Druckschrift 
7 (1502)
Einzelbild herunterladen
 

Epiſtole ſecunde Iohannis

S Hic eſt ve̓rus deꝰ ⁊ vita ęterna. Filioli cuſtodite vos a ſimulacris. Explicit epiſtola beati Iohannis apoſtoli prima. Incipit argumentū in epiſtolā eiuſdem ſecundam.Sqꝫ adeo ad ſanctamᵈfęminā ſcribit/ vt eandem dominā nō dubitet litteris appellare: eiuſdēqꝫfilijs teſtimoniū ꝙ ambulentin veritate perhibet.Explicit argumentum.Incipit epiſtola beati Io

hannis ſecunda.Enior electē dn̄e ⁊ natiseius qͦs e̓go dihligo in v̓itate: ⁊non ego ſolus:ſed ⁊ oēs qͥ cokgnouerunt veritatem ꝓpte̓rveritatē quę permanet in von bis: ⁊ vobiſcuꝫ erit in ęternū.Sit voͣbiſcum gratia/ miſe̓riꝑ cordia/ pax a deo patre: et achriſto ieſu filio patris in veritate et charitate. Gauiſusſum valde: quoniam inueni

qui em̄ ſuauitatē fidei nō habent: neqꝫ cognitionē dei habent.Eccͣj. xxj. b. Non eſt ſenſus vbi eſt amaritudo: ſcilicet infidelitas. aMHic: ſcꝫ filius dei viui ieſus chriſtus. b Uerusdeus eſt ⁊ vera vita: ⁊ in ſe ⁊ nobis cōferendo. Ip̄e em̄ eſtqui dat vitā mūdo/ Ioh̓. vj. d. Et in eodē. Om̄is qͥ videt filiū⁊ credit in euꝫ habetvitā ęternā. c Filioli. Hic vltimo monet eos/ vt caueāt abhęreticis: ⁊ eſt qͣſi cōcluſio eorū q̨̄ p̨̄dictaſunt. Dicit ergo: Filioli: obediētes ⁊ dilecti mihi: qꝛ verumdeū cognoſcitis/ ⁊ vitam ęternaꝫ expectatis. o Cuſtoditevos a ſimulacrꝭ:id ē a falſis hęreticorū doctrinis/ ne eoꝝerrores ſeqͣmini. Simulacra em̄ gētiū argētū ⁊ aurū: Hoc eſtqd̓ dixit iacob aſcenſurus ī bethel: Gen̄.xxxv. a. cōuocata oīdomo ſua: Abijciteſunt qͥ dicant̉ dij ſiue ī cęlo ſiue in t̓ra/ nūqͣꝫ dij ſunt ml̓ti ⁊ dn̄ideos alienos: qꝛ etſiml̓ti: nob̓ tn̄ vnꝰ deꝰ pr̄ ex qͦ oīa/ ⁊ nos in illo: ⁊ vnꝰ dn̄s ieſusꝑ quē oīa/ ⁊ nos ꝑ illū. j. Corꝭ. viij. b. Sꝫ cū iſtos in multis cōmēdauerit vt ꝑfectos: qͣre modo monet cuſtodire ab hęreticꝭ?Sol̓. ad cautelā maiorē. Abūdans em̄ cautela nō nocet. Sꝫ ſicut dicit Glo. timeri poterat ne aliqͥs nuꝑ ꝯuerſus reliqͥas ſuperſtitiōis retinuerit/ cū etiam hę ſint demoliēdę. Eſa. xiiij. e.Perdā babylonis nomē/ reliquias ⁊ ꝓgeniē ⁊ germē. Explicit poſtilla dn̄i Hugonis cardinalis ſuper epiſtolā canonica Iohannis primā. Incipit poſtilla eiuſdem ſuper epiſtolam canonicam Iohannis ſecundā. Expoſitio Ca.Enior electę dn̄ę ⁊c̄. Dubitauerūt quidāde hac epiſtola ⁊ de ſequēti/ vtrū eſſent Iohānis apoſtoli: ponētes eas fuiſſe alteriꝰ iohanvbis ⁊ modo tradēdi ſunt ſimules ⁊ in aſſertinis p̄ſbyteri. Sed ꝙ ſint apl̓i/ patet ꝑ hoc ꝙ inone fidei ꝯtra hęreticos. Scribit itaqꝫ in hacepiſtola cuidaꝫ babylonię q̨̄ ꝓprio noīe vocabat̉ electa/ monēs ip̄am ⁊ filios eiꝰ/ ne ꝓpter hęreticos moueātur a veritate fidei. Patet gͦ iā intētio oꝑis: q̨̄ ē monere iſtos/vt in fide ſint ſtabiles ⁊ firmi/ ⁊ in charitate radicati: in qua abeo ſunt fundati. Materia duplex: ſpecialis electa ſcꝫ ⁊ filij ſui.Generalis ꝟo eſt eccl̓ia tota q̨̄ in hac epiſtola monet̉ vt caueat ab hęreticis. Finis ꝟo eſt vita ęterna quę ꝓmittit̉ fideꝫ obſeruātibꝰ: ⁊ hęreticoꝝ prauitatē fugiētibꝰ. Marci vltꝭ. d. Quicrediderit ⁊ baptizatꝰ fuerit/ ſaluꝰ erit: qͥ ꝟo nō crediderit/ cōdēnabit̉. Diuidit̉ aūt hęc epiſtola in qͥnqꝫ ꝑtes. Primo ſalutationē p̨̄mittit. Secūdo on̄dit ſe gaudere de ꝓfectu eoꝝ ad qͦsſcribit: ⁊ ſic eos hortatur ad meliora/ ibi: Gauiſus ſum valde ⁊cͣ. Tertio monet eos vt ſint fortes ꝯtra hęreticos: etiamcauti/ ibi: Et nūc rogo te ⁊cͣ. Quarto monet eos/ vt nō ſolū reſiſtāt hęreticꝭ vel nō cōſentiāt: īmo vt in nullo cōmunicēteis/ ibi: Si qͥs venit ad vos ⁊cͣ. Quinto dicit ꝙ plura eisſcripſiſſet niſi cito ſe ad eos venire ſperaret/ ibi: Ecce p̨̄dixi:Dicit ergo. Senior: ego ſcꝫ iohānes. Et hoc dicit: qꝛ ad litterā ⁊ ętate ⁊ moribꝰ ⁊ ſapīa ⁊ fide antiquior erat illis. Sed qͣrenec apoſtolū ſe vocat nec ꝓprio noīe ſe noīat? Sol̓. Quia quātūcūqꝫ hō magnus ſit ⁊ dignꝰ nō debet ꝯfidere/ vt familiareꝫſe exhibeat fęminę. Ego inqͣꝫ ſenior: cui credendum eſt ſcribo. f Electę: ꝓprium nomen eſt matronę: per quam ec-

cleſia intelligit̉/ q̄ ē electa vt ſol Cantꝭ. vj. d. g Dn̄e ⁊ nalieiꝰ: tā natura qͣꝫ fide dicit Interlin̄. Et in ordine hoꝝ verboGlo. notat ꝙ ē duplex materia eccl̓ię. Specialis: qꝛ ſcribit huic matronę ⁊ filijs: qd̓ ſignificat̉ ꝑ hoc qd̓ dicit pͥus: tā naturaqͣꝫ fide. Itē generalis: ⁊ notat̉ ꝑ hoc qd̓ dicit/ fide. Primo exgo ſcribit illi et filij.eius naturalibꝰ. Secūdario toti eccl̓ię etfilijs eiꝰ ſpūalibꝰ. Irhoc igit̉ qd̓ dictū eſt:Senior electę dominę ⁊ natis eiuſ:oſtēdens eſt/ qͥs/ qͥbꝰſcribit. Secūdo oſtēdit affectum ſuum adeos ibi: h ¶Quosego diligo in veritate: id eſt ī dominō qͥ eſt veritas. Vel:In v̓itate: id eſt adveritatē ꝯſequendāid eſt vitā ęternā: vbieſt plana veritas: etnll̓a oīno falſitas. Etqͥd mirū? Alioqͥn faceret ꝯtra illud qd̓ sͣ.iij. d. ꝑcęperat. Filioli diligamꝰ non ꝟboneqꝫ lingua: ſꝫ oꝑe ⁊ ꝟitate. Tertio oſtēdit affectū vniuerſaliseccl̓ię ad eos/ dicēs: i¶ Et nō ego ſolus: ſed ⁊ oēs qͥ cognouerūt veritatē: id eſt chriſtū. Un̄ ⁊ diligūt ip̄m ⁊ ſeinuiceꝫ. Et ꝑ hoc ꝙ ſimul ſalutauit eos/ intelligit̉ vniformitas ⁊vnitas fideliū: qͥ in vno oēs ꝯcordāt. Ecc̄i. xiij. c. Oē aīal diligit ſimile ſibi: ſic ⁊ oīs hō ꝓximū ſibi. Oīs caro ad ſimileꝫ ſuiꝯiūget̉/ ⁊ oīs hō ſimili ſibi ſociabit̉. Et Ecc̄i. xxvij. b. Volatilia ad ſibi ſimilia ꝯueniūt: ⁊ ꝟitas ad illos qͥ oꝑant̉ illā reuertet̉. Quarto oſtēdit ꝓpter qͥd habet hmōi affectū: qꝛ k Propter veritatē q̨̄ ꝑmanet in nobis: qͥ ſcribimꝰ vob̓: id eſtꝑfecte ⁊ ꝑſeuerāter manet inuiolabilis/ ī expugnabilis. Et hocqꝛ ſimul ſumꝰ vnanimes. Un̄ Grego. Oīs pugna vnanimiteraggreſſa victoriā parit. l Et nobiſcū erit ī ęt̓nū: noſtrūſcꝫ vſqꝫ ad finē vitę Uel. In ęternū/ dei nos ducēs In nobis: eſt veritas ornādo ⁊ iuſtificādo: ſꝫ nobiſcū cooperādo.Sꝫ q̨̄rit̉ hic/ qͣre nō ſolꝰ ſcribit: ſed totā eccl̓iam ſibi aſſociat inſcribēdo? Sol̓. Hoc fac̄ vt viſa vniformitate fideliū deterreata ſocietate hęreticorum/ vt dicit Glo. qui vnanimiter ꝯtra eccleſiā pugnātes a ſeinuicē diſſentiūt ⁊ diſcordāt. Sūt em̄ vulpes ſanſonis habētes facies diuerſas/ ⁊ caudas adinuice cōbligatas: Iudicꝭ. xv. a. Perrexit ⁊ cępit trecentos vulpes: caudaſqꝫ eaꝝ iūxit ad caudas: ⁊ faces ligauit ī medio: qͣs igne ſūccēdēs dimiſit/ vt huc illucqꝫ diſcurrerēt. Quinto determiat qͥdſcribit/ dicēs: m Sit vobiſcū gratia: remiſſio peccatoꝝꝑſeueret ⁊ ꝑmaneat. n Miſericordia: ſi poſt baptiſmuꝫin aliqͣ lapſi eſtis. o Pax: ne amplius deū vel fratres offēdatis. Vel Gratia: vt qͥd ſit agēdū/ pleniꝰ cognoſcatis. Ahiſericordia: vt proficiatis. Pax: vt hęreticis fortiter reſſſtatis. Vel Gratia: id eſt gratiarūactio quo ad deum. et miſericordia: id eſt exhibitio opeꝝ miſericordię qͦ ad ꝓximuꝫ: etpax: a malis deſiderijs qͦ ad nos: Et hͦ pi AAdeo patre ea chriſto ieſu filio patris in veritate: qꝛ coeternus ē coſubſtātialis eſt ei. q¶ Et charitate: id eſt quē veriſſime e ſitmiſſime diligit tanqͣꝫ vnigenitū / Ioh̓. j. b. Quaſi vnigeniti apatre. Sꝫ cū pater ⁊ filiꝰ ſint vnū Ioh̓. x. f. Ego ⁊ pater vnuꝫſumꝰ: quō cadit ibi copula? Sol̓. Ueꝝ ē ꝙ ſunt vnū ī eſſentia eoꝑatiōe Indiuiſa em̄ ſūt oꝑa trinitatꝭ: ⁊ ſic nō pōt iter eos tadere copulatio: ſed non rōne auctoritatis: vel pͥncipij. ⁊ pauieem̄ eſt pͥncipiū ⁊ auctoritas: ⁊ ſic qͣꝫtum ad hoc eſt ibi copulstio ⁊ diuerſitas. Gauiſus ſu ⁊c̄. Secūda ps epiſtole mnaoſtēdit ſe gaudere de ꝓfectu eoꝝ: ⁊ ꝑ hoc latēter eos inuitat admeliꝰ: qꝛ laudata ꝟtus creſcit. Dicit gͦ: Gauiſus ſū vaidieꝰquoniā inuent

F

Z

Psͣ .113.

B