EpiſtoleprimeIohannis

Quoniā tres ſūt qui teſtimogniū dāt in cęlo: pater/ ve̓rbū/⁊ ſpirituſſanctꝰ: ⁊ hi trēs vnū

s ſunt. Et tres ſunt qui teſtimoniū dāt ī terra: ſpiritu̓s/ aquak ⁊ ſanguis: ⁊ res vnum ſunt.

mo facit ⁊cͣ. Quia ergo hęc ſūt oꝑa ſoliꝰ dei: ⁊ deus ſua eſſentiaoperat̉ ꝑ hoc a diuina eſſentia verꝰ deus eſſe ꝓbat̉. Itē de eiꝰhūanitate teſtimoniū ꝑhibuit diuina eſſentia: qn̄ eū ſic tēptationibꝰ carnis expoſuit vt clamaret ip̄e voce magna: Eli eli lāma azabtani: hoc eſt: Deus meꝰ/ deꝰ meꝰ vt quid dereliquiſtime: id ē tot ⁊ tā grauibꝰ tribulatiōibꝰ expoſuiſti: Ul̓ poſſumꝰdicere ꝙ tūc ꝑhibuitdiuīa eſſētia teſtimoniū humanitati chriſti quādo miſit augeln ꝯfortantē eū. Lucꝭ. xxij. e. Apparuit angelus de cęlo ꝯfortās eū. Si em̄ aliqua facta fuit ei ꝯſolatio/ nōfuit hoc niſi qͣꝫtū ad carnē. Et ꝯſtat ꝙ tota trinitas ſiue diuinaeſſentia angelū miſit: qꝛ deus ſua eſſentia oꝑatur: ⁊ ꝓpter hocſunt indiuiſa opera trinitatis. Vnde miſſio vel apparitio angeli ſunt opus totiꝰ trinitatis: ⁊ ſic diuina eſſentia chriſtū veꝝ hominē ꝓbauit. Glo. tn̄ hoc exponit duobꝰ modis alijs. Primomō. Et ſpūs ē ſanctꝰ .ſ. vt ſumat̉ ꝑſonalit̓ ꝓ tertia ꝑſona in trinitate. Qui teſtificat̉. ⁊cͣ. Lucꝭ. iij. d. Deſcēdit ſpūſſāctꝰ corporali ſpecie ſicut colūba in ip̄m. Un̄ Glo. Et licet ẜm hoīemſit paſſus: tn̄ ſpūs viſus ē ſuꝑ eū in colūbę ſpecie. Itē alio modo vt ſpūs accipiat̉ ꝓ hoīe ſpūali. Oīs em̄ ſpūalis doctor teſtat̉ hoc ꝙ chriſtꝰ ē verꝰ dei ⁊ hominū mediator ⁊ recōciliatorvt dicit Glo. Et ſic accipit̉ ſpūs ſupͣ. iiij. a. Oīs ſpūs .i. ſpūalishō vel ſpūalit̓ loquēs ⁊ docēs qͥ ꝯfitet̉ ieſū chriſtū in carne veniſſe ex deo ē. Seqͥt̉: Qm̄ tres. Hoc ſubdiuidit: pͥmo oſtēdēschriſtū eē veꝝ deū ẜm teſtimoniū trinitatꝭ ꝑſonaꝝ. Continuatio: qͣſi habet chriſtꝰ veritatē vtriuſqꝫ naturę. Et hoc ꝓbo ꝑ teſtes. Primo de diuīa. a ¶ Qm̄ tres ſunt. Qui tres? Rn̄detAugꝰ. Tres reſ qͥbꝰ fruēdū ē: tres .ſ. ꝑſonę/ b ¶ Qui teſtimoniū dāt in cęlo: ꝙ chriſtus verꝰ eſt deus. cater: ſci licetd ¶ Uerbū: ip̄e filiꝰ. e ¶ Et ſpūſſanctꝰ Pr̄ dedit teſtimoniūdiuinitatꝭ filij qn̄ dixit: Hic eſt demōſtrabilis ⁊ viſibilis filiusmeus dilectus Matth̓. iij. d. Marci. j. b. Lucꝭ. iij. c. Matth̓.xvij. a. et. ij. Pet̓. j. d. Vox em̄ illa appropriata ē pr̄i/ etſi fuerittotiꝰ trinitatꝭ. Ip̄e filiꝰ dedit teſtimoniū de ſe qn̄ trāſfiguratꝰ ēcorā diſcipulis Mat. xvij. a. Mar. ix. a. Lucꝭ. ix. d. ⁊ Ioh̓. x. f.qn̄ dixit: Ego ⁊ pater vnū ſumꝰ. Et Ioh̓. xiiij. b. Philippe qͥvidet me/ videt ⁊ patrē meū. Spūſſanctꝰ teſtimoniū ꝑhibuit:qn̄ ſuꝑ ip̄m corꝑali ſpecie ſic̄ colūba deſcēdit Mat. iij. d. Mar.j. a. Lucꝭ. iij. d. Vel qn̄ miſſus ad diſcipulos eos corroborauit:Actꝭ. ij. a. Et repleti ſūt oēs ſpūſancto ⁊cͣ. Sicut ip̄e ꝓmiſerateis Ioh̓. xvj. b. Si enī nō abiero ꝑaclitꝰ non veniet ad vos: ſiaūt abiero mittā eū ad vos. Lucꝭ. vlt̓. g. Vos aūt ſedete in ciuitate qͦuſqꝫ induamini ꝟtute ex alto. Sꝫ qͥd eſt qd̓ dicit: Incęlo. Nōne deꝰ trinitas: ⁊ q̨̄libet ꝑſona vbiqꝫ ē: qͣre gͦ magꝭ dicit qͣꝫ de ⁊trinitate tres dāt teſtimoniū ī cęlo/ qͣꝫ alibi. Sol̓. Hocdicit̉ ꝑ qͣndā approbationē: qꝛ ī cęlo magꝭ relucet bonitas ⁊ claritas dei. Vel: In cęlo: id eſt cęleſtibꝰ: qꝛ ſoli cęleſtes eoꝝ intelligūt teſtimoniū: qꝛ Ioh̓. iij. d. Qui de terra eſt/ de terra loquit̉: ⁊ ſimilit̓ qͥ de cęlo eſt d̓ cęlo loquit̉. Uel potiꝰ In cęlo:id eſt de cęlo. i. de chriſto/ qͥ ⁊ cęlum dicit̉ et terra. Iohel̓. ij. g.Dabo ꝓdigia in cęlo ⁊ in terra .i. in chriſto qͥ et cęlū eſt ꝓpterdiuinitatē: ⁊ terra q̄ ad humanitatē: ſanguinē effuſū in paſſiōe⁊ ignē charitatꝭ qͦ bonos ad ſe traxit: ⁊ vaporē fumi .i. terribilēſentētiā iudicꝭ qͣ in inferno ledent̉ mali. Fumꝰ em̄ qꝛ lędit oculos ſignificat pęnā inferni: cui nulla tꝑalis lęſio pōt comꝑari:Un̄ ignis deuorās appellat̉. Eſa. xxxiij. b. Quis ex vobis habitare poterit cū igne deuorāte. Ecce tres teſtes adduxit ad probādū qd̓ ītēdit vt imitet̉ hic illud qd̓ ī Matthęo. xviij. b. ſcpͥtūeſt: In ore duoꝝ vel triū teſtiū ſtet oē ꝟbū. Sꝫ nūqͥd iſti falſodeponūt ⁊ ſibi cōtradicūt? Nō Un̄ ſequit̉: f Et hi tres vnūſūt. i. vere ⁊ vniformit̉ ſine oī ꝯtradictiōe idē deponūt. Un̄ dicit Interlin̄. Vnꝰ deꝰ d̓ vna re teſtātes: Propt̓ qd̓ firmit̉ eis credēdū eſt: merito gͦ qͥ nō crediderit/ ꝯdēnabit̉. Cū em̄ ſit ſufficiētia teſtiū ⁊ oīmoda ꝯcordia eoꝝ recipiēdū eſt eoꝝ teſtimoniū.g Et tres ſūt. Hic ſecūdo on̄dit ꝙ chriſtꝰ ē verꝰ hō dicēs:Et tres ſūt qͥ teſtimoniū dāt ī tra: apd̓ terrenos qͥ Uolūtcredere: vel ꝯtra eoſ qͥ habitāt ī t̓ra/ qͥbus d̓r Apocº. viij. d. Uę

vę ve habitātibꝰ ī t̓ra. ꝓpt̓ cōtēptū triū teſtiū. Uel ꝓpter tripllice terram. Eſt tm̄ triplex. Interior ꝑuerſa volūtas ꝗ hoīes nolunt dimittere pctā. Exterior carnalis volūtas vel amor parētū: qͣ allecti ⁊ abſtracti hoīes faciūt mala. Itē īferior .ſ. tpalisꝓſꝑitas cui ſic̄ lappę capilli adhęrent hoī. Oſce. x. c. Lappa atribulus aſcēdet ſuaras eoꝝ .i. ī cordibꝰamor tꝑaliū. Propt̓hͦ dicū Hiere. xxij.g. Terra/ t̓ra/ t̓ra ſcribe viꝝ iſtū ſterilē. Dehac terra triplici/ Iob. xvj. d. Terra ne oꝑias ſanguinē meuꝫ:nec inueniat ī t̓e locū latēdi clamor meꝰ. Et hͦ dicit ꝙ qꝛ ſāguischriſti clamat vt a ſuis fidelibꝰ ⁊ amicis vindicet̉. Gen̄. iiij. b.Uox ſanguinis fratrꝭ tui abel .i. chriſti/ clamat ad me de terra:dicit deꝰ pr̄ cuilibet fideli. Ul̓ In t̓ra. i. d̓ t̓ra. i. d̓ corꝑe chriſti.q. d. tres ſūt teſtes ꝙ chriſtꝰ ẜm corpꝰ eſt de terra. Iob. ix. c.Terra data ē in manꝰ īpij .i. corpꝰ chriſti ī manꝰ pilati. Uel ꝙchriſtꝰ carnē aſſūpſit ī ꝟgine maria. Psͣ. Et t̓ra nr̄a dabit fructū ſuū. Et qͥ ſūt iſti teſtes? h ¶ Sꝑūs: que tradidit Ioh̓. xix.f. Et īclinato capite tradidit ſpiritu deo pri .ſ. ꝓ nobis .i. aīamſicut ⁊ corpꝰ iā tradiderat ī oblationē ⁊ hoſtiā ī odorē ſuauitatꝭEph̓. v. a. ¶ AAqua: lachrymaꝝ qͣs tribꝰ vicibꝰ effudit. Qn̄lazaꝝ ſuſcitauit Ioh̓. xj. e. Itē qn̄ ꝓ nobis ad crucꝭ tormēta īhieruſalē veniēs vidēs ciuitatē fleuit ſuꝑ illā Lucꝭ. xix. f. Iteꝫī cruce. Heb̓. v. b. Cū clamore valido ⁊ lachrymis ⁊cͣ. De hacaqua Iob. vltꝭ. d. Suꝑ oēs riuos iuda ibūt aquę: ⁊ fons d̓ domo dn̄i egrediet̉: ⁊ rigabit torrentē ſpinaꝝ. k Et ſanguisſcꝫ quē ꝓ nob̓ qͥnquies effudit. In circūciſiōe. pͥmo adhuc tener īfantulꝰ Lucꝭ. ij. c. Scd̓o ī oratiōe qn̄ factꝰ ē fudor eiꝰ tāqͣꝫguttę ſanguinis decurrētꝭ ī terrā Lucꝭ. xxij. e. Itē qn̄ cęſus eſtvirgꝭ ⁊ flagellis ad colūnā: ſic̄ cātat eccl̓ia: Flagellis cęciderūtme. Et Mat .xxvj. g. Et colaphis eū cęcider̄t. Itē qn̄ ſpiniscoronatꝰ eſt: Ioh̓. xix. a. Et milites plectētes coronā d̓ ſpinisīpoſuerūt capiti eiꝰ. Et ſatꝭ ꝓbabile ē ꝙ ſanguis effluxerit: eiſiexp̄ſſe nō legat̉. Itē qͥnto qn̄ in cruce fuit leuatꝰ: ⁊ tūc etiā perqͥnqꝫ ꝑtes ⁊ loca corꝑis ſanguinē ſuū fudit: ꝑ vtrūqꝫ pedē: pervtraqꝫ manū ⁊ latꝰ. Propt̓ qd̓ dicit Apl̓s Heb̓. ix. c. Neqꝫ ꝑſanguinē hircoꝝ aut tauroꝝ: ſꝫ ꝑ ꝓpriū ſanguinē ītroiuit ſemelin ſancta ęterna redēptiōe inuēta. Hi gͦ ſunt tres teſtes irrefragabiles ꝙ chriſtꝰ ē verus hō. Nec em̄ habet aīam niſi hō: neclachrymas emitteret ip̄e ſi eſſet angelus ⁊ nō hō: nec ſanguineeffunderet niſi eſſet vera ⁊ nō fantaſtica eiꝰ caro. Uel poſſumdicere: Aqua ⁊ ſanguis: q̨̄ ſimul exierūt de eiꝰ latere. Ioh̓.xix .ſ. Et ꝯtinuo exiuit ſanguis ⁊ aqͣ. Sāguis in redēptione: ⁊aqua in ablutionē. j. Pet̓. j. c. Nō corruptibilibꝰ auro ⁊ argeto redēpti eſtis de vana vr̄a ꝯuerſatiōe paternę traditiōis: ſ p̄cioſo ſanguīe agni īcōtamīati ⁊ īmaculari ieſu chriſti. Apoc.j. b. Qui dilexit nos ⁊ lauit nos a pctīs nr̄is ī ſāguine ſuo. Qeaqua in ablutionem. Zach̓. xiij. a. In die illa erit fons patesdomui q̨̄ fuit dauid ⁊ habitātibꝰ hierl̓m ī ablutionē p̄ctōris: ⁊mēſtruatę. Et ne ī aliqͦ poſſet obuiari p̨̄dictꝰ teſtibꝰ: vel qꝛ ſanguis ⁊ aqua diſtincte exierūt de corꝑe chriſti/ ſignū fuit ꝙ ī eofuit duplex natura: hūana ſcꝫ ⁊ diuīa. Iteꝫ notādū ꝙ ſanguisexiuit d̓ corꝑe/ nō ſolū ꝑ incontinētiā: qꝛ nō poſſet eū retinerecorpore aꝑto: īmo etiā ꝑ motū ſāgiunis: qꝛ etiā de corꝑe mdetuo exiuit: ⁊ hͦ ꝑ miraculū. Un̄ ī hͦ ſignificatū eſt ꝙ ī ip̄o eratdiuinitas: ⁊ ſic etiā ꝓbat̉ ip̄m fuiſſe ⁊ veꝝ deū ⁊ veꝝ hoīem ꝙ⁊ etiā aīa ſeꝑata a carne nō fuit diuinitas ab ea ſeꝑata.X ¶ Qm̄ tres ſūt q̄ teſtimoniū dāt in cęlo. i. in ꝓmotiōe facta ẜm cęlū .ſ. oꝑa bona/ ſciētia ⁊ c̨elꝰ aīaꝝ. Na ſicut ingeneratiōe naturali tria ſūt neceſſaria .ſ. calor diſſoluēs: materia q̄ diſſoluit̉: ⁊ vētꝰ īpellēs: ita in ꝓmotiōe p̄lati charitas aꝑficit oꝑa eſt calor diſſoluens: ſcientia eſt qͣſi materia q dinſoluit̉: nam charitas debet coaptare ſcientiā auditoribꝰ ᶠ vt p̄dicator oībus om̄ia fiat: ventus impellens eſt celꝰ qͥ cogit p̄ſatulꝰexire in vſum ſcientię per p̨̄dicationē. Item hęc natiuitas queſt de terra/ ſuos habet teſtes/ qͥ ſunt tres. Spūs: potentia ſecularis quę ſic dicit̉: tum quia inflat: tum quia pertraſit. ꝝęQuoniā ſpiritꝰ pertrāſibit in illo ⁊cͣ. Aqua: ſapientia inūſētia ſꝫcularis.

B

De ſumma trinita. c. dānamus.De. cele. miſſa.c. in quadā

Ps. 24

Chlaſtificuit

Chyſſtuequies ſanē effudi

2 3

al̓ rdiuinitate

Ppuiil

pai jpſ