Epiſtoleprime Iohaunis

a ſus eſt chriſtꝰ: ex deo natꝰ eſt.b Et o̓m̄iſ qͥ diligit eū qͥ genuit:? diligit ⁊ eū qͥ natꝰ eſt ex eo. Inē hoc cognoſcimꝰ qm̄ diligimꝰnatoſ dei/ cū deū diligamus:f ⁊ mādata eiꝰ faciamꝰ. Hec eſt

s em̄ charitas dei/ vt maͣndatah eius cuſtodiamus: ⁊ mandai ta eius grauia nō ſunt. Quoniā oē qḋ natū eſt ex deo/ vinkcit mūdū: et hęc eſt victoria q̨̄vincit mūdum/ fides noſtra.

a Ex deo natꝰ ē: ꝑ gratiā: ⁊ hoc eſt veꝝ cū reduplicatione.Qui ergo diligit deū/ diligit eū qui ab eo genitꝰ eſt. Sꝫ qͥd eſtqd̓ dicit: Oīs qͥ credit ⁊cͣ. Sꝫ ꝯtra. Dęmōes credūt Iaco.ij. d. ergo ex deo nati ſunt. Sol̓. Qui credit in fide q̨̄ ꝑ dilectionē operat̉: hāc nō habēt dęmōes: ſꝫ tm̄ fidē īformē q̨̄ ſine charitate ē. Sꝫ ſi hoc: gͦhabēt aliquā gr̄am.Cōtra. Mortale peccatū aufert oēm gratiā: gͦ cum fides informis ſit gr̄a/ dęmōesnō habent fidē informem. Sol̓. Quidamdicunt ꝙ fides informis eſt habitꝰ īfuſusſicut ⁊ fides formata: ⁊ in hoc ꝯueniūt fides informis/ ⁊ formata: qꝛ vtraqꝫ eſt habitꝰ: ſꝫ ẜm hoc fides nō ē gr̄a gratū faciēs:ſed ẜm ſtatū fidei oꝑantis ꝑ dilectionē. Un̄ ꝓpter hoc nō ſeqͥt̉ꝙ dęmones nō habeāt fidem informē. Alij dicūt ꝙ fides īformis nō eſt habitꝰ infuſus: ſed exꝑimento acqͥſitus: tn̄ ꝑ gratiāaduenientē pōt fieri habitꝰ gratuitꝰ faciēs gratū: vn̄ cū dęmones multa ſint exꝑti/ ⁊ de diuinitate ⁊ hūanitate chriſti fidē habēt informē. Pōt etiā dici ꝙ fides informis ē habitꝰ ꝑtim natrraliū potētiaꝝ exercitio acqͥſitꝰ: ⁊ ī ꝑte īfuſus. Un̄ ē qͣſi habitꝰmedius īter habitū qͥ ē ſciētia q̨̄ eſt oīno ꝑ acquiſitionē nec tn̄ſine deo: ⁊ fidē formatā q̨̄ eſt oīno per infuſionē: ⁊ hūc habitūmediū habēt dęmones. Ex deo natꝰ ē. Ecce pͥmus effectusfidei: qui eſt/ ꝙ fides facit filios dei. Ioh̓. jͣ. b. Dedit eis ptātefilios dei fieri: his qui credūt in noīe eius. b ¶ Et oīs qͥ diligit eū qͥ genuit: in fide ſcꝫ et operibꝰ bonis: id eſt deū qui ꝑdoctrinā euāgelij nos genuit: ⁊ ad vitā gratię ꝑduxit. Iaco. j.c. Volūtarie em̄ genuit nos ꝟbo ꝟitatis. c ¶ Diligit ⁊ eū .i.hominē vel fratrem. d ¶ Qui natus eſt ex eo. id eſt deo.Ioh̓ .xv. c. Nolite mirari ſi odit vos mūdꝰ: ſcitote qm̄ me p̓orē vob̓ odio habuit. Et ē hic ſcd̓us effectꝰ fidei qͥ ē/ ꝙ fides facitꝓximū diligi. Si em̄ credētes deo ip̄m diligimꝰ/ ⁊ eū qͥ ab eonatus ē vl̓ genitꝰ. Et pōt fieri hic argumētū. Qui diligit patrēdiligit ⁊ eiꝰ filiū naturalē: ⁊ qui diligit filiū/ diligit eiꝰ mēbra/ q̨̄ſūt oēs fideles/ qui ſūt mēbra filij per appoſitionē. j. Corꝭ. xij.c. Vos eſtꝭ mēbra de mēbro: id eſt de chriſto dependētia. Sedqꝛ ꝯtingit diligere tm̄ ꝟbo: ⁊ hoc nō eſt veꝝ ſignū ꝙ diligamdeū: ſed qn̄ ſic diligimꝰ vt mādata eiꝰ ſeruemus: tūc videt̉ ⁊ ſignū ē ꝙ ip̄m diligimꝰ Propt̓ hͦ dicit: e ¶ In hoc cogͦſcimqm̄ diligimꝰ natos dei cum deū diligamus ⁊ mandata eius faciamus. q. d. in hoc apparet ꝙ diligimus fratres ſi mādata dei facimus qd̓ ſignū eſſe videt̉ ꝙ ip̄m diligimus: quē ſi diligimꝰ/ ⁊ fr̄es diligimus. Glo. ꝯtinuat ſic. Quiamulti diligūt ꝓximos ꝓpter ꝯſanguinitatē vel cōmodū tꝑale:determinat quis ſit verꝰ amor ꝓximoꝝ/ dicens: In hoc cognoſcimꝰ ⁊cͣ. q. d. verus ē amor ſi ꝓpter deū ꝓximū diligamus: qd̓ facimꝰ ſi deū diligimꝰ: cuiꝰ dilectiōis ſignū eſt/ ſi eiꝰmādata ẜuemꝰ. Ioh̓. xiiij. c. Si qͥs diligit me ẜmonē meū ſeruabit. Et ꝓbat ꝙ ī cuſtodia mādatoꝝ on̄dit̉ vera charitas dei.Un̄ dic̄: Męc ē em̄ charitas dei .i. ī hͦ apparet ꝙ diligimus deū. Un̄: Charitas dei .i. charitas quā habemꝰ ad deūvt qͥdāmō genitiuꝰ ꝯſtruat̉ finalit̓. g ¶ Ut mādata ei cuſtodiamꝰ. Qui em̄ regē nō diligit/ legē nō diligit. Ex amoreregꝭ lex eiꝰ debꝫ īpleri. j. Timo j. a. Finis p̨̄cępti ē charitas.Ioh̓. xiiij. b. Si diligitꝭ me / mādata mea ẜuate. Tertiꝰ effectꝰfidei ē qꝛ facit mādata leuia. Un̄ dic̄: h ¶ Et mādata eiꝰ grauia nō ſūt: īmo leuia: ⁊ ꝓpter hͦ etiā ſūt cuſtodiēda. Et hͦ fuitſignificatū Gen̄. xxix. d. vbi dicit̉ de iacob: ꝙ videbant̉ ei diesꝑui p̨̄ amoris magnitudine. Et Matth̓. xj. d. Iugū meū ſuaue eſt/ ⁊ onus meū leue. Cōtra. Actꝭ. xiiij. d. Per multas tribulatiōes oportet nos ītrare in regnū cęloꝝ. Un̄ Matth̓. vij. b.Arta eſt via q̨̄ ducit ad vitā. Sol̓. In ſe ⁊ materialit̓ ſunt grauia: ſed formalit̓ ſūt leuia: qn̄ ſcꝫ ex amore implent̉. Et hoc eſtqd̓ dicit Glo. Quę em̄ natuta ſui dura ſunt ⁊ aſꝑa: amor dei etſpes p̄mij facit leuia. Vl̓ dicūt̉ leuia/ qꝛ etſi ſimꝰ ſub onere: dn̄stn̄ a ſuꝑiori onus leuat: Sicut mat̉ onus qd̓ portat aliqn̄ ſupercaput filij ꝑuuli ponens/ ſuꝑiꝰ idē onus leuat ⁊ portat: qm̄ alit

ſubſterneret̉ puer: ettn̄ dicit pueꝝ portare: ſic dominus romhoī attribuit .i. ip̄m remūerat ac ſi totū portaſſet. Unde Gcn̄xv. b. Credidit abraā deo/ ⁊ reputatū eſt ei ad iuſticiā. Ecōuerſo: pctā ſūt grauia et pōderoſa/ intātū ꝙ ī pūcto ad infernū pemergūt: Iob .xxj. c. Un̄ Zach̓. v. b. Ecce talentū plūbi portabat̉: ⁊ ecce ml̓ier vnaſedens in medio amphorę: ⁊ dixit: hęc eſtiniquitas. Amphoradicit̉: qꝛ ſicut amphora ꝯtinet aquā: ſic corcōtinere debet dei ſapientiā. In eiꝰ medioſedet iniqͥtas: qn̄ peccatū eſt in eo. Et dicitur pctm̄ talētū plūbi/ qꝛ aggͣuat ⁊ depͥmit: ⁊ qꝛ maculā culperelīqͥt. Et ita plūbū dicit̉ etiā talētū: qꝛ ad pęnā debitā ⁊ pcid̓cōmēſuratā obligat: Eſa xxvij. b. In mēſura ꝯtra menſurā cūabiecta fuerit/ iudicabit eā: Apocꝭ. xviij. b. Quātū glorificauſe ⁊ in delitijs fuit: tātū date ei tormētū ⁊ luctū. Qm̄ oē.Quartꝰ effectꝰ fidei: qꝛ ſcꝫ fides remouet īpedimēta q̨̄ poſſūtfacere mādata grauia. Cōtinuatio. q. d. ⁊ nō ſūt gͣuia: ⁊ beneQm̄ oē qḋ natū ē ex deo vīcit mūdū: qͣſi dei mādatavſqꝫ ad opꝰ ꝑducit: h̓ vīcit mūdū: qꝛ ſęcl̓i blādimēta vl̓ adueſitates ꝯtēnit/ q̨̄rēs q̨̄ ſurſū ſūt/ nō q̨̄ ſuꝑ t̓rā: Col̓. iij. a. Sꝫ obijcit̉ ſic. Iſte īꝑfectꝰ natꝰ ē ex deo: gͦ vīcit mūdū: ſꝫ vīcere mūdūnō ē niſi abrenūciare mūdo/ ⁊ hͦ ē ꝑfectoꝝ: gͦ iſte īꝑfectꝰ eſt perfectꝰ. Pręterea: aliquis hęreticꝰ qui fuit bapticatꝰ/ natꝰ eſt exdeo: ergo vincit mūdū: qd̓ nō eſt veꝝ. Sol̓. Si mūdꝰ ſonat invitiū/ tunc oēs tā ꝑfecti qͣꝫ imꝑfecti mundū vincunt/ ei abrenūciādo: ⁊ ad hoc tenent̉ oēs ad cauendū a pctō. Si ꝟo mūdusnō dicit vitiū/ ſꝫ res mūdi: tūc ꝑfecti tenent̉ vincere penitꝰ abrenunciādo ⁊ abijciēdo: Matth̓. xix. c. Si vis perfectꝰ eē: vade ⁊ vende omnia q̨̄ habes/ ⁊ da pauperibꝰ/ ⁊ veni ⁊ ſeq̄re menudꝰ .ſ. nudū. Sꝫ īperfecti tenent̉ ſaltē vincere ſubijciēdo: diligētes citra deū: ⁊ ſi plꝰ iuſto vel debito. Et iſti tales ędificāt lignū/ fęnū ⁊ ſtipulā: ſic̄ dicit Apl̓us. j. Corꝭ. iij. c. Uenialia cōmittūt. Sꝫ pͥmi ędificāt ſupͣ fūdamētū fidei auꝝ argētū ⁊ lapides p̄cioſos .i. ꝟtutes ⁊ bona oꝑa: ſic̄ ibidē dicit Apl̓s. Et neqͥs ſua ꝟtute ꝯfidat ſe poſſe vincere mūdū/ on̄dit ꝙ non. Unde dicit: k ¶ Et hęc eſt victoria quę vincit mundum/fides noſtra. Et melius dicit: victoria qͣꝫ ſi diceret: hęceſt fides quę vincit mundum/ quia fides non vincit mundum:niſi informata charitate: vel potiꝰ niſi īformādo ſubiectū: necfacit victoriā niſi īformādo: ſicut albedo nō facit albū niſi īformādo. Et ꝙ ꝑ fidē ſit victoria de mūdo/ patet: qꝛ qͥcqͥd ē ī mūdo aut ē ꝯcupiſcētia carnis/ aut ꝯcupiſcētia oculoꝝ/ aut ſuꝑbisvitę. sͣ. ij. c. ⁊ hęc oīa vincit fides. Un̄ Heb̓. xj. e. Fide moyſeſgrādis factꝰ: negauit ſe eē filiū filię pharaonis. Hic deuicit ſuꝑbiā vitę/ q̨̄ maxīe regnat ī potētibꝰ: vel in qͥbꝰ ē maior occaſioſuꝑbiendi: ⁊ ip̄e ſi voluiſſet/ pot̓at eē rex ęgypti: qꝛ filia phataonis adoptauerat eū ſibi ī filiū. Seqͥt̉: Magꝭ eligēs affligi cūppl̓o dei qͣꝫ tꝑalis pctī hr̄e iocūditatē: Hoc ē ꝯͣ voluptate velcupiſcētiā carnis: q̨̄ refugit afflictiōes ⁊ iocūditatē ⁊ delitiasq̨̄rit. Sequit̉ ibidē: Maiores diuitias ęſtimās theſauro ęgr̄ptioꝝ īproperiū chriſti. Hoc eſt contra ęmulatores ⁊ congregatores diuitiaꝝ/ quęrentes dominū in gregibus ⁊ armentis/I ⁊ non inuenientMoraliter. i Qm̄ oē qd̓ natū ē ⁊c̄. Publex em̄ ē natiuitas: naturalis ⁊ ſpūalis. Prima fetida eſt: ſꝫ ſecūda muda.Naturalis nō ē idē qd̓ generatio. Naſcimur em̄ ex vtero: ſꝫgeneramur ī vtero. Spūalis ꝟo idē ē qd̓ generatio. Na ẜm īp̄iritūſctm̄ generamur: ⁊ tūc ſpūalit̓̉ naſcimur. Naſci gͦ ſpūalit eīgredi ī eē ſpūale. Et hͦ ē duplicit̓: aut ī eſſe ſpūale ſimplicit ſvtqn̄ de filijs irę ſimꝰ filij gr̄ę: aut ẜm qͥd vt qn̄ hō naſcit̉ ī plationē vel bn̄ficiū ſpūale. Quia ꝟo duplicit̓ fimꝰ filij gr̄ę de fuijsirę: Aut inuiſibiliter: quia ẜm iudiciū dei vel cęli tm̄ vt in baptiſmo ꝯtra originale: aut viſibiliter: id eſt ẜm iudiciū terre/ viin pęnitentia ꝯtra actualia. Propt̓ hͦ in vtraqꝫ natiuitate: neceſſe eſt vt habeamus teſtimonia hęreditatis percipiendę: civtroqꝫ modo ſimus filij dei: ⁊ ſi filij/ ⁊ hęredes: Rom. viij. c.

1. Cotꝭ. 1.

pgril