LibriApocal ypſis

a aduerſū te pauca/ ꝙ chāritaꝰ tē tuā prima dereliqͥſti. Mēdmor eſto itaqꝫ vnde ēxciderꝭ:tͦ ⁊ age pęnitentiā: ⁊ prima oꝑg fac. Sin aūt venio tibi ⁊ moh ue̓bo cādelabrū tuū de loco

ſuo niſi pęnitentiam ęgeris.Sed hoc habes quia odiſtifacta nicolaitaruꝫ quę et egoodi. Qui habet aures audiēdi audiat qͥd ſpūs dicāt eccleIſijs. Uincēti dabo ede̓re d̓ li-

cōmēdauit ī eo bona ꝯuertit ſe ad īcrepādū mala q̨̄ ī eo nouit/dicēs: Sꝫ habeo/ qͣſi ita vt dixi es cōmēdabilis: Sꝫ tn̄ habeo aduerſū te pauca. Et q̨̄? a Ꝙ charitatē tuā primā dereliqͥſti. Charitatē dico tuā. i. ī tuiſ reliqͥſti. q. d. qꝛ tuiſb̓diti nō ſt̓ ita feruētes ⁊ charitatiui ſic̄ priꝰ fuer̄t. Nec ſine cāpctā vel negligentiappl̓i imputant̉ p̨̄lato:qꝛ eos debet animare ⁊ viuificare in bono ſicut gallina pullos. Vel charitatētuā pͥma: quā priin p̨̄dicando habuiſti: b ¶Dereliqͥſtividēs ꝙ nō ꝓficereſ.c Męmor eſto. Tertia pars in qua monet illū: vt ꝑ pęnitētia reuertat̉. Et qꝛ bona vita p̨̄terita a qua declinauit homoaliqn̄ cauſa ē cōpunctiōis: ꝓpt̓ hoc recordat̉ ei bona quę prifecit dicēs: Męmor eſto itaqꝫ. Quia ſic feciſti vt diximꝰ:iō memor eſto d ¶ Un̄ exciderꝭ. Unde Ecc̄i. xj. c. In diemaloꝝ ne immemor ſis bonorū .i. in ſtatu peccati memor ſisgratię ⁊ miſericordię dei/ ne deſperes: ſed ſpem habeas reuertendi. Simile. Eſa. lj. a. Attēdite ad petram vnde exciſi eſtis:⁊ ad cauernā laci de qua p̨̄ciſi eſtis. e ¶ Et age pęnitētiā.de negligētia. De Matth̓. iij. a. ſumptum eſt. f ¶ Et primāopera fac. Unde Ecc̄i. xj. c. Confide in deo ⁊ mane in locotuo. Et eſt hic argumentū ꝙ pęnitētia reſtituit ablata: ⁊ in tāta gratia reſurgit homo. g.¶ Sin aūt. Quarta pars vbi cōminat̉ niſi redierit dicēs: Sin aūt .i. ſi nō redierꝭ. h¶ Mouebo cādelabrū tuū de loco ſuo .i. eccleſiā tuā a te auferā: qui es loco eccl̓ię in quo ipſa debet conſeruari: ⁊ ſic intelligit̉ de motu locali .i. de vno in alterum. Vel mouebo candelabrū .i. gratiā a te auferam: ⁊ tūc intelligit̉ de motu alteratiuo .i. de bono ī malū. Et hoc faciā­ i¶ Niſi pęnitētiamęgeris. Ecce ſpes. Nullus em̄ deſperare debet qui volueritpęnitere. k ¶ Sed hoc habes. Quinta ꝑs vbi oſtendit/ ꝙdefacili poteſt ſi vult cōuerti. Unde dicit: Niſi pęnitētiā egeris: mouebo cādelabrum: ſed ad facile pęnitendum l Hochabes bonum/ qꝛ odiſti facta nicolaitaꝝ: quę ⁊ egoodi. Iſte fuit vnꝰ d̓ ſeptē primis diaconibꝰ: ſicut legit̉ Actꝭ.vj. b. qui redibat ad vxorem ab apoſtolis reprobatus: quiacōmunitatem mulierū et comeſtionē idolothitaꝝ p̨̄dicauit: etmulta alia mala/ ſicut dicit hic Glo.ſūt. Iſti ſūt qͥ poſſūt dicere illud Iob. xxix. a. Quis mihi tribuat vt ſim iuxta mēſes pͥſtinos ẜm dies qͥbꝰ deꝰ cuſtodiebatme: qn̄ ſplēdebat lucerna eiꝰ ſuꝑ caput meū: ⁊ ad lumē eiꝰ ambulabā in tenebris. Hos reuocat dn̄s ad ſtatū pͥorē ꝑ bonorūoperū q̨̄ priꝰ fecerūt recordationē: vt ſic qͥ ab illis receſſerunterubeſcebāt. Vn̄ dicit: Memor eſto ⁊cͣ. Itē ꝑ cōminationē: vt ſic ſaltē pęnā timeāt. Vn̄ dic̄ Sin aūt veniā. Sꝫ neipſi deſperēt de reditu ꝯſolat̉ eos dn̄s reducēdo ad memoriābona oꝑa q̨̄ ipſi adhuc habēt. Vn̄ dic̄: k ¶ Sꝫ hoc habes⁊cͣ. Hęc altercatio eſt ī corde hoīs: qn̄ dn̄s facit illd̓ qd̓ dicitPsͣ. Arguā te ⁊ ſtatuā ꝯͣ faciem tuā. m ¶ Facta nicolaitarū. Multi clericoꝝ hodie adhuc ſūt de ſecta nicolaitarū: quiturpiter in luxurijs ſe effundunt: omnes fęminas cōmunicantes ⁊ corrūpentes: et ſi actu nō poſſunt: tamē volūtate ⁊ deſiderio. Vnde Hiere. ij. e. Onager aſſuetus in ſolitudine: in deſiderio animę ſuę attraxit ventū amoris ſui: nullꝰ auertet eā.Et Hiere. v. c. Equi amatores in fęminas: ⁊ qd̓ plus eſt/ emiſſarij facti ſunt. Sicut em̄ equus vnꝰ magnus aliqn̄ eſt in vnavilla: ⁊ ſeruat̉ ad impregnādas multas equas/ et dicitur emiſſarius: Sic aliquādo contingit ꝙ vnus clericus qui eſt in vnavilla vult nō impregnare ſed abuti omnibꝰ mulieribus q̨̄ ſuntin illa parochia. Quid eſt aliud iſte/ qͣꝫ emiſſarius. Et bene cōpetit eis interp̄tatio noīs nicolai: qd̓ interp̄tat̉ ppl̓us ſtultus⁊ talis fatuiſſimus eſt: ⁊ ſi modo nō aduertat/ ſed tunc aduertet ⁊ dolebit qn̄ veniet illud tp̄s d̓ quo dicit Eſa. xxxij. a. Nōvocabit̉ vltra is qui īſipiēs eſt/ princeps: neqꝫ fraudulentꝰ appellabat̉ maior. Modo forſitan eſt aliquis talis princeps et

maior in aliqua eccleſia/ quia p̨̄latꝰ vel curatus: ſed aliquādocū dolore auferet̉. Et ex hͦ accidit ꝙ nolūt vt ſuorū ſubditorūcōfeſſiones ab alijs qͥ poſſent eis cōſulere vel retrahere a malis audiant̉: ne eorū opera ſceleratiſſima aliquatenꝰ cognoſcātur. De talibꝰ d̓r Ecc̄i. l. d. Stultꝰ ppl̓s qͥ habitat ī ſichimis.Et bene cōuenit talibus alia interpretatio quę eſt/ effluēs veffluxio: Ipſi em̄ ſieffluunt in omne flagitiū et pctm̄. Et dehis dic̄ Bern̄. Erateis ꝓculdubio meliꝰin humili gradu fidelis ppl̓i ſaluari: qͣꝫ intali ſublimitate ⁊ deteriꝰ viuere: ⁊ diſtrictiꝰ iudicari. Nūc autē libertatē in qua vocati ſunt: in occaſionē vident̉ dediſſe carnis: abſtinētes quidē a remedio nuptiali: ī omne deinceps figitium confluentes. Vnde Gen̄. xlix. a. Ruben effuſus es ſicut aqua/ ne creſcas. n ¶ Qui habet aures ⁊cͣ. Secundopars huiꝰ ꝑtis: vbi poſita intentione ſpāli in qua ſpecialiterlocutus eſt illi epiſcopo epheſiorū/ ponit generalē intentionēin qua ad oēs eccleſias loquit̉/ dicēſ: Qui habes aures exteriores o ¶ Audiēdi interius. p. ¶ Audiat/ per effectumet obedientiam. Et notant̉ hic tria: quia auris exterior debetaccōmodari verbo: ex cuiꝰ ſono paſcit̉/ ⁊ ſi nō ſatiat̉. Eccͣs. j. b.Non ſatiat̉ oculꝰ viſu: nec auris auditu. Item auris interiodebet dari verbo: vt ex ꝟbi ītellectu illuſtret̉. Un̄ Iob. xij. b.Nōne auris interior .ſ. ītellectꝰ verba dijudicat. Et tertio dic̄iaudiat: qꝛ debet vterqꝫ auditꝰ ī opꝰ trāſformari. qQuidſꝑiritus .i. tota trinitas. Ioh̓. iiij. d. Spiritus eſt deus. 1¶ Dicat eccleſijs. Per hoc ꝙ dic̄ pluralit̓ eccleſijs: paterꝙ non ſolū illi epiſcopo loquit̉: ſed oībꝰ eccleſiarū p̨̄latis: ẜmillud Marci. xiij. d. Qd̓ vni dico oībꝰ dico. Hęc ꝑs diuidit̉ īduas ꝑtes. In pͥma generalit̓ inuitat oēs eccleſias: ibi: Quihabet aures ⁊cͣ. In ſecūda ꝓmittit generalē remunerationē et ęt̓nā refectionē: ibi: Uincenti. Notandū eſt/ qꝛ qui vincit/ pugnat/ pugnās vero eſurit/ ⁊ ſitit victoriam: quę eſt iuſticia. Unde bene promittitur tali ſaturitas/ cum dicitur: Daboedere ⁊cͣ. Matth̓. v. a. Beati qui eſuriunt et ſitiunt iuſticiam: qm̄ ipſi ſatiabunt̉. s ¶ Uincenti/ vniuerſaliter/ quo adtempus/ ⁊ numerū vincendorū. Quo ad tēpus vt ſemꝑ vincat⁊ ꝑſeuerant̉. Itē quo ad numerū vincendorū/ vt vincat oīa q̨̄ſūt vincenda: mundū .ſ. carnē ⁊ diabolū. Hęc ſunt regna q̨̄ perfidē vicerunt ſancti. Heb̓. xj. f. t ¶ Dabo gratis: Et hoc dicitur habito reſpectu ad radicem meriti ⁊ nō ad merita. Radixem̄ meriti q̨̄ eſt gratia/ gratꝭ eſt nobis a deo collata. Un̄ Psͣ.Miſericordia eius p̨̄ueniet me. Uel dabo/ in hoc notat̉ ꝙ ſtpra merita remunerabit. Lucę. vj. f. Mēſurā bonā ⁊ ꝯferta etcoagitatā ⁊ ſuꝑeffluentē dabunt in ſinū veſtrū. De hoc habesſatis in ſecūda Canonica iohānis ſuꝑ illd̓ ꝟbū: Sed vt mercedē plenā recipiatꝭ. Uincenti/ ergo dabo/ Et qͥd? v ¶ Edere de ligno vitę .i. ſatiabor de iocūda dei ⁊ hominis chriſtiviſione: qui ſe fecit lignū vt eſſet materia illius ignis: de quolegit̉ Lucę. xij. f. Ignē veni mittere in terrā: ⁊ qͥd volo niſi vtaccendat̉: Hoc eſt lignū quod p̨̄ciſum fuit ⁊ cōbuſtum ī morteeiꝰ: vt citiꝰ in nobis accēderet ignē charitatis. Psͣ. In ſole poſuit tabernaculū ſuum. Sed iteꝝ fronduit in reſurrectiōe. Unde Iob. xiiij. b. Lignū habet ſpem/ ſi p̨̄ciſum fuerit: rurſū vireſcit ⁊ rami eius pullulāt: ſi ſenuerit in terra radix eiꝰ/ ⁊ in puiuere emortuus fuerit truncꝰ illius ad odorem aquę germinabit: et faciet comā velut cum primum plantatū eſt. Hoc eſt ſignum de quo hieruſalem .i. eccleſia ędificat̉ vt ciuitas: quia efundamentum eccleſię ꝓut nobis datus eſt in exemplum paupertatis/ abiectionis ⁊ vilitatis. Item eſt paries ꝑ collationedonorum. Psͣ. Dedit dona hominibus. Item eſt tectum iquantum conſeruat nos in bono et perficit. .jͣ. Petri. vlt . t.Ipſe perficiet confirmabit ſolidabitqꝫ. Hoc maxime facietdominus in futuro. Vel in pręſenti: quando iam fideles ſubspaſcit ⁊ potat corpore et ſanguine ſuo in ſacramento altaris.Qd̓ eſt in paradiſo

B

Ia150. diſ. c. qꝛ ſanctitaſ tua. c. dn̄oDe pe. diſ. i. c. q̄arbitrant̉. c. mi-

l̓ Lucꝭ. 13.a.24. q. 3. c. qͦ

jͣ. 3. a.

Ad littera

Moraliter X

Psͣ. 58.

2. Ioh̓. c.

Psͣ .49.

Psͣ.18.

Ps. 47.