Epiſtole primePetri
a Et ſi iuſtus quidē vix ſaluabibtur/ impius ⁊ peccator vbi paS rebunt? Itaqꝫ ⁊ hi qui patiuntur ẜm voluntatem dei: fidēliſꝫ creatori cōmēdēt animas ſuias in benefactis. ¶ Ca. VEniores ergo qui ī vobis ſunt obſecro cōſeVnior ⁊ teſtis chriſti paſgſionū: qui ⁊ eius quę in futuro reuelanda eſt glorię cōmurnicator. Paſcite qui eſt ingͦ vobis grēgē dei ꝓuidētes nōvcoacte ſꝫ ſpōtānee ẜm deum:
a ¶ Si iuſtus vix ſaluabit̉ .i. ꝑ fidē ⁊ virtutē quinqꝫ vulnerum ieſu chriſti. Uix em̄ tres habet litteras. Prima eſt/ viqueſignificat quinqꝫ. Secūda i quę ſignificat ieſu. Tertia x queponit̉ loco diuiſionis chriſti: Si inquā ſic eſt/ b ¶ Impius⁊ peccator vbi parebunt. q. d. nuſqͣꝫ bene erūt.Parereenim dicit bene eſſendi circūſtantiam. Etſumptum eſt hoc de Prouerb̓. xj. d. Sꝫiuſtus in terra recipit: quāto magis impiꝰ ⁊ peccator? c ¶ Itaqꝫ ⁊cͣ. Hic ſextodocet eos quēadmodū ſe tenere debēt inpatiēdo: vt .ſ. nihil de ſe ꝯfidāt: ſed in deototā ſpē ponāt: ſuas aīas ip̄i cōmēdātesCōtinuatio. Quia a domo dei incipit iudiciū. Itaqꝫ .i. igit̉. d ¶ Et hi qͥ patiūtur ẜm volūtatē dei .i. ꝓpter iuſticiā⁊ ꝯſeruationē fidei. Uel Scd̓m volūtatē dei: hoc dicit: qꝛ deꝰ vult ip̄os pati: vt ſic defęcati a ſordibꝰ/ puri ⁊ mūdi appareāt in conſpectu dei: quia. .j. Theſſal̓.iiij. a. Hęc eſt em̄ volūtas dei ſctīficatiovr̄a. Vel Scd̓m voluntatē dei .i. quiꝓpter hoc ⁊ ad hoc finaliter patiunt̉ vt impleat̉ volūtas dei quę eſt vt ip̄i ſaluent̉.j. Timoth̓. ij. b. Qui vult oēs hoīes ſaluos fieri: ⁊ ad agnitionē veritatis venireUel ſic. Qui patiūt̉/ ⁊ ſupple viuūt. et Scd̓m volūtatēdei .i. ſine culpa. Un̄ ⁊ hic dicit̉. i In bn̄factis .i. cum benefaciāt bn̄ patiunt̉. Un̄. sͣ. iiij. c. Meliꝰ ē em̄ bn̄faciētes ſi velit volūtas dei pati qͣꝫ malefaciētes: Hi inquā h ¶ Cōmēdēt aīas ſuas: non cuicunqꝫ: ſed/ g ¶ Creatori: qui amataīas: Sap̄. xj. d. Et nūqͥd ſecure poſſunt ei cōmēdari? Ita/ qꝛf ¶ Fideli/ qui totum reſtituet. Vnde. ij. Timoth̓. j. d. Sciocui em̄ credidi ⁊ certus ſum/ qꝛ potēs eſt depoſitū meū ſeruare in illum diem. Quidā libri habēt: Cōmendāt: et ẜm hocnotat̉ ibi vna vtilitas ſic patiēdi pro chriſto: quia qui ſic ẜmvolūtatē dei patiunt̉/ ⁊ deū ſibi ⁊ quodāmodo ſe deo obligāt⁊ aſtringunt: ſicut dicit̉/ ꝙ aliqͥs qͥ debet alij ſeruire ꝑ aliquodtēpus cōuentione facta inter eos de mercede ſeruientis: ꝙ ille ſeruiēs cōmēdauit ſe ei cui ſeruit: ⁊ vterqꝫ obligat̉ ⁊ aſtringit̉ alteri: Sic accipit̉ cōmēdare. j. Regꝭ. j. b. vbi anna ſic loquit̉ de ſamuele filio ſuo: Idcirco ⁊ ego cōmendaui eum dn̄ocūctis diebus quibus fuerit accōmodatꝰ domino.☞Eniores ⁊cͣ. Quarta pars ⁊ vltima ſecūdę ¶ Ca. Vpartis epl̓ę in qua oſtendit qualiter ſe debent habereꝘ circa has cōditiones p̨̄latus ⁊ ſubditꝰ. Et ſpecialiterinſtruit ſeniores: ⁊ hoc vltimo loco: quia minus debent ip̄i indigere inſtructiōe qͣꝫ alij minores. Et ſignificatū ē Ioh̓. vltꝭ.e. Ubi dominꝰ dixit petro bis/ paſce agnos: ⁊ ſemel tm̄ / paſceoues. Per agnos minores: per oues maiores. Diuidit̉ autēhoc capl̓m in ſex partes. Primo em̄ obſecrando monet ſeniores. Secūdo minores inuitat ad obedientiā ⁊ ſubiectionem:ibi: Similit̓ autē adoleſcētes. Tertio oēs tā maiores qͣꝫminores īuitat ad hūilitatē: ibi: Oēs em̄ inuicē ⁊cͣ. Quarto oēs inuitat ⁊ hortat̉ ad ſobrietatem ⁊ vigilantiā ꝯtra inſidias diaboli: qui circūire inſidiando nō ceſſat: ibi: Sobrij ⁊cͣ.Quinto ne ip̄i deſperarēt qꝛ tātū habēt aduerſariū/ ꝯſolatureos: ibi: Scientes ⁊cͣ. Sexto ⁊ vltimo oſtēdit ꝑ quem epiſtolā iſtā miſit eis/ qꝛ ꝑ ſiluanū/ hortās eos vt in oſculo pacisſeinuicē ſalutent: ibi: Per ſiluanū vobis fidelē ⁊cͣ. Dicit ergo. k ¶ Seniores. Hęc pars pͥma diuidit̉ in tres. Primo em̄ obſecrat ſeniores vt paſcāt gregē ſibi cōmiſſum: oſtēdens multis rōnibus ꝙ hoc debent facere: ibi: Seniores.Secūdo oſtendit modū paſcēdi: ibi: Prouidētes ⁊c̄. Tertio finē: ibi: Et cū apparuerit ⁊cͣ. Monēs itaqꝫ ad paſcēdum gregē/ oſtēdit quattuor rōnibus ꝙ in hoc debent ei credere ⁊ obtēperare. Primo ꝓpter modū loquēdi/ qͥ cū poſſet vtp̨̄latus imꝑare/ tn̄ obſecrat: ibi: Obſecro. Secūdo propterfauorē ꝑſonę: ibi: Cōſenior: qꝛ ſenibꝰ ē credēdū. Tertio: qꝛip̄e chriſtum patientem vidit ⁊ multa pro eo ſuſtinuit: ibi: Etteſtꝭ. Quarto: qꝛ tā dilectus a deo fuit ꝙ eius gl̓iam p̨̄ liba-
uit in trāſfiguratione. Un̄ dicit. Qui ⁊ eius ⁊cͣ. Continuatio. Quia pati nos oportet: ⁊ dignū ē: vt qͥ pͥmi ſūt dignitateſint etiā pͥmi in onere: Ergo ego m Cōſenior officio ⁊ exate. Un̄ meis monitis credendū eſt: qꝛ Ioh. xij. b. In antiqͥs ēſapīa: ⁊ in multo tꝑe prudētia. n. Et teſtis paſſionū chriſti: ⁊ qꝛ ip̄m patientē vidi: ⁊ qꝛ multa proeo ſuſtinui. Captus em̄ fuit ⁊ ligatꝰ ab herode. Actꝭ. xij. a. o QQui etꝭ pro etiamſū/ cōmunicator glorię eius/ quā p̄libaui in trāſfiguratione eiꝰ Matth̓ .xvij.a. Et poſt dies ſex aſſumpſit ieſus petrū⁊ iacobū ⁊ iohannē fratrē eius: ⁊ duxit illos in montē excelſum ſeorſum: ⁊ trāſfiguratꝰ eſt an̄ eos. Glorię dico/ ꝑ QQue infuturo reuelāda ē .i. cuiꝰ me fore lpero participē in futuro. Vel q Cōmunicator/ in reſurrectione: qꝛ ei apparuitipſa die reſurrectionis: Lucę. xxiiij. e.Quia ſurrexit deꝰ vere ⁊ apparuit ſimoni. Vel Cōmunicator/ in aſcēſione: qꝛip̄m vidit cū alijs apl̓is aſcendentē in celum. Actꝭ. j. b. Vidētibꝰ illis eleuatus eſt.Ego īquā talis l. Obſecro .i. ꝓpt̓ ſacravl̓ ꝑ ſacra rogo ⁊ moneo. k Senioreiqͥ ſt̉ ī vob̓/ Nō dic̄ ſuꝑ vos: qꝛ ſic debetp̨̄eſſe p̨̄latꝰ alijs ⁊ vt cordis hūilitate oībꝰ ſubſit. Un̄ AugHonore corā vob̓ p̨̄latꝰ ſit: vob̓ timore corā deo ſubſtratꝰ ſupedibꝰ vr̄is: Et dicit Obſecro nō īpero: vt formā dei p̨̄lane ſint ꝓni ad imperandū: ⁊ maxime ſenioribꝰ qꝛ. j. Timoth̓.v. a. Seniorē ne increpaueris: ſed ebſecra vt patrē. Et de quoobſecrat ſubiūgit: De hͦ .ſ. r ¶ Paſcite/ verbo/ exēplo/ tꝑaliſubſidio: Propt̓ hͦ dictū eſt ter petro: Ioh̓. vltꝭ. e. Paſce paſce paſce. s ¶ Gregē dei qͥ in vob̓ eſt: ſicut regnū in rege.Uel in vobis/ ī vos .i. quē debetꝭ ꝯſiderare: nō tāqͣꝫ minorēſꝫ vos cōes exhibere ei. Ecc̄i .xxxij. a. Rectorē te poſuer̄t noliextolli: eſto in illis: qͣſi vnꝰ ex illis: Sꝫ qͥdā ſeip̄os paſcētes gregē famelicū relinquūt. Zach̓. xj. d. O paſtor ⁊ idolū derelinquēs gregē: Un̄ qͥdā dixit de talibꝰ. Cū nō paſcāt/ ſꝫ paſcant̉nō a paſco deriuari/ ſꝫ a paſcor paſcēs. Ecech̓. xxxiiij. a. Uepaſtoribꝰ iſrl̓ qͥ paſcebāt ſemetip̄os. t ¶ Prouidētes. Hicon̄dit modū paſcēdi: Tria aūt ꝑficiūt hūc modū. Primū ē vtetiā lꝫ ip̄i ſint īopes nō tn̄ p̨̄dicēt cā īopię vitādę: īmo pure ꝓpt̓deū: Un̄ dic̄. Prouidētes: Secūdū eſt vt ſi ip̄i nō ſint inopes ne inhiēt ad turpe lucrū: ibi Nęqꝫ turpis. Tertiū ē vtip̄i nō appetāt fauorē vl̓ dn̄iuꝫ: ibi: Neqꝫ vt dn̄antes: Duogremouet a p̨̄latꝭ auariciā duplicē: Aut q̨̄ pōt excuſari cā inopię ſub p̨̄textu indigentię/ cū dicit. Nō coacte: Aut q̨̄ nonhabeat excuſatiōis colorē: ſꝫ ē turpe lucrū cū dic̄. Neqꝫ turpis. Et ſecūdū eſt dn̄ium/ cū dic̄: Neqꝫ dn̄antes ⁊c̄. Dic5. Prouidētes: Paſcite dico ꝓuidētes ī neceſſarijs: ſi opꝰē etiā corꝑis/ vel aīe qd̓ maiꝰ ē: ⁊ hͦ Nō coacte: ꝓpt̓ inoplaq. d. ⁊ ſi indigetꝭ rebꝰ tꝑalibꝰ: tn̄ ꝓpt̓ illa habēda non p̨̄dicetisvel mīſtretis: ꝑabulū ꝟbi dei: ſꝫ ſolo intuitu ſuꝑnę mercedis.An ſequit̉. v Sed ſpōtanee ẜm deū/ tripl̓r. Primo vinihil p̨̄dicetis niſi diuinum. Contra illos: qͥ ꝓ quęſtū mēdacia p̨̄dicāt: ⁊ ſic li ẜm ſumit̉ materialiat̉. Uel Scd̓m deū:id ē ſeruādo formā quā deꝰ dedit ī paſcēdo ⁊ ꝓuidēdo gregi:⁊ ſic ſumit̉ li ẜm formalit̓. Vel Scd̓m deū .i. vt deū fine ponatꝭ nihil aliud q̄rētes niſi ip̄m: ⁊ ſic ſumit̉ li ẜm: finalit̓. Et hͦeſt qd̓ dicit apl̓s. j. Corꝭ. ix. c. Si aūt volēs hoc ago mercedehabeo: ſi aūt inuitus diſpēſatio credita ē mihi: Inuitus dicitGlo. Vt qͥ neceſſitate huiꝰ vitę cogat̉ ⁊ ꝓpter hoc p̄dicet. Antde Augꝰ. de ſermone domini in monte: Si coactꝰ inopia rerum quę temporali vitę ſunt neceſſaria prędico euāgeliūᶠ altper me habebunt mercedē: ego aūt nō: quia nō ip̄m euangeliū diligo: ſꝫ eiꝰ p̄ciū in tꝑalibꝰ ꝯſtitutū qd̓ nefas ē fieri: vt nontāqͣꝫ filiꝰ mīſtret qͥſqͣꝫ euāgeliū: ſꝫ tāqͣꝫ ſeruꝰ cui tradita eſt diſpenſatio: vt tanqͣꝫ alienum erogans nihil inde ipſe capiat pr̄eter cibaria. Vnde expreſſe eſt hoc contra illos qui hac intelūtione audiunt theologiam: vt ditentur vel vt pontificentpi5 Neqꝫ turpis ſucri
I
Prouer. 11. d.
A