Ca.II

gͦ ī dextera ſua/ qui ambulat inmedio ſeptē cādelabroꝝ aureg orū. Scid̓ ope̓ra tua ⁊ lāborēᵉ tuū ⁊ patiētiā tuā: ⁊ quiā nongͦ potes ſuſtinere malos: ⁊ tem-

ptaſti eos qui ſe dicūt apoſtolos eſſe ⁊ nō ſūt/ ⁊ īueniſti eoſk mēdaces. Et patiētiā habeset ſuſtinuiſti propter nomenn meū ⁊ nō de̓feciſti. Sꝫ habeo

Semꝑ em̄ veꝝ eſt dicere: Tenet a ¶ In dextera ſua: poſitos vel ponēdos. Argumētū eſt h̓ ꝙ ꝑ̨lati debēt eē boni qͥ ponūt̉ ī dextera dei: Psͣ. Dextera dn̄i fecit ꝟtutē ⁊cͣ. b ¶ Quiambulat. q. d. nō ſolū tenet: ſed de oībus curā habet ſine ꝑſonarū acceptione. Vnde dicit: Qui ambulat in medioſeptē cādelabrorū aureorū. Ipſeqͣꝫtum in ſe exiſtens/in medio ambulatqͣꝫtum ad nos: quiaquātū nos ſperamꝰ:tantaꝫ gratiā nobisdat. Vnde Ioh̓ j. d̓Medius aūt veſtrū ſtetit/ quē vos neſcitis. Sic p̨̄latus/ moraliter debet eſſe in medio fratrū: ſicut lignū vitę in medio paradiſi: Gen̄. ij. b. Multi tn̄ ſunt potius ſicut lignū mortis: ī medio fratrū: qui dant eis exempla ꝑditionis: nec eos corrigunt̉ab exceſſibus ſuis. Itē in medio/ ſicut firmamētum in medioaquarū. Gen̄. j. a. Hoc eſt qd̓ debet cōſolari infirmos qui vallati ſunt turbine temptationū. Vnde Augꝰ. Cōſolet̉ puſillanimes/ ſuſcipiat infirmos. j. Theſſal̓. v. c. Roma. xv. a. Debemus aūt nos firmiores imbecillitates infirmoꝝ ſuſtinere: ⁊ nōnobis placere. Itē ſicut centrū in circulo. Sic em̄ linea ꝓcedens vel ducta ad circūferentiā nō deſerit punctū illiꝰ centri:Sic p̨̄latus etſi exeat ad alioꝝ ſubleuationē ⁊ ſubſidiū: nō debet ſuijpſius deſerere circūſpectionē. Vnde Bern̄. ad Eugeniū papā in lib̓. de cōſideratiōe. A te tua cōſideratio inchoet:ne fruſtra extēdaris in alia te neglecto. Quid tibi ꝓdeſt ſi vniuerſū mūdū lucreris/ te vnū ꝑdēs? Et ſi ſapiens ſis deeſt tibiad ſapientiā ſi tibi non fueris. Quātū vero? Vt qͥdē ego ſenſerim/ totū. Noueris licet myſteria oīa: noueris lata terrę/ altacęli / ꝓfunda maris: ſi te neſcieris/ eris ſimilis ędificanti ſine fūdamento: Matth̓. vij. d. ruinā nō ſtructurā faciens. Et poſtpauca. Cōſideratio tua ſic ꝓcedat nō recedat: ſic īgrediat̉ vtnō egrediat̉: ſic exeat vt nō deſerat. In acquiſitiōe ſalutis/ nemo tibi germanior vnico matris tuę. c ¶ Scio oꝑa tua.Hic cōmendat ep̄m ab octo: quorū tria ꝑtinent ad amorē boni: tria ad odiū mali: duo cętera ſūt cōmunia. Dicit gͦ: Scio.i. approbo di Opera tua/ ſpūalia. e ¶ Et laborē tuū:corꝑalē .ſ. tribulationē. f Et patiētiā tua .i. longanimitatēqua dilatū p̨̄miū ſine murmuratione expectās. Ecce tria q̨̄ ꝑtinent ad bonum. g¶ Et qꝛ nō potes ſuſtinere malos.Exo. xxij. c. Maleficos nō patierꝭ viuere. Cōtra Augꝰ. Bonus nō fuit qͥ malos ſuſtinere nō nouit. Item Matth̓. xiij. d.Sinite vtraqꝫ creſcere vſqꝫ ad meſſē. Solutio. Suſtinere malos inquātū malos/ hͦ nūqͣꝫ eſt bonū: qꝛ ſuſtineret̉ malicia: ſedſuſtinere malos .i. īiurias a malis illatas hͦ eſt bonū: ⁊ ſic loqͥtur Augꝰ. Item ſunt quidam mali qui intendunt et laborantalios facere quales ipſi ſunt: ſicut hęretici: ⁊ de his loquiturExo. Sunt et alij mali qui non intendūt ſuā maliciā multiplicare: et de illis loquitur Matth̓. xiij. h ¶ Et temptaſti eosqui ſe dicūt apl̓os eſſe ⁊ nō ſunt .i. ꝑ ſpiritū diſcretiōisquem habebas cognouiſti qͥ ſunt veri ⁊ qui nō veri apoſtoli:ẜm illud. j. Ioh̓. iiij. a. Nolite credere omni ſpiritui: ſed probate ſi ſpūs ex deo ſint. i Et inueniſti eos mēdaces:in p̨̄dicatiōe ⁊ in vita: qꝛ dicūt ſe bonos: ẜm illud. j. Ioh̓. j. d.Si dixerimꝰ qm̄ nō peccauimꝰ/ mendacem facimus eū: ⁊ vebum eius nō eſt in nobis. k Et patientiā habes .i. malatibi ab eis illata ſuſtines patient̓. Et ſic differt hoc verbū a p̨̄miſſo: quia pͥus dicit̉ patiētia longanimitas ī expectādo p̨̄mium: modo dicit̉ patientia ipſa voluntaria ſuſtentatio tribulationis. Ecce tria quę pertinēt ad odium mali. Sed quia parūeſſet ſi non ꝓpter dominū ſuſtineret: Hęc eſt em̄ ſalſa cū quacomedit̉ cibus tribulationis vel temptationis: ⁊ tunc mirabiliter impinguat animā ⁊ dilatat. Psͣ. In tribulatione dilataſtimihi. Un̄ ſeqͥt̉ hic: l ¶ Et ſuſtinuiſti ꝓpter nomē meū:vt inuocaret̉ ſuꝑ te. Hiere. xiiij. b. Et nomē tuū inuocatū eſtſuꝑ nos. Item vt in te cōfirmaret̉. Matth̓. vj. b. Sanctificet̉nomen tuum. Lucꝭ. vj. d. Beati eritis cū vos oderint homines: ⁊ cum ſeparauerunt vos ⁊ exprobrauerint ⁊ eiecerint no-

men veſtrum tanqͣꝫ malū ꝓpter filiū hominis. Ecce finis. bonus operis ⁊ laboris. m Et non defeciſti: fractus in tribulationibus: ſed vſqꝫ ad finē ꝑſeueraſti: ſicut ille in cuiꝰ ꝑſona loquit̉ Hiere. xx. c. Defeci ferre non ſuſtinens: Ecce perſeuerantia: et hęc duo ſūt cōmunia. n ¶ Sed habeo. Poſtqͣꝫ¶F cōmēdauitMoralit̓: c Sciooꝑa tuā .i. approboopera tua laborioſa.De bonis hͦ d̓r qͥ ſciēteſ illd̓ Iob. v. b. Hōnaſcit̉ ad laborē: volūt cōtinue oꝑari: Eteſt ꝯͣ ocioſos. Vn̄ Ecc̄i. vij. b. Nō oderis laborioſa oꝑa: ⁊ ruſticationē creatā ab altiſſimo: qꝛ. ij. Theſſal̓. iij. c. Qui nō laborat nō māducet. ij. Timoth̓. ij. a. Laborātē agricolā oportet primū ꝑcipere de fructibus. Uel ſcio .i. video: Et eſt ꝯtramale oꝑanteſ: qͦꝝ oꝑa videt ⁊ nō approbat: et ſi ipſi deū laterecredāt multa. Un̄ Ecc̄i. xxiij. c. Omnis hō qͥ trāſgredit̉ lectūſuū/ cōtemnēs ī aīaꝫ ſuā: ⁊ dicēſ qͥs me videt/ tenebrę circūdātme ⁊ parietes cooperiūt me: ⁊ nemo circūſpicit me quē vereor: delictorū meorū nō memorabit̉ altiſſimus: et nō intelligitqm̄ omnia videt oculus illius. f ¶ Et patientiā: Cōtra multos qui ſi ſtatim qd̓ petunt nō impetrāt/ murmurant ⁊ imꝑatientes ſunt. In qͦꝝ ꝑſona loquēs beatꝰ Bern̄. dicit: Quotidieoro ⁊ nullū fructū orationis meę ꝑcipio: ſed ſicut accedo ad illum/ ſic recedo. Nemo mihi reſpōdet nemo mihi loquit̉/ nemo quippiā donat: ⁊ ſic incaſſum laborare videor. Sic loquit̉humana ſtulticia nō attēdēs quid veritas dicit Ioh̓. xiiij. b.Amen amen dico vobis: quicquid orantes petitis credite: qꝛaccipietis ⁊ fiet vobis. Unde Eccͣi. ij. a. In dolore ſuſtine: ⁊humilitate tua patiētiā habe. Et in eodem. Vę his qui ꝑdiderunt ſuſtinentiā. g ¶ Et qꝛ nō potes ſuſtinere malos.Hic commendat̉ celus: qꝛ ſicut dicit Beda/ lupus inter ouesnō bene ꝯuerſat̉. Ecc̄i. xiij. c. Sic̄ cōmunicabit lupꝰ agno aliqn̄: ſic pctōr iuſto. Et hoc ē ꝯtra multos qͥ ſubditos malos nōcorrigūt/ ſed diſſimulando p̨̄tereūt/ ne eos offendāt: nō attendentes ꝙ heli bonꝰ ſacerdos fuit/ ⁊ tn̄ damnatꝰ ꝓpter filios ſuos quos corripere noluit/ ſicut dicit Glo. ſuꝑ illud. jͣ. eodem:Sed hoc habes bonū ⁊cͣ. Hoc eſt etiā ꝯtra multos: quimala q̨̄ vidēt ⁊ ſciūt ī ſocijs ſuis vel famulis/ p̨̄tereunt ⁊ diſſimulāt: vt eoꝝ fauorē acquirāt: vel qꝛ ꝓximi ſūt ⁊ eos diligūtcarnaliter nō attendētes ꝙ angelus voluit moyſen interficere:qꝛ ſephorā vxorē ſuā cū filijs īcircūciſis ducebat ſecū miſſusa dn̄o ī diuerſorio. Exo. iiij. f. Itē hͦ ē ꝯͣ illos qͥ p̨̄ verecūdia nōaudēt ſe ab excōicatis ſegregare vel nno audent dimittere/ qͥnſalutēt eos. Un̄ Ecc̄i. xx. c. Eſt qͥ ꝑdet animā ſuā p̨̄ cōfuſione:⁊ ab imprudenti ꝑſona ꝑdet eā. h ¶ Et tēptaſti eos qui ſedicūt apl̓os eſſe ⁊ nō ſunt .i. boni nūciatores cū adulando ꝑ exqͥſitos rumores bonos decipiūt. Hoc ē ꝯtra multos:qͥ ſtatim qͥcquid eis dicit̉/ ſine examine ⁊ diſcuſſione rōnis credūt: De qͥbus Eccͣi. xix. a. Qui cito credit leuis ē corde. Tales qͥ de abſentibꝰ retrorſum loquunt̉/ temptādi ſunt .i. ꝓban.di: ſi vera ſūt q̨̄ dicūt: ⁊ maxime hoc debet facere p̨̄latus. Cito em̄ nō debet credere mala de ſubditis. Vnde Hiere. vj. g.Probatorem dedi te in ppl̓o meo. Hoc eſt cōtra illos qͥ in ſacra ſcriptura adducūt ſophiſmata: ⁊ ẜm ea ꝓcedunt neſciētestextū. Hi ſunt temptādi .i. ꝑ veritatē textus retundendi: ſicutꝑ lapidem tēptat̉ auruꝫ ſi ſit bonū. Unde Ecc̄i. vj. c. Et quaſi lapidis virtus probatio erit in illis l Et ſuſtinuiſti ꝓpter nomē meum. Hoc eſt contra martyres mundi: qͥ multa et infinita ſupplicia ſuſtinent propter mundū. Unde Sap̄.v. b. Ambulauimꝰ vias difficiles. Et Ecc̄i. xxj. b. Via peccātium cōplantata eſt lapidibꝰ. n ¶ Et non defeciſti: qꝛ Lucę. ix. g. Nemo mittens manū ad aratruꝫ et reſpiciens retro:aptus eſt regno dei: Et hoc feciſti .ſ. ꝑſeueraſti: ne tibi diceret̉illud Lucę. xiiij .ſ. Hic homo cępit ędificare et non potuit cōſūmare. o ¶ Sed habeo aduerſum te pauca ⁊cͣ. Hocdicit̉ contra illos qui in principio cōuerſionis ſuę feruentes fuerunt: ſed tandem ſucceſſu temporis tepuerunt ⁊ frigidi factiX ſunt. Iſti ſunt

R

Psͣ. 117.

Ho xaliter

Marci. 8. d.

Mareꝭ. 11. c.

Ecc̄i. 2. c.

Psͣ .4.

q 3