Druckschrift 
7 (1502)
Einzelbild herunterladen
 

Ca.V

ꝫ neqꝫ turpis lucri gr̄a: ſed vocluntarie: neqꝫ vt dominantesꝯ in cleris/ ſed forma facti greegis ex animō: Et cū apparueg rit princeps paſtoꝝ percipie̓htis immarceſſibilem glorię coronā. Similiter adoleſcētesk ſubditi eſtōte ſenioribꝰ. Omnesr autē inuicem humilitatēI inſinu̓ate: quia dn̄s ſuꝑbis reꝑ ſiſtit: humilibꝰ aūt dat gr̄am.

aſſeqꝫ turpis lucri gratia .ſ. ꝓuideatis vel p̨̄dicetis: ſicut faciunt illi qͥ abundāter ſuꝑflua vel ꝯgregant vel quęrunt.q. d. nullꝰ amor quęſtꝰ vos cōpellat vel dignitatis appetitꝰ:ſed intrinſecū ſit principiū .ſ. honor dei vel vtilitas. Un̄ dicit.b Sed volūtarie .i. gratis: ſicut faciebat Psͣ. dicēs/ Voluntarie ſacrificabo tibi. c Neqꝫ vidominātes in cleris: ſed miniſtrātesſicut dn̄s Matth̓. xx. d. Sicut filiꝰ hoīsnō venit miniſtrari ſed miniſtrare. Et notādū ꝙ dicit/ Ut. q. d. nō dico ſolū vt nōdominātes: īmo etiā vt nō videamī velle dn̄ari. Hoc p̨̄cęptū hodie trāſgrediuntur multi p̨̄latoꝝ: qͥ plus ſe erigūt qͣꝫ poſſint: vt valde bn̄ competat eis illud Eſa.xvj. d. Audiuimus ſuperbiā moab .i. p̨̄latoꝝ vel clericoꝝ carnaliū. Suꝑbꝰ eſt valde: ſuꝑbia eiꝰ ⁊ arrogātia eiꝰ ⁊ indignatioeiꝰ pluſ qͣꝫ fortitudo eiꝰ. Et Hiere .xlviij.e. Suꝑbus eſt valde: ſublimitatē ⁊ arrogantiā ⁊ ſuꝑbiam cordis eius ego ſcio aitdn̄s: iactātiā ⁊ arrogantiā eiꝰ: eo ꝙ nō ſitiuxͣ eā virtꝰ. Un̄ Numeri. xvj. a. Multū erigimī filij leui. Remotiſqꝫ īpedimētis det̓minat bonū modū dicēs. d. Sꝫ forma facti gregis .i. ꝑfectio. et hoc e Ex animo. q. d. exanimo habere debetis vt bn̄ p̨̄ſitis gregi: vt .ſ. animus bn̄ ſitdiſpoſitꝰ ⁊ bn̄ regat corpꝰ. Et ſic/ facti forma .i. trāſformatiex animo bene regēte corpꝰ. Tria dixit: Neqꝫ vt dominātes: in hoc notat̉ virtus humilitatis. Sed forma. in hocmonet eos ad regulā ⁊ exemplū exterioris bonę ꝯuerſatiōis.Et ex animo: in hoc notat̉ bona interior diſpoſitio ⁊ ſollicitudo mētis quā habebat apl̓s: qui dicebat. ij. Corꝭ. xj. ſ. Pręter illa quę extrinſecus ſunt: inſtantia mea quotidiana ſollicitudo oīm eccleſiarū. Et notandū ꝙ dicit/ Forma: non vtiqꝫſubſtātialis/ ſed accidētalis ⁊ talis ſeparata a ſubiecto nihil ē:ſic ergo pręlatus ſeparatꝰ a grege ſuo nihil eſt. Iob. xviij. c.Habitēt in tabernaculo eius ſocij eius qui non eſt. Itē Forma dicit: vt ad eius aſpectū: alij maiores informent̉ ⁊ concipiant fętus ſimiles: ſicut ad virgas iacob concipiebāt oues.Gen̄. xxx. g. Sic fuerūt forma gregis antiqͥ p̨̄lati auguſtinꝰ etcęteri cōfeſſores ⁊ martyres: qui nō cauſa dn̄andi/ ſed potiuslaborandi p̨̄laturas habuerūt: ẜm ꝙ docet apl̓s .j. Timoth̓.iij. a. Si qͥs epiſcopatū deſiderat bonū opus deſiderat. Dehoc Gregꝰ. loquēs in paſtorali bene determinat formā pręlatoꝝ dicens. Notandū ꝙ pro illo tꝑe hoc dicit̉. Si quis epiſcoꝑatū ⁊cͣ. quo plębibꝰ quiſqͥs p̨̄erat/ prius ad martyrij tormenta ducebat̉. Tunc ergo laudabile erat ep̄atum q̨̄rere quādo per hūc quēqꝫ dubiū non erat ad ſupplicia grauiora ꝑuenire. Et cū apparuerit. Hic aperit finē ⁊ vtilitatē. Et cūapparuerit pͥnceps paſtorū chriſtꝰ qui modo eſt deusabſconditus. Eſa. xlv. c. Hoc erit in die iudicij: qn̄ reuertet̉ ⁊ponet cū ſeruis ſuis rationē. Prouerb̓. vij. c. In dieę plenę lunę reuertetur ⁊cͣ. g Percipietis. id ē perfecte accipietis.b Immarceſſibile glorię coronā .i. gloriā interminabilem: quę ſignificat̉ ꝑ coronā q̨̄ nec principiū habet neqꝫ finē.Immarceſſibilē: qꝛ nec vſu nec ſenio minorabit̉ nec deficiet: ſed ſemꝑ in eodē ſtatu ꝑmanebit. Nec ſic eſt de gl̓ia huiꝰmundi. Un̄ Iacobi. j. b. Ita ⁊ diues in itineribꝰ ſuis marceſſcet. Vel coronā glorię appellat coronā quę erit ſuper gloriāſubſtātialē data p̨̄dicatoribꝰ: ⁊ hęc eſt aureola: qꝛ em̄ in rationabili vi optimum eſt prędicare: propter hoc prędicatoribꝰpręrogatiua debetur ſuper gloriā ſubſtātialē: Et hęc aureolaſimiliter qꝛ in iraſcibili optimum eſt ſuſtinere ꝓ chriſto mortem/ ⁊ propter hoc martyres habent aureolam. Item quiain cōcupiſcibili optimū eſt ab omni carnis ⁊ mētis corruptione alienari: propter hoc virgines habebunt aureolam. i Similiter adoleſcētes. Secunda pars in qua monet minores ad ſubiectionē ⁊ obedientiā. Iam enim ſenioribus inſtructis ad hoc vt ſint forma gregis: nō reſtat amplius niſi viſubditos moneat informari forma ſibi ꝓpoſita. Et hͦ eſt qd̓ di

cit: Similit̓. Primo ex animo nō ficte vel falſo exteriꝰ. Voadoleſcēs. k Subditi eſtote ſenioribꝰ/ non rebellesquia Prouerb̓. xxij. a. Adoleſcēs iuxta viam ſuam etiā cū ſenuerit non recedet ab ea. Psͣ. In quo corrigit adoleſcentiorviam ſuā. Subditi ergo eſtote obediēdo. j. Regꝭ. xv. e.Melior eſt obediētia qͣꝫ victimę/ ⁊ auſcultare magis qͣꝫ offerre adipē arietum: qm̄quaſi peccatū hariolandi eſt repugnare⁊ quaſi ſcelꝰ idolatrię nolle acquieſcere.Magnū em̄ eſt inobedientię vitium: vdicit beatus Bern̄. per quā angelus cęlum/ homo paradiſum/ ſaul regnū perdiderūt. lOēs aūt ⁊cͣ. Tertia pars inqua omnes tam p̨̄latos qͣꝫ ſubditos inuitat ad humilitatem: et hoc facit/ vt dicitGlo. ne pręlati audientes minores ſibidebere ſubijci/ putarēt ſubditis ſuis ⁊ nōſibi iura humilitatis ſeruāda eſſe. In hacparte ſic procedit. Primo monet oēs generaliter ad humilitatē non ſolū habēdā:īmo etiā alijs on̄dendā ⁊ exhibendā: ibi:Oēs aūt ⁊cͣ. Secūdo oſtendit cauſas tres qͣre ſic eſt faciēdum. Quarū prima eſt: quia deus odit ſuperbiā: ibi: Quiadeus. Secunda eſt: quia diligit humilitatem: ibi: Humilibus aūt ⁊cͣ. Tertiam concludit ex his duabus/ quę eſt: quiadeus potēs eſt ⁊ ſuꝑbos punire ⁊ humiles exaltare: ibi: Humiliamini ⁊cͣ. Tertio finem ⁊ vtilitatē humilitatis oſtēdit:ibi: Ut vos exaltet. Quarto modū hūiliandi ſe: ibi: Oēmſollicitudinē. Et cām modi: ibi: Qm̄ ipſi ⁊cͣ. Eſt aūt triplex hūilitaſ. Quo ad ſe: ⁊ hęc attēdit̉ ī pnīa. Quo ad chriſtū:⁊ hęc ē in ꝓximū lꝫ minores mūdi apud deū honore ⁊ reuerētia. Itē qͦ ad inimicos ⁊ ꝑſecutores: ⁊ hęc ꝓbat̉ in patiētia.Un̄ dicit Glo. ſuꝑ illud. Hūiliamī ⁊cͣ. Hūilitatē dicimꝰ/ velqn̄ aliqͥs ꝓ abluendis pctīs incipit ſalubriter atteri/ vel quādoſpōtanea mētis deuotiōe/ ꝑfectiores deo ꝓximis humiliāt̉/vel qn̄ ꝯͣ ꝑſecutores ꝟtute patientię inuictus animus armat̉.Dicit gͦ. Oēs aūt. Cōtinuatio. Nō ſolū p̨̄latos ad ꝓuidentiā gregis moneo/ vel ſubditos ad ſubiectionē vel obedientiāp̨̄latis. m Autē .i. ſed. l¶Oēs vos maiores ⁊ minoresn Inſinuate inuicē hūil̓itatē .i. manifeſtate ⁊ oſtēditevt ſitis ſꝑ parati vnꝰ alij hūilit̓ ſubuenire. Et hͦ notat̉ ꝑ verbūinſinuādi: qd̓ em̄ in ſinu ē ꝓmptū ⁊ paratū eſt. Aliud etiā notat̉: vt .ſ. hūilitas ſit cū charitate: qꝛ qd̓ ī ſinu ē calidū ē. q. d.charitatis calore hūilitatē extrahētes bonę ꝯuerſationis exēplū alijs ꝓpinate. Hic eſt ſinus .ſ. charitas in qͦ manꝰ moyſi retracta ſecundo a lepra ſanata eſt: qꝛ. sͣ. iiij. b. Charitas operitmultitudinē pctōꝝ. Exo. iiij. b. Sed qͥd eſt ꝙ primū manū inſinu poſitā ꝓtulit leproſā? Hoc ē qꝛ cū hō pͥmo habēs gratiāoꝑa q̨̄ fecit pͥus ꝯſiderat leproſa ea inuenit ⁊ qͣſi oīno deficientia: ſꝫ cū factꝰ ꝑfectior oꝑa ſua facta in gr̄a ad ſinū reducit charitatis/ mūda inuenit ea a lepra pctī. Uel pͥmo mittit manūin ſinū qui deū ſe dicit diligere: ⁊ reuera multa bona ꝓpter deum facit/ ⁊ tn̄ odit ꝓximum. Et ꝓpter hoc manus eius: id eſtopera ſunt leproſa: ſed tamen ſecūdo manum mittit in ſinumvt cōpleat ſecūdū mandatū charitatis .ſ. vt cum deo diligatꝓximum: tūc ſine lepra fiunt opera quę facit. Et ꝓpter hoc dicit: Inſinuate/ qͣſi in humili ꝯuerſatione ꝑmanētes ⁊ charitatē in vobis ad deū tenete: ⁊ exteriꝰ ꝓximo oſtēdite. Uel ſi ēibi Em̄: tūc cōtinuat̉ ſic. Quaſi volo p̨̄latos ꝓuidere gregi: ⁊ſb̓ditos obedire p̨̄latꝭ: ⁊ ſic vtrobiqꝫ erit hūilitas. Em̄ .i. qꝛ:Oēs ⁊cͣ. Subiūgit cauſas qͣre debēt humiliari. Prima eſt.o Quia dn̄s ſuꝑbis reſiſtit: Odit em̄ ſuperbiā. Ecc̄i.x. a. Odibilis deo ⁊ homībꝰ ſuperbia. p Humilibꝰ autēdat gratiam. Hęc eſt ſecūda cauſa: qꝛ diligit humiles. Un̄⁊ humilitatem docuit: Matth̓. ix. d. Diſcite a me quia mitisſum et humilis corde. Humiles autem vocat hic Glo. pęnitētes. Idē legitur Iacobi. iiij. b. Deus ſuꝑbis reſiſtit ⁊cͣ. Etibi expoſitū fuit. Sūptū aūt ē hoc de Prouer. xxix. d. Suꝑ.bū ſequit̉ hūilitas: humilē aūt ſpū ſuſcipiet gl̓ia. Et qꝛ ita ē: gͦ☞ Humiliamini igit̉

B

Psͣ .118.

psͣ. 55.

G

Al̓. renim

Iacobi .4. b.