EpiſtoleIude

Dicēſ: Ecce̓ ve̓nit dn̄s ī ſctīsmilibꝰ ſuis facere iudiciū ꝯtraoēs: ⁊ arguere oēs impios dēoībus oꝑbus impietatis eoꝝg qͥbus impie ęgerūt: ⁊ de̓ omnibus duris qͥ locuti ſūt contrahͦ deum pctōres impij. Hi ſu̓nt

murmuratores⁊ q̨̄ruloſiẜm dēiſideria ſua ambulantes/ et osſ reoꝝ loqͥt̉ ſuꝑbiā/ mirātēs ꝑſo̓ſ nas q̨̄ſtꝰ cauſa. Uoͣs aūt chariſſimi memores eſtote v̓borūquę prędicta ſunt ab apoſtolis domini noſtri ieſu chriſti:

enos icainam / malaleel lared enoch a Dicēs: ecce venitdn̄s in ſāctis milibꝰ ſuis: exiſtens ſcꝫ. b ¶ Uenit: patenter ⁊ terribiliter qͦ ad malos: ſanctos ſecū adducet qͥ cū eo iudicabūt. Sap̄. iij. b. Iudicabūt ſancti natiōes. Vnde Matth̓.xxiiij. c. Uidebūt filiū hoīs venientē in nubibꝰ cęli cū virtutemulta: id eſt exercitibꝰ ſanctoꝝ ⁊ angeloꝝ ⁊ maieſtate: Siſumit̉ ꝟtꝰ in Psͣ. Etnō ęgredieris deꝰ inꝟtutibus noſtris: ideſt exercitibus. venitinquā. c I Facereiudiciū ꝯtra omnes: Ergo cōtra bonos: ſic ītellige: Cōtra oēs: malos. Sꝫ vnde habet̉ hic coartatio diſtributiōis?Sol̓. Ex littera: qꝛ in ſctīs venit exiſtēs in illis: ⁊ facit iudiciūmalis cū qͥbꝰ nō exiſtet: qͥ erūt iudicādi nō iudicaturi. Zach̓.xiiij. a. Et veniet dn̄s deꝰ meus: oēſqꝫ ſancti eius cū illo. Glo.iudicaturi. Un̄ vis eſt faciēda in littera q̨̄ dicit/ ꝙ venit in ſanctis: ⁊ nō cū ſanctis. d ¶ EEt arguere: id eſt cōuincere ⁊ manifeſtare. e ¶ Oēs imꝑios: quoꝝ oꝑa impia pͥus latebant.Un̄ dicit: f ¶ De oībus oꝑbus impietatis eoꝝ quibus īpie ęgerūt. Tunc em̄ ſcrutabit̉ hieruſalē in lucernis:Soph. j. c. Vt videāt abſcōdita tenebraꝝ/ ⁊ manifeſtent̉ abſcōdita cordiū: q̨̄ modo occulte arguūt̉ a ſpū: nec ei credūt: Ioh̓.xvj. b. Ille arguet mūdū a pctō ⁊ d̓ iuſticia ⁊ de iudicio. Necſolū arguet de factis: īmo g ¶ Et de oībus duris q̨̄ locuti ſūt cōtra deū pctōres impij: Quia ſi d̓ ꝟbo ocioſo qd̓locuti fuerūt hoīes reddituri ſunt rationē in die iudicij: ſicutdicit dn̄s Marci. iij. d. multo magis de blaſphemijs quę ſuntdura ꝟba. Vel de oībus duris: id ē de oꝑibꝰ ꝯtra fidē: nonſolū de his q̨̄ ſunt ꝯtra mores. Et hoc eſt qd̓ dicit Iohel̓. iij. cCōſurgāt ⁊ aſcēdant in vallē ioſaphat: qꝛ ibi ſedebo vt iudicēoēs gētes in circūitū. Sed quō erūt ibi oēs gētes? Erūt boniin aere ꝓ qͣlitate meritoꝝ: mali ꝟo in t̓ra erūt in p̄ſſura: Lucꝭ.xxj. e. Et in terris p̄ſſura gētiū. Sꝫ quō venient ibi ad ſonumtubę/ cū ip̄i habituri ſint corꝑa pōderoſa? Sol̓. Adducēt̉ miniſterio angeloꝝ vel etiā bonorū. Sed cum dicit̉ Matth̓. xx. b.Multi vocati: pauci ꝟo electi: quō oēs mali poterunt eſſe interra quidē modica: qꝛ in valle ioſaphat? Sol̓. Sicut miniſterio angeloꝝ ibi adducent̉: ſic ⁊ tenebunt̉: nec tn̄ ſine pęna. dānatoꝝ dico/ nō angeloꝝ. Hic dicit Glo. ꝙ vera eſt ſentētia cōtra malos: quā dicit Apl̓s: liber tn̄ vnde ſumit teſtimoniuꝫ eſtapocryphus a quodā alio ſb̓ noīe enoch cōpoſitus: in qͦ multa incredibilia ꝯtinent̉. Ibi em̄ dicit̉ ꝙ gigātes nati ſunt nō abhominibꝰ ſed a dęmonibꝰ incubis. Propter hoc q̨̄rit̉: quarenō ſumpſit Apl̓s teſtimoniū de ſcpͥturis autēticis: ſed de apocryphis: qꝛ ꝓpter hͦ a multꝭ antiqͥtus non recipiebat̉ liber iſte.Soluit hoc Beda in Glo. qꝛ etſi de apocrypho ſumpſit teſtimoniū: tale tn̄ eſt qd̓ nulli ē dubiū: ſed clara luce ꝑſpicuū. Sꝫqͣre nō ſumpſit teſtimoniū de lege vel ꝓphetis ſicut alij p̨̄cedētes in ſuis canonicis? Sol̓. Quia dat teſtimoniū de his q̨̄ p̨̄di.cta fuerūt ante legem: ſcꝫ de pęna maloꝝ: ⁊ ꝓpter hoc teſtimoniū fuit de eo qd̓ fuit ante legeꝫ. Et bn̄ de enoch/ qͥ fuit ſeptimab adā genere: ſicut ip̄e fuit ſeptimꝰ in ęditiōe epiſtolaꝝ. Iteꝫqͥd eſt qd̓ dicit ꝙ ꝓphetauit: ergo vere fuit ꝓpheta: ergo libereius vera fuit ꝓphetia: ergo nō apocryphū: qd̓ tn̄ dicit Glo. gͦtextus videt̉ ſibi cōtradicere. Itē ſi ꝓphetauit: ergo fuit ꝓpheta. Similiter adā multa dixit ꝓphetice: ergo ante legē fueruntꝓphetę: de qͥbus tn̄ nō legit̉. Sol̓. Quātū ad hoc qd̓ dicit hicApl̓s/ fuit ꝓphetia: ⁊ ꝟitas fuit in illa: qͣꝫtū ꝟo ad alia fuit apocrypha. Et hoc patet: qꝛ iſtud idē colligit̉ ⁊ exp̄ſſe legit̉ in multis ꝓphetis. Eſa. ij. a. Iudicabit gētes ⁊ arguet populos multos. Et Eſa. iij. c. Dn̄s ad iudiciū veniet cuꝫ ſenioribꝰ popultſui: ⁊ pͥncipibus eius. Ad aliud dicendū/ ꝙ ante legē aliqͥ multa dixerūt ꝓphetice: nec tamen dicendi ſunt ꝓphetę. Nō enimhabuerūt dona ꝓphetię. Adā em̄ multa ꝓphetice p̨̄dixit: nontamē ꝓpheta dictus eſt: qꝛ donū ꝓphetię nō habuit: qd̓ etſi ſit

actus/ quodāmodo/ tamē magis ſonat ad habitū: ſic et enoepet ſi ꝓphetice dixit aliqua: nō tamē dicēdus eſt ꝓpheta. Un̄ qͦcut nō ſequit̉: Iſte currit: ergo eſt curſor: ſic nō ſequit̉: Iſtephetauit: ergo eſt ꝓpheta. Tēpus em̄ figurarū qd̓ fuit ſub lege reſpicit ꝓphetia. h ¶ Hi ſūt murmuratores. Ecce aliud pctm̄: ſcꝫ murmuratio. Un̄ Hi ſuntmurmuratores d̓bonis alioꝝ quibusinuident ꝙ ſua fęlicitas in illoꝝ ꝓſꝑitateminuat̉. Sꝫ qͣre murmurauerunt? Quiacarnis deſideria in ſeip̄is nōdum extinxerunt deſiderio cęleſtiū. Ecōuerſo aūt qͣnto ſctī obnoxiꝰ ſuꝑna deſiderāt: tāto magis deſpiciūt trāſitoria ⁊ cuncta q̨̄ vident̉ aduerſa: ſicut dicit.Glo. Un̄ Sap̄. j. c. dicit̉ talibꝰ: Cuſtodite vos a murmuratione q̄ nihil ꝓdeſt ⁊ a detractione parcite linguę. Numeri. xj. b.Quis dabit nobis carnes ad veſcendū: recordamur piſciū qͦscomedebamus in ęgypto gratis: in mente nobis veniunt cucumeres et pepones/ porri ⁊ cępe/ ⁊ allia. Aīa noſtra arida eſt nihil reſpiciūt oculi noſtri niſi manna. i. Quęruloſi: a queror quereris: Conquęrunt̉ etenim de laboribus p̨̄ſentis ſęculi: nō attendētes illud Psͣ. Labores manuū tuarū quia manducabis. Et qui non ſunt in labore ⁊ certamine: hi nō coronabūtur in futuro. ij. Timoth̓. ij. a. Qui certat in agone/ nō coronabitur niſi legitime certauerit. Vel: Quęruloſi: a quęroquęris: quia iſti quęſtū ęſtimāt pietatē. j. Timoth̓. vj. b. Cau.ſas autem ſubiungit quare ip̄i ſunt tales: quia ¶ Scd̓m deſideria ſua ambulantes: quia a carnis voluptatibus ⁊ cōcupiſcentijs non abſtinent: nec ſeipſos reſeruant. Phil̓. iij. d.Multi enim ambulant de vitio in vitiū/ quos ſępe dicebā vobis: nunc autem ⁊ flens dico inimicos crucis chriſti: quorū finis interitus: quorū deus venter eſt: ⁊ gloria in confuſione eorum qui terrena ſapiunt. Hęc eſt ergo prima cauſa quare murmurantes ⁊ queruli: ſcilicet cōcupiſcētia carnis quā ſequebāt̉Iaco. iiij. a. Unde bella ⁊ lites in vobis: Nōne ex cōcupiſcētijs veſtris quę militant in mēbris veſtris. Deinde ſubdit aliācauſam ſuperbiam ſcilicet. l ¶ Et os eoꝝ loquit̉ ſuperbiam: quia ſe ſolos dicunt deū cognoſcere: ⁊ nemineꝫ ſaluaripoſſe niſi in ſua ſecta. Et quid mirū? Mēbra ſunt em̄ illius ſuperbi: de quo p̨̄dixit Daniel. xj. f. Eleuabit̉ ⁊ magnificabituraduerſus oēm deum: ⁊ aduerſus deū deoꝝ loquetur magnifica. Deinde ſubdit tertiā cauſaꝫ: quę eſt adulatio hominū: queorit̉ ex auaricia. Un̄ dicit: m ¶ Mirantes: id eſt cū quadāadmiratiōe honorātes. n ¶ Perſonas: maioꝝ principum.ſcꝫ ⁊ baronū. o ¶ Quęſtus cauſa: vt ab eis aliqͥd recipiat:Sicut faciūt hęretici in lombardia: quia blādiunt̉ diuitibusvt defendant̉ ab eis ⁊ ſuſtentent̉: non ꝙ eos diligant: Sic etiāmulti faciunt qui intendunt diuitibus: ⁊ eis blande loquūtur:dimittentes quod iuſtum eſt: vel diſſimulantes/ vt ab eis aliquid accipiant: plus ad pecuniam habentes oculum qͣꝫ ad animam. Et hac etiā d̓ cauſa multi diuites eligunt̉ in epiſcopos.Unde Eſa. iij. a. Veſtimentū tibi eſt/ eſto princeps noſter: Sꝫvtinā ip̄i reſpōderent qd̓ ſequitur: Nō ſum medicus/ ⁊ in domo mea nō eſt panis neqꝫ veſtimentū: id eſt nihil dabo vobis.p ¶ Uos autem chariſſimi ⁊cͣ. Tertia pars quartę paſtis: in qua oſtendit ꝙ nō debent imitari illos: quia apoſtoli qbus inſtructi ſunt hoc prohibuerūt eis. Vnde dicit. Uos autem chariſſimi: qͣſi quicquid dicāt illi vel faciant: Uos autem chariſſimi memores eſtote verborum quę peedicta ſunt vobis ab apoſtolis dn̄i noſtri ieſu chriſtiꝫet vt corde cognoſcentes: ⁊ opere ea compleatis. ij. Pet. jͣ. c.Dabo autē operā: ⁊ frequēter habere poſt obitū meū ſ vt hoꝝmemoriā faciatis. Duo aūt implicat argumēta ꝓpter qͥ crededū eſt apl̓is qͥ ꝓhibuerūt eos imitari. Et qꝛ futur a p̨̄dixeruntUn̄ dicit: Quę p̨̄dicta ſunt. Et qꝛ a dn̄o qͥ eſt ꝟitas inintſūt. Un̄ nō niſi veritatē dicūt. Un̄ dicit: Ab apl̓is dn̄i ⁊c.Qui dicebant

S

Eſa. 3. cApoca .ι. bPsͣ. .59.

Aliqueru

AilllorūI

F

1. Corꝭ. 4.a

Psͣ .117.