Druckschrift 
7 (1502)
Einzelbild herunterladen
 

LibriActuūapoſtolorū

a ritui dixit: Pręcipio tibi ī noy mine iēſu chriſti exire ab ea.d Et e̓xijt eadē hora. Uidētesc aūt dn̄i ēiꝰ qꝛ exiuit ſpes q̨̄ſtꝰs eoꝝ: app̄hēdētes paulū ⁊ ſilāꝑduxerūt ī foꝝ ad pͥncipes: etofferētes eos mgr̄atibꝰ dixer̄t:Hi hoīes ꝯturbāt ciuitatē nohſtrā cū ſint iudęi: ⁊ annūciantmorē quē non licet nobis ſuſncipere neqꝫ facere cū ſimꝰ ron mani. Et cucurrit plębs ado uerſus eos: ⁊ mgr̄atꝰ ſciſſis tunicꝭ eoꝝ iuſſerūt eos virgꝭ cędi. Et cū multas plagas eisimpoſuiſſēt/ miſerūt eos ī carcerē/ pręcipiētes cuſtodi vt diꝑlige̓nt̓ cuſtodiret eoſ. Qui cūtale p̨̄cęptū accępiſſet/ miſiteos ī interiorē carcerē ⁊ pedeſq̇ eoꝝ ſtrinxit ligno. Media autē nocte paulꝰ ⁊ ſilas adorāteſr̄ laudabāt deū: ⁊ audiebāt ēoss qͥ in cuſtodia e̓rāt. Subito vero terręmotꝰ factꝰ ē magnꝰ: itat vt mouerent̉ fundamēta carvcerꝭ. Et ſtatim aꝑta ſūt omīaxoſtia: ⁊ vniuerſoꝝ vincula ſoIluta ſūt. Exꝑgefactꝰ autē cuſtos carcerꝭ/ ⁊ videns ianuasaꝑtas carcerꝭ euaginato gladio volebat ſe interficere ęſtia mās fugiſſe vinctos. Clamauit aūt paulꝰ voce magna dicens: Nihil feceris tibi malib vniuerſi enī h̓ ſumꝰ. Petitoqꝫ lumīe ītrogreſſus ē: ⁊ tremefactꝰ procidit paulo ⁊ ſilęd̓ ad pedes: ⁊ ꝓducēs eos foēras ait: domini/ qͥd me oporftet facere vt ſaluꝰ fiā? At illiſꝫ dixerūt: Crede in do̓minū iēi ſū: ⁊ ſaluꝰ eris tu ⁊ domꝰ tua:k Et locuti ſūt ei v̓bū dn̄i cū oībus qͥ erāt ī domo eiꝰ. Et tollens eos ī illa hora noctis la-

uit plagas eoꝝ. Et baptizat̉ineſt ip̄e ⁊ oīs domꝰ eiꝰ cōtinuo.Cūqꝫ ꝑduxiſſet eos in domūn ſuā appoſuit eis mēſam et lęo ta̓tꝰ eſt cū oī domo ſua credēsdeo. Et cū dies factꝰ eſſet/ miſerūt mgr̄atꝰ lictores dicētes.s Dimitte hoīes illos. Nūciauit aūt cuſtos carcerꝭ v̓ba hęcpaulo: qꝛ miſerūt mgr̄atꝰ vt dimittamini. Nūc igit̉ exeūtesite ī pace. Paulꝰ aūt dixit eiſ:r Cęſos nos publice indēnas tos hoīes romanos miſerūt īt carcerē: ⁊ nūc occulte nos eijciūt? Nō ita: ſed veniāt ⁊ ipſinos eijciāt. Nūciauerūt autēmgr̄atibꝰ lictores v̓ba hęc. Timnuerūtqꝫ audito ꝙ romani eſſent: ⁊ veniētes dep̄cati ſunteos: ⁊ educētes rogabant vtegrederent̉ de vrbe. Exeūtesv aūt de carcere: ītroierūt ad lyIdiā: ⁊ viſis frātribꝰ ꝯſolati ſūtz eos ⁊ ꝓfecti ſūt. Ca. XVII.Um aūt ꝑambulaſſētc amphipoli ⁊ apolloAniā/ venerūt theſſalonicā: vbi erat ſyna goga iudęobrū. Scd̓m ꝯſu̓etudinē autempaulꝰ introiuit ad eos: ⁊ ꝑ ſabbata tria diſſerebat eis de ſcripturis adaperiēs ⁊ inſinuāsc qꝛ chriſtū oportuit pati ⁊ reſurgere a mortuis: et qꝛ hic ēieſus chriſtꝰ quē ego annūciovobis. Et qͥdā ex eis crediderūt: et adiūcti ſūt paulo ⁊ ſilę:et de̓ colentibus gentilibuſqꝫf multitudo magna/ ⁊ mulieress nobiles non paucę. Zelātesh aūt iudęi aſſumēteſqꝫ de vulgo viros quoſdam malos: etturba facta concitauerunt ciluitatem: ⁊ aſſiſtentes domuiR iaſonis quęrebant eos ꝓdu-

a Pręcipio ptāte nō adiuratiōe. Hęc ē enī ptās eoꝝ vq̨̄ ligauerint ſint ligata: Mat. xvj. c. b Ieſu chriſti nōmeo. c Exire: qꝛ indignū erat vt vbū euāgelij īmūdꝰ ſpiritꝰ nūciaret. B. Qui purpurariā eccl̓ię adunauit: hāc īmūdoore deū p̨̄dicātē puniēs arte pͥuauit nō diuinādi ſꝫ lucrādi: vt.sͣ. c. d Et exutab ea: qꝛ erat obſeſſae Eius/ puellę.f Quia exiuitſpes: vl̓ ſpiritꝰ. gApprehēdētes.De ſe tacet lucaſ: licꝫcū eis fuerit vt vitetarrogātiā. h Iudęi: qͥ mali ſūt vl̓ captiui vel alteriꝰ legꝭ.i M orē: fidē chriſti/ in cuiꝰ noīe ſpūsexierat. k Nō licet. Iam enī decreuerāt romani ne qͥsdeꝰ reciꝑet̉ niſi approbāte ſenatu. ISuſcipe auditu.m¶ Facere/ actu.n Romani: qͥ meliores iudęis ſūt: vdn̄i: vel diſſimilis legis. o Sciſſis⁊cͣ. alterū ad abominationē: alteꝝ ad pęnā. p Diligent.per qd̓ patet maiorvirtꝰ liberatiōis. Etꝑ hͦ etiam qd̓ ſequitur: Miſit eos ⁊cͣ.q Media autēnocte: ſurgebā adꝯfitēdum tibi. Glo.Hac hora ⁊ maxīein ꝑiculis ſeruāda eſtdiligētia or̄onis.Foſſpaulū ⁊ ſilā.s Erāt: iūcti. t¶ Utmouerent̉. Deuotio orātiū ⁊ ꝟtꝰ or̄onis exprimitur. v¶Oīa interiora ⁊ exteriora. x Et vniuerſoꝝ: nō tm̄ pauli ⁊ ſilę. Hoꝝ exemplo deū laudat: qͥ eēgaudendū exiſtimatcū in varias tēptationes incidit. Iacoj. a. Et ī ſuis firmit̓̉gloriat̉ ⁊cͣ. ij. Corꝭ.xj. g. y Exꝑgefactꝰ: magno terręmotū. z Cuſtoscarcecerꝭ. a Clamauit. Rab̓. Magna vox qͣ occulta declarāt̉. Sciebat enī in tenebris illū velle occidere ſe: ſꝫ inimicocuſtodi peꝑcit. b Uniuerſi/ vīcti quos cuſtodiebas quostimēs fugiſſe vis te occidere. c Procidit ꝓpt̓ potētiā aꝑti carcerꝭ ⁊ ſcientiam occultorum. d Foras/ de carcere.e Dn̄i. honorare eos īcipit plꝰ qͣꝫ decuit. f Facere. Sētitſe hactenꝰ male feciſſe. g In dn̄m/ nō in dn̄os: vt de nob̓dixiſti. h Ieſū/ ſaluatore illi nūciant qͥ quęrebant ſalutem. Et domꝰ tua / credēs ī eū. k Et locuti: nō vnꝰ tm̄ ſed

ābo p̨̄ gaudio: qꝛ oſtiū fidei aꝑtū erat: vl̓ on̄dit̉ ęqͥtas bn̄facie.di. LLauit: ⁊ ꝑ eos plagas crimis amiſit. m Cōtinuo.Glo. Uelocitas obediētię ſignificat̉: qꝛ neſcit tarda molimīa ſpirituſſctī gr̄a. n Appoſuit bonū vtrūqꝫ exēplū. oLętatꝰ. Hic ē fructꝰ baptiſmi .ſ. lęticia ſpiritual̓. p Dimittę. ne plures credāt Illos: qͣſi deſpectos. r Indēnatos ſine reatu certoa iudicibꝰ ꝓlato. s¶Romanoſ. cēſꝰ ꝓfeſſiōe vel cohabitatiōe: vel qꝛ filiꝰ eratciuis romani. jͣ. xxij.f. t Occultecū publice flagellauerūt: nolebat enimvt cū alijs ciuitatibꝰprędicaret/ poſſet eiobijci ꝙ ꝑ fraudē fugiſſet. v Ad lydiam regionē. x Fratribꝰ/ chriſtiaiis: qͥ ibi erāt. y Cōſolati/ aduentuſuo doctrina ⁊ exemplo. z¶ Et ꝓfectipoſt v̓bū ꝯſolatiōis. Expo. Ca. XVIIUm autēꝑambulaſſent. Hoccapl̓m diuidit̉ in treſꝑtes. In pͥma d̓r deaduētu pauli theſſalonicā ⁊ prędicatione ⁊ ꝑſecutiōe quamibi habuit. In ſcd̓ade aduentu eiꝰ beroam/ ⁊ qͥd ibi accideritei: ibi: Fratres ꝟoꝯfeſtim. In tertiaquō venit athenas ⁊quid ibi fecerit: ibi:Paulꝰ aūt ⁊cͣ. Dicit g. a Cū autēꝑambul̓aſſēt amphipolī ⁊c̄ noīa ſt̓ciuitatū. b Conſuetudinē/ iudeoꝝet pauli. c Patireſurgere: qd̓ adſolū ieſū ꝑtinet. Iudęi enī qui paſſionē⁊ reſurrectionē negare non poterāt/ antichriſtū expectantesea ad ieſū ꝑtinere ꝯͣdicebāt: Iō paulꝰ n̄modo chriſti myſteria p̨̄dicat: ſed docetoīa ꝯſūmata eē ī chriſto. d Et de colēti qd̓ eū. e GSētilibuſqꝫ .i. de ſil̓ qͥ gētulē ritū ſudalmsmutauerūt: et de his qͥ gētiles permanſerāt multi credebalit.f Pultitudo: q̨̄ ideo pͥus credūt/ vt leuiꝰ viros trahant.g Telates illos qͥ credebāt h Aſſumēteſqꝫ. Rab. Prima cā malicię: qꝛ de vulgo: ſcd̓a quia prę vulgo mali erant. Et turba/ ꝓpt̓ ſenſū turbatū. k Cocitauerūt/ ad ꝯuetū cōmouerūt. Ciuitatē theſſalonicā. i Paſonviri fideles. n Eos/ paulum ⁊ ſilam quos putabāt ibſenſe.

H

G

E

A

Psͣ .118.sͣ. 5. d. et. 12. a.

B