deo ⁊cͣ. Et. j. Timoth̓. vj. c. Qui ſolꝰhabet immortalitate⁊ lucē habitat īacceſſibilē. Item quia firmū eſt fundamētumiuſtificatiōis. Eſt em̄ lapit quem reprobauerunt ędificantes.Eſa. xxviij. d. Ecce ego mittā in fundamentꝭ ſion lapidem angularē ꝓbatū p̄cioſum in fundamento fundatū. Item qꝛ duriciā humani cordis cōfringit. Matth̓. xxj. d. Qui ceciderit ſuꝑlapidē iſtū ꝯfringet̉: ſuꝑ quē aūt ceciderit/ cōteret eū. Hiere.xxiij .ſ. Nōne verba mea qͣſi ignis/ ⁊ ſicut malleus ꝯterēs petras? Iteꝫ quia veritatē ſeruat ſuę locutiōis/ tam erga bonosqͣꝫ malos: ſicut lapis imaginē ſibi tenet in ſculptā. Psͣ. Queꝓcedūt de labijs meis nō faciā irrita. Ro. iij. a. Deus aūt verax: om̄is aūt homo mēdax. Itē lapidibus p̄cioſis cōꝑat̉: qͥaomnia regit ꝑ potentiā ꝓprię virtutis/ ſicut lapis p̄cioſus ſuaꝟtute operat̉. .jͣ. Timoth̓. vj. c. Qui ſolus potēs ē ⁊cͣ. Ecc̄i. vj.c. Lapidis ꝟtus ꝓbatio eſt in illis: id eſt in hominibus iuſtis:maxime in chriſto. Item quia ſicut lapis p̄cioſus virtutē ipſius ignorantibus nihil apparet/ nec ab eis reputat̉: ſic chriſtusī humanitate vilis apparuit: quia ſuā virtutē ibi celauit. Abacuk. iij. a. Ibi abſcondita eſt fortitudo eius. Et Psͣ. Ego aūtſū vermis ⁊ nō hō: opprobriū hominū ⁊ abiectio plębis. q̄Lapidis/ dico: non cuiuſcumqꝫ: ſꝫ r ¶ Iaſpidis ⁊ ſardij.His comꝑat̉ propter duos eorū effectus/ ſiue magꝭ colores.Iaſpis em̄ viret: in quo ſignificat̉ immarceſcibilitas ęternę beatitudinis quā ꝓmittit bonis: Et ſardius rubet: in qͥ ſignificatur ignis ⁊ caliditas ęternę dānationis quā minat̉ malis. Ul̓comꝑat̉ iaſpidi chriſtus ꝓpter virorē deitatis: ⁊ ſardio ꝓpterruborē paſſiōis. Lucꝭ. xxiij. d. Si in viridi ligno hęc faciūt/ inarido qͥd fiet? Oſtēſo qualis eſt in ſe/ oſtendit qualis eſt in ſuaoperatiōe/ dicēs: s. Et iris: id ē iuſta ⁊ debita meritorū retributio quā ī die iudicij faciet bonis ⁊ malis. t Erat ī circumitu ſedis .ſ. Hoc dicit quia ex omni ꝑte mundi corameo apparebūt: ⁊ venient hoīes iudicādi. y SSimilis viſioni ſmaragdinę. In hoc expͥmitur exp̄ſſius retributio vtrorūqꝫ ſcꝫ maloꝝ ⁊ bonoꝝ. Smaragdꝰ em̄ rubet: Ecce ignis danatiōiſ maloꝝ ⁊ paſcua maloꝝ. Mat. xxv. d. Ite maledicti ⁊c.Itē viret: Ecce vita d̓lectabilis bonoꝝ ⁊ paſcua virētia: vbi ſuas oues paſcet dn̄s. Ezech̓. xxiiij. d. In paſcuiſ vberrimis paſcam eos: in mōtibus excelſis iſrael erūt paſcua eoꝝ: ibi requieſcēt in herbis virētibus/ ⁊ in paſcuis pinguibꝰ. Et de vtriſqꝫ.Ro. ij. b. Reddet vnicuiqꝫ ẜm oꝑa eiꝰ: his quidē qͥ ẜm patietiā boni oꝑis gl̓iam ⁊ honorē ⁊ corruptionē q̨̄rētibꝰ vita ęternā: his aūt qͥ ſūt ex ꝯtentiōe qͥ nō acquieſcunt veritati: credūtaūt iniquitati ira ⁊ indignatio/ tribulatio ⁊ anguſtia ī oēm animā hoīs oꝑantis malū. Et bene hic meritoꝝ retributio deſignat̉ ẜm irim: qͥ eſt arcus apparēs ī nubibꝰ: ⁊ fit ex reꝑcuſſioſolis in nube aquoſa: ſic comparatiōe ꝯuerſatiōis chriſti ⁊ ſanctoꝝ qͥ eſt ſol illuminās/ ad vitā ⁊ maloꝝ q̨̄ ē nubes aquoſa tenebroſa ⁊ fluida/ dānabunt̉ fortiꝰ ⁊ iuſtiꝰ mali. Sap̄. v. d. Ibūtdirecte emiſſiōes fulgurū: ⁊ tāqͣꝫ habenę curuato arcū nubitiexterminabūt̉. Uel deſcribit ſic ſedentē a ſocietate. Un̄ beatavirgo dicit̉ iris q̨̄ circūit chriſtū/ ſicut mater filiū. Et hęc in cęlo poſita eſt in ſignum federis ⁊ pacis inter deum ⁊ hominſes.Gen̄. ix. b. Ponam arcum meū: id eſt irim: id eſt beatam vit Sinem in nubibus cęli: ⁊ erit ſignū fęderis inter me ⁊ terra. Irisem̄ fit: qn̄ radius ſolis nubē aquoſā accēdit: vnde oritur colorrubeus: ⁊ ex nube ſic accenſa exit fumus: vnde oritur color ceruleus: Et beata virgo nubes erat: id eſt guttis noctium: id eſttribulatiōibus plena quādo radius ſolis: id eſt gabriei miſſusII. ⁊ deo qͥ eſt ſol
I
Chrimturde cauſis
Al̓ rcitosͣ. i. c.
Al̓ mardin
Ps 117.
Psͣ. 77.
Psͣ .11.
Psͣ. .21.