EpiſtoleIude
a Hi ſunt in epulis ſuis macuk lę conuiuantes/ ſine timore/ ſed metip̄os paſcentes: nu̓bes ſine aqua q̨̄ a ventis circūferūetur/ arbores autūnales infruſͦ ctuoſę bis moͣrtuę e̓radicatę:
flūctus feri maris/ dēſpumāltes ſuas ꝯfuſiones: ſidera ern rantia: quibus proͣcella tenebraꝝ cōſeruata eſt in ęternū.n Prophetauit autem de hiso ſēptimus ab adam/ enoch.
tra p̨̄latos ſe erigunt. Et qͣꝫ magnū ſit ꝑiculū/ patet. Duo em̄magi qui moyſi reſtiterunt/ vlceribus veſicarum turgentiumſūt ꝑcuſſi: itaqꝫ nec poterāt ſtare corā moyſe/ Exo. ix. e. Chore incēdio perijt: dathā ⁊ abirō terra viuos abſorbuit Nume.xvj. e. Mariā lepra īuaſit: Numeri. xij. c. Ionathas filiꝰ ſaulmorti adiudicaiꝰ ē. j.Regꝭ. xiiij. g. Et abſalon ſuſpēſus ꝑ capillos ⁊ lāceis ſuffoſſusij. Regꝭ. xviij. d. Propheta a leōe occiſus.iij. Regꝭ. xiij. e. Elimas magꝰ excęcatꝰ ē:qꝛ paulo reſiſtebat.Act̉. xiij. b. Propterhęc oīa dicit beatꝰ.Bern̄. Magnū ē inobedientię vitiū: qͣ angelꝰ cęlū: hō ꝑadiſū: ſaul regnū ꝑdiderūtEt tn̄ ſunt ml̓ti inobediētes/ vaniloqͥ et ſeductores: maxime qͥde circūciſiōe ſunt: Titū. j. c. Et hoc multū dolendū eſt/ ꝙ religioſi quidā qui deberēt eſſe circūciſi in om̄ibus ſunt rumoruꝫinuētores/ narratores. Notandū eſt autē ꝙ vę multiplicit̓ poteſt accipi in ſcriptura. Cantus exequiarū. Hiere. xxij. e. Nonplangēt eū: vę frater/ vę ſoror/ non concreꝑabunt ei: vę dn̄e/ etvę īclyte ſepultura aſini ſepeliet̉ Tꝑalis pęnę p̨̄dictio. Hiere.xv. c. Uę mihi mater mea/ quare genuiſti me virum rixę et diſcordię ī vniuerſa terra. Pęnę recordatio. Hiere. lv. a. Uę miſero quoniā addidit dn̄s dolorē dolori meo: laboraui cū gemitu meo ⁊ requiē nō inueni. Pęna p̨̄ſens. j. Regꝭ. iiij. a. Uę nobis quis vos ſeruabit d̓ manu deoꝝ iſtoꝝ ſublimiū. Eſa. vj. b.Uę mihi qꝛ tacui. Pęna futura/ Ezech̓. xxx. a. Uę vę diei qͥaiuxta eſt dies ⁊ appropinquabit dies dn̄i/ dies nubis/ tēpꝰ gentiū erit. Trāſgreſſio mandatoꝝ. j. Corꝭ. ix. c. Vę enim mihi eſtſi nō euāgelizauero. Perſecutio. Apocꝭ. ix. c. Uę vnū abijt: ⁊ecce veniūt adhuc duo vę. a ¶ Hi ſunt. Oſtēſo qͣles ſunt iſtireſpectu alioꝝ tam maioꝝ qͣꝫ minoꝝ: nūc oſtendit quales ſunin ſeip̄is. Sūt em̄ guloſi/ Vt dicit: Hi ſunt in epulis ſuismaculę conuiuantes: id eſt gulę: vnde macula ꝓuenit/ vltra modū ſtudētes comedēdo/ cū debēt magis vtilitati ⁊ honeſtati vacare. ij. Pet̓. ij. c. Voluptatē exiſtimātes diei delitiascoinqͥnatōis ⁊ maculę/ delitijs ſuis affluentes: in conuiuijs ſuis luxuriantes. Oſee. iiij. d. Particeps idoloꝝ ephraim dimitte eū: ſeparatum eſt conuiuiū eoꝝ: fornicatione fornicati ſunt.b GSine timore: ꝑpetrantes mala: Et hoc quia cito nō profert̉ contra eos ſentētia. Ecc̄s. viij. b. Et tāgit hic aliud eorumpeccatuꝫ: qd̓ eſt temeraria ſecuritas. Econtra illud Prouerb̓.xxviij. c. Beatus homo qui ſemꝑ eſt pauidus: qui vero mentis eſt durę corruet in malū. ¶ Semetiꝑſos paſcentes.Contra illud Iob. xxxj. b. Si comedi bucellā meā ſolus/ et nōcomedit pupillus ex ea. Et tangit̉ hic aliud peccatū: ſcꝫ immiſericordia. Vn̄ Iob. xx. c. Nō remanſit de cibo eius: ꝓptereanihil remanebit de bonis eius. Ezech̓. xxxiiij. a. Uę paſtoribꝰiſrael qui paſcebant ſemetip̄os. d ¶ Nubes ſine aqua. Eoce impetuoſitas: quia tales nubes ſunt generatiuę fulguris ettempeſtatꝭ: quę a ventis circūferunt̉: Ecce inſtabilitas ⁊ imꝑatiētia. ij. Pet̓. ij. d. Hi ſunt fontes ſine aqua: nebulę turbinibꝰexagitatę. Neqꝫ em̄ ſunt aqua ſapientię ſalutaris: de qua dn̄spotat ſuos: ſicut dicit Ecc̄ꝰ. xv. a. e ¶ Arbores autumnales. Ecce pigricia ad bonum. Ille em̄ arbores quę tunc plantantur/ cū folia cadunt/ fructus nō faciūt: quia in hyeme ſubſequente moriunt̉: vel ſi facinūt/ adulterini ſunt: quia non perueniūt ad maturitatē: ⁊ tales vocat arbores autūnales. Sic hęretici qͣꝫdiu ſunt in proſperitate/ bene plantati ⁊ radicati vidētur: ſed in hyeme aduerſitatis moriuntur: nec afferunt fructuꝫin patientia. Sed vt dicit Psͣ. Deſtruxiſti eum ab emundation: id eſt ab aduerſitate quę eos deberet mundare. Uel ſi faciunt aliquem fructum: tamē in autumno incipiunt/ nec peruenit ad maturitatē: ⁊ ſic colligūt̉ fructꝰ eoꝝ inutiles ⁊ acerbi. Etꝓpter hoc ſequit̉: f ¶ Infructuoſe: ſibi et alijs. Uel arboresautumnales vocat: q̄rū fructus vſqꝫ poſt autumnuꝫ non colli-
guntur: qͣſi tardi ⁊ hyemales: non primitiui: ſed ęſtiui. Sic iſtipigri ad bonū in ęſtate vitę p̨̄ſentis non faciunt fructum: vnde⁊ ſeruantur ad hyemem gehennalis pęnę. Iob. xxj. d. In diēperditionis ſeruabitur malus: ⁊ ad diem furoris ducet̉.Bis mortuę qꝛ pͥmo h̓ in culpa: tādē ī futuro ī pęna. Vel pͥmo morit̉ qͥ nō fac̄ bonuꝫ: ſecundo vel bisqui facit malum. Velſemel mortui/ qͥa nati filij irę: ſꝫ bis quiadecedentes in peccato per amiſſionē gratię. Vnde et ſequit̉:h ¶ Eradicatę/ agratiā a terra charitatis: quę fructus facit optimos: ⁊ ī cētuplum multiplicatos. Gen̄. xxvj. c. Seminauit autem iſaac interra illa ⁊ inuenit in ipſo anno cētuplū. Lucꝭ. viij. a. et Marthęi. xiij. c. Semen cecidit in terrā bonā ⁊ attulit fructū aliudcentēſimū aliud ſexageſimū/ ⁊ aliud triceſimū. Ad litterā patet hoc de arboribus quę in autumno eradicatę/ de terra ſemelmortuę dicuntur: ⁊ ſi plantatę ad tempus vegetant̉: tandē inraueſcēte hyeme om̄ino moriunt̉: ⁊ ideo dicunt̉ bis mortuę.Tales ſunt multi: qui poſtqͣꝫ multos fructus collegerūt: ⁊ multas diuitias congregauerunt: ſi eradicent̉ per aliquā īfirmitatem: et ſi videantur florere per elemoſynarū diſtributionē: mortui tamen ſunt: quia non bona intentiōe hoc faciunt: ſed timore mortis/ ſic ſolum ſperantes ſalutem corporis: Et hoc patetꝙ poſtea ad eadem quę prius releuabunt̉: ſed ingraueſcentehyeme mortis bis moriuntur: quia ⁊ in anima et in corpore.i ¶ Fluctus feri maris: id eſt maris turbidi. q. d. ſicut mare turbidos fiūctus habet ⁊ cōmotiōes q̄ naues cōcutiūt: ſic⁊ iſti multas habent conſcientię punctiōes et amaritudines q̨̄ſuam animā circūferunt. Vel: Fluctus ⁊cͣ. vocat impugnationes violentias ⁊ ſudes quibus illi impugnant eccleſiam/ fideles corrumpendo. Et hoc eſt quod ſequit̉: k¶ Deſpumātes ſuas confuſiones: id eſt diuerſimode contra eccleſiāgarrientes indebite ⁊ inhoneſte/ ſcripturas exponentes. Sicut em̄ ex concurſu vndarū ſpūma generatur: ſic iſti ex coniunctiōe auctoritatū male expoſitaꝝ ⁊ ītellectarū ſuꝑbiā generāt⁊ vanam gloriam quę eſt illorum confuſio. Et bene: quia duocontraria habent in ſeip̄is. Natura enim eos deprimit: ſed fuperbia erigit ⁊ ita in confuſione ſunt. Et adhuc magꝭ confūdūtur: quia bonos modo nitunt̉ cōfūdere. Vnde Eſa. xix. b. Cōfundantur qui operabantur linum/ plectentes ⁊ texentes ſubtilia: ⁊ erūt irrigua eiꝰ flactētia: om̄es qͥ faciebāt lacunas ad capiendos piſces: tangitur aliud peccatū/ ſcilicet impugnatio eccleſię: Sequitur: l ¶ Sidera errantia. Vnde non debetiseos ſequi: ſicut nautę nō ſequūtur ſtellas erraticas ſed fixas:ecce aliud peccatuꝫ: error ſcilicet in doctrina quę debet illuminare intellectum: ⁊ inducit errorem. Et ſicut planetę ſunt cauſa efficiens procellę in inferioribus: quia ibi habent dominiuꝫ⁊ aſpectum/ licet in inferioribus ſit cauſa materialis: ſic iſti ineccleſia ſunt cauſa diſcordię ⁊ tribulationis. Et quia ſic eſt: inprocella inferni punient̉: vt ꝑ q̨̄ peccāt: ꝑ ea ⁊ puniētur: Sap̄.xj. c. Vnde ⁊ ſequitur: m ¶ Quibus procella tenebrarum ſeruata eſt in ęternum: non ad tempus vt aliqui dixerunt: ęſtimantes ab yſſum ſeneſcentem: id eſt inferni pęnamputantes aliquando deficere: ſicut dicitur de behemoth Iobxl. b. Propter hoc dicit Psͣ. Ignis ſulphur et ſpiritus procellarum ⁊cͣ. Et non dicit tm̄ procella: ſed addit: tenebrarum: ne ſi viderent venienteꝫ procellam/ fugere eam poſſent.In quo notatur ꝙ illam procellam nunqͣꝫ euadent. Et hoc eſtquia ipſi excęcati alios per errores excęcauerunt. n ¶ Prophetauit. Probat hic ꝙ procella pęnaruꝫ ſeruatur eis: quiaſcriptū eſt ꝙ dn̄s veniet ad iudiciū/ ⁊ reddet eis mercedem ẜmopera ſuę impietatꝭ/ dicēs: Prophetauit aūt ⁊ de his: ideſt malis ⁊ eoꝝ pęnis/ o ¶ Septimꝰ ab adā enoch. ⁊ hoceſt veꝝ adā cōputato Gen̄. v. a. Et. j. Paral̓. jͣ. a. Adam/ ſethienos / cāami-
F
ime. 16. d̓8Pet̓. 2. dDeu .11. a
1
de multipliqter accipit̉nſcriptura
Psͣ. .143.
Psͣ .88.