Epiſtole primeIohannis

⁊ diuimus qd̓ vidius oculisnoſtris qd̓ ꝑſpeximus ⁊ māt nus nr̄ę ꝯtrectauerūt de verg bo vitę: ⁊ vitā manifeſtata ē:hͦ ⁊ vidimus ⁊ teſtamur ⁊ annūkciamus vobis vitā ęternā q̨̄ſi erat apud patrem ⁊ apparuit

Inobis. Qd̓ uidimꝰ et audiuimus/ annūciamª vobis: vt ⁊voͣs ſocietatē habeatis nobiſcum: ⁊ ſociētas nr̄a ſit cumpatre ⁊ filio eius ieſu chriſto.Et hec ſcribimꝰ vobis ut gauẜdeatis: ⁊ gaudiū veſtrū ſit ple

Chriſtus enim ens deꝰ ⁊ hō vitā manifeſtauit ⁊ attulit mūdo cū dicit: Et vita ⁊cͣ. Scd̓m hoc dicit tria verba: Vidimus/ teſtamur ⁊ annūciamꝰ. Un̄ ⁊ ſic accipiēda eſt ꝯſtructio.Nos apl̓i: Teſtamur illd̓ qd̓ fuit ab initio ⁊ qd̓ audiuimus. Hęc em̄ duo ꝑtinēt ad diuinitatē q̨̄ inuiſa eſt nobis:tn̄ audita. Et teſtimoniū bn̄ fert̉/ ⁊ bonū ēde auditu. Et vidimus: vn̄ ⁊ reſpondet alteri: vidimꝰ illud: Quod vidimus oculis noſtris ⁊cͣ. Et hoc teſtamur. Et annunciamꝰ vitā q̨̄ manifeſtata ē nobis: vt ſicſingula reddant̉ ſingulis. Uel vt oīa oībꝰ/ ſic: Et vidimꝰ ⁊teſtamur ⁊ annūciamꝰ qd̓ fuit ab initio ⁊cͣ. Et ē ibi inculcatio ꝟboꝝ ad maiorē certitudinē. Itē. Et vidimꝰ ⁊ teſtamur ⁊ annūciamꝰ qd̓ audiuimꝰ. Itē. Et vidimꝰ ⁊ teſtamur ⁊ annūciamꝰ vitā ⁊cͣ. Et tūc reſpectu huiꝰ verbividimus/ primū qd̓ ſupponit ꝓ ꝑſona chriſti q̨̄ fuit viſibilisqͣꝫtum ad humanitatē: ⁊ hoc ſi vidimꝰ/ copulat viſionē corporalē. Si ꝟo viſionē fidei: tūc primū qd̓ pōt ſupponere ꝓeſſentia: vel ꝓ ꝑſona ſimplici: q̨̄ fuit ab ęterno in natura diuinitatis. Chriſtꝰ em̄ qͥ ab ęterno fuit in trinitate ꝑſona ſimplexin temꝑe fuit ꝑſona compoſita ex duabus naturis diuina .ſ. ⁊humana: nō tn̄ ꝯfuſis vel cōmixtis/ ſed aſſociatis in vna ꝑſona. Exponamꝰ ergo lr̄aꝫ. Qd̓ fuit ab initio .i. an̄ initiū tēporis .ſ. de qͦ a pͥncipio tꝑis veꝝ fuit dicere: qm̄ fuit: ⁊ nō fiatvis in verbo p̨̄teriti tꝑis. Hoc eſt qd̓ dicit̉ Ioh̓. j. a. In principio erat verbū. Vel Ab initio i. a patre. Un̄ Ioh̓. j. a. Etverbum erat apud deum: vt ens a patre: ⁊ ſic prępoſitio notat ſubauctoritatē reſpectu filij: auctoritatē vero reſpectu patris. Vel li/ apud: notat generationē filij a patre eternalit̓ geniti. Similiter Psͣ. Ante luciferū genui te. Itē. Ab initio:id eſt in ip̄o initio .ſ. patre ens in vero eſſe diuinitatis. Idemeſſentialit̓ qd̓ ip̄e pater. Et hoc eſt qd̓ dicit Ioh̓. j. a. Et deꝰerat v̓bū. a ¶ Qd̓ audiuimꝰ .i. de qͦ audiuimꝰ ꝑ legē ⁊ ꝓphetas ꝙ apud deum exiſtens ab ęterno in tꝑe incarnaret̉ ⁊ viſibilis appareret. Vnde Ioh̓. j. a. Hoc erat in principio apuddeum: qͣſi de eo qui ęternaliter eſt in patre ab ęterno p̨̄uiſumeſt vt fieret hoc .i. viſibilis ⁊ demōſtrabilis: in tꝑe ⁊ hoc nūciauerunt ꝓphetę. Ecce qͣꝫ breuiter ⁊ ſubtiliter tangit hic illaquattuor verba quę dicunt̉ in principio iohannis: ⁊ ſic oſtendit quid debemus credere de diuinitate. Vel pōt dici ꝙ hicincipit agere de humanitate cum dicit: Qd̓ audiuimus.Homo em̄ audit̉. Vnde Origen̄. Ioh̓. jͣ. b. Verbum caro factum eſt: vt poſſet audiri/ voce loquēs humana. Unde dicit.Qd̓ audiuimus .i. quē audiuimꝰ loquentē et p̨̄dicanteminter hoīes docentē. b ¶ Qd̓ .i. quē. c idimus oculisnoſtris/ ſenſualiter ad nos venientē ⁊ inter hoīes cōuerſantem. Baruch. iij. d. Poſt hęc in terris viſus eſt ⁊ cum hominibus cōuerſatus eſt. d ¶Qd̓ .i. quē. e ¶ Perſpeximus:id eſt vitā eius ⁊ mores perfectos eſſe cōſpeximus: ⁊ propterhoc ip̄m ſecuti ſumus. Matth̓. xix. d. Ecce nos reliquimꝰ oīaet ſecuti ſumꝰ te. Matth̓. iiij. d. Relictis retibꝰ ⁊ patre ſecutiſunt eū iacobus .ſ. ⁊ iohānes: ⁊ alij .ſ. apl̓i. Vel Qd̓ perſpeximus .i. diligēti ⁊ perfecta indagatione inquiſiuimus vtrūip̄e eſſet de quo p̨̄dixerant ꝓphetę: ⁊ vtrum in ip̄o implerent̉ſcripturę. Unde etiā ſic faciebat beata virgo mater eiꝰ Lucę.ij. g. Maria aūt conſeruabat oīa verba hęc cōferēs in cordeſuo: cum verbis .ſ. ꝓphetarū: vtrū hic eſſet quem prędixiſſentꝓphetę: non qꝛ dubitaret: ſꝫ quia de huiuſcemodi cōgratulabatur vęhementer. Et ſic nos inuenimus ſic̄ audieramus.Ioh̓. .j. g. Quem ſcripſit moyſes in lege et prophetis: īuenimus ieſum filium ioſeph a nazareth. Matth̓. ij. b. Et intrantes domum inuenerūt puerum cum maria matre eius. Uelperſpeximus/ trāſfiguratū in monte thabor. Matth̓. xvij.a. vbi ſpiritualibꝰ oculis diuinam eius virtutem audiuimus.Et qd̓ .ſ. fMManꝰ noſtrę contrectauerunt de verbo

vitę .i. filio dei viuo in ſe et ex ſe: et alios viuificante: quaſmagna familiaritate ei cōiūcti/ nō eē phātaſma: ſꝫ illd̓ ipſū verā carnē ip̄m habere palpando probauimꝰ/ et ante et poſt reſurrectionē: vt dicit Glo. et eſt hic argumentum: ꝙ non ſolꝰthomas palpauit carnem dn̄i poſt reſurrectionē: immo ⁊ alijapoſtoli. Cuiꝰ ſignūeſt illud qd̓ dictū eſteis pluraliter. Lucꝭ.vltꝭ .ſ. Palpate ⁊ videte qm̄ ſpiritus carnem ⁊ oſſa nō habet:Tamē ſoli thomę dictum eſt: Ioh̓. xx. g.Infer digitum tuuꝫhuc: et hoc fuit: quiaipſe ſolus dixerat ſenon aliter crediturum. Ꝙ vero p̨̄ familiaritate tetigerit iohānes primum planū eſt/ quia ſuꝑ pectus eius legitur recubuiſſe in cęna. Ioh̓. xiij. c. et vltꝭ .ſ. Et nō ſolū audiuimꝰ: īmog ¶ Et vita manifeſtata eſt/ nobis .ſ. per fidē/ vel per miracula quę fecit/ oſtenſū ⁊ manifeſtatū ꝙ ipſe eſt vita. Hęc inqͣꝫprędicta­ h ¶ Et vidimus ⁊ teſtamur: id eſt horū teſtesſumus vſqꝫ ad ſanguinis effuſionē. Actꝭ. ij. e. Cuius nos teſtes ſumꝰ/ ẜm qd̓ prędixerat dominꝰ Eodē. j. a. Eritis mihiteſtes in hieruſalē et in omni iudęa ⁊ ſamaria/ et vſqꝫ ad extremum terrę. Et Eſa. xliiij. a. Vos eſtis teſtes mei: Et qꝛ hocvidimus ⁊ teſtamur/ ſecure i ¶ Annunciamus vobisvitam: non temporalem: ſed ęternam eſſe fidelibus: ſic ſuplet Glo. Et loquit̉: quia qͥ erat in patre ab ęterno factꝰ eſt nobis vita: qui primo erat panis angelorū factus eſt cibus hominum. Vnde in fęno iacuit qd̓ eſt cibꝰ iumētorū. Abacuk.iiij. a. ẜm aliā litterā. In medio duū animaliū cognoſceris.Et ſpecificat ſe magis/ dicendo. k ¶ Quę .ſ. vita/ l¶ Eratapd̓ patrē abſcōdita. Eſa. xlv. c. Uere tu es deꝰ abſcōditꝰm ¶ Et apꝑaruit nobis: in temꝑe viſibilis in humanitate: ſcd̓m qd̓ diu petierat Psͣ. Qui ſedes ſuꝑ cherubin/ appare corā ep̄hraim beniamī ⁊ manaſſe. Ephraim/ boni ꝯiugatiqui in bonis operibus debent eſſe fructuoſi. Beniamin boniclerici: qui ſūt filij dextrę dei .i. chriſti/ ipſū imitantes in pauꝑtate et cęteris bonis. Manaſſe religioſi: qͥ mūdū ⁊ oīa ea q̨̄in eo ſunt/ debēt propter dominū obliuiſci. Uſqꝫ huc eſt vnꝰverſus. Sequit̉. n ¶ Qd̓ vidimꝰ. Oſtēſo qͥd credendū: qꝛea q̨̄ prędicant̉ de chriſti diuinitate/ ⁊ ea quę de eiꝰ humanitate: qd̓ ipſe .ſ. verus deꝰ et verꝰ homo eſt: nūc on̄dit ꝓpter qͥdhęc annūciant apoſtoli: ſiue quanta eſt vtilitas credendi hęc.Quia duplex. Una quidē/ vt ſimꝰ ſocij et participes chriſtiUn̄ dic̄/ Qd̓ vidimꝰ .i. quē trāſfiguratū vel manētē nobiſcūvidimꝰ: Sicut prędixerat Eſa. vij. c. Et vocabit̉ nomen eiusemanuel: qd̓ interpretat̉ nobiſcū deꝰ. o ¶ Et qd̓ audiuimus: de ipſo: a patre dicente: Hic eſt filiꝰ meꝰ dilectꝰ in quomihi bene cōplacui/ ipſū audite. Et repetit̉ qd̓ dixerat: nō nugatorie: ſed ad maiorē dictorū certitudinē. Vel qd̓ auduimus/ ex ore eiꝰ: hoc .ſ. annūciamus vobis: ẜm qd̓ ip̄ſenos docuit: Matth̓. x. c. Qd̓ in aure audiſtis p̨̄dicate ſuꝑ tecta. Et qͣre hoc? p ¶ Ut et vos ſocietatē habeatis nobiſcum: non minus .ſ. beati qͣꝫ illi qͥ viderunt: quia Ioh̓. xx.g. Beati qͥ nō viderunt et crediderunt ⁊cͣ. ¶ Societatem.Primo in credēdo et tandē oīa patient̉ ꝓpter dominū ſuſtinendo. Et ex hͦ patet ꝙ illis ſcribit qͥ nōdū erant in ſinceritatefidei ībuti. r ¶ Nobiſcū: qͥ ſumꝰ apl̓i chriſti. Sꝫ qꝛ hͦ parūeſſet. Propt̓ea ſublūgit. s. Et ſociētas nr̄a ſit cū pr̄e ⁊filio eiꝰ ieſu chriſto. q. d. vt ꝑ nr̄am ſocietatē q̨̄ eſt in fideeccl̓ię trāſeamꝰ ad dei ſocietatē: q̨̄ ē in aꝑta viſionē cū palioribus: Lucꝭ. ij. c. trāſeamꝰ vſqꝫ bethleem et videamꝰ hͦ verbūqd̓ factū eſt qd̓ dn̄s fecit et on̄dit nobis. Non ſolū annūciasnobis: immo/ t ¶ Et hęc ſcribimꝰ vobis: qd̓ em̄ drinuitquātotiꝰ: ſꝫ qd̓ ſcribit̉/ manet. Scribimꝰ g vt memorit teneati.v Ut ſic ꝑ hoꝝ memoriā/ x ¶ Gaudeatꝭ ī p̄ſenti: in nōeiaſſociatiōe: qꝛ .ſ. nobis eſtꝭ aſſociati in fide. y Et tāde gaudiū vr̄m plenū ſit: qn̄ oēs ſimul erimꝰ recęhti in ętna beetitudine: qn̄ illud īplebit̉: qd̓ dic̄ dn̄s Ioh̓. xvj. d. Iterū autI videbo vos et

E

G

Iob̓. 16. e.2. Iob̓. p

sͣ. 109

Psͣ .73.

Matib̓. 1