EpiſtolaſecundaIohannis
a de filijs tuis ambulātes ī vibtate: ſicut mādatū accępimꝰ apr̄e. Et nūc rogo te dn̄a/ nō tāf qͣꝫ mādatuꝫ nouū ſcribēs tibigͦ ſꝫ qd̓ hābuimꝰ ab īitio/ vt diliga̓mꝰ alterutrū. Et hec ē chakritas vt ambulemꝰ ẜm mādata eiꝰ. Hoc eſt em̄ mādatū/ vt
quēadmodū audiſtis ab iniRtio/ in e̓o ambuletis: qm̄ multio ſeductores exierunt in mūdūhͦ qui non confitent̉ iēſum chriſtum vēniſſe in carne. Hic eſtt ſeductor et antichriſtus. Uixdēte voſmetip̄os/ nē perdatisy quę operati eſtis: ſed vt mer-
quoniā inueni: ſollicite de vobis inqͥrēs qͣliter proficiatis.a De filijs tuis: partitiue. b ¶ Ambulātes in veritate: in luce fidei ⁊ bonę oꝑatiōis de die in diē ꝓficiētes. Eph.v. c. Ut filij lucis ambulate. Et hoc faciunt ita ꝑfecte ⁊ plenec Sicut mādatū accępimꝰ a patre / ꝑ filiū. Gaudet/ gͦ d̓ꝓfectu diſcipulorūqꝛ quodāmodo ſuuſerat ⁊ ſuum reputabat. Charitas enimom̄ia facit cōia. Un̄Gregꝰ. Pēſent inuidi qͣntum bonum ſitcharitaſ q̨̄ oīm bonanoſtra facit. Vnde. j.Theſſal̓. jͣ. d. Quę ēenī ſpes noſtra autgaudiuꝫ aut coronagl̓ię: Nonne vos an̄dn̄m nr̄m ieſū eſtꝭ in aduētu eius? Vos em̄ eſtꝭ gl̓ia nr̄a ⁊ gaudiū. ij. Corꝭ. vij. d. Gaudeo ꝙ in oībus ꝯfido in vobis. Itē qͥacharitas ignis eſt/ qͥ ſeip̄m multiplicat. Propter hoc nō eſt mirū ſi de eoꝝ ꝓfectu gaudet apl̓s qͥ plenꝰ eſt charitate. d ¶ Etnūc rogo ⁊cͣ. Tertia ꝑs in qͣ hortat̉ ꝯtra hęreticos: vbi triadeterminat q̨̄ ad hoc ſunt neceſſaria. Primū eſt vt in veritatefundent̉. Hęc aūt ꝟitas eſt obſeruatio mādati dn̄i. Secūdū ēvt inſiſtāt firmitati ibi: Qm̄ multi ſeductores ⁊cͣ. Tertiū eſt modꝰ reſiſtēdi: d̓ qͦ dicit ibi: Oēs qͥ p̨̄cedūt. Dicit gͦ:Et nūc: qꝛ ire certificatꝰ ſū de veſtro ꝓfectu/ ſecure poſſū rogare vt ꝑſiſtatis in ꝟitate recępta. Vn̄: Rogo te dn̄a: ⁊ debes de facili retinere qd̓ rogo: qꝛ nō mitto mādatū ſicut hęretici/ qͥ noua inducētes fraternę charitatꝭ fędera dirūpunt. Vndedic̄: e ¶ ō tāqͣꝫ mādatū nouū ſcribēs tibi. Hiere. vj.d. State ſuꝑ vias vr̄as/ ⁊ videte/ ⁊ int̓rogate d̓ ſemitꝭ antiqͥs.Et Ecc̄i. ix. c. Nouus em̄ nō erit ſil̓is illi: f. ¶ Sꝫ qd̓ habuimus: a deo. g.¶ Ab initio: fidei nr̄ę. Et qd̓ eſt illud? Hoc .ſ.h ¶ Ut diligamᶻ alterutrū: Et qꝛ antiquū eſt mādatū/ debet illibata illi data ſeruari. j. Ioh̓. ij. a. Nō mādatū nouū ſcribo vobis: ſꝫ mādatū vetꝰ qd̓ habuiſtis ab initio. Oſtēdit autēqm̄ patet ſi diligamꝰ ⁊ in ꝟitate ꝑmanemꝰ: ꝙ mādata dei ſeruamus. Un̄ dicit: i ¶ Et hęc eſt charitas: id eſt in hoc cognoſcit̉ charitas: k ¶ Ut ambulemꝰ ẜm mādata eiꝰ: q̄ſcilicet ſunt data de charitate. Dixi: Vt diligatis alterutrum:li hhoc eſt em̄ mādatū vt quēadmodū audiſtis abinitio p̨̄dicatiōis eſſe ambulādū: ita m In eo ambuletis. Vl̓ cōtinuat̉ ſic ei qd̓ eſt dictū ſupra: Nō tāqͣꝫ: qͣſi ego hͦſcribo vob̓ nō tāqͣꝫ mādatū nouū: hoc ē mādatū ⁊cͣ. Velꝯtinuat̉ ei qd̓ dictū eſt īmediate: qͣſi ambulemꝰ ẜm mandata:hoc eſt em̄ mādatū: nō nouū: nec modo pͥmū vel pͥmo datū: ſed datum: Ut: id eſt ad hoc vt finalit̓ ambuletis: in eo.quēadmodum audiſtis ab initio. Et ſic li vt eſt finale.n ¶ Qm̄ multi. Hic oſtēdit ꝙ debēt inſiſtere firmitati: ꝓptertria. Primo ꝓpter multitudinē maloꝝ īpugnātiū. Secūdo ꝓpter incōmodi vitationē ⁊ fugā/ ne ſcꝫ amittāt bonū qd̓ iam fecerūt ibi: Uidete voſmetip̄os ⁊cͣ. Tertio ꝓpt̓ ꝯſecutionēcōmodi: vt ſcꝫ plenā mercedē recipiāt/ ibi: Sꝫ vt mercedē⁊cͣ. Dicit gͦ. Qm̄ multi: qͣſi debetis ꝑſeuerare ⁊ firmi eſſe inveritate: ⁊ neceſſe: Qm̄ multi ſeductores: id eſt ſeorſuꝫ avia fidei ⁊ moꝝ ductores. o ¶ Exierūt in mūdū: diligētesipſum ⁊ doctrinā eius. j. Ioh̓. iiij. a. Multi pſeudo ꝓphetę exierūt in mūdū. Sꝫ vnde? A nr̄o ꝯſortio. Hoc dicit Glo. Un̄. j.Ioh̓. ij. c. Ex nobis exierūt/ ſed nō erāt ex nobis. Seductoreſdico: p¶ Qui nō ꝯfitent̉: nec vita nec doctrina: q ¶ Ieſūchriſtū: magiſtrū ⁊ normā ſanctitatis. r ¶ Uęniſſe in canē: ſicut manichęi qͥ chriſtū negant veꝝ carne habuiſſe. Velpōt hoc de iudęis exponi: qͥ chriſtū/ qͥ iam venit nō recipiunt:ſed expectant ⁊ recipiēt antichriſtū. Un̄ Ioh̓. v. gͦ. Ego veni īnōīe patris mei ⁊ nō accępiſti me: aliꝰ veniet in noīe ſuo/ et illū recipietis. Ab his ergo eſt timēdū: qꝛ s. Hic: qͥcūqꝫ ſit ille t ¶ Eſt ſeductor ⁊ anti chriſtꝰ/ et qͥ ei ꝯſentiūt. j. Ioh̓.iiij. a. Hic eſt antichriſtꝰ de qͦ audiſtis qm̄ venit: ⁊ iā nūc ī mū-
do ē: Antichriſtꝰ ꝑ anteceſſionē. Vn̄ Iob. xxj. d. Poſt ſe oēmhoīeꝫ trahet antichriſtꝰ ſcꝫ: id ē illos qͥ erūt oīs hō: id ē totalit̓hō ab humo: ⁊ an̄ ſe īnūerabiles. Et dic̄ īnūerabiles qꝛ alij negāt chriſtū eē deū: alij habere verā carnē: alij aīaꝫ: ſꝫ ꝓ aīa diuinitatē: alij negāt ip̄m habere verū patrē deū. Propter hocin ꝑſona dn̄i conquęrentis de iſtis/ dicitHiere. xv. c. Uę mihi mat̉ mea. Quaregenuiſti me viꝝ rixę:viꝝ diſcordię in vniuerſa t̓ra? Nō fęneraui: nec fęnerauit mihiquiſqͣꝫ. Oēs maledicūt mihi dicit dominus. v ¶ Uidētę.Secūda fō qͣre inſiſtēdū firmitati ꝓpt̓ fugā incōmodi. Un̄ dicit: Uidete: ſollicite/ ⁊ diligēter inſpicite: voſmetipſos. Et quare? x ¶ Ne ꝑdatis q̨̄ operatieſtis: qꝛ Ecc̄i. ix. d. Qui in vno offendit/ ml̓ta bona ꝑdet. EtIaco. ij. b. Quicūqꝫ totā legē ſeruauerit: offendat aūt in vnofactꝰ eſt oīm reus. y. ¶ Sect: Tertia rō qͣre inſiſtendū ē firmitati/ ē adeptio cōmodi. Un̄ dicit: Sed vt/ dico: ne perdatꝭ:ſed vt mercedē plenaꝫ accipiatis: gaudij ⁊ lęticię ſempiternę. Eſa. lj. d. Gaudiū ⁊ lęticiā obtinebunt: fugiet dolor ⁊gemitꝰ. Vel Plęnā: qꝛ remunerabit ſupra merita q̨̄ ſūt qͣſiſemiplena. Neqꝫ em̄ ſufficiūt ad tantā gl̓iam: ſed tūc replebūt̉vaſa vacua a vero heliſęo. iiij. Regꝭ. iiij. b. qn̄ ꝓ oꝑibus ſemiplenis ⁊ vacuis dabit̉ merces plena ⁊ integra: Lucꝭ. vj. f. Mēſurā bonā ⁊ ꝯfertā ⁊ coagitatā ⁊ ſuꝑeffluētē dabūt ī ſinū vr̄m.Quattuor dicit q̨̄ erūt in gl̓ia/ Multitudo delitiaꝝ. Un̄ dicit̉Bonā. De hͦ Eſa. xxxij. d. Sedebit ppl̓s meꝰ in pulchritudine pacis/ in tabernaculis fiducię/ in requie opulēta. Secūdū ēꝟitas ⁊ ſoliditas gaudioꝝ. Un̄ dic̄: Cōfertā. q. d. ſolidā. Ecc̄i.l. b. Quaſi vas auri ſolidū ornatū oī lapide p̄cioſo. j. Pet̓. v.c. Ip̄e ꝑficiet ꝯfirmabit/ ſolidabitqꝫ. In hoc eſt maiꝰ qͣꝫ pͥus:qꝛ aliqͥd pōt eſſe ſuꝑficialiter delectabile/ ⁊ nō interiꝰ. Tertiuꝫeſt plenitudo oīm bonoꝝ. Vn̄ dicit: Coagitatā: qꝛ mēſura ſolet coagitari ⁊ cōcuti vt magis impleat̉. Psͣ. Adimplebis melęticia cū vultū tuo. Psͣ. Aperiēte te manū tuā/ oīa implebuntur bonitate. Hęc īpletio erit ī tribꝰ: Quo ad aīam: qꝛ vis rōnabilis īplebit̉ lucidiſſima ⁊ līpidiſſima cognitiōe/ īqͣꝫtū capacitas ſua ſe extendet. Itē viſ ꝯcupiſcibilis iocūdiſſima ⁊ ꝟa dilectiōe. Itē plēiſſime ſb̓limitatꝭ gl̓ia ⁊ honore. Itē qͦ ad corpꝰī qͣttuor: qꝛ vacuitas mortalitatꝭ implebit̉ mortalitate. Mortalitas corpꝰ fac̄ vacuū ī qͣttuor: qꝛ euacuat īpaſſibilitatē/ claritatē/ agilitatē/ ſb̓tilitatē: q̨̄ oīa tūc īplebūt̉ bonitate: qꝛ vacuitas paſſibilitatꝭ īplebit̉ ī paſſibilitate: vacuitas obſcuritatis ⁊tenebroſitatis implebit̉ claritate: vacuitas ponderoſitatis etgrauitatis implebit̉ agilitate: vacuitas obtuſitatꝭ ⁊ hebetudinis ſubtilitate j. Corꝭ. xv. f. Seminat̉ ī corruptione/ ſurget inincorruptiōe: ſeminat̉ in ignobilitate/ ſurget in gl̓ia: ſeminat̉ ininfirmitate/ ſurget in ꝟtute: ſeminat̉ corpꝰ animale/ ſurgit corpus ſpūale. Quartū eſt remuneratio ſuꝑexcreſcētiū meritoꝝ.Un̄ dicit: Suꝑeffluenteꝫ. Un̄. iij. Regꝭ. x. a. dicit: Regina ſaba ſalomoni: Nō credidi narrātibꝰ mihi/ donec ip̄a veni ⁊ vidioculis meis/ ⁊ ꝓbaui ꝙ media ꝑs mihi nūciata nō fuerit: maior ē ſapiētia tua ⁊ oꝑa tua qͣꝫ rumor quē audiui. Un̄ ⁊ ꝓ vnaquaqꝫ mna acqͥſita a ſeruis vniꝰ ciuitatꝭ dat̉ poteſtas a domino: nec ſolū ꝓpter mnas acqͥſitas ⁊ reportatas dn̄o dedit poteſtatē ſuꝑ totidē ciuitates: īmo etiā ꝓ mna quā eis dederat. Luce. xix. c. Uenit aūt pͥmus/ dicēs: Dn̄e mna tua decē mnas acqͥſiuit: Et ait illi. Euge ſerue bone quia ī modico fuiſti fidelis:eris poteſtatē habēs ſuꝑ decē ciuitates. Et alter venit/ dicēs:Dn̄e mna tua fecit qͥnqꝫ mnas. Et huic ait: Et tu eſto ſuꝑ qͥnqꝫciuitates. Vel dicit: Plenam: qꝛ excedit cognitionē noſtrā⁊ intelligentiā. j. Corꝭ. ij. b. Qd̓ oculꝰ nō vidit nec auris audiuit/ nec in cor hoīs aſcēdit q̨̄ p̨̄parauit deꝰ diligētibꝰ ſe. Et ſumptū eſt de Eſaia. lxiiij. b. Et. j. Ioh̓. iij. a.Maior eſt deꝰ cordeI noſtro: id eſt qͣꝫ
d
C
Quattuorerūt in gl̓ia
Psͣ .15.P sͣ. 103
o 2