apoſtolorūLibriActuū
a mūdū ⁊ oīa quę in eo ſūt: hicbcęli ⁊ terrę cū ſit dn̄s/ non inc manufactꝭ tēplis habitat: necd̓ manibꝰ humanis cōlit̉ indigens aliqͦ/ cū ipſe det oībꝰ vitām ⁊ inſpirationē ⁊ omīa: feſꝫ citqꝫ ex vno oē genꝰ hoīm inhabitare ſuꝑ vniuerſam faciēiterrę: definiēs ſtatuta tempokra ⁊ terminos habitatiōis eorū/ quęrere deū: ſi forte attrenctent eum aut inueniāt: qͣꝫuisnō longe ſit ab vnoquoqꝫ noſtrū. In ipſo enī viu̓imꝰ ⁊ mouemur ⁊ ſumꝰ: ſicut ⁊ qͥdā veſtroꝝ poetarū dixerūt: Ipſiuſfͦ enī ⁊ gēnꝰ ſumꝰ. Gēnꝰ gͦ cū ſivmus dei nō debemꝰ ęſtimarex auro ⁊ argēto aut lapidi ſculpturę artis ⁊ cogitatiōis hoīsy diuinū eſſe ſimile. Et tempoā ra qͥdē huiꝰ ignorātię dēſpiciens deꝰ: nūc annūciat hoībuſvt oēs vbiqꝫ pęnitentiā agāteo ꝙ ſtatuit diē in qͣ iudicaturꝰ ē orbē ī ęqͥtate ī viro ī qͦ ſtāt tuit/ fidem p̨̄bens oībꝰ ſuſcitans eū a mortuis. Cū audiſ-
ſent aūt reſurrectionē mortuorū: qͥdam qͥdē irridebāt/ quidāv̓o dixerūt: Audiemꝰ te de hͦite̓rū. Sic paulꝰ exiuit de meo dio eoꝝ. Quidā vero viri adhęrētes ei/ crediderūt: in qͥbuſꝑ et dionyſiꝰ ariopagita ⁊ mulier noīe damaris/ ⁊ alij cū eis.Oſt hęc ¶ Ca. XVIIIp Iegreſſus ab athenis venit corinthū: ⁊ īueniēsquendā iudęū noīe aqͥlā ponticum genere: qͥ nuꝑ veneratab italia ⁊ pͥſcillā vxorē eius/r̄ eo ꝙ p̨̄cēpiſſet claudiꝰ diſcedere oēs iudęos a roma: acceſſit ad eos: ⁊ qꝛ eiuſdē eratartꝭ: manebat apd̓ eos ⁊ oꝑas bat̉. Erāt āt ſcēnofactorię artꝭEt diſputabat ī ſynagoga ꝑoē ſabbatū: int̓ponēs nomendn̄i ieſu: ſuadebatqꝫ iudęis ⁊gręcꝭ̓. Cū veniſſēt aūt d̓ macedonia ſilas ⁊ timotheꝰ īſtabatv̓bo paulꝰ teſtificāſ iudęis eēſ chriſtū ieſū. Cōtradicētibꝰ aūtz eis ⁊ blaſphemātibꝰ/ excutiēsveſtimenta ſua: dixit ad eos:
piens ab his quę geſſit in corpore ſupra hominem: vt cōprobet deū eſſe/ fide paulatim creſcēte: qꝛ de initijs ad ꝑfectaaſcendit̉/ non ecōuerſo. a ¶ Et oīa: fructꝰ ⁊ habitatores cęli ⁊ terrę. b ¶ Nō in manufactꝭ: nō paruo loco clauditur:nec varijs coloribus diſtinguitur vt idola: ecce idola deſtruit.c ¶ Nec manibꝰ:qͣſi faciēciū eū. d¶ Colit̉/ ſit ad hͦ vt ſideus. e ¶ Uitamaīam qua inſpirat.f ¶ Et inſpiratione aerē. g. ¶ ęcitadam. h¶ Ex vnohoīe: ī gręco ex vnoſanguine: qꝛ ſanguisꝓpagationē carnis ſignificat: et ꝑ carnemintelligit̉ homo.¶ Tꝑa ſętatū ⁊ regnorū. k ¶ Et terminos fines gentiumſingl̓aꝝ. l¶ Quęrere: ad hͦ fecit genꝰhūanū vt q̨̄rat fidem ¶ Attrectentcharitate. n Quāuis: qͣſi quęrit̉ abhoīe: qͣꝫuis ſit ꝓpe.o Uiuimꝰ vtraqꝫvita. p ¶ Et mouemur vtroqꝫ motu:ſcꝫ mēbroꝝ ⁊ diſcurſu locoꝝ. q¶ Sumus corꝑaliter velſpūaliter. Augꝰ. Idoꝑat̉ in nobis qd̓ vuimꝰ ⁊cͣ. Hoc ē opꝰquo ꝯtinet oīa pertingēs a fine vſqꝫ adfinē fortit̉ qd̓ opꝰ ſiſubtraxerit: nec viuemuſ nec mouebimurnec erimꝰ. Quęrit̉ quā habitudinē notet hęc p̨̄poſitio/ In ipſo: Et ꝯſtat ẜm expoſitionē Augꝰ. ꝙ cauſę efficiētꝭ. Sꝫ videtur ꝙ cauſā efficiētē veriꝰ importaret hęc p̨̄poſitio ab qͣꝫ in:ſic ab ipſo viuimꝰ ⁊cͣ. Sol̓. Alit̓ eſt deus cauſa efficiēs qͣꝫ alięcauſę. Alię enī extrinſecę ſunt/ nō vnitę rei: deus aūt pͥma eſtcauſa efficiēs qd̓ vnit̉ effectui. Iō in alijs ponit̉ cauſa q̨̄ notetſeꝑationē: hic aūt vnionē. Itē. Uiuimꝰ in ipſo vita: mouemur ī ipſo via: ſumꝰ ī ipſo veritate. Ioh̓. xiiij. a. VelUiuimꝰ quo ad initiū vitę. Mouemur/ qͦ ad ꝓgreſſumSumꝰ qͦ ad ꝯſūmationē. r ¶ Sicut ⁊ qͥdā. B. His qͥ ꝓphetas nō recipiūt: auctoꝝ ſuoꝝ loquit̉ teſtimonio verſumarati poetę ponēs: ⁊ de falſis eoꝝ qͥbuſ ꝯtradicere nō poterātſuā veritatē ꝯfirmat. s Et genꝰ ſumꝰ .i. creatura ⁊ opꝰ qd̓creauit. Augꝰ. In his ꝗ creauit oſtēdit̉ deꝰ indeſinent̓ oꝑari:neqꝫ enī tanqͣꝫ eiꝰ ſubſtātia in ipſo ſumꝰ: ſicut dicit̉ vitā habęre in ſe. Ioh̓. v. e. Sed cū aliud ſimꝰ qͣꝫ ipſe nō aliud in illo ſumus: niſi qꝛ id oꝑat̉ qd̓ viuimꝰ mouemur ⁊ ſumꝰ: qꝛ ſi ꝑs poteſt eſſe in toto cuiꝰ pars ē ipſū totū nō eſt niſi in illo a qͦ ꝯditum eſt: neqꝫ hͦ ẜm corpus dicit̉: qꝛ ⁊ de mūdo ſimiliter dicipoteſt: in qͦ ẜm corpꝰ viuimꝰ mouemur ⁊ ſumꝰ: Sed de mēte ad imaginē dei facta dicit̉ quodā excellenti modo: qꝛ qͥ noneſt in ipſo: de quo dicit̉ Roma. xj. d. Ex ipſo ⁊ ꝑ ipſū ⁊ in ipſo ſunt oīa: nihil ē. t ¶ Genꝰ gͦ: nō natura ſed ſpū eiꝰ ęditi:volūtate creati ⁊ adoptiōe recreati. v Nō debemꝰ: Hō īmedio ē habēs deū ſuꝑiorē: aurū ⁊ argētū ⁊ cętera huiꝰ mōiinferiora q̨̄ nō debēt ei cōꝑari vt adorent̉ oꝑa manuū hoīm.x ¶ Sculpturę artis actibꝰ humanis. y ¶ Tꝑa/ p̨̄terita.z Ignorātię qͣ ignoratꝰ ē. a¶ Deſpiciēs: ignoſcēs vt ve
nialia. Ul̓ de alto aſpiciēs vel ſpernēs ⁊ īdigna iudicās ſua noticia. b¶ AAnnūciat per apl̓os. cHōībꝰ/ prudentibus.o ¶ Oēs/ ꝑſonę. e ¶ Pniīam agāt. Ad hͦ oīa dicta ſūt vt pęnitētiā quę ē in corde agāt in oꝑe. f ¶ Statuit. Glo. Quiadeo nihil futurū eſt. Item dies ſtatutus cauſa pęnitētie eſtg Iudicaturꝰ. Introducit qd̓ oderāt qͥreſurrectionē nō credebāt. h ¶ In ęqͥtate: nō ẜm acceptionē ꝑſonarū. 1¶ In viro chriſto vero hoīe: vel virili etforti: cui pater omne iudicium dedit:Ioh̓. v. d. l Fidē reſurrectiōis ſuęexēplo. Uel ſic. KStatuit iudicare.Fidē prębensoībꝰ/ ꝙ reſurgent.m ¶ Iterū: qͣſi modo nec credimꝰ nereſpuimꝰ. n ¶ Exiuit: qͣſi excōmunicās eoſ. o ¶ Adhęrētes: nō remanentes ex timore. p¶ Ariopagita: iudex ariopagi: qͥ poſtea ep̄s corinthioꝝ:bn̄ rexit eccleſiā: adcuius vtilitatē multa reliqͥt volumina: aloco dictus ariopagita.¶ Expo. Ca. XVIIIHoc capl̓mOſt hęc.diuidit̉ ī treſꝑtes. In prima agit̉de aduētu pauli corinthū: ⁊ qͥd ibi ei acciderit. In ſecūda de trāſitu eiꝰ in ſyriamcū priſcilla ⁊ aqͥla: et diſputatiōe cū iudęis in epheſo: ⁊ trāſituin galatiā ⁊ phrygiā: ibi: Paulus ꝟo. In tertia de aduētuapollo ī epheſū ⁊ p̨̄dicatiōe eiꝰ: quē priſcilla ⁊ aqͥla pleniꝰcuerunt: qui poſt in achaia prędicauit: ibi: Iudęus aDicit ergo: q ¶ Poſt hęc egreſſus/ paulus. rinpiſſet claudius: quia vxorem eius ſibi familiarem qterāt ad iudaiſmū: qd̓ ioſephꝰ nono āno claudij factum dicit.s ¶ Scęnofactorię. B. qͣſi exules ⁊ peregrini tētoria ſibi qͥbus in via vterent̉ faciebant. Scene enī dicunt̉ tabernacula ꝗobumbrant: ⁊ fiebant de ſagis vel arborum frondibus vel virgultis. Vel ſcenos gręce latine funis dicitur: et ſic erant funicularij. Myſticę. Sicut petrus per rętia fidei piſces d̓ mari extrahit: ſic paulus vmbracula erigendo ab ardore temptationum ⁊ ventorum iniurijs verbo ⁊ oꝑe defendit. t ¶ Uerbo euangelij. v Eſſe ieſum/ deum. Uel Ieſum homineillum eſſe. x ¶ Chriſtum: id eſt deum. y ¶ Contradicentibus: chriſtū non eſſe. Prius auctorem qͣꝫ illi venirent/ corinthijs non legitur prędicaſſe: ſed expectabat eos forte vt firma eſſet prędicatio duorum vel trium teſtimonio: Uel quisnihil accipiebat ab illis: ſicut dicitur. jͣ. xx. g. neceſſe habebatoperari vt quęreret ſibi cibum: ſed illi venientes intenderuntoperi: paulus ꝟo prędicationi. z ¶ Excutiens veſtimenta. Glo. Euangelij complet pręcęptum: Matth̓. x. b. Sedibi dicitur de pedibus: hic de veſtibus. Sol̓. Non eſt contrariū: qꝛ excuſſio puluerꝭ vndecūqꝫ ſignū eſt ingratitudīs audtoꝝ qd̓ p̨̄cępit dn̄s fieri: forte non habebat puluerē in pedibꝰquia non veniebat de longe: ſed ibi diu morā fecerat/ ideo exus.
B
A
26. q. 8. e. nō ol̓ſeruetis in fine.G
Lit⁊cͣ. vlcis .ſde gre-
B
Myſti