Ca.V
s Quis ē aūt qui vincit mūdūniſi qͥ credit qm̄ ieſus eſt filiuſdei? Hic eſt qͥ vēnit ꝑ aquā ētſͦ ſanguinē iēſus chriſtꝰ. Nō ini aqua ſolū: ſed in aqua et ſankguine. Et ſpiritus eſt qui teſtilficat̉/ quoniā chriſtꝰ eſt v̓itas.
ꝝ nō īueniēt: Oſee. v. b. qꝛ ablatꝰ ē ab eis .i. deorſū latꝰ per amorem tēporaliū quē de ſuo ſuꝑpoſuere. Et cauſa ſtatim ſubiūgit̉qꝛ ſcꝫ in dn̄o p̨̄uaricati ſūt. Et qͣre p̨̄uaricati? Quia nihil patiebāt̉ ſuꝑ cōtritiōe ioſeph. Amos vj. b. id ē chriſti paſſionē nō recolunt. Ul̓ pauperibꝰ ⁊ egenis qͥ fame cōterunt̉ nō ſubueniūta Quis ē aūt ⁊cͣ. Scd̓a ꝑs capituli ī qͣon̄dit q̨̄ eſt fides illa q̨̄ vincit mūdū: quiſcꝫ fides d̓ diuinitate ⁊ hūanitate chriſti.Un̄ ad maiorē efficaciā fidei ꝓbat/ ꝙ chriſtus ⁊ deꝰ ⁊ hō ē. In hac parte ſic ꝓcedit:Primo em̄ dicit ⁊ determinat q̨̄ eſt fidesilla q̨̄ eſt neceſſaria nobis ad hoc ꝙ mundū vincamꝰ: qꝛ ſcꝫ fides de chriſti duplicinatura. Scd̓o ne poſſet aliqͥs dubitare dechriſto ꝙ ſit verꝰ deꝰ ⁊ verꝰ hō: ꝓbat perdepoſitiōes teſtiū legitimoꝝ om̄i exceptione maioꝝ inuicē penitꝰ ꝯcordantiū ibi:Et ſpūs eſt ⁊cͣ. Dicit ergo: Quis ē aūt. Cōtinuatio. q. dfides: id eſt homo habēs fidē vincit mundū. b ¶ Autē: id eſtſed. c QQui vincit mūdum: id ē cuiꝰ fidei ꝟtute vel merito pōt qͥs vincere mūdū. d ¶ Niſi ille qͥ credit qm̄ ieſuseſt filiꝰ dei: id eſt niſi ꝑ illā fidē q̨̄ eſt de diuinitate ieſu chriſti:in qͣ eſt ieſus filiꝰ naturalis/ coęternꝰ ⁊ ꝯſubſtātialis patri. q. d.hęc fides eſt neceſſaria ad hoc ꝙ vincat̉ mūdꝰ. Sꝫ qꝛ fides dediuinitate chriſti nō ſufficit niſi ⁊ aſſit ſimul fides de hūanitate: ſicut legit̉ in ſymbolo Athanaſij. Sꝫ neceſſariū ē ad ęternāſalutē/ vt incarnationē dn̄i nr̄i ieſu chriſti fideliter credat: propter hoc ſubdit: e ¶ Hic eſt ⁊cͣ. Et eiꝰ hūanitatē on̄dit duplici argumēto. Quoꝝ pͥmū eſt: qꝛ baptizatꝰ fuit/ vt ad hoc nosinuitaret ⁊ vim aquis ꝯferret tactu ſuę mūdiſſimę carnis: ergohō. Un̄ dicit: Hic eſt qͥ venit ꝑ aquam baptiſmi/ in qͣ bapticatꝰ fuit/ vt ſic noſtrā ablutionē ſignificaret. Secūdū argumentū eſt/ ꝙ ſanguinē ꝓ nobis effudit: qd̓ nō poſſet facere niſieſſet hō verꝰ. Vn̄ dicit: g Et qͥ venit .ſ. per ſāguinē: id ē vtmoreret̉ ⁊ ꝑ ſanguinē nos redimeret. Et qͥs ē hic tā demōſtrabilis/ tam amabilis? h ¶ Ieſus chriſtus. Ieſus cauſa ſalutis veniēs: chriſtꝰ cauſa vngētis vt dicit btūs Bern̄. Uenitdico: il ō in aqua ſolū/ ſed in aqua ⁊ ſanguīe. Indigebamꝰ em̄ vtroqꝫ: ſcꝫ ablutiōe/ qꝛ cecideramꝰ in luto/ ⁊ eramus maculati: Beati tn̄ īmaculati in via/ vt dicit Psͣ. Itē redēptiōe: qꝛ ſuꝑflue ⁊ ꝓdige expēderāt patres nr̄i ⁊ mutuo accęperāt qd̓ nō potuerūt ſoluere. Mutuabit̉ em̄ pctōr ⁊ nō ſoluet: nec nos eramꝰ ſoluēdo qͥ fuimꝰ eoꝝ ſucceſſores: ⁊ ꝓpter hͦeramꝰ captiuati. Illic em̄ in pctō īterrogauer̄t nos qͥ captiuosduxer̄t nos ꝟba cautionū / vt ſic dicamᵈ. licꝫ verior lr̄a eſſet cātionū Et cū nō haberemꝰ obſides qͥ nos liberarēt/ captiui duoti fuimꝰ ī babylonē: id ē ī dominiū ⁊ ptātē diaboli/ vbi ſedimꝰ⁊ fleuimꝰ/ donec recordaremur ſion: id eſt aduētus chriſti/ quēqͣſi in ſpecula ⁊ de lōge viderūt patres antiqui. Un̄ Ezech̓. xij.d. Uiſio quā hic videt in dies multos ⁊ in tꝑa longa iſte ꝓphetat. Hoc dicebat ppl̓s captiuatꝰ in babylone ad litterā. Neqꝫem̄ patres ante legē neqꝫ patres ſub lege/ nec legiſlator moyſes nec ꝓphetę nec reges potuer̄t genꝰ humanū liberare necredimere donec venit chriſtꝰ pauꝑ ⁊ modicꝰ: qͥ ſua ſapiētia liberauit ciuitatē quā rex magnꝰ obſederat: id eſt diabolꝰ Ecc̄s.ix. d. Un̄ Eſa. lxiij. d. Abraam neſciuit nos/ et iſrael ignorauitnos: tu dn̄e pater noſter ⁊ redēptor noſter / a ſęculo nomē tuū:id eſt ab ęterno nūciatꝰ es: ⁊ ab antiquo ꝓmiſſus vt nos redimeres. Vl̓ poſſumꝰ ſic diſtīguere lr̄am/ ſub eadē tn̄ intētione.eic ē ieſus chriſtꝰ ſcꝫ/ f Qui venit: ꝟtute ꝓpria qͣ deꝰeſt de vtero ꝟginis exiēs nō natura. f ¶ Per aquā: baptiſmi vt pͥus. g ¶ Et ſāguinē: quē emiſit qn̄ fuit circūciſus. Ethęc duo fecit vt legē īpleret: nō ſolū veterē t̓minādo: īmo ⁊ noua dādo ⁊ ꝯfirmādo. Et hęc duo tāgit hic .ſ. circūciſionē ⁊ baptiſmū vt notaret Apl̓s ꝙ in ſuo aduētu liberaturꝰ erat pr̄esqͥ fuerāt circūciſi/ ⁊ vocaturus gētes ꝑ ꝟtutē baptiſmi. Et qd̓ſeqͥt̉ refert̉ ad paſſionē/ dicēs: i ¶ Nō in aqua ſolū ſed inaqua ⁊ ſanguine: qꝛ ⁊ aquā emiſit/ ⁊ ſanguinē lanceatus ꝓnobis in paſſiōe. Unꝰ em̄ militū lācea latus eiꝰ aperuit/ ⁊ ꝯtiuuo exiuit ſanguis ⁊ aqua. Et notādū ꝙ ter ponit̉ ibi aqua iu
his ꝟbis: ⁊ bis ſanguinē/ dicēs: Hic ē qͥ venit ꝑ aquā etſanguinē: Nō in aqua ſolū ſed ī aqua ⁊ ſanguine.Primo dicit aquā: qꝛ aquā baptiſmi conſecrauit. Secūdo/ qꝛaquā lachrymaꝝ effudit. Tertio/ qꝛ aquā elemētū/ vl̓ potiꝰ veri corꝑis humorē de latere emiſit. Sꝫ ſanguinē dic̄ Primo/ qꝛꝑuulꝰ octo tm̄ dieꝝ ꝑtē ſanguinis in arrāmercati qd̓ ꝓ toto mundo fecerat ad deūpatrē dedit in die circūciſionis/ ne pr̄ reſiliret a pacto. Et ſecūdo dicit ſanguīe: qͥade eodē ſanguine adultꝰ ⁊ magnꝰ totū preciū nr̄ę redēptiōis ꝑſoluit ī ſua paſſiōe: etarra ē ꝑs p̄cij. Seqͥt̉: k Et ſpiritꝰ ⁊c̄.Hic ſecūdo vt nō poſſet aliqͥs dubitare d̓chriſti diuinitate et hūanitate/ ꝓbat ꝑ teſtes ꝙ ip̄e eſt verꝰ deꝰ ⁊ verꝰ hō dicēs: Etſpūs ⁊cͣ. Primo gͦ ꝓbat chriſtū eſſe hominē ⁊ deū ꝑ teſtimoniū dei ī vnitate eēntię intellecti/ cū dicit: Et ſpūs ⁊cͣ. Secūdo ſb̓diuidit/ ꝓbāsſic ip̄m eē deū: ⁊ hoc ꝑ teſtimoniū trinitatꝭ ꝑſonaꝝ ibi: Qm̄tres ſūt ⁊cͣ. Deinde chriſtū ꝓbat eſſe veꝝ hoīem ꝑ depoſitiōes triū teſtiū hūanoꝝ vel t̓renoꝝ: ibi: Et tres ſūt qͥ teſtimoniū dāt ī t̓ra. Dic̄ gͦ: Et ſpūs ⁊cͣ. qͣſi hęc fides de diuinitate ⁊ humanitate chriſti vincit mūdum: ⁊ hoc ſcꝫ certumeſt ꝙ ſpiritus verꝰ deus et verus homo eſt: qꝛ chriſtus eſt: id ēdeus eſſentialiter. ¶ Qm̄ chriſtus eſt veritas: id eſt vere ens: id eſt vtriuſqꝫ naturę veritatē habens: ⁊ nullaꝫ habensphātaſiā vel falſitatē. Et hoc ē ꝯtra manicheū/ qͥ dixit chriſtūhabuiſſe phātaſticā ⁊ nō verā carnē. Veritas em̄ eſt idē qd̓ vera entitas. Sil̓r accipit̉ ſpiritꝰ Ioh̓. iiij. d. Deus ſpūs eſt. Pōtem̄ eſſe nomen eſſentię ſicut ⁊ ꝑſonę. Sꝫ vbi teſtificat̉ dei eſſentia ꝙ chriſtus ē deus ⁊ homo? Rn̄deo: nō ꝟbo/ ſed operibusq̨̄ chriſtus fecit dimittendo peccata/ cogitatiōes hominū vidēdo/ ſe ſuſcitatuꝝ mortuos/ ⁊ oēs iudicatuꝝ/ ī eis ꝓmittēdo q̨̄oꝑa nullꝰ pōt facere niſi deꝰ. Ioh̓. xv. d. Si oꝑa nō feciſſē q̨̄ nemo alius facitX Utraqꝫ natiuitate naſcit̉ mūdꝰ. In pͥma ꝑ dei miẜicordiā.In ſcd̓a ꝑ iuſticiā ⁊ dei et noſtram. De vtraqꝫ natiuitate ſeqͥt̉ī littera cū dicit: et Hic ē ieſus chriſtꝰ qͥ venit ꝑ aquā:baptiſmi .ſ. Ecce pͥma. In ip̄iꝰ em̄ aduētu ſpūaliter naſcimurin gr̄a. g ¶ EEt ſāguine: qͥ ſcꝫ ꝑ macerationem carnis ⁊ cęteraꝯꝑa abſtinētię ⁊ alia q̨̄ fiūit ī pęnitētia. Sꝫ qm̄ pͥmo mō eramꝰfilij irę ẜm iudiciū cęli/ neceſſe ē habere teſtimoniū in cęlo: qm̄ſumꝰ filij dei facti in baptiſmo. Et hi ſūt tres. Pater/ potensdat teſtimoniū potēter deiectę aduerſarię poteſtatꝭ: ⁊ potēterfactę ſui homīs liberatiōis. Un̄ Psͣ. In manu potenti ⁊ brachio excelſo. Uerbū: id eſt filiꝰ ſapiēs dat teſtimoniū ſapienter redēptę ⁊ redditę libertatꝭ: Ioh̓. viij. e. Si filiꝰ vos liberauerit/ vere liberi eritis. Spūs bonꝰ dat teſtimoniū tādē ꝑcipiēdę hęreditatꝭ. Spūs em̄ eſt qͥ teſtimoniū reddit ſpiritui noſtro ꝙ ſumꝰ filij dei Ro. viij. d. Tres aūt ſūt: qꝛ nō niſi ad īuocationē trinitatis ꝯfert̉ gr̄a baptiſmi. Et hoc eſt qd̓ ſequit̉: Fthi tres ſūt: qꝛ teſtimoniū vniꝰ nō eſt ſine teſtimonio alteriꝰ.Quia ꝟo ꝑ actuale pctm̄ eramꝰ filij irę/ ẜm iudiciū et cęli ⁊ t̓rę⁊ in pęnitentia ſimꝰ filij gr̄ę ⁊ ita naſcimur. Propter hoc huius natiuitatꝭ ſunt tres qͥ dat teſtimoniū. Un̄ dicit: Tres ſuntqͥ teſtimoniū dant in terra. Spūs: cōtribulatus. Aqua: lachrymarū. Sāguis: diminutꝰ in laboribꝰ ⁊ abſtinentijs: veleffuſus in diſciplinis. In cęlo dāt teſtimoniū tres: Pater/hūilians in ꝯtritiōe. Filius/ vel verbū/ erudiēs in ꝯfeſſiōe.Spūſſctūs/ corroborās ī ſatiſfactiōe. Itē ſpūalis natiuitasq̨̄ ẜm qͥd eſt: ⁊ ē qn̄ aliqͥs ꝓmouet̉ in p̨̄latione: qn̄qꝫ eſt de cęlo:qn̄qꝫ de t̓ra. Et de hac dicit: ibi: Nō in aqua ſolū ⁊cͣ. Pręlatis em̄ nō ſufficit aqua lachrymaꝝ vt bn̄ ꝯuerſent̉ apud ſe: ſexigit̉ ſanguis pęnitētię exterioris qͥ accēdat alios. Vel ad litterā exigit̉ ab eis vt ꝓ grege ſanguinem effundāt: Ioh̓. x. b.Bonus paſtor animā ſuam ponit ꝓ ouibus ſuis. Hęc natiuitas quādo eſt de cęlo habet teſtimoniū de cęlo. Pater potēs.Debet em̄ eſſe p̨̄latꝰ potēs in oꝑe. Verbū: vt p̨̄latꝰ ſit abūdāsin verbo docēte. Spiritus: vt c̨elo c̨eletur pro dn̄o exercituū.Sub his tribꝰ teſtibꝰ debet qͥſqꝫ ingredi in tabernaculū dn̄i.
B
Moxaliter
Psͣ .11º.
Psͣ. 36.
Psͣ. 13.
Psͣ 135.
Iob̓ .16. f.
X