Druckschrift 
7 (1502)
Einzelbild herunterladen
 

Ca.XVI

a in illis locis: Sciebāt enī omnes ꝙ pat̓ eius erat gentilis.Cū aūt ꝑtrāſirēt ciuitates/ trabdebāt eis cuſtodire doͣgmataquę erant decreta ab apl̓iset ſenioribꝰ qͥ erant hieroſolyomis. Et eccleſię qͥdem confirē mabant̉ fide: ⁊ ābūdabāt nuf mero quotidie. Trāſeūtēs aus tem phrygiā ⁊ ga̓lacię regiohͦnē / vetati ſūt a ſpūſcto loq̄ veribū dei ī aſia. Cū veniſſēt aūtkin myſiā temptabāt ire in biſ thyniam: ⁊ non ꝑmiſit eos ſpiritus ieſu. Cū aūt ꝑtrāſiſſentn myſiā deſcenderūt troadem:⁊ viſio per noctē paulo oſtēſao eſt. Uir marcedo qͥdam eratI ſtans ⁊ dep̄cans eū ⁊ dicens:r Trāſiēs ī macedoniā adiuuagͦ noͣs. Ut aūt viſū vidit: ſtātī q̨̄v ſiuimꝰ ꝓficiſci ī macedōiā certi facti ꝙ vocaſſet nos deꝰ euāgelizare eis. Nauigātes aūt ax troade rēcto curſu venimꝰ ſamothraciā ⁊ ſequēti die neay poli: ⁊ ide̓ philippis: q̨̄ ē pͥma

z partis macedonię/ ciuitas cōa lonia. Eramꝰ aūt in hac vrbeb diebꝰ aliquot ꝯſiſtantes. Dieaūt ſabbatoꝝ egreſſi ſumꝰ foras portā iuxta flumē vbi viI debat̉ oratio eſſe: ⁊ ſedētes lōquebamur mulieribꝰ q̨̄ ꝯuenerāt: Et quędā mulier noīe ly-edia purpuraria ciuitatꝭ thyaf thirenoꝝ colēs deū audiuit:gͦ cuiꝰ dn̄s aperuit cor intēderehis quę dicebāt̉ a paulo. Cūaūt baptizata eſſet ⁊ domꝰ eiꝰ:hͦ dep̄cata ē/ dicēs: Si iudicaſtis me fidelē dn̄o eſſe/ introięte ī domū meā ⁊ manēte: ⁊ cōlegit nos. Factū eſt aūt euntibus nobis ad oronē/ puellamin quādā habentē ſpiritū phytonē obuiare nobis: q̨̄ quęſtummagnū pręſtabat dn̄is ſuis dinuinādo. Hęc ſubſecuta paulū ⁊ noſ clamabat/ dicēs: Iſtihōīes ẜui dei excelſi ſūt qͥ annūciāt vobis viā ſalutꝭ. Hocs aūt faciebat multꝭ diebꝰ. Dōt lens aūt paulꝰ/ ⁊ ꝯuerſus ſpi-

ꝙ ctos falſos fratres. a In illis locꝭ/ liſtrꝭ ⁊ iconio bDogmata/ ſtatuta: nō qd̓ ip̄i fecerāt. Eſt exēplū recte docēdi etiam nō qd̓ fecerꝭ. c Decreta ꝑ volūtatē dei. d Cōfirmahant̉ ī his qͥ āte crediderūt. e Et abūdabāt: in nuꝑ cōuerſis qͥ baptizabant̉. Hoc capitulū ſępe inſerit̉ ad laudemapl̓oꝝ ⁊ cōmēdationem euangelij. Aſcijtes Scd̓apars. Et galatie: in qͣ ſūt galatdicti a candore: quiainterp̄tant̉ lactei. 1In aſiā/ minore: qꝛfere oēs ciuitares etregiōes p̨̄dictę ſunt īaſia maiore. B. Terribilis deus in ꝯſilijſuꝑ filios hoīm: quidam vult ſeqͥ ieſumnec ꝑmittit̉: alter ſeqͥiuſſus/ pr̄em ſepelireꝓhibet̉: Mat. viij. c.Saulꝰ repugnās trahit̉. sͣ. ix. a. Cornelio orāti ⁊ elemoſynas faciēti qͣſi pro renuneratiōe via ſalutis oſtendit̉. sͣ. x. a.Et nūc qͥ nouit corda bn̄ ficij gr̄a doctorē remouet ab aſiane ſctm̄ det̉ canibus:Mat. vij. a. et coriniquū ꝯtēpta p̨̄dicatione grauiꝰ iudicet̉.Iter vetat̉ iſti: quiaaſia ẜuabat̉ iohāni.Hieroꝰ etiam dicitꝙ tunc erat famesfacta ſb̓ claudio: ⁊ qꝛadhuc canes erantaſiani: ꝑmiſiſſent apl̓os mori fame. h A ſꝑū. Glo. Qui p̨̄ſciebat illos non modo credituros. k In myſiā/ quę eſtin europa: tūc enī de aſia trāſierūt in europā. l¶ In bithyniā .i. rurſus in aſiā: in qͣ nōdū oſtiū aꝑtū. Col̓. iiij. a. Ergofaciebāt ꝯͣ ꝓhibitionē ſpūſſctī. Sol̓. nō credebāt ꝓhibitū niſiad tp̄s. m Et nō ꝑmiſit: qꝛ n̄ erant ſalutē recępturi. Rab̓.In figura huiꝰ facti fęmīalibus induebant̉ ſacerdotes: Exoxxviij. g. et Ezech̓ xliiij. e. velut ſeminandi opus non facturi. Rab̓. Permittunt̉ apoſtoli velle ſed nō ire vt appareatinfirmitas humana: et dicat deo/ fiat volūtas tua: Noīant̉ etꝓuīcię alijs reſeruate: vt iohāni ⁊ philippo ⁊ lucę/ qͥ in bithynia obijt. n Troadē/ vbi erat oſtiū aꝑtū. o Uir: angelus illiꝰ gētis aſſimilatꝰ macedoni ꝓprietate linguę: in qͦ notat̉ſollicitudo angeloꝝ circa nos ⁊ inſtruit̉ pręlatꝰ vt q̨̄rat ſibi adlutorē. Prouerb̓. xviij. c. Frater qui adiuuat̉ a fratre ⁊cͣ.Stas. Angeli dn̄i ſemꝑ ſtare dicunt̉. q Et dep̄cās: exforma hūana/ dicēs forma ſpēali vl̓ indicio vbi. r In macedoniam. Hic patet virum fuiſſe macedonē. s Nos.Ex ꝑſona hoīs dicit̉. Nō enī indigent angeli auxilio hoīm.Et innuit macedones/ vel ꝑ angelos a deo inſpirari/ vel ꝑ aliquos doctores cępiſſe doceri. t Statim/ velox obedientia. y Quęſiuimꝰ. Hic pͥmo oſtēdit lucas ſe fuiſſe cōmitem pauli. x¶ecto curſu .ſ. plenis velis. y Et indēphilippis: ꝗ ē pͥma/ veniētibꝰ a mari: Et ſt̓ p̨̄dicta noīa ciuitatū. z Colonia. B. Quę p̨̄ defectu indigenarū nouiscultoribꝰ implet̉: vnde a cultura agri dicit̉ colonia. a Framus autem in hac vrbę. Tertia pars. b Conſiſtenfes/ conſiliando vl̓ cogitando. Quidā libri habent: Confe-

rētes verbū dn̄i die ſabbati. cOratio: id eſt locꝰ aptus locutioni prędicantium: vel prędicationi orantium: qͥ enīorat ſibi tacite prędicat/ vel alijs exemplo. d Loquebamur. Patet ꝙ orationem vocauit locutionem. e Purpuraria: id eſt purpura induta: vel eam texens vl̓ vendens:eccleſiam ſignificat:quę ſanguinem fundit vt vitā emat: qꝛpurpura ſanguīe tīgitur: ⁊ prędicationem a iudęis repulſam deuote ſuſcępit.f¶ Colens deumverum: quia naturadictabat: vl̓ forte audierat a indęis. g Aperuit. Diabolꝰcorda claudit ſed dominus aperit. h Si iudicaſtis: ideſt ſi digna ſum vt īme habitet deꝰ. i Et vos manete.In domos gentiliūnon conſueuerant intrare cauſa iudeorū.k Et coegit noſ.Lucꝭ. vltꝭ. e. Hic dātur duo exēpla .ſ. cogendi hoſpites ⁊ intrādi ad nuꝑ cōuerſos. Factumeſt aūt euntibus⁊cͣ. Quarta ꝑs. mPPhytonē. Phyton nomen maligniſpiritus/ per quemphytoniſſę agunt vtmortuos ad diuinationem ſuſcitent. Sicut. j. Regꝭ. xxviij. cſamuel vel potius pro eo ſpiritus immundus ſuſcitatus eſt.Dicit Beda. Hoc genus ab apolline phytio inuentum ⁊ nomen accępit: cui etiam hebręum conſonat: quia phyton dicit̉os abyſſi. n Diuinando: id eſt diuinationis precio. Etnota ꝙ quidam dicunt hanc non fuiſſe obſeſſam/ ſed habuiſſeſpiritum familiarem futura ſibi tm̄ reuelantem: pro eo ꝙ quędā Glo. Rab̓. dicit ꝙ nō ī facie ſed poſt eos clamat/ fęmineāſeruans pudicitiam: ergo erat compos mentis. Itē alia Glo.B. Barieū qui fidem impugnauit arte priuatum cęcauit. sͣ.xiij. b. Hanc quę peruerſa licet mente loquebatur vera ſolummodo arte priuauit: ergo artem tm̄ diuinādi habens nō eratobſeſſa. Vbi autem infra iubetur ſpiritus exire: ſoluunt: nonquantum ad obſeſſionem ſed quātum ad reuelationem. Alijdicunt ⁊ melius ꝙ erat obſeſſa: ſicut videt̉ dicere textus. Etſicut ſpiritus prophetię non datur ad ſemper nec ad omnemactum: ita ⁊ ſpiritus malus non vexat ſemper. Vnde benepoterat quandoqꝫ compos eſſe mentis: ⁊ fęmineam ſeruarepudicitiam: Ad aliud dicimꝰ ꝙ arte priuata eſt nō diuinandi ſed lucrandi: quia non habebat artem licet prędiceret futura. o Iſti homines. Non eſt voluntatꝭ iſta confeſſio: ſedtimore ſpirituſſctī cogente/ vera loquit̉ mendax: ſpiritus nonauſus luce pręſente ſuas tenebras celare. p Excelſi: licetſint humiles excelſus eſt eorum deus. q Qui annūciāt. Seruos dei ⁊ deū breuit̓ laudat eiuſqꝫ doctrinā. Hocautem faciebat: clamabat aut per bonum naturę: aut deocogente per ſpiritum phytonicum. s Dolens aūt paulus. Glo. Illā a diabolo poſſideri. Patet ꝙ erat poſſeſſa.t Et conuerſus dixit ſpiritui: quia poſt eū clamabat.☞ Pręcipio/ ptāte nō

C

D

d 3