Druckschrift 
7 (1502)
Einzelbild herunterladen
 

Ca.I

znem. Uos autē omnem curā? ſubinferentes miniſtrāte: in fidē veſtra virtutem: in virtu̓teſꝫ autem ſcientiā: in ſcientia aūtī abſtinentiā: in abſtinētia autēk patiētiā: in patiētia aūt pietan tem: in pietate aūt amorē fra-

g ternitatis: in amore aūt fraterqͦ nitatis charitatem. Hec em̄ ſivobiſcū aſſint ⁊ ſuperēt: nonvacuos nec ſine fructu vosꝯſtītuēt in dn̄i nr̄i iēſu chriſtia cognitiōe. Cui em̄ nō p̨̄ſtō ſūtꝰ hęc/ cęcu̓s eſt ⁊ manu tēptās

hec ē tertia vtilitas. a Uos aūt ⁊cͣ. Secūda pars ſecūdępartis. Sup̄oſtēdit quanta ſit vtilitas cognitionis fidei Perhāc em̄ cogͦſcimꝰ ⁊ vitā pn̄tem bene regere: ⁊ futurā acquirere⁊ mala fugere: ⁊ hāc eis optauit vt dictū ē. Mō oſtēdit quō fides pōt radicari ⁊ cōfirmari/ qꝛ ꝑ opera. In hac aūt parte ſicꝓcedit. Primo enumerat ea ꝑ quę fidespot̓it radicari ponēocto gradꝰ virtutūquibus fugiētes mūdialis concupiſcētięcorruptionem ad habitationē regni aſcēdere debemus: vt dicit Glo. Secūdo on̄dit vtilitatē iſtorumgraduū multiplicē: ibi: Hęc em̄ ſi vobiſcū ⁊cͣ. Tertio qꝛtam vtiles ſunt/ monet eos ⁊ hortat̉ vt hos gradus et oneraſemꝑ ꝯſeruent: ibi: Propter qd̓ vos incipiā ⁊cͣ. Hi aūtgradus ſic diſtīguūt̉: qꝛ de oꝑationibꝰ virtutum hic agit ſiuede motibus. Omnis aūt motꝰ vel oꝑatio eſt a quo in quid etper mediū. Tres igit̉ primi ſunt: Un̄ motꝰ .ſ. fides virtꝰ ⁊ ſcientia. Fides vt primū mouens: qꝛ fides mouet ad oīa operavirtutū: virtus vt ꝯfirmans ⁊ perficiens: ſcientia vt conſulēs.Uel fides vt imperās: virtꝰ vt eliciens: ſcientia vt dirigens.Quia em̄ fides eſt in intellectu in quo nō radicat̉/ ꝓpt̓ hoc virtus eſt ei neceſſaria quę ē in affectu: in quo radicat̉ fides. Sedhis duobus habitis poteſt homo moueri ad opera: ſed quiahoc poſſet nimis p̨̄cipitāter facere/ ꝓpterea adhuc indiget diſcretione: vnde ſequitur ſcientia quę eſt auriga virtutū. Itemtres modi ſunt/ qͣſi illud per qd̓ ē motꝰ: quia em̄ licet tres pͥmiſufficiant ad eliciendū: non aūt ē operatio niſi ſit illud qd̓ elicitur: ꝓpter hoc ſequunt̉ partes iuſticię quas eliciūt pͥmi tresgradus .ſ. abſtinentia patientia ⁊ pietas. Abſtinentia qua cauetur malū faciendū: patientia qua cauet̉ malum nō reddendum: pietas qua fit bonū: Sed quia nondum eſt operatio ꝑfecta/ niſi dum eſt informata debito modo ad finē ordinata: propter hoc ſequunt̉ alij duo gradus: amor fraternitatis ⁊ charitas in quibus determinat̉ ⁊ finis: ⁊ forma oꝑationis. Dicit gͦ.Uos aūt. Cōtinuatio. Nō ſolum fugite ꝯcupiſcentiā mundi. b Autē .i. ſed. d Uos ſubinferētes .i. ſub deo in voſipſos ferentes. c Dem curā .i. diligentiā bene operādi .i.deo auctoritatē: vob̓ ſubauctoritatē: vel mīſteriū tribuentes.e Miniſtrate/ alijs ꝑ exemplū ⁊ ſi vobis ſufficit fides vr̄ain vobis. Et ꝑ hoc ꝙ dic̄/ miniſtrate: patet ꝙ nō eſt hic ordohabituū/ ſed motuū. In his ꝟbis determinat ſufficiēter quōradicanda eſt fides: qꝛ ſubinferendo oēm curā ⁊ miniſtrando.Et ſubiungit ꝑ quę vel quibꝰ eſt radicāda/ cum dicit: f Infide ⁊cͣ. quaſi miniſtrātes: In fide veſtra virtutē .i. beneoperādi fortitudinē. Eſt aūt virtus in fide: ſicut forma in materia. Sicut em̄ corpꝰ ſine aīa mortuū eſt: ita ⁊ fides ſine operibus mortua eſt: Iacobi. ij. d. g In virtute aūt ſciētiā.Eſt aūt in virtute ſciētia .i. in fortitudine cordis q̨̄ diſſolutionem ⁊ mollitionē amouet: ſicut rex in regno vel regens in eoqd̓ regit̉: qꝛ prudētia ponit in debitis circūſtātijs docēs quidquando ⁊ qualiter faciendū: ⁊ ſic de alijs. Vnde dicit Gregꝰ.Fortitudo quę plus pōt ſine moderatione rōnis p̨̄ceps ruit.Un̄ quodāmō adaptat̉ fortitudini ꝟtuti fortitudo donū: ⁊ etiam fortitudini dono cōbinat̉ donū conſilij. Eſa. xj. a. Spūsꝯſilij ⁊ fortitudinis ⁊cͣ. In cuiꝰ rei ſignū iudę machabeo quierat fortis viribus adiūctus eſt ſimon qͥ erat ſapiēs ⁊ diſcretus. h In ſciētia aūt abſtinētiā: quę docet cauere a malo faciēdo. Abſtinētia: dicit vt ab oībꝰ īpediētibꝰ curſū abſtineant: qꝛ. j. Corꝭ. ix. d. Oīs qui in agone cōtendit ab omnibus ſe abſtinet. Vnde hic ſumit̉ abſtinentia cōiter ꝓ fuga oīsmali. Recte gͦ dixit ꝙ fidē ſequit̉ virtus .i. ꝯuerſatio bona ſedꝟtutē ſcīa: vt cęleſtis nō terreni p̨̄mij faciamꝰ bona .ſ. Scīa abſtinētiam: vt cū ſpe celeſtium didicerimꝰ agere bona: a malisabſtineamꝰ: vt dicit Glo. In abſtinētia aūt patiētiāin nō reddendo mala/ ſed ſuſtinēdo: qꝛ Prouerb̓. xvj. d. Me

lior eſt vir patiēs viro forti ⁊cͣ. k In patientia aūt pietatē: vt erga eos qͦs toleratis pie ſolliciti ſitis orādo ꝓ ipſis:vt ſic ſaltē ꝯuertant̉ or̄onibus vr̄is qͥ nolūt ꝯuerti doctrinis ⁊increpationibꝰ: vt dicit Glo. Un̄ Matth̓. v. g. Orate ꝓ ꝑſequētibꝰ ⁊ calumniantibꝰ vos .j. Corꝭ. xiiij. b. Charitas patiens ē: benigna ē. Abſtinētia itaqꝫ ē in nōfaciendo malū vt dictū eſt: ſed qꝛ hoc parū eſt niſi ęquanimiter ſuſtineant̉ iniurięꝓpter hoc ſequit̉ patientia. Et qꝛ adhucpaꝝ eſt niſi ſit pietaſad ꝓximū: ꝓpt̓ hocſequitur pietas: ⁊ ſicſufficiēter determinat ea ꝑ q̨̄ tanqͣꝫ ꝑ mediū venit̉ ad finē. Deinde ſubdit de forma ⁊ fine dicēs: l In pietate aūt miniſtrate .ſ. m. Amorē fraternitatis: vt vos inuicē vt frēsdiligatis: Ecce forma. n In amore aūt frat̉nitatꝭ charitatē/ dei: vt ip̄m ſuꝑ oīa ⁊ vt finē diligatis: Et ꝓpt̓ hͦ in fineoīm ponit charitatē .i. amorē dei: ⁊ ſic determinat̉ finis oīmp̨̄dictoꝝ. Bn̄ aūt vt dicit Glo. Charitas dei adiungit̉ amorifraternitatꝭ: qꝛ nec deꝰ ſine ꝓximo: nec ꝓximꝰ ſine deo ꝑfectediligit̉. Un̄ iſta duo ꝯiūgunt̉: Matth̓. xxij. d. In his duobꝰmādatis vniuerſa lex pēdet et ꝓph̓ę. Un̄ Ro. xiij. c. Plenitudo legis ē dilectio. o Hęc em̄ ⁊cͣ. Hic ſecundo determinat vtilitatē graduū p̨̄miſſoꝝ q̨̄ eſt in pn̄ti: de qͣ dicit: ibi: Hęcem̄ ⁊cͣ. Uel ī futuro/ de qͣ dic̄: ibi: Quapropt̓ ⁊cͣ. Iſta aūtq̨̄ eſt ī pn̄ti cōprehēdit̉ ī duobꝰ. In ꝯſecutiōe cōmodi/ cū dic̄:Nō vacuoſ ⁊cͣ. Et amotiōe incōmodi: ibi: Cui em̄ ⁊cͣ. Eſtaūt duplex incōmodū. Pęne .ſ. ī intellectu: Un̄ dicit: Cęcꝰ.Et culpę ī affectu: Vn̄ dic̄. Obliuionē ⁊cͣ. Dic̄ gͦ. Hęc em̄Cōtinuatio: Iō mīſtrate. p. Em .i. qꝛ: hęc p̨̄dicta: qt Siaſſint .i. in pn̄tia ſint vobiſcū. Vn̄ Prouer. vj. c. Cū ambulaueris gradiāt̉ tecū: cū dormierꝭ cuſtodiāt te. Aſſint/ in affectu cordis: r Et ſuꝑent vitia: Hoc dic̄ ad differētiā illoꝝ qͥnōdū ſūt ī tribulationibꝰ exercitati: nec adhuc vicerūt: Multi habēt p̨̄dicta qͥ nō ſūt docti pugnare. Iō dic̄ ſuperēt. q. d.ſi habetis hęc in victoria. t Cōſtītuēt vos nō vacuosvirtutibꝰ in pn̄ti. Minꝰ dicit: ⁊ plꝰ ſignificat: qͣſi īmo plenos.Prouerb̓. xiij. d. Iuſtus comedit et replet aīam ſuā: venteraūt impioꝝ inſatiabilis. Nec ſine fructu gl̓ię/ in futuro. De qͦ Cantꝭ. ij. a. Et fructꝰ eius dulcis gutturi meo. UelNō vacuos in ſerenitate ꝯſcientię ⁊ deſiderijs ſctīs ⁊ affectionibꝰ q̨̄ ſūt qͣſi bonꝰ liquor in vaſe cordis ꝯtētꝰ: vt in cyphode qͦ potat dn̄s vinū optimū: dignū dilecto meo ad potādū/labijſqꝫ ⁊ dentibꝰ illiꝰ ad ruminandū: Cantꝭ. vij. c. Nec ſinefructu boni exēpli ad ꝓximū. j. Pet̓. ij. c. Cōuerſationē intergētes habētes bonam: vt in eo qd̓ detractāt de vob̓ tanqͣꝫ demalefactoribꝰ ex bonis oꝑbꝰ vos ꝯſiderātes glorificēt deū indię viſitatiōis. Et hoc v In dn̄i nr̄i ieſu chriſti cognitione .i. in die iudicij/ vbi cognoſcet̉ dn̄s ieſus chriſtus iudicia faciēs: ⁊ vbi ip̄e cognoſcet de cauſis ſubditoꝝ: ibi colligetis fructū ſeminū q̨̄ mō ſpargitis. Iacobi. iij. d. Fructus aūtiuſticię in pace colligēdus qͥ ſeminat̉ mō faciētibꝰ pacē. Uelx IIn cognitiōe .i. qꝛ cogͦuiſtꝭ dn̄m ieſū chriſtū: vt p̨̄poſitiodicat habitudinē cāę qͣſi efficientis. y Cui em̄. Hic on̄ditaliā vtilitatē in pn̄ti: qꝛ ꝑ hęc vitant̉ incōmoda. Cōtinuatio.Quaſi ꝟe debetꝭ mīſtrare. Em̄ .i. qꝛ. Cui hęc ⁊cͣ. Vl̓ ſicꝯtinuat: qͣſi ſi hęc p̨̄dicta habueritis nō ſolū in habitu: ſed etiāin vſu: tantā vt dictū eſt ꝯſequemini vtilitatē. Et hoc ꝓbat ꝑoppoſitū: qꝛ qͥ hęc nō habet incōmodū ſequit̉ ⁊ īutilitatē: Un̄dicit: Cui enim hęc .i. p̨̄dictę ꝟtutes. aPPręſto nō ſūtid eſt qͥ hęc nō habet. bCęcus eſt: qꝛ a ſolis diuini lumine eſt alienus ne videat cęleſtia. Apocꝭ. ij. c. Et veſcis qꝛ cęcus es ⁊ miſer et miſerabilis. Prouerb̓. iiij. c. Uia impioꝝ tenebroſa: neſciūt vbi corruūt. c Et manu tēptās: qꝛ ignorat inferiora qͣliter ſint diſponēda. Eſa. lix. b. Palpauimꝰ ſicut cęci parietē: ⁊ qͣſi abſqꝫ oculis attrectauimꝰ. Iob. xij. d.Palpabunt quaſi in te

B

1 S