Epiſtole ſecundePetri

a obliuionē accipiēs purgationis veterū ſuorū delictorum.Quapropter fratres magꝭ ſatagite: vt ꝑ bona opera certāveſtrā vocationē ⁊ electionēfāciatis. Hec em̄ faciētes nōpeccabitis aliquādo. Sic em̄nabundanter miniſtrabit̉ vo-

s bis introitus in ęternū regnūdn̄i nr̄i ⁊ ſaluatoris ieſu chriſti. Propter qd̓ vos incipiāſemꝑ cōmonere de his: ⁊ quidē ſcientes ⁊ cōfirmatos vos⁊ in pręſenti veritate. Iuſtū autē arbitror qͣꝫdiu̓ ſum in hocē tabernaculo: ſuſcitare vos in

Palpabunt quaſi in tenebris et nō in luce: ⁊ errare eos faciet̉qͣſi ebrios. Ecce duplex ignorātia: intellectus cęleſtiū .ſ. et inferioꝝ .ſ. ignorātia credēdoꝝ: ⁊ ignorātia agēdoꝝ. Propt̓ hocd̓r de talibꝰ Ioh̓. xij. e. Qui ambulat ī tenebris neſcit qͦ vadat.a ¶ Obliuionē. Ecce ſecūdū incōmodū/ culpa .ſ. in affectu q̨̄eſt ingͣtitudo de hocꝙ recępit remiſſionēpeccatoꝝ in baptiſmo vl̓ in pnīa/ ⁊ poſtiterum relapſus eſt:qͣſi nō ſolū cęcꝰ: immo/ obliuionemaccipiēs purgationis veterū ſuorū delictoꝝ: perbaptiſmū vel per pnitētiā. Et dicit/ Uiterū/ ꝓpter originale qd̓ a pͥmo parēte deſcēdit: vel propteractualia: quoꝝ cauſa quodāmodo eſt fomes quē ab antiqͦ hominis pͥmi pctō ꝯtraximus: vel dicunt̉ vetera ab effectu: quiahoīem faciūt inueteraſcere. Psͣ. Inueteraui inter oēs inimicos meos. Baruch. iij. b. Quid eſt iſrl̓ ꝙ ī terra inimicoꝝ es?Inueteraſti ī terra aliena. b ¶ Quapropt̓ ⁊cͣ. Hic qͣſi cōcludendo monet eos vt hoc teneāt oſtendēs vtilitates qͣs īdeꝯſequunt̉ in futuro: ſi in iſtis ſe exerceāt: Et eſt pͥma: qꝛ in hisexercitati nō peccabūt: ibi: Hęc em̄ facientes. Secundaqꝛ ꝑ hoc augmentū recipiēt virtutū: ibi: Sic enim ⁊cͣ. Dicit g. Quapropt̉: vt p̨̄dicta vitetis incōmoda. cSatagite magis .i. in vſu iſtoꝝ maiori ſtudio vos exercete. Eccͣs. ix.c. Quodcūqꝫ pōt manꝰ tua inſtāter oꝑare. d ¶ Ut ꝑ bonaoꝑa certā vr̄am vocationē ⁊ electionē faciatis: id ēoſtendatis vos a deo certe ⁊ veracit̓ electos. Et hoc faciunt ſicut dicit Glo. qͥ ſacramētis fidei q̨̄ percęperunt/ bona operaadiūgūt. Uel e ¶ Faciatis .i. bn̄faciēdo faciatis vos certosde pręmio veſtrę vocationis et electionis: vt dicit Interlin̄.Sed ꝯtra Prouerb̓. xx. b. Quis pōt dicere mundum eſt cormeū: purꝰ ſū a pctō? Eccͣs. ix. a. Nemo ſcit an amore an odiodignus ſit. Iob. ix. b. Si venerit ad me nō videbo eū: et ſi abierit nō intelligā. Quid eſt gͦ ꝙ dicit: ꝙ faciāt ſe certos? Sol̓o.Loquit̉ nō certitudine ſciētię/ ſꝫ cōiecturę: nō rei ſed ſpei. fMHęc em̄. Oſtēdit hic vtilitatē pͥmā futurā: dicēs Hęc em̄.qͣſi ſatagite. g ¶ Em̄. i. qꝛ. h ¶ Faciētes hęc .i. in illis vosexercētes. i ¶ Aliqn̄ nō peccabitꝭ: nec venialiter/ nec mortaliter: qꝛ venietis ad ſtatū vbi nō erit poteſtas peccādi. Ethoc eſt qd̓ dicit Glo. Ad vitā attingetis vbi amplius nec peccabitis: ⁊ ſic li aliqn̄ cadit ſupͣ negationē: vt cadat ſb̓ negatione: ſic/ Nō peccabitis aliqn̄: qꝛ in iſtis eritis bene exercitati: et ſic nō exponit̉ niſi de mortalibꝰ. Sed ꝯͣ. j. Ioh̓. j. c. Sidixerimus qꝛ pctm̄ nō habemꝰ: ip̄i nos ſeducimꝰ ⁊ veritas innobis nō eſt. Sol̓o. Illud intelligit̉ de venialibꝰ. Uel dicēdūꝙ eo ip̄o peccat hō: ꝙ dic̄ ſe nō habere pctm̄. Ul̓ tertio mō exponit̉ hoc cōpoſite. Hęc faciētes .i. inquantū faciētes/ nōpeccabitis. Seqͥt̉: ¶ Sic em̄. Et hęc alia vtilitas .ſ. augmentū gr̄ę. Continuatio. Quaſi ⁊ ꝓpter hoc debetis miniſtrare. l ¶ Em̄ .i. qꝛ ſic miniſtrādo huiuſmodi. m. ¶ Abūdāter miniſtrabit̉ vobis introitus in regnū ęternumdn̄i nr̄i ⁊ ſaluatoris ieſu chriſti. Per hoc ꝙ dic̄/ Abūdanter/ tangit̉ ꝓfectus ⁊ augmentū gr̄ę. o ¶ Introitus:id eſt v̓tutes ꝑ qͣs introibitis/ in regnū. Ex hoc ergo videt̉ꝙ ꝟtutes ſunt ex operibus: Sed hoc eſt falſū. Nō em̄ qꝛ bonum facimꝰ/ ſumꝰ boni: ſed qꝛ ſumꝰ boni bonū facimus. Habēt em̄ virtutes ſubiectas qualitates. Sol̓o. Hoc nomē virtutes nō accipit̉ in Glo. pro eſſe virtutū/ ſed ꝓ actu vel ſtatuvel motu eaꝝ. Per hoc ꝙ dicit n ¶ Miniſtrabit̉/ expͥmit̉meritū. Dn̄is em̄ miniſtratur/ ⁊ illis qͥ aliqͥd meruerūt. Vndepueris poſt baptiſmū decedentibꝰ dat̉ corona: dat̉ quidē eistanqͣꝫ amicis/ ⁊ nō tanqͣꝫ dn̄is qͥ aliqͥd meruerūt. Abundātervero miniſtrabit̉ illis qͥ in bonis operibꝰ ſe exercēt: ⁊ nūqͣꝫ torpeſcūt. Alijs vero qͥ torpeſcūt qͣꝫuis a dominio nō cadāt: ⁊ ſiminiſtrat̉ non tn̄ ita abundāter. p ¶ In ęternū regnū/ ad

differentiā regni mundi/ qd̓ eſt breue ⁊ tranſitoriū. Ecc̄l x pOīs potētatꝰ breuis vita. Et de regno dn̄i/ Lucl̓. j. c. Etgni eiꝰ nō erit finis. ¶ Dn̄i noſtri/ ꝑ creationē. r Et ſaluatoris/ ꝑ redēptione. Et iſte ē modꝰ vt ſimul duo bn̄ ficiadn̄i memorent̉ .ſ. bn̄ficiū creatiōis: ⁊ bn̄ficiū recreatiōis. ⁊asſup̄ eodē. a. In iuſticia dei nr̄i qui .ſ. creauit. Et ſaluatorisieſu chriſti/ qui nosrecreauit. s ¶ Propter qd̓ ⁊c̄. Hictertio hortat̉ eos vtgͣdus p̨̄dictos ⁊ teneant ⁊ cōſeruēt dicēs.Propt̓ qd̓: qꝛ tamvtiles ſūt p̨̄dicti gradus. t ¶ Incipiāſꝑ cōmonere .i. qͣſi incipiēs ſemꝑ ſollicitus ero vos monere⁊ tn̄ ſꝑ monebo. Et in hoc notat̉ affectꝰ boni p̨̄lati/ ⁊ diligētiacirca gregē. Erat em̄ ſimilis illis paſtoribꝰ qͥ vigilabant ⁊ cuſtodiebāt vigilias noctis ſuꝑ gregem ſuum: Lucꝭ. ij. b. ⁊ dicitiCōmonere .i. ſimul oēs ⁊ me vobiſcū monere: qͣſi hoc facioqd̓ moneo: ⁊ omēs vos volo eē ſil̓es mei. Et ī hoc notat̉ bonitas p̨̄lati qͥ ea q̨̄ docet pͥus facit/ gregē ſuū p̨̄cedēdo. q. d. illudij. Corꝭ. vj. a. Vt nō vituperet̉ mīſteriū nr̄m. Cōmonere dico: ⁊ de quo? v ¶ De his: id eſt de gradibꝰ p̨̄dictis: vt ꝑ eosaſcēdamꝰ ſimul in domū dn̄i: ſicut Psͣ. ꝓmittit. Lętatꝰ ſumin his q̨̄ dicta ſunt mihi: in domū dn̄i ibimꝰ. Hi em̄ ſunt gradus quibꝰ aſcēdit̉ ad portā auſtralē .i. ad gl̓iam cęleſtē vbi luxſꝑ in meridie ſplēdēs in feruore charitatis/ corda ibi accēdēs:ſicut d̓r Ezech̓. xl. e. Octo gradꝰ erāt qͥbꝰ aſcēdebat̉ ꝑ eā: EtPsͣ. Aſcēſiōes ī corde ſuo diſpoſuit ī valle lachrymaꝝ. Dixiīcipiā ſꝑ cōmonere .i. freq̄nter nō tm̄ ſemel monebo/ īmoetiā ſępius monebo vos. x Quid ē hoc eſt certe. y Scientes/ de p̨̄dictꝭ. q. d. qͣꝫuis hęc ſciatis: tn̄ monebo vos: vt q̨̄ſcitis oꝑe cōpleatis: vel vt magꝭ ſitis ī eis ꝯfirmati. Et nō ſeqͥtur ter .ſ. monebo vos: Quia volo z¶ Uos cōfrmatoseſſe/ in p̄ſenti veritate: vt .ſ. magis ꝯfirmemini: qꝛ vt dicitBern̄. Frequēt̉ oꝑtet reminiſci qd̓ mūdꝰ cogit obliuiſci. Etꝓpter hͦ dicebat Psͣ. Cōfirma hoc deꝰ qd̓ oꝑatꝰ es in nobis.a ¶ Iuſtū aūt ⁊cͣ. Oſtēſis ſuꝑius eis q̨̄ ſunt neceſſaria ad hͦꝙ ſint in fide cōſtātes: monet eos hic ad cōſtātiā fidei ⁊ lōganimitatē. Et diuidit̉ hęc ꝑs in duas. Primo em̄ inuitat eosa parte ſui/ qͥ cito docere ceſſabit: de tabernaculo cordis trāſiturꝰ ad palatiū cęli. Propt̓ qd̓ etiā monet frequētiꝰ/ vt ipſidocumētū poſt ſuū obitū memorit̓ retineāt ⁊ faciāt. Secūdomonet eos ad idē auctoritate chriſti quē p̨̄dicat: ibi: Nō em̄indoctas ⁊cͣ. Dicit gͦ. Continuatio. Uiſa vtilitate fidei etquō pōt fides radicari: moneo vos ad ip̄ius fidei ꝯſtantiam.be Autē .i. qꝛ. c ¶ Arbitror iuſtū eſſe .ſ. ꝑ hoc ꝙ dn̄s mebenigne vocauit. Lucꝭ. xxij. g. Et cōuerſus dn̄s reſpexit petrū. Et paulopoſt: Egreſſꝰ foras fleuit amare. Itē ꝑ hͦ ꝙ curapaſtoralē mihi cōmiſit. Mat. xvj. c. Et tibi dabo claues regni cęloꝝ. Itē ꝑ hͦ ꝙ alios me ꝯfirmare monuit. Lucl̓. xxij. d.Et tu aliqn̄ conuerſus confirma fratres tuos. Et Ioh̓. xxj. d.Paſce/ paſce/ paſce. Et quaſi arbitror item/ e ¶ Suſcitarevos in cōmonitione .i. per cōmonitionē. Et hoc ꝙ dicitſuſcitare/ ſignificat qd̓ illi erant torpeſcentes/ et quaſi dormientes. Et hoc faciā/ d ¶ Ꝙ diu ſū in hoc tabernacūlo. i. ī hoc corꝑe qd̓ dicit̉ tabernaculū: qꝛ in ipſo modo militant ſctī ꝯͣ certamina et bella vitiorū. Heb̓. vltꝭ. b. Habemaltare de qͦ edere nō habēt ptātem qui tabernaculo coreis deſeruiūt. ij. Corꝭ. v. a. Nā qͥ ſumꝰ ī hoc tabernaculo ingemiſcimꝰ grauati/ eo ꝙ nolimꝰ expoliari: ſꝫ ſuꝑueſtiri vt abſorbeatur qd̓ mortale eſt a vita. Hoc ē tab̓naculū qd̓ trāſferri pot̓:eſt em̄ tranſitoriū ⁊ caducū. Sed cū pax erit reformata dinopoſt reſurrectionē: hoc tabernaculū recipiet̉ ī cęlo nūqͣꝫ vſtracaſuꝝ. Un̄ Eſa. xxxiij. d. Oculi tui videbūt hieruſalē ciultateopulētā: tabernaculū quod trāſferri nequaqͣꝫ poterit: nec aulerent̉ claui eiꝰ in ſēpiternū et funiculi eiꝰ nō rūpent̉. Ecce quoͣ iſte ſenior et ſam

℟

Psͣ. 6.

Psͣ. 12.

Psͣ. 83

Psͣ. 67