Ca.II

f initio. Mandatū vetꝰ ē v̓biſꝫ qd̓ audiſtis. Iterū mādatuminouū ſcribo vobis qd̓ verū ē:⁊ in ip̄o ⁊ in vobis: qꝛ tēnebręn trāſierūt ⁊ verū lumē iā lucet.§ Qui dicit ſe in luce eſſe: ⁊ fraq̇ trē ſuū odit/ in tēnebris ē vſqꝫadhuc. Qui diligit fratrē ſuūin luminē manet/ ⁊ ſcādalū inx eo nō eſt. Qui aūt odit frēmy ſuū ī tenebris eſt: ⁊ ī tēnebriszambulat: ⁊ ne̓ſcit qͦ eat: qm̄ tea nēbrę obcęcauerūt ocl̓os eiꝰ.b Scribo vob̓ filioli qm̄ remitctunt̉ vobis pctā ꝓpt̓ nomend eiꝰ. Scribo vob̓ pres: qm̄ coᵉ gnouiſtis eum qͥ ab initio eſt.s Scribo̓ vob̓ adoleſcētes: qm̄viciſtis ma̓lignū. Scribo vokbis infantes: qm̄ cognouiſtisi patrē. Scribo vobis patresin qm̄ cognoſcitis eū qui ab inintio eſt. Scribo vobis iuueneſS qm̄ fortes eſtis: ⁊ v̓bū de̓i ī voIbis manet ⁊ viciſtis malignū.

et ab antiqͥs ē ẜuatū et approbatū. Un̄ dicit: Chariſſimi nōmādatū nouū ſcribo vob̓ .i. in auditū. c Sꝫ mādatūvetꝰ .i. ab antiqͥ īpoſitū. Deut̓. vj. a. Diliges dn̄m deū tuū extoto corde tuo ⁊cͣ. d Qd̓ noīaliter vos. eHabuiſtis ab initio tꝑis: qꝛ ſcriptū eſt: in corde hoīs vt diligat ſuū creatorē eſuū frēm. Un̄ cain redargutꝰ fuit a dn̄o nōtm̄ qꝛ occidit frēm: ſꝫ etiā qꝛ nō ſeruauit: qꝛpatet ꝑ hoc ꝙ ip̄e rn̄det dn̄o. Nūqͥd cuſtofrīs mei ſū ego? Gen̄. iiij. b. Ul̓ ſic: qͣſi pꝫvetꝰ eſt. dQd̓ .i. qꝛ vos habuiſtis illud ab initio .ſ. mandatū vetꝰ ē ꝟbūqd̓ audiſtis: a me ⁊ ab alijs p̨̄dicatoribꝰ.¶ Ab initio p̨̄dicatiōis. q. d. n̄ diſcrepātiavl̓ diſſōa vob̓ p̨̄dico: ſꝫ eadē. g¶ Iteꝝ. Aliarō qͣre hͦ mādatū ẜuādū ē: qꝛ nouū eſt ⁊ verū: vn̄ dic̄. Iterū: ī hoc notat̉ vtilitas huimandati qd̓ totiēs repetit̉. h MPādatūnouū ſcribo vob̓. Sꝫ videt̉ ꝯͣriꝰ eē ſibi:qꝛ an̄ dixit ꝙ erat vetꝰ. Quędā Glo. ſoluithoc dicēs: eadē charitas mādatū vetꝰ ē: ꝙab initio cōmēdata eſt: eadē nouū: qꝛ tenebris eiectis deſideriū nouę lucꝭ infudit. iQd̓ verū ē: qꝛ qd̓ obẜuātibꝰ ip̄m ꝓmittit̉ꝓculdubio ſoluet̉: ⁊ iā aliqͥ ꝑ eiꝰ obſeruationē venerūt in lucē. Un̄ dico. k.¶ Et ī ip̄o:chriſto .ſ. ī qͦ trāſierūt tenebrę mortalitatꝭ: ⁊refulget lumē īmortalitatꝭ. Et nō ſolū ī ip̄oīmo l ¶ Et in vobis .i. in aliqͥbꝰ vr̄m:defuncti iā ſūt in lumīe claritatꝭ ęternę ſtolaaīę decorati ⁊ veſtiti. Uel in vobis/ in pn̄ti/ a quibꝰ excluſę ſūt infidelitatꝭ tenebrę: ⁊lumē fidei lucet. Vel pōt ſic ꝯtinuari lr̄a: qꝛparati eſtis ad diligendū: propterea ponovob̓ ⁊ do p̨̄cępta: vnū quidē de dilectionedei: et aliud de dilectione ꝓximi. Vn̄ dicit.Iterū: ꝑ hoc notat̉ idē eē p̨̄cęptū ⁊ antiqͥs⁊ modernis ſub radice charitatis. Man.datū nouū ⁊cͣ .i. innouatū qͦ ad modū diligēdi ꝓximū. Priꝰem̄ dicebat̉ in lege: Diliges amicū tuū: ⁊ odio habeb̓ inimicū.Mō d̓r Matth̓. v. g. Diligite inimicos vr̄os. Nouū gͦ d̓r qͦ acdilectionē ꝓximi: ⁊ hoc etiā qͦ ad modū: ſꝫ vetus d̓r qͦ ad dilectionē dei: qꝛ nec etiā qͦ ad modū mutat̉ nec ī nouo nec in veteri teſtamēto. Vel pōt dici nouū: qꝛ charitas quāto plus reddit̉ plꝰdebet̉: Cęt̓a nō mutāt̉. Sequit̉. m ¶ Quia tenebrę. q. d. bn̄dico bonū ⁊ verū: Quia tenebrę erroꝝ. n ¶ Traſierūt etverū lumē iā lucet/ fides .ſ. ⁊ chriſtus: de qͦ dicit Psͣ. Et inlumine tuo videbimꝰ lumē. o ¶ Qui dicit ſe in luce eſſe ⁊cͣ.Hęc ē ſecūda pars pͥmę partꝭ: qꝛ em̄ duplex eſt materia diligēdi: deꝰ .ſ. ⁊ ꝓximꝰ: dicto de dilectione dei mō dicit de dilectiōeꝓximi dicēs. Qui dicit ſe eē in luce dilectiōis dei: vl̓ chriſtianę fidei ⁊ bonę oꝑationis. p ¶ Et fratrē ſuū odit: ꝯͣ p̨̄cęptū dn̄i dicentis Matth̓. xxij. d. Diliges ꝓximū tuū ſicut teip̄m. q ¶ In tenebris eſt .i. in pctīs. r ¶ Uſqꝫ adhuc .i. mōetiā pꝰ baptiſmū in qͦ lucē fidei ⁊ cęterarū ꝟtutū recępit. Et magis exponit ſe dicēs/ s QQui diligit frēm ſuū/ vt .ſ. toleretetiā dāna ꝓ eo: qꝛ. j. Corꝭ. xiij. c. Charitas oīa ſuffert: qꝛ tuncpſunt ei fides ⁊ bona oꝑa. v¶ Et ſcādalū in eo nō ē. Psͣ.Pax multa diligētibꝰ legē tuā .i. charitatē: ⁊ nō ē illis ſcādalū.t ¶ In lumine ꝑmanet: qꝛ Ro. xiij. c. Qui diligit ꝓximū ſegē īpleuit: Et hoc ē verū: qꝛ ad dilectionē ꝓximi ſequit̉ dilectiodei/ ſic̄ cā ad effectū īmediatū. Et ꝓpt̓ hoc bn̄ d̓r ꝙ qͥ diligit ꝓximū legē īpleuit: n̄ āt qͥ diligit deū legē īpleuit. Dilectio em̄ deicā ē dilectiōis ꝓximi: ſꝫ cā pōt ītelligi ſine effectu/ ſꝫ effectꝰ īmediatꝰ nō pōt ītelligi ſine cā. Et dic̄. Scādalū/ ītellige actiuūqd̓ ē qn̄ hō facto ſuo vl̓ ꝟbo minꝰ recto dat alij occaſionē ruēdi.Factū ꝟo vel dictū minꝰ rectū ē: qn̄ hō nō adhibuit diligentiāquā debuit ne aliꝰ illo qͥ fec̄ vel dixit male ędificaret̉: qꝛ ſic occaſionē dedit alij ruēdi: ſꝫ ſi factū vel dictū rectū ē/ ⁊ hꝫ debitas circuſtātias/ ſi aliqͥs vidēs vel audiēs ſcādalicat̉ eo: nō eſt culpa faciētis vel dicētis: ſꝫ eiꝰ qͥ male accipit: ⁊ ē ſcādalū peſſimū. Detali loquitur dn̄s Matth̓. xv. b. rn̄dēs diſcipulis dicētibꝰ: Ne

ſcis qꝛ phariſęi audito hoc ꝟ̓bo ſcādalicati ſūt. Et dn̄s: ſinite eoīqꝛ cęci ſt̓. Neqꝫ enī dn̄s eos ſcādalicauit: ſꝫ ip̄i ſe. Propͥe aūt ſcādalū ē obex in via vbi pes offēdere pōt. x Qui aūt odit frēꝫſuū ī tenebris ē: qꝛ gr̄aꝫ n̄ hꝫ q̨̄ ē lumē aīę: ⁊ ita relīquit̉ ꝓpprienaturę q̨̄ ex ſe eſt: qͣſi tenebra: qꝛ ex nihilo ē: ⁊ in nihilū tendit. y¶ Et ī tenebris ābulat/ de pctō .ſ. rurſumin pctō. zEt neſcit qͦ eat .i. finē pctī nōattēdit. Uel neſcit: qꝛ viā qͣ ad gr̄aꝫ vel ſalutē reuertēdū ſit ignorat. Neqꝫ enī via qͣvenimꝰ reuertēdū eſt/ ſꝫ alia. Matth̓. ij. b.Per aliā viā reuerſi ſunt ī regionē ſuā. Uelneſcit qͦ eat .i. ad quā pęnā ſit recipiēdusProuer. iiij. c. Uia īpioꝝ tenebroſa: neſciunt vbi corruāt. Hoc aūt nō eſt qͥn dies ſitlucēs ⁊ clara: vel qͥn via ſit aꝑta: ſꝫ a Qm̄tenebrę obcęcauerūt ocl̓os eiꝰ .i. ꝯͣ ſe⁊ ꝯͣ deū cęcauerūt. Eph̓. iiij. e. Sic̄ gentesābulāt ī vanitate ſenſus ſui tenebris obſcuratū habentes intellectū: alienati a vita dei⁊c̄. b ¶ Scribo vob̓ fili. ⁊cͣ. Poſito mādato de dilectiōe tā dei qͣꝫ ꝓximi: qꝛ hͦ mandatū generale ē: ⁊ nullꝰ ab eo excludit̉: ꝓpt̓hoc on̄dit ſe ad oēs ſcribere: Un̄ nec noīatāgentē det̓minat: ſꝫ ꝯditiōes gētiſ q̨̄ oībꝰ ſūtcōes noīat: vt ſic omēs huic mādato tenerion̄dat dicēs. Scribo vob̓ filioli. Et neophyti ꝑuuli ſūt .ſ. nō ętate/ ſꝫ ſcīa: Et qͥd? cQm̄ remittūt̉ vob̓ pctā ꝓpt̓ no. eiꝰ.i. chriſti n̄ ꝓpt̓ hoīeꝫ ſic̄ putabāt aliqͥ qͥ dicebāt. j. Corꝭ. j. b. Ego qͥdē ſū pauli: ego aūtapollo. Iohel̓. ij. g. Oīs qͥcūqꝫ īuocaueritnomē dn̄i ſaluꝰ erit: qꝛ Actꝭ. iiij. b. Nō ē inaliqͦ alio ſalꝰ: nec em̄ nomē alid̓ ē ſb̓ cęlo datū hoībꝰ ī qͦ oporteat nos ſaluos fieri. Qꝛigit̉ remittūt̉ pctā: ꝓpt̓ hͦ debetꝭ ẜuare matdata Psͣ. Btī qͦꝝ remiſſę ſūt ⁊cͣ. d. Scribo vob̓ ꝑa. nō ętate/ ſed ſapīa: qͥ alios debetꝭ docere: ⁊ qͥbꝰ amor mūdi frigeſcit. Iob. viij. b. Interrogagenerationē pͥſtinā: ⁊ inueſtiga patrū mēoriā. Sap̄. iiij. c. Caniſūt ſenſus hoīs: ⁊ ętas ſenectutis vita īmaculata. Scribo inquāvob̓ vt vos .ſ. cuſtodiatis hęc mādata .ſ. de dilectiōe. Et quare?e QQm̄ cogͦuiſtꝭ eū: qͥ ē vere f ¶ Ab initio tꝑis: et pͥmogenitꝰ an̄ oēm creaturā. Ecc̄i. xxiiij. a. Ego ex ore altiſſimi exiui pͥmogenita an̄ oēm creaturā. Uel Ab initio .i. a pr̄e: qͥ ē pͥncipiūſine pͥncipio. g¶ Scribo vo. ad. ꝙ .ſ. debetꝭ ẜuare mādata: hQm̄ viciſtiſ malignū .i. mūdū qͥ ē qͣſi clibanꝰ igne ml̓to cupiditatis ⁊ īmundicię ſuccenſſus. Ioh̓. xvj. g. Confidite quia egovici mūdū. Adoleſcētibꝰ dat̉ victoria: qꝛ carnis ſuſtinēt īcētiua:et ętatem certamini congruam habent: vnde et debent ampliuslaborare ne vincantur a mundo vel diabolo. Sed hodie verificatum eſt illud Eſa. iij. a. de quo gloriatur diabolus: Auferet ahierl̓m ⁊ iuda validū ⁊ fortē: ⁊ omē robur panis: ⁊ oē robur aq̄.Psͣ. Iuuenes eoꝝ comedit ignis. i ¶ Scribo vo. infan. humiles .ſ. ſpū. k Qm̄ cogno. pa. Mat. xj. d. Cōfiteor tibi pr̄dn̄e cęli ⁊ terrę: qꝛ abſcōdiſti hęc a ſapiētibꝰ: ⁊ reuelaſti ea ꝑuul̓.Ex hͦ pꝫ ꝙ duplex ē intētio huiꝰ epl̓ę general̓ ꝑ hͦ ꝙ ponit ibi generales ꝯditiōes oīm gētiū: q̨̄ ſūt pr̄: adoleſcēs ⁊ infās. Itē ſpāl̓:qꝛ ſcribit gētibꝰ ad fidē ꝯuerſis. ¶ Scribo vo. pa. Repetitde pr̄ibꝰ ⁊ de adoleſcētibꝰ: vt dilectionē dei eoꝝ mēorię cōmēdetfirmiꝰ. Sꝫ qͣre n̄ repetit d̓ alijs eadē cā? Sol̓. Ꝙꝛ gͣuiꝰ punirēt̉ iſtiqͥ adulti ⁊ ſapiētes ſūt ſi nō diligerēt: qͣꝫ paruuli infātes qͥ diſcretionē nō habet: ꝓpt̓ qd̓ fręquētiꝰ monet eos dicēs. Scribo vob̓pa. vt .ſ. diligatꝭ. m Qm̄ cogͦuiſtꝭ eū q̄ ab initio ē: vt pr̄is.i. ęt̓noꝝ cognitionē hretis: vn̄ t̓rena debēt vileſcere vob̓: ⁊ deūquē cognouiſtꝭ magꝭ diligere debetꝭ. Hęc ē em̄ magͣ ſapīa. Un̄Iob .xij. b. In antiqͥs ē ſapīa. n SScribo vo. iu. vt .ſ. diligatis. oQm̄ forteſ eſtꝭ: ad ſpūale: certamē. Et appellat: hic iuuenes/ nō ętate/ ſꝫ ſpūali nouitate. Et ne crederēt ip̄i hāc fortitudinēa ſeip̄is hr̄e: ſubdit. p ¶ Et v̓bū dei .i. fides ꝟbi dei. i. filij dei.Ul̓ ꝟbū dei .i. p̨̄dicatio fidei. q An vobis ma. a qͥ eſtꝭ fortes .i. ꝑfecte manet Vn̄ ⁊ ſequit̉. Et viciſtꝭ malignū .i. mūm 4 F dum in malo

F

B

Ioh̓ .13. d.

ī. 4. d.

Rs. 31.

prul̓. 23. b.

Psͣ 35.

Psͣ. 77.

Psͣ .118.