Ca.III
a dei mei: ēt foras non egrediet̉ꝰ ampliꝰ. Et ſcribam ſuꝑ eū nod̓ mē dei mei ēt nomē ciuitatꝭ deiē mei nouę hieruſalem: quę degͦ ſcendit de cęlo a deo meo: etnomē meū nouū. Qu̓i habeth aures/ audiat quid ſpiritꝰ diicat eccleſijs. Et angelo loadikcię eccleſię ſcribę. Hec dicit
kamen teſtis fidelis et verus: qͥē pͥncipiū creaturę dei. Scioq̄ opera tua: quia neqꝫ frigiduses neqꝫ calidus: u̓tinā frigidꝰeſſes aut calidus: ſed quia tepidꝰ es/ ⁊ nec frigidꝰ nec caliadus īcipiā te euomere de oreę meo: quia dicis ꝙ diu̓es ſumꝰ et locupletatus et nu̓lliꝰ ęgeo:
tem: alij argēteę ꝑ eloquij venuſtatē: alij aureę per ſapiētię ꝓfunditatē: alij ęreę per prędicationis ſonū. Et hoc eſt qd̓ dicitApl̓s. j. Corꝭ. iij. c. Alij ſuperędificāt aurū/ argentū ⁊ lapidesp̄cioſos. a ¶ Et foras nō egrediet̉: a iuſticia ad peccatūcriminale. b ¶ Amplius: qꝛ vſqꝫ ad mortē ꝑſeuerabit in bonitate. Ecc̄i. iiij. d.Pro iuſticia agonizare ꝓ anima tua: etvſqꝫ ad mortē certapro iuſticia. c ¶ Etſcribā ſuꝑ eū nomen dei mei: id eſtpatris. Hoc nomenportabat ſacerdos īlamina ſuꝑ frontem.Exo. .xxviij. f. Facies et laminā de auropuriſſimo/ ī qua ſculpes opere cęlatorisſanctū dn̄o: id eſt ſanctū nomē dn̄i. Apocꝭ. xiiij. a. Nomē eius⁊ nomē pr̄is eius ſcriptū in frontibꝰ ſuis. Ul̓ Scribā/ vt permaneat in ęt̓nū. Suꝑ eū: qꝛ bonū deſideriū deſuꝑ in nos nōmeritis noſtris venit: ſcꝫ gratuito dono dei. d ¶ Et nomenciuitatꝭ dei mei nouę hierl̓m: id ē eccl̓ię q̨̄ eſt ciuitas dei:Et dicit̉ noua ẜm pͥmū ſtatū ſui. Itē vetꝰ fuit eccl̓ia tꝑe legismoſaice. Tūc em̄ iudęi vetuſtatibus: id eſt tꝑalibus vacabāt:ſed noua eſt tēpore gratię: quia tꝑalia ſpernit ⁊ abijcit. Nomēciuitatis nouę hieruſalem ſcribitur in paupere clerico/ quādoei p̨̄bēda ꝯfertur alicuius eccleſię ꝑticularis in militanti eccl̓iaa qͣ denoīat̉ vt dicat̉ canonicꝰ pariſien̄. eccl̓ię: ſꝫ nouę hierl̓m: idē eccl̓ię triūphantis dn̄s p̨̄bendā dat ſuis: vt dicāt̉ canonici etciues paradiſi: vbi eſt plena viſio pacis: qꝛ oīno eleuata ē a terrenis: Gal̓. iiij. d. Quę ſurſuꝫ eſt hieruſalē libera ē: q̨̄ eſt maternr̄a. e ¶Quę deſcendit de cęlo. Ad litteram ꝑ angelosnos docentes. f A deo meo: a quo oē datū optimū ⁊ om̄edonū ꝑfectū Iaco. j. c. Gen̄. xviij. c. Uidit iacob ſcalā et angelos deſcendētes. jͣ. xxj. a. Uidi ſanctā ciuitatē hieruſalē nouādeſcendentem de cęlo: tanqͣꝫ ſponſam ornatā viro ſuo. g ¶ Etnomen meū nouū: qd̓ eſt pauꝑ/ vilis ⁊ abiectus: quia antiquū nomen eius fuit/ ꝙ ſcꝫ ab ęterno fuit diues ⁊ gl̓ioſus chriſtus. Hoc gͦ nomen fuit innouatū in eccl̓ia militante: ſed iterūnomen abiectiōis innouabit̉ in eccl̓ia triūphanti: quādo ſcribetur in homine nomen nouū .ſ. chriſtus rex coronatꝰ ⁊ vnctus.Et notandū ꝙ tria noīa poſuit: nomen dei patris/ nomē eccleſię triūphātis ⁊ nomē chriſti: qꝛ tria habebit noīa qͥlibet ī patria: ſacerdotiū ſcꝫ pͥncipatū ⁊ regnū: ⁊ hęc multū ſolent deſiderari ī terra. De hͦ nouo noīe dic̄ Eſa. lxv. c. Seruos ſuos vocabit alio noīe. h ¶ Qui habet aures. Hęc ē generalis admonitio. Qui habet aureſ audiat ⁊cͣ. Hoc totiēs repetit:qꝛ Phil̓. iij. a. eadē ſcribere mihi qͥdē nō ꝑigrū: vob̓ aūt neceſſariū: qͣſi dormiūt em̄ ml̓ti. Seqͥt̉: i Et angelo loadicieeccleſię ſcribę. Hęc ꝑs tertia huiꝰ capituli diuidit̉ ſic̄ alię:Quia pͥmo ponit̉ ſpecial̓ ītētio. Scd̓o generalis/ ibi: Qui vicerit ⁊cͣ. Itē prima ꝑs diuidit̉ in tres ꝑtes. Primo em̄ arguithūc epiſcopū. Scd̓o monet ad pęnitētiā/ ibi: Suadeo tibi.Modo ꝓmittit ei auxiliū ſi pęnituerit/ ibi: Ecce ego ſto adoſtiū. De tribꝰ aūt arguit eū. Primo de negligentia ⁊ torpore cū dicit: Scio oꝑa tua: qꝛ neqꝫ frigidus ⁊cͣ. Secundo de iactantia/ cū dicit: Quia dicis diues ſū ⁊cͣ. Tertiode omniū bonoꝝ penuria ibi: Et neſcꝭ qꝛ tu es miſer ⁊cͣ.Ante om̄ia aūt titulū loquentis ꝑmittit: vbi ſe fidelē ⁊ verū ⁊pͥncipiū om̄is creaturę cōpetēter deſcribit/ vt dictis loquētisiſte fidē citius adhibeat ex ꝯſideratiōe dicētis: ⁊ ſic qͥd ſit veraſciētia cognoſcat: ⁊ iactantiā ſuā deponat. Un̄ dicit: k ¶ Hęcdicit amen: qꝛ in hoc epiſcopo ſeptimo conſummat̉ correctio: Et amē eſt omniū ꝯfirmatio: propter hoc ponit̉ hic vltimo Amen. q. d. Ego ſum veritas: vn̄ non arguā niſi de verꝭ.Sed quare nō dixit: Hęc dicit veritas? Sol̓o. Plus dicit qͣꝫſi diceret ꝟitas: qꝛ nullus auſus eſt hoc nomen interp̄tari velmutare. Un̄ in hoc ſignificat̉ incommutabilitas. q. d. in pͥnci-
pio attēde qͥs ⁊ quātus tibi loquat̉ vt a veritate rep̄henſus teverę bonitatis inopem eſſe cognoſcas: ⁊ ſine illo te nō poſſe ditari intelligas. l ¶ Teſtis operū qui ⁊ iudex/ Hiere. xxix. f.Et hoc dicit ꝓpter torporem illius qui bene operādo torpeſcebat. m ¶ Fidelis/ ī teſtimonio vt nll̓a q̨̄ dicēda ſūt taceat: Ethoc dicit cōtra illū qͥde eo qd̓ nō habebatſe iactabat. Prouer.xxvij. a. Laudet te alienus/ ⁊ nō os tuū. sͣ.j. b. Qui eſt teſtis fidelis ⁊cͣ. n ¶ Uerꝰin iudicando/ vt falſaq̨̄ nō ſunt dicenda/ etnūqͣꝫ ꝓnunciet. o¶Qui ē principiūcreaturę dei. Un̄ſic̄ ſine eo non poteshabere origine eſſentię: ſic nec pͥncipiū iuſticię: pͥncipium a quo om̄is creatura habet eē. Ioh̓. j. a. Om̄ia ꝑ ip̄m facta ſūt: Et ideo vult om̄es homines ſaluos fieri. j. Timoth̓. ij. b. Quia ergo fidelis eſt/ ī ip̄oeſt ꝯfidendū .j. Pet̓. v. b. Oēm ſollicitudiuē veſtrā in ip̄m ꝓijcientes. j. Corꝭ. x. c. Fidelis eſt deꝰ ⁊cͣ. Quia verꝰ: ipſi eſt credendū: qꝛ nullū decipit. Itē qꝛ pͥncipiū om̄is boni/ vt boni fiamus ab ipſo ē petēdū. Thren̄. iij. e. Leuemꝰ corda nr̄a cū manibus ad dn̄m. Per hoc aūt ꝙ verū ſe dixit/ ꝓmittit auxiliū ſiille reſipuerit. p. ¶ Scio oꝑa tua: ſimplici noticia/ nō approbando/ ſꝫ reprobādo. q ¶ Quia neqꝫ frigidꝰ es: vt fidemoīno negando obijcias r. Neqꝫ calidꝰ: vt eā acceptā oīnoteneas. Putabat em̄ iſte ſolā ſacramētoꝝ ꝑceptionē cū fide ſine oꝑbꝰ fidei ſufficere ad ſalutē cū tn̄ dicat Iaco. ij. d. Fidesſine oꝑbꝰ mortua ē: ⁊ qd̓ mortuū nō viuit nec viuificat. GregꝰFrigidꝰ ē qͥ ꝯſūmāda nō īchoat: calidꝰ qͥ īchoat bōa oꝑa ⁊ ꝯſūmat: Ergo nō ē frigidꝰ qͥ īchoat: nō calidꝰ qͥ nō ꝯſūmat s Utinā frigidꝰ eēs ꝑ timorē vl̓ ꝑ infidelitatē. t. AAut calio ꝑcharitatē. Et hͦ ē qd̓ dic̄ Glo. Maior eſt ſpes de frigidis: qꝛ ꝓpter ignorātiā: ⁊ minꝰ habent pctm̄: ⁊ accepta ꝯuerſionis gracitiꝰ ad verā iuſticiā ꝑtingūt. ij. Pet̓. iij. d. Meliꝰ erat eis noncogͦſcere viā iuſticię qͣꝫ poſt agnitionē retrorſū ꝯuerti/ ab eo qd̓illis traditū eſt ſancto mādato. v. ¶ Sed qꝛ tepidꝰ es. Notandū ꝙ tēpor ẜm ꝙ ꝓcedit qͥs a frigiditate in caliditatē/ bonus ē: ⁊ de tali ē ſpes: ⁊ de hͦ non loquit̉ h̓. Itē tēpor qͥ a caliditate ꝓcedit in frigiditatē: ille malus eſt: ⁊ de tali loquit̉ hic. xEEt nec frigidus nec calidus: quoꝝ vtrūqꝫ valet ad nutrimētū. Fames em̄ ē appetitus calidi: ⁊ ſitis appetitꝰ frigidi.Tepor aūt ꝓuocat nauſeam. y ¶ Incipiam: paulatim gratiā ſubtrahēdo. z ¶ Euomere te de ore meo: id eſt de ſanctoꝝ collegio: qui os meū dicunt̉. Hiere. xv. d. Si ſeparauerꝭp̄cioſū a vili/ qͣſi os meū eris. Eſa. xxx. a. Et os meū nō interrogaſtis. Et in hoc ꝙ dicit/ Incipiā: ⁊ non euomā/ notat̉ deimiſericordia: qͥ nō ſtatim hominē/ qͣꝫuis tepidū deſerit: ſꝫ paulatim/ vt ſic ille ꝑcipiens reſipiſcat. Sap̄. xij. a. Miſiſti anteceſſores exercitus tui veſpas: vt illos paulatim exterminarēt: nōqꝛ impotēs eras in bello ſubijcere impios: iuſtis aut beſtijs ſęuis: aut ꝑ ꝟba dura ſimul exterminare: ſed ꝑtibus indicās dabas locū pęnitentię. Congrua aūt eſt ſimilitudo cibi: quia ſicut cibus in ſtomacho decoctus/ ꝑ calorē naturalē in nutrimētū membrorū tranſit: ſic ꝑ verā charitatē decocti mēbra fiuntchriſti ꝑ ipſius imitationē ſpiritu adhęrentes ei. j. Corꝭ. vj. d.Qui adhęret deo/ vnus ſpiritus eſt: ſed tepidi a dilectiōe qͣſiex ore euomunt̉ ꝑ reprobationē. a Quia dicis. Hic rep̄hendit de iactantia: qͣſi nō ſolum ⁊ tepidus es incipiam te euomere: ſed b ¶ Quia dicis: iactant̉ ⁊ ſuꝑbe/ c ¶ Ꝙ diuesſum: purgatus in baptiſmo. d ¶ Et locupletatus ſum:diuitijs ⁊ ſcientia. e Et nulliꝰ ęgeo: quia ſi hoc ſibi credebat ſufficere: ⁊ ideo etiā c̨elū p̨̄dicādi amiſerat. Ul̓ Diues ſū:virtutibꝰ Locupletatꝰ: bonis oꝑbꝰ vt credebat. Et nll̓iꝰegeo: ad ꝑfectionē. Uel Diues ⁊ locupletatus: vt ꝓ eodem accipiat̉ erat iſte ſcꝫ ꝑ ſciētię cognitionē/ ſcripturę p̨̄dicaItionē / ꝑ ſęcularis
B
Iob .14. a
r 3