LibriActuūapoſtolorū
gͦ mihi hēbraica lingua: Saulec ſaule qͥd mē ꝑſeq̄rꝭ? Durū eſtd̉ tibi ꝯtra ſtimulum calcitrare.Ego aūt dixi: Quis es dn̄e?Dn̄s aūt dixit: Ego ſū ieſusquem tu ꝑſequeris. Sed exurge et ſta ſupra pedes tuos.Ad hͦ enī apparui tibi vt ꝯſtiF tuā te mīſtrum ⁊ teſtē eoꝝ quęs vidiſti/ ⁊ eoꝝ qͥbꝰ apparebo tibi: eripiēs te de populis ⁊ gēhtibꝰ: in qu̓as nūc ego mitto teaperire oculos eoꝝ vt ꝯuertāitur a tenebris ad lucē: ⁊ de̓ poin teſtate ſathanę ad de̓ū: vt accin piāt remiſſionē pctōꝝ et ſortēsͦ inter ſctōs per fidē quę eſt inme. Un̄ rex agrippa nō fui incredulꝰ cęleſti viſiōi: ſꝫ his quiq ſūt damaſci pͥmū ⁊ hieroſolymis ⁊ in oēm regionē iudęę: etgentibꝰ annūciabā/ vt pnīamagerēt: ⁊ ꝯuerterent̉ ad deum:r digna pnīę oꝑa faciēteſ. Hacex cauſa me iudęi cū eēm ī tēplo ꝯp̄hēſū tēptabāt volētess me īterficere. Auxilio aūt adt iutꝰ dei vſqꝫ ī hodiernū diē ſtōv teſtificās minori atqꝫ maiori:nihil extra dicēſ qͣꝫ ea q̨̄ ꝓphex tę locuti futura ſūt eſſe ⁊ moyſes: ſi pa̓ſſibil̓ chriſtꝰ: ſi pͥmusex reſurrectiōe mortuoꝝ lu-
ę mē annūciaturꝰ ē ppl̓o̓ ⁊ gēndtibꝰ. Hęc loquēte eo ⁊ rationē reddēte/ feſtus magna vocͦ ce dixit: Inſanis paule: Muls tę te lr̄ę ad īſaniā ꝯuertūt. Eth paulꝰ: nō inſanio inqͥt optimeifeſte: ſed veritatꝭ ⁊ ſobrietatꝭk verba eloquor. Scit enim dēhis rex: ad quē ⁊ ꝯſtant̉ loqͣr.Latere enī eū nihil hoꝝ arbitror. Neqꝫ enī in angulo qͥcqͣꝫhoꝝ geſtū ē. Credis rex agripN pa ꝓphetis? Scio qꝛ credis.o Agrippa aūt ad paulū: Inꝑ moͣdico ſuades me chriſtianū fieri. Et paulꝰ: Opto apd̓deū ⁊ ī modico ⁊ ī magno: nōtm̄ te/ ſed et oēſ qͥ audiūt hoqdie fieri tales qͣlis et ego ſum:r exceptꝭ vinculis his. Et exuirexit rex ⁊ p̨̄ſes ⁊ bernice: ⁊ quiaſſidebāt eis. Et cū ſeceſſiſſētloquebant̉ adinuicē dicētes:qꝛ nihil morte aut vincul̓ dignū qͥd fecit hō iſte. Agrippas aūt feſto dixit: Dimitti poterat homo hic: ſi nō appellaſſet cęſarem.¶ Capitulū. XXVII.vT autē iudicatū eſt eūAnauigare ī italiā: et travdi paulum cum reliqͥs cuſtodijs centurioni nomine iulio
aebraica lingua in qͣ olim deꝰ pr̄ibꝰ loq̄bat̉ vt magiscredat̉ qd̓ d̓r. c ¶ Me ī mēbris. b ¶ Saule. Glo. Nomēgemīat: vt ad ipſū ꝑtinere viſionē oſtēdat d¶ Cōtra ſtimulū/ correctionē. q. d. hucuſqꝫ ſine ſtimulo reſtitiſti: nūc ꝟo ſirecalcitras plꝰ vrgerꝭ. Iungitur bos futurꝰ agriculturę dei. j.Corꝭ. iij. c. Uel ſtimulus charitas. j.Corꝭ. v. c. Charitaſchriſti vrget̉ nos. eMMiniſtꝝ ⁊ teſtē.Nō eſt verꝰ teſtꝭ quinō eſt mīſter: exēploeiꝰ: Mat. xx. d. Nōvenit miniſtrari. ſ¶ Quę vidiſti: ī hacpͥma viſiōe. g. ¶ Aꝑparebo: poſtea ml̓tis viſiōibꝰ. h ¶ Inqͣs .i. in qͦs ambos:qꝛ ⁊ iudeoꝝ ⁊ gētiūinſidias paſſus ⁊ iniurias. i ¶ Aꝑire.Cęci enim ſunt. kOculos īterioresvel etiā exteriores.l ¶ De ptāte: eccetenebre. m ¶ Deūlucē. Un̄ ſi ē in littera: ⁊ de ptāte/ poteſt legi expoſitiueEt ꝓ id ē: qͣſi d̓ infidelitate ad fidē d̓ vitijs ad v̓tutes ⁊ mores. n ¶ Et ſortēhęreditatē quę ſorsdicit̉: quę ſine liberoarbitrio ꝓuenit ꝓpi̓radicē merendi pͥmā.ſ. gr̄am gratꝭ datāſine p̨̄uiſiōe liberi abitrij. o ¶ Int̓ ſanctos. Sed cum h.p̨̄poſitio dicat ęqͣlitatē: ſic̄ ſuꝑ ſuꝑioritatē: ⁊ ſubt̓ īferioritatē: videt̉ ꝙ male cūſctī non ſint ęqͣles. .j.Corꝭ. xv .ſ. Stellaenī a ſtella differt ⁊cͣ. Sol̓. Sūt ęqͣles qͦ ad denariū: Mat. xx.b. Uel duplicit̓ cōparāt̉ ſctī int̓ ſe: et ſic ē ibi ęqͣlitas: qꝛ nullap̨̄latio q̨̄ cauſat̉ ex infirmitate vel ad deū a qͦ plus p̨̄mij accidentalis vel eſſētialis accipit vnꝰ qͣꝫ alius/ et ſic maior vel minor. p ¶ Per fidē. sͣ. xv. b. Fide purificans corda eorum.Sed qͣre nō ita ꝑ ſpem vel charitatē. Sol̓. Charitas magisꝯiūcta ē dilecto: ⁊ ſpes ſperato qͣꝫ fides credito vel vero: ⁊ tāto difficilior ē ⁊ magꝭ habet purgare. q Et hieroſolymiſanteqͣꝫ ordinaret̉ apl̓s gentiū electꝰ ad hͦ a ſpūſctō. sͣ. xiij. a.tunc p̨̄dicauit hieroſolymis: ſed poſt tm̄ ſoluit votum. sͣ. xxj.d. quia tūc erat tm̄ apl̓s gentiū: vel ipſo iure iudęorū int̓ gentes diſperſoꝝ. r ¶ Hac ex cauſa ⁊cͣ. Tertia ꝑs. s¶ Auxilio aūt adiutꝰ dei: auctoritate ⁊ liſię mīſterio. sͣ. xxj. g.t Sto ꝑſeuero: vel ī mortē nō cado. v¶ Minori/ ętate vl̓ꝑſona. x. Et moyſes/ qͥ ⁊ ipſe fuit ꝓph̓a ẜm rem: ſꝫ ẜm officiū dux ppl̓i: et ſic qͦdāmodo plꝰ qͣꝫ ꝓph̓a. y ¶ Si pro ꝙ.z ¶ Paſſibilis/ chriſtus erit: ſupple hoc dixerūt ꝓph̓ę Eſa.liij. ſatis de paſſiōe. a ¶ Primus: qꝛ pͥmꝰ reſurrexit nō iterū moriturꝰ: Romo. vj. b. b ¶ Popl̓o/ iſrl̓ ꝑ ſe. Matth̓. xv. c.Nō ſū miſſus ⁊cͣ. c. Et gētibꝰ/ ꝑ apl̓os. Vel b ¶ Populo ex gētibꝰ: ſupple ſeꝑato .ſ. iſrl̓. di Hęc loquēte. Quarta ꝑs. e ¶ Inſanis: qꝛ vīctꝰ loco defendēdi ſe accępto imꝑti
nentia ſua liberatiōi loq̄bat̉: vel qꝛ p̨̄dicabat ī chriſto relurrectionē mortuoꝝ f¶ Multę lr̄ę. Rab̓. Philoſophi gentiūmulta legēdo vel ſcribēdo ſectas mutabāt. g¶ Ad inſaniam mutabilitatē de ſnīa in ſnīam: vel de doctrina ī doctrināvt te excuſaturꝰ p̨̄dices reſurrectionē: ⁊ tuā narres ꝯuerſionē.B. Sic̄ ſtulta amentia fuit ꝙ filiꝰ ꝓdigporcos pauit. Lucꝭ.xv. c. Sic de ſpūaliamētia. ij. Corꝭ. v. c.Siue mēte excedimꝰdeo ⁊cͣ. Psͣ. Nō reſpexi in vanitates etinſanias falſas. h¶Optīe. Adulatorvidet̉ ſꝫ captat beniuolentiā: ⁊ loquit̉ vtplures nō ẜm ſenſūſuū. Ul̓ Optime:inquā tum iudex: qꝛtenebat locū optimidei .ſ. ¶ ¶ Ueritatis. Glo. Falſitas ⁊petulantia inſanię ſt̓pria. k ¶ De his:d̓ me narraui. 1Moꝝ vel de me: vl̓d̓ chriſto. i. Scio:.hoc ad ꝑſuadēdū loquit̉ nō adulādo. nCredis: qͥcqͥd dictū eſt de p̨̄dictꝭ vl̓ d̓chriſto. Imbutꝰ enīritu ⁊ lege iudęorumcredebat ꝓph̓as ꝟadixiſſe: ignorans illāveritatē ad chriſtū ꝑtinere: qͣꝫuis ī cōciōehabita cū iudęis dixiſſe legat̉: ſi de religionis auxilio p̨̄ſumitis: cū iam diſcipuli ieſu orbē repleuerūt: nō ſine dei nutu putamꝰ illā religionē creſcere. o¶ Agrippa. Quinta ꝑs. p ¶ In modico .i. quocūqꝫ modo: vel in qͦcūqꝫ ſtatu. q ¶ Et ego chriſtianus. ſ. r. ¶ Excęptis: quia non opto vos/ vinctos eſſe.s ¶ Dimitti/ ſolui a vinculis. ¶ Expoſitio Ca. XxVII.T aūt iudicatū ē ⁊cͣ. Hoc capl̓m diuidit̉ in qnqꝫv ꝑtes. In pͥma d̓r quō cēturio tradito ſibi paulo cū cęterꝭ vinctꝭ volēs nauigare ī italiā aſcēdit nauē̓ hadrumetinā ⁊ ꝑ ſidonē ⁊ cyprū venit liſtrā. In ſcd̓a quō aſcēderutnauē alexādrinā: et ꝑ boniportū venerūt theſſalā: ⁊ ꝓhibetepaulo nauigationē ꝓpt̓ īeptiā tꝑis: cēturio plꝰ credēs naucierꝭ:qꝛ ibi nō erat bonū hyemare volebat venire phęnicē: ibi: Etibi īueniēs. In tertia quō veniētes ad īſulā caudā orta tepeſtate ꝓiectꝭ ī mare q̨̄ in naui erāt deſperātes d̓ ſalute ſꝯſolatꝰ ē paulꝰ narrās viſionē ⁊ ꝓmittēs ꝙ nullꝰ periret eoꝝ prętſolā nauī: ibi: Aſpirāte aūt. In qͣrta quō explorata aque ꝓfunditate paulus īdicauit centurioni nautas velle fugereſ quiimpediti ſūt per dimiſſionem ſcaphę: ibi: Sed poſtea. ꝯnqͥnta quō paulus hortatus eſt eos comedere: ⁊ cōmittentesſe mari ⁊ vento ꝓpinquauerunt terrę ⁊ fixa prora ī litore pubpis diſſoluebatur: vbi volentibus militibus occidere vinctbsne enatantes euaderent/ centurio non permiſit: ibi: Et cumlux inciperet fieri ⁊cͣ. Dicit ergo: t ¶ At autē iuditū agrippa decernēte. v Cuſtodijs/ vinctꝭ qͥ cuſtodieCohoris aipſſltt
G
6.9. a. 22. b.
gͣ. ix. i.Rs. 35
G
A7. q. i.uer
1. Co