EpiſtoleſecundePetri Ca.
ſͦ ſos ipſe̓ ꝑficie̓t. cōfirmabit/ ſolidabitqꝫ. Ipſi glōria ⁊ imperium ī ſęcula ſęculoꝝ: amen.Per ſiluanū fide ē fratrem/vobis vt arbitror breuit̉ ſcriſ bſi: obſecrās ⁊ conteſtās hācn eſſe verā gratiā dei in qua ſtatis. Salutat vos eccleſia quęqͦ eſt ī babylone coelecta: ⁊ marcus filiꝰ mēꝰ. Salutate inuicēin oſculo ſctō. Grātia vobise om̄ibus qui eſtis in chriſto ieſu: amen. ¶ Explicit epiſtola beati Petri apl̓i pͥma.Incipit argumētum in epiſtolam ſecundam.
¶Imnon petrus ꝑ fidemMhuic mūdo ſapientesmortuos eē declarat:eiſdēqꝫ pietatis quāta ſit magnitudo luce ipſa clarius manifeſtat.¶ Explicit argumentum.¶ Incipit epiſtola ſecūdabeati Petri apl̓i. ¶ Ca. IImon petrus/ ſeruꝰ ⁊ apo3ſtolus ieſu chriſti: his qui coęqualem noͣbiſcūbſortiti ſūt fidem
fertꝰ iū tul. ¶ Ipſe .ſ. q̄ vocauit/ b ¶ Perficiet. rōnē plenacognitiōe. cCōfirmabit/ volūtatē q̨̄ mō ē fluida/ oīmodapace. ¶ Solldabitqꝫ memoriā: ꝯtinua ⁊ īfallibili reꝝ detērione: Et hͦ eſt qd̓ dic̄ btūs Bern̄. Mō rō iactat̉ opinionibꝰ ⁊obſcuritatibꝰ/ volūtas fluctuat ꝑturbatiōibꝰ/ memoria ꝑturbat̉ obliuionibꝰ. Sꝫqͥ replet ī bonis deſideriū aīę futurꝰ ē rōni plenitudo lucꝭ/ volūtati ml̓titudo pacꝭmemorię ꝯtinuatioęternitatꝭ. Ul̓ Perficiet rōnabilē: viſone ſui a ꝑte. Cōfirmabit/ ꝯcupiſcibilē: dilectione ꝑfecta⁊ ītegra ⁊ vera. Solidabitqꝫ iraſcibilē: īterminabili ⁊ cōfirmatiōe. Ul̓/ Perficiet ꝯtra mundū.Cōfirmabit/ ꝯtracarnē. Solidabitꝯͣ diabolū. Vl̓ ꝓficiet ꝯtra ꝯcupiſcētiā oculorū. Cōfirmabit ꝯͣ cōcupiſcētiā carnis. Solidabit/ ꝯͣ ſuꝑbiā vitę. Un̄. j. Coꝝ. x. c. Fidel̓eſt deꝰ qͥ nō patiet̉ vos tēptari ſupͣ id ꝙ poteſtis ſed faciet etiācū tēptatiōe ꝓuētū vt poſſitis ſuſtinere. Uel ſcd̓m Glo. Perficiet virtutibꝰ qͣs iā habetis/ alias neceſſarias ſuꝑaddēdo.Cōfirmabit/ in tribulatiōibꝰ patiētiā dādo. Solidabit/ timorē diſſoluētē .ſ. humanū vel mundanū auferēdo: et charitatē q̨̄ reducit ī vnitatē eccleſię ꝯferēdo. .j. Ioh̓. iiij. d. Perfectacharitas foras mittit timorē. e ¶ Ipſi gl̓ia ſit a nob̓ quā ſꝑin ſe habuit. f ¶ Et īperiū/ in nobis. g ¶ In ſecula ſecūloꝝ .i. tales ſitis vt ip̄m cęleſti patria ī ęternū laudādo gl̓ificetis/ qͥ vobis gr̄am ꝯtulit in pn̄ti vita: vt in vobis ſit gl̓ioſus qͦineffabil̓ eſt in maieſtate ſua. h ¶ Amē cōfirmatio eſt p̨̄dictorum. ¶PPer ſiluanum. Sexta pars eſt capl̓i: vbi on̄dit ꝑquē eis hac epl̓am miſit: qꝛ ꝑ illū qͥ ſibi erat neceſſariꝰ ⁊ vtilis:in qͦ ſe eos multū diligere on̄dit. Dicit gͦ. Per ſiluanū fidelem/ mihi ⁊ neceſſariū. kFratre vob̓ vt arbitror breuiter ſcpͥſi: quaſi iudicio meo pluribus indigentis. Scripſi inquā lObſecrans nō imperās. m ¶ Et ꝯteſtās .i. ꝓbāsauctoritate ſcripturarū. n hāc eſſe vera gr̄ām in qͣ ſtatis: Hic commendat eos a fide ⁊ operibus: tunc enim vera eſt gr̄a qn̄ fidē ſequunt̉ oꝑa. Uel obſecrās vos .ſ. vt faciatis: hāc gratiā eſſe vera in vobis: nō cadēdo ab ea: ſedſemper in melius ꝓficiēdo. o ¶ Salutat: Hic vltimo ſalutationē ſubiūgit/ monēs eos ad oſculū pacis dicens: Salutatvos eccleſia .i. ꝯgregatio fideliū. p¶ Quę eſt in babylone coelecta/ a deo ad gr̄am fidei. Babylonē vocat romāꝓpt̓ cultū idolatrię. Et hoc dicit: qꝛ ſicut ppl̓s paruus numero ⁊ captiuus ꝓpter deſideriū terrę plorabat ſuꝑ filiā babylonis: ſic eccleſia adhuc parua et rudis romę fulgebat. Et ꝑ hocpatet ꝙ de roma miſit hāc epl̓am. q Et marcus euangeliſta .ſ. rFilius meꝰ: qꝛ ip̄m ꝯuertit ⁊ bapticauit: ⁊ in fideinſtruxit. Poſita ſalutatione eoꝝ / monet ad mutuā ſalutationē dicēs: s. ¶ Salutate vos/ īuicē in ſignū cōmunis fidei.Et modū ſubiūgit cū dicit/ t In oſculo ſctō. Glo. pacifico: colūbino: nō ficto: nō ſb̓dolo: nō venenoſo. Prouer .xxvij.a. Meliora ſt̓ vulnera diligētꝭ: qͣꝫ fraudulēta oſcula audiētis.Et ſic̄ ī exteriori oſculo labia ꝯiūgūt̉: ſic debēt in ſpūali ꝯiūgivolūtates. v ¶ Gr̄a. Hic ſuā pꝰ alias ponit ſalutationē terminas in gr̄a/ ſic̄ a gr̄a incępit: vt ad locū vn̄ exeūt flumīa reuertant. Eccͣs. j. b. Dic̄ gͦ: Gr̄a vob̓ oībꝰ .i. remiſſio pctōꝝ eſt:vel ſic: Et qꝛ dixerat oībꝰ: qꝛ vobis .ſ. x Qui eſtis ꝑmanetes fide ⁊ oꝑatiōe. y ¶ In chriſto ieſu amē. Hic eſt modſalūtādi ⁊ petro ⁊ paulo: Et hͦ qꝛ vterqꝫ erat mīſter gr̄ę generalis. Ro. xvj. d. Gr̄a dn̄i nr̄i ieſu chriſti cū oībꝰ vob̓ amē.
Imon petrus ⁊cͣ. Primitiua ¶ Expo. Ca. I.eccl̓ia a duobꝰ paſſa fuit. Primo a ꝑſecutoribꝰ veltyrānis. Secūdo a falſis fratribꝰ vl̓ hęreticis. Petrus igit̉ doctor eccl̓ię et inſtructor. In pͥma epl̓amuniuit eccleſiam contra ꝑſecutores vel tyrannos. Vnde ⁊ inilla inuitauit ad patientiā: in hac ſcd̓a munit eccl̓iam ꝯͣ hereſes: vn̄ et inuitat adſapīam. In ꝑſecutoribꝰ em̄ neceſſaria eſtpatientia: ſꝫ ꝯͣ hereticos neceſſaria eſt ſapiētia. Hę ſunt duęalę datę mulieri .i. eccleſię. Apocal̓. xij. d.Et datę ſunt mulierialę duę aqͥlę magnęvt volaret in deſertūī locū ſuū: vbi aliturꝑ tp̄s ⁊ tꝑa ⁊ dimidium tꝑis a facie ſerpētis. Diuidit̉ aūt hęcepl̓a in tres ꝑtes ẜmꝯtinet tria capitu-la. In pͥma hortat̉ ⁊monet ad ꝯſtantiā fidei: ⁊ hoc in pͥmo capl̓o. In ſecūda on̄dit qͣre debēt eſſe conſtātes in fide: qꝛ .ſ. multi veniēt hęretici qͥ eos auertēt a fide niſi fuerint cōſtantes: ibi: Fuerunt vero ⁊cͣ. jͣ. ij. a. In tertiaꝑte vt ip̄i cōſtātiores ſint ⁊ fortiores ad reſiſtendum hęreticis/ iudicium futurū on̄dit: ⁊ errores hęreticoꝝ cāmqꝫ decęptiones eoꝝ aperit: et ideo hāc epl̓am a ſe ſcriptā on̄dit: ibi:Hāc ecce vob̓ chariſſimi ⁊cͣ. jͣ. iij. Prima pars .ſ. pͥmūcapl̓m diuidit̉ in tres ꝑtes: qꝛ pͦ ſalutationē p̨̄mittit: Secūdoq̨̄ ſunt neceſſaria ad hoc ꝙ ipſi ſint ꝯſtantes in fide on̄dit/ ibi:Gratia vobis ⁊cͣ. ẜm quoſdā: vel ẜm alios ⁊ melius: ibi:Quō oīa ⁊cͣ. In tertia monet eos ad ꝯſtantiā tū a ꝑte ſui:tū auctoritate chriſti: ibi: Iuſtū aūt arbitror ⁊cͣ. Dicit gͦ.z ¶ Simon petrus. Sꝫ q̄rit̉ hic qͣre in pͥma epl̓a nō appoſuit hoc nomē ſimon: ſed tm̄ dixit petrus. Item qͣre non appoſuit hoc nomē ſeruus: hic aūt apponit? Solutio. In pͥma epl̓atm̄mō poſuit hoc nomē petrus: qꝛ tūc inuitabat eos ad patientiā. q. d. ego firmꝰ ſum ad ſuſtinendā ꝑſecutionē ⁊ exꝑtus:⁊ ſic volo vos eſſe: Petrus em̄ interp̄tat̉ agnoſcēs. q. d. exꝑto credite: Nec poſuit ibi nomē ſeruitutis ad innuēdū ꝙ ꝑſecutiones non debent ſeruiliter ſuſtineri: quia dignitates ſūt.Actꝭ. v. g. Et illi ibāt gaudētes a conſpectu conſilij qm̄ dignihabiti ſunt pro nomine ieſu contumeliā pati. In hac autemepiſtola: quia inuitat ad ſapientiam: pręmittit nomen humile .ſ. ſimon: ⁊ nomen dominij .ſ. petrus: vt per hoc notet̉ꝙ in obedientia ⁊ conſtantia fidei eſt firmiter ꝑmanendū. Dicit itaqꝫ: Simō petrꝰ ſeruus ⁊ apl̓s ieſu chriſti. Cōmendat̉ autē ꝑſona ſcribentis ab obediētia/ cū dicit. Simō:qꝛ īterp̄tat̉ obediēs. Itē a ſtabilitate ⁊ veritatis cognitiōe/ cūdicit Petrꝰ. Ab humilitate/ cū dicit: Seruus. Ab officiocū dicit: Apl̓s. Ab auctoritate et dignitate/ cū dicit: Ieſuchriſtri: qͥ ē deꝰ rex nr̄ an̄ ſcl̓a ⁊cͣ. vt dic̄ Psͣ. aHis qͥ coęqͣlē: Hoc dicit qꝛ oēs fideles vnū ſūt ī fide qd̓ nō erāt ꝓſelyti cum iudęis in lege. Gal̓. iij. d. Non eſt iudęus neqꝫ gręcus:nō eſt ſeruꝰ neqꝫ liber: nō ē maſculꝰ neqꝫ fęmina: oēs em̄ vosvnū eſtis in chriſto. b. ¶ Nobiſcū ſortiti ſūt fidē .i. diuinaelectiōe adepti. Et dicit ſortiti: qꝛ ſine ꝑſonarū acceptiōe fidē recęperūt: ſicut ſors perſonā nō accipit. Hic cōmēdat eosqͥbus ſcribit a fide quā recęperāt ⁊ oꝑe exercebāt. Sꝫ quęrit̉hic: quare mutat ꝑſonā: qꝛ prius ſingulariter ⁊ in tertia ꝑſonalocutus eſt/ dicens: Simon ⁊cͣ. mō loquitur pluraliter: et inſecunda/ cum dicit: Nobiſcum. Solutio iā patet: qꝛ priuscōmēdabat ſe a ꝯſtantia: in qͣ erat vnꝰ ⁊ ſingularis: ſed modocomēdat illos a gratia fidei in qua ipſe cōmunis eſt illis. Un̄cū illis cōnumerat ſe dicēs. Nobiſcū ⁊cͣ. Sortiti ſunt dico.In iuſticis
I
P
pen-
A
Ps. 33