Epiſtoleprime Petri
a nes dei. Si quis miniſtrat tāb qͣꝫ ex virtute quā adminiſtratc deus/ vt in oībꝰ honorificet̉deus per ieſum chriſtum: cuitͦ eſt gloria ēt imperiū in ſęculas ſęculorum/ amen. Chariſſimihnolite peregrinari in feru̓orei qui ad temptationē vobis ſit:
kquaſi noui aliquid vobis cōitingat: ſed cōmunicātes chrimſti paſſionibus gaudete/ vt etn in reuelatione glorię eiꝰ gaus deatis exultantes. Si exproIbramini in nomine chriſti bes ati eritis: quōniam qd̓ eſt honoris/ glorię et virtutis dei:
a Si quis miniſtrat/ opere ſeruiendo: vel temporalia/ elemoſynas .ſ. largiēdo: vel quodlibet aliud bonū opus faciendo: miniſtret .ſ. b ¶ Tanqͣꝫ ex virtute dei quā adminiſtrat deus .i. a ſe nihil virtutꝭ habere ꝑ quā hoc faciat reputet vel cognoſcat: ſꝫ deo a qͦ totū bonū habet totū attribuat. .jͣ.Corꝭ. iiij. b. Quid habes qd̓ nō accępiſti?Uel Adminiſtratſacramēta eccl̓ię credat n̄ a ſe efficaciā ſacramēti/ ſꝫ a ꝟ̓tute d̓iqͥ ibi latēt̓ oꝑat̉: Velminiſtrat v̓bū p̨̄dicationis a deo ſe habere cognoſcat: etſciat. ij. Corꝭ. ix. c.Qui autem adminiſtrat ſemē ſemināti: ⁊ panē ad māducādū p̨̄ſtabit. Et hoc itafiat. c ¶ Ut in oībus honorificet̉ deus/ et hoc per ieſum chriſtū adiutorē nr̄m et mediatorē ad deū pr̄em. VelPer ieſū chriſtū quē in oībus operibꝰ veſtris et verbisinuocatis. d e Cui eſt gloria in ſe. e ¶ Et imperiū qͦ adalios. ¶ ¶ In ſęcula ſęculoꝝ/ amē. Cōfirmatio ē. Propihoc dicit apl̓us. Col̓. iij. c. Omne qd̓cunqꝫ facitis: in verboaut in oꝑe: oīa in noīe dn̄i nr̄i ieſu chriſti facite: gratias agentes deo ⁊ patri per ipſum. Et nota qͣꝫ ordinate ꝓcedit: qꝛ em̄ſupͣ cū dixit: An̄ oīa mutuā charitatē ⁊cͣ. cor ordinauerat: Sꝫ ne qͥd inordinatū remaneret/ līguā inſtruit ⁊ docet cūdicit. Si qͥs loquit̉ ⁊cͣ. Deinde monet ad opus/ cū ſubiūgit. Si qͥs miniſtrat ⁊cͣ. Sequit̉. g ¶ Chariſſimi nolite ꝑegrinari. Secūda pars capl̓i: in qua tāqͣꝫ ſufficiēter armatos ⁊ de armoꝝ cuſtodia inſtructos monet ne deficiant ſiſuꝑ eos ingruerit bellū. Diuidit̉ autē pars iſta in ſex. Primoem̄ monet eos ne deficiāt in tēptationibꝰ. Secundo on̄dit ꝙgaudiū debeat eē eis ſi cōmunicēt paſſionibꝰ chriſti: ibi: Scōmunicātes ⁊cͣ. Tertio monet eos vt ſi non eſt eis datūcōicare in paſſionibꝰ chriſti: ſaltē gaudeāt in opprobrijs: prochriſto ſibi illatis. Si exprobramini. Quarto hortat̉ neip̄i erubeſcāt pati ꝓ chriſto ſi aliqn̄ ſic oportet: ibi: Nęmoaūt veſtrū ⁊cͣ. Quīto on̄dit quare gloriādū ē in hmōi: ibiQm̄ tp̄s eſt ⁊cͣ. Sexto oſtēdit modū quō debent ſe habere ī patiēdo: vt .ſ. aīas ſuas cōmēdātes deo: ibi: Itaqꝫ et hiqͥ patiunt̉ ⁊cͣ. Dicit gͦ. Chariſſimi nolite ꝑegrinari .i.reputare vos alienos vel exules a ſocietate mebroꝝ chriſti.h In feruore/ tēptationū: i Qui/ feruor ſit vob̓/ ad tēꝑtationē .i. ad ꝓbationē ⁊ examinationē vr̄ę fidei. Ul̓ g Nolite ꝑegrinari .i. deficere a ſtatu fidei. h ¶ In feruore/ tribulationū. Et cauſā huiꝰ reddit: i ui ſit vob̓ ad tēptationē .i. ad purgationē: ⁊ ſic ad bonū vr̄m: vn̄ nō debetꝭ ꝯuertere ī diſpēdiū ⁊ damnū. Un̄ Gen̄. xxij. a. Tēptauit deꝰ abraā.Sap̄. iij. a. Deus tēptauit illos ⁊ inuenit eos dignos ſe. EtDeut̓. xiij. a. Temptat vos dn̄s deus veſter: vt palam ſciatvtrum diligatis eum aut nō ī toto corde ⁊ in tota aīa veſtra.Et deinde ſubiungit aliā cauſam qͣre ꝓpter tēptationes nōdebent a fide recedere/ vel ſe a deo derelictos eſſe: qꝛ nihil nouum qd̓ iuſti tēptent̉. Un̄ dicit. k ¶ Quaſi aliqd: ac ſi dicat nō debetꝭ putare: qͣſi aliqͥd noui ꝯtingat vob̓: ꝙ .ſ.nō ꝯtingerit alijs. q. d. non eſt hoc nouū nec ſolū in vobis: qꝛij. Timoth̓. iij. c. Omnes qͥ pie volunt viuere in chriſto ieiuꝑſecutionem patient̉. Vel Nolite mirari alia lr̄a ⁊cͣ. ⁊ hocdicit̉ quibuſam qui qͣꝫdiu ſunt in vita ſęculari: nec de fide necde hmōi ſentiūt tēptationes: ſed qͣꝫcito agreſſi ſūt viā pęnitētie temptant̉: ⁊ tūc incipiūt admirari: Sed nō ē admirandū:neqꝫ em̄ ſic temptant̉ tunc ꝙ pͥus nō eſſet in eis radix tēptationis/ ſed diabolus nō curabat ad actum illā ꝓducere. Illosem̄ pulſare negligit quos quieto iure poſſidere ſe ſentit. Hocverbū Nolite ꝑegrinari/ dicit̉ qͥbuſdā: qͥ dū ſūt in feruore deuotę orationis ꝑegrinant̉ multa ꝓponendo: ꝓmittēdodifficilia ⁊ ardua: quę poſtea nō ſoluūt: Vnde peccāt grauius qͣꝫ ſi nō ꝓmiſiſſent. Prouerb̓. xx. d. Ruina eſt hoīs deuo-
tare ſanctos ⁊ poſt vota retractare. Sed cōicātes ⁊xHic on̄dit ꝙ debēt ī ſe gaudere qꝛ patiūt̉: Sic em̄ fiūt ī p̄ſerrſocij chriſti: ⁊ in futuro erūt ꝑticipes gaudij. Cōtinuatio: qnolite ꝑeginari ⁊cͣ. Sed cōicantes gaudete .i. qꝛ cōmunicatis: paſſionibꝰ chriſti: Et dicit/ Cōicantes: qͣſi inparte accipiētes: qꝛad faſciculū eiꝰ oīnoaccedere nō poſſumꝰCantꝭ. j. d. Faſciculus myrrhę dilectusmeꝰ. Ul̓ Cōicātes.i. cōe hͦ cū chriſto h̓habētes. ij. Corꝭ. v.c. Semꝑ mortificationē ieſu in corꝑe noſtro circūferētes. Etdicit/ Paſſionibꝰ/in plurali: qꝛ tota eiꝰ vita fuit paſſio. Unde in prima dn̄ica aduentꝰ cantat̉ euangeliū qd̓ recitat proceſſionem illā q̄ fuit facta in die palmarū/ qn̄ ſua paſſio incępit. q. d. eccleſia: a principio vitę ſuę vſqꝫ in finem ſemꝑ fuit in paſſionibꝰ. Uel Inpaſſionibus dicit pluraliter/ ꝓpter circumſtantias paſſionis. m Gaudete dico in pręſenti .ſ. n. Ut ⁊ ī reuelatione gl̓ię eius .i. in die iudicij/ qn̄ aꝑte regnabit. Lucę. iij. avidebit oīs caro ſalutare dei qui modo regnat occulte: nō reuelatus niſi aliquibus iuſtis ⁊ paucis .j. Corꝭ. xv. d. Oportetaūt illum regnare. Glo. occulte. Eſa. xlv. c. Uere tu es deꝰ abſconditus: qn̄ ſcꝫ reuelabit abſcondita tenebrarū: ⁊ manifeſtabit ꝯſilia cordium. o ¶ Gaudeatis animo. p ¶ Exultantes corꝑe: nō quia gaudium ſit in corꝑe vt in ſubiecto: ſed inaīa: ſed ideo dicitur eſſe in corꝑe: qꝛ per corpus manifeſtabit̉:ẜm ꝙ dicit Psͣ. Cor meum ⁊ caro mea exultauerunt in deūviuū. Et nota ordinē loquēdi. Primo dixit. Cōicātes ⁊cͣ.Et poſtea ſubiunxit: Ut in reuelatione ⁊c̄. Primo enimoportet vt ſimꝰ fratres chriſti ex parte matris: vt tandē ſimfratres ex parte patris. Mater ieſu eſt maria: quę īterp̄taturamara: hęc ē tribulatio vel pęnitētia. Vis gͦ eſſe frat̓ ieſu/ neceſſe eſt vt ſis in tribulatiōe vel pnīa. Pater eius eſt deꝰ. Psͣ.Ego dixi dij eſtis .i. dn̄i. Si vis habere ſecūdū .ſ. vt ſis frat̓ īgloria: neceſſe eſt vt habeas pͥmū .ſ. vt ſis frater in pęnitētia.Iohanni dictū eſt: Ecce mater tua: Ioh̓. xix. e. Sed multidicunt hodie: Ioh̓. xiiij. a. Dn̄e oſtēde nobis patrē/ ⁊ ſufficitnobis. Et iſti fabulas gētiliū introducūt in eccleſiam dei qd̓eſt nefas ⁊ nugatio apud deū. Volunt em̄ eē minerua q̨̄ de cerebro iouis nata/ vt fabulati ſunt gentiles patrē habuit ſinematre. Cōtra chriſtuꝫ eſt hoc: qͥ aliqn̄ habuit patrē ſine mr̄e:⁊ ſemꝑ ſi vellet ſic eſſe potuit: tn̄ naſci de mr̄e voluit/ vt nos qͥſine doloribꝰ eſſe nō poſſumꝰ hāc mr̄em voluntarie amplecteremur: nō q̨̄rētes gaudia/ vbi nō ē niſi triſticia. Hiere. xlv. b.Ecce qͦs ędificaui ego deſtruo ⁊ qͦs plantaui ego euello: ⁊ vniuerſā t̓rā hāc: ⁊ tu q̨̄ris tibi gaudia: noli q̨̄rere. q̄ Si exprobrami. Hic t̓tio monet eos vt ſi nō ē eis datū ꝓ chriſto patitn̄ gaudeāt in opprobrijs ꝓ chriſto ſibi illatis dicens. Si exprobramī: qͣſi gaudete: qꝛ ſi exprobramī i. opprobria patimi: r In noīe. Sic ꝯtinuat Glo. q̨̄ dic̄: qꝛ In noīe dn̄iduo dic̄. Cauſā: ⁊ tūc exponit̉ ſic. In noīe .i. ꝓ noīe. Itē ꝑſeuerātiā: vn̄ dicit Glo. in noīe/ ꝑmanētes. Btī eritꝭ: qͣre autbtī/ on̄dit dicēs: s Qm̄ qd̓ ē honoris ⁊ gl̓ię ⁊ virtutidei requieſcit ſuꝑ vos: in p̨̄ſenti vel ī futuro. In p̄ſenti ēhonor: bona oꝑatio. Un̄ dn̄s multiplicat ⁊ auget gr̄am. Itēgloria/ in pręſenti pura ⁊ munda cōſcīa. ij. Corꝭ. j. c. Glorianoſtra hęc eſt teſtimonium conſcientię noſtrę. Item virtusin pn̄ti/ fidel̓ .ſ. ⁊ fortꝭ ꝯͣ diabolū reſiſtētia ⁊ pugna. jͣ. v. c. Cuireſiſtite fortes ī fide. His tribꝰ tria debent̉ in futuro. Honoriem̄ boni oꝑis reddet̉ in futuro honor poſitionis ad dexteradei: qn̄ ſeꝑabunt̉ hędi ab agnis: vt agni ſint participes honoris chriſti. Itē gl̓ię purę ꝯſciētię dabit̉ gl̓ia exultationis ⁊ vocationis ad regnū: Venite bn̄dicti pr̄is mei ⁊cͣ. Itē virtuti debit̉ in futuro nō ſolū vt nō infeſtent vos diabolus ⁊ eius mebra: ſed liberatio ab oī occupatione et miſeria: Propter hęcV tria dicit apl̓s
I
1. Corꝭ. .
Ps. 83.
Ps. 816.
Matib..