Druckschrift 
7 (1502)
Einzelbild herunterladen
 

Ca.XXVI

a ſi vellet ire hiēroſolymā ⁊ ibiiudicari de iſtꝭ. Paulo autēb appellāte: vt ſeruaret̉ auguſticognitioni iuſſi ſeruari eū donec mittā eū ad cęſarē. Agrippa aūt dixit ad feſtū: Uolebāet ipſe hoīem audire. Cras inqͥt audies eū. Altera aūt diecū veniſſet agrippa ⁊ berniceē cū multa ambitiōe/ ⁊ introiſf ſent ī auditoriū cū tribunis ets virꝭ pͥncipalibꝰ ciuitatꝭ iubēte feſto/ adductꝰ ē paulꝰ. Et dixit feſtꝰ: Agrippa rex ⁊ oēs qͥſimul adeſtꝭ nobiſcū viri: videtꝭ hūc hoīem de qͣ oīs multitudo iudęorum int̓pellauitkme hieroſolymis petētes ⁊ acclamātes: nō oportere eū viuere ampliꝰ. Ego v̓o cōperilnihil dignū eū morte admiſiſſe. Ipſo aūt hͦ appellante: adauguſtū iudicaui mittere. Dequo qͥd certū ſcribā dn̄o nonhabeo: ꝓpter qd̓ ꝑduxi eū advos ⁊ maxīe ad te rex agrippa: vt interrogatiōe facta hanbeam quid ſcribā. Sine rōneenī mihi videt̉ mittere vinctūet cauſā eius non ſignificare/n agrippa vero ad paulum ait:Permittit̉ tibi loqui pro temet ipſo. Ca. XXVIUnc paulꝰ extēta manut cępit rōnē reddere. Deoībꝰ qͥbꝰ accuſor iudęiso rex agrippa ęſtimo me be̓atūpͦ apd̓ te cū ſim defēſurꝰ me ho-

q die/ maxīe te ſciente oīa q̨̄ apd̓sͣ iudęos ſūt ꝯſuetudīes ⁊ quęſtiones: ꝓpt̓ qd̓ obſecro patienter me audias. Et qͥdē vitāmeā a iuuētute q̨̄ ab initio fuit ī gente mea ī hieroſolymist nouerūt oēs iudęi: p̨̄ſcientesme ab īitio ſi velint teſtimonivſum ꝑhibere: qm̄ ẜm certiſſimāſectā nr̄ę religionis vixi phariſęꝰ. Et nūc in ſpe q̨̄ ad pr̄esx nr̄os rēpromiſſiōis facta eſt adeo/ ſto iudicio ſubiectꝰ: ī quapͦ duodecim tribuſ nr̄ę nocte acdie̓ ſeruientes ſperant deuenire. De qͣ ſpe accuſor a iudęis rex. Quid īcredibile iugͦ dicat̉ apud vos ſi deꝰ moͣrtulos ſuſcitat? Et ego qͥdē exiſtimauerā me aduerſus nomenieſu nazareni debere ml̓ta cōtraria agere: qd̓ ⁊ feci hieroſolymis. Et multos ſctōꝝ ego īcarceribꝰ incluſi: a pͥncipibꝰ ſacerdotū ptāte accępta: ⁊ cum⁊ occiderent̉ dētuli ſnīam. Etꝑ oēs ſynagogas frequenterpuniēs eos/ cōpellebam blaſſ phemare/ et ampliꝰ inſaniēs īeos ꝑſeq̄bar vſqꝫ ī exteras cih uitates. In quibꝰ dū irē dar̄ maſcū cū ptātē ⁊ ꝑmiſſu pͥncipū ſacerdotū/ die media ī viavidi rex de cęlo ſupra ſplēdorem ſolis circumfulſiſſe me lumen: ⁊ eos qͥ mecū ſimul erāts omēſqꝫ nos cum decidiſſemin terrā: audiui vocē loquētē

aieroſolymā vbi ſapiētiores. b Auguſti cognitioni/ neronis iudicio. c¶ Uolebā/ vellē nūc. d¶ Alteraaūt dię ⁊cͣ. Quarta pars. e Cū multa ambitiōe .i. deſiderio vidēdi paulū: vel multa pompa ⁊ turba regalis officij eos ambiēte. B. In gręco pro ambitiōe ponit̉ phātaſia.¶¶ In auditoriū:domū vbi cauſę audiebant̉ corā iudicibus g Principahꝰ vel pͥncipibus. Rex iudęę. iEt oēs: ananias etſentes iudęi. KEt acclamātes:hic ſicut ī hieruſalē. Admiſiſſe/ ī oꝑe:qꝛ nihil erat ꝓbatū:⁊ ip̄e ſufficiēt̉ ſe purgauerat: Suꝑius autē hęſitauit de materia quęſtiōis de legenō d̓ pauli īnocētia:et ſic nō eſt ꝯtrariū.m QQuid ſcribāde teſtimonijs alicuius pro quo ſit vīctꝰ Expo. Ca. XXVAnc pauextēta manū. More cōtionātiū vl̓ ꝓ ſilētiofaciēdo. Hoc capitulū diuiditur in qͥnqꝫpartes. In pͥma captās paulus beniuolētiā agrippę: replicatꝯuerſationē ſuā in iudaiſmo multoꝝ teſtimonio cōmēdatā dicens ſe ſpem reſurrectionis hr̄e ſicut cęteri iudęi. In ſcd̓a recapitulat quō ꝑſecutꝰ ē eccleſiā ⁊ modūſuę ꝯuerſionis ⁊ miſſionis ad gētes: ibi:Et ego ꝗͥdē. Intertia dicit ſe ꝓpter h̓a iudęis captū ⁊ fereocciſū teſtē nūc eſſepaſſiōis ⁊ reſurrectioniſ chriſti: ibi: Hacde cā. In quartadic̄ feſtꝰ eū inſanireet aſtruēs ſe verū dicere de ſcripturꝭ agrippā inuocat teſtē: ibiHęc loquēte. In qͥnta dicit agrippa paulū ꝑſuadere ſibivt fiat chriſtianꝰ: qd̓ optat paulꝰ ipſi ⁊ alijs: ⁊ ſecedētes dicūtpaulū nō meruiſſe mortē: ibi: Agrippa aūt ⁊cͣ. o Mebeatū eſſe dicēdū nō btītudine patrię: ſꝫ vię q̨̄ eſt eſſe īmaculatū. Psͣ. Beati īmaculati in via. Et Eccͣj. xxxj. b. Btūs qͥīuētꝰ ē ſine macula: trāſgreſſiōis vl̓ amiſſiōis. Psͣ. Declina amalo ⁊ fac bonū. p Cum ſim: quia ꝯfidebat d̓ ꝯſciētia. Ul̓Cū ſis/ Agrippa enī ſciebat ꝙ ꝓpt̓ altercatiōes ⁊ quęſtiōesiudęoꝝ crebro corā ſe vētilatas nullꝰ dānabat̉ ad mortem inhͦ ꝯfidebat paulꝰ. Sciēte oīa/ vel oēs qͣſi peritꝰ es iudaice ꝯſuetudīs. r. Cōſuetudīes bonę. s Et quęſtiōeſmalę. Glo. B. Legerat illud Eſaię: Btūs qͥ ī aure loquiturſapiētis. Hoc lr̄a nr̄a nō habet: et nouerat tm̄ orōnis ꝟba ꝓficere quātū iudicꝭ ſnīa ꝯgnouiſſet. Pręſciētes/ āte ꝯgnoſcētes qͣꝫ vos gētiles. v Certiſſima ſectā In gręco ꝓ ſe

ctā hęreſim Ergo bona vita hereſis dicebat̉. Qd̓ verū eſt amalis nō a bonis. Et nota ꝙ int̓ ſectas minꝰ mala erat phariſęoꝝ qꝛ ponit reſurrectionē ⁊ obſeruantiā legis ⁊ ꝓphetarum.Un̄ plꝰ ꝯcordat veritati qͣꝫ aliqͣ aliaꝝ. x Repromiſſiōis:reſurrectiōis: ergo reſurrectio fuit repromiſſa. Verū eſt. Oſeevj. a. Soph̓. iij. b.Iob. xix. d. Ezech̓.xxvj. d. Stō ante tribunal. z Iudicio tuo. a. Inqua/ ſpe reſurgēdi.d Deuenire: ſicſupponit ſpes pro reſperata. Vel ẜm aliālitterā: Inueniri:viui vel perfecti dicit Glo. ſic ſupponitpro habitu. c. Seruientes/ ꝓpter illāſpē. b Die ac nocte. Hoc nō dicit̉ ꝓtoto ſed pro parte .ſ.duabꝰ tribubꝰ q̨̄ ſubcyro ⁊ dario redier̄tde captiuitate .j. Eſdrę. ij. a. Nā decemtribuū captiuatio ſb̓oſee. iij. Regꝭ. xviij.c. vltima fuit ⁊ ꝑpeſua. Oſee. j. c. Nonaddam vltra miſereri ⁊cͣ. Et in captiuitate etiā idolis nō deoſeruierūt. Hiere. v.e. Seruietꝭ dijs alienis ⁊cͣ. Et d̓ iſtiſ pauci redierūt vt ſeruirent deo e Quidaduerbiū interrogādi. f Incredibile iudicat̉ hoc .ſ.Si deus ⁊cͣ. Ul̓ſic. Quid īcredibile vt prius. gIi/ pro quia. hMMMortuos ſuſcitat/ ꝑticularit̓: quaſi non eſt incredibileſi ab eo ſperatur generalis reſurrectio.Uel e Quid nomē: qͣſi quid dicis oagrippa: vel qͥd tibividetur ⁊cͣ. vt prius.i Et ego ⁊cͣ. Scd̓a pars: ſicut iſti ęſtimāt modo. k Detuli. Glo. Iudicaui occidēdos: nō ait occidi. B. Pouit aliālr̄aꝫ. Occidēdiſqꝫ illis d̓tuli ſnīam .i. qͣlit̓ occiderent̉ ſnīam dedi. Et amplius/ qͣꝫ priꝰ. m Inſaniēs ſicut lupus.n Perſequebar ex magno affectu. o Exteras nō tm̄ꝓpiquas. p In qͥbꝰ/ ciuitatibꝰ vl̓ oꝑibꝰ illiꝰ īſanię. q¶ Damaſcū: metropolim ſyrię ⁊ phęnicꝭ. r¶ Cū ptāte ⁊ ꝑmiſſu Sꝫ pͥncipes ſacerdotū hoc nō poterāt: īmo romani. Sol̓.Principes ſacerdotum accęperant hanc ptātem a pręſide:ita vt poſſent eā delegare cui vellēt quā ſaulo dederūt: Ideovtrūqꝫ tāgit ⁊ ptātem delegatā a p̨̄ſide. et permiſſum .i. aſſenſum pͥncipis ſacerdotū. s Decidiſſemꝰ. Cōtra. sͣ. ix. b. d̓rꝙ ſtabant ſtupefacti. Ibi Glo. Non ceciderūt. Sol̓. Ceciderunt quidem prius ad ſubitum fulgorem: ſed ſocij ſtatim ſurrexerūt paulo adhuc iacente: ⁊ ſtabant cum dn̄s loquereturilli. Ideo aūt dicit eos Glo. nō cęcidiſſe: qꝛ ſtatim ſurrexerūt.☞ Hebraica lingua.

F

B

CC

D

Rs. ne.Ps. 33.