EpiſtoleadHebreos
Nō em̄ iniuſtus ē deꝰ vt o̓bliuiſcatur operis veſtri ēt diledctiōis quā oſtēdiſtis in noͣmiē ne ipſius qui miniſtratis ſanctis ⁊ miniſtraſtis. Cūpimusautē vnūqu̓ēqꝫ veſtrū eandēFōſtentare ſollicitudinē ad expletionē ſpei vſqꝫ in finem vtnō ſegnes efficiamini: verumimitatores eoꝝ qui fide et patientia hęreditabūt promiſſiornes. Abraę namqꝫ promittens deus quoniaꝫ neminemhabuit per quem iuraret mas iorem: iurauit per ſemetipſuꝫ
eos attollit ad quę ꝑ p̨̄terita allicit et recreat animos eoꝝ ⁊ cōfortat antiqua eis ad mentem reuocās et facit eos exiſtimaredeū nō oblitū bonoꝝ q̨̄ fecerūt. Vnde ſubdit: a ¶ Non em̄:quaſi ideo de vobis confidimꝰ: qꝛ multa bona oꝑati eſtis quęreuiuiſcēt ſi pęnitueritis de malis: ꝓpterea ꝑ illa oꝑa pͥma facilius pōt hō redire: ſicut equus qͥ aſſuetus eſt ambulationi ⁊ obliuiſcit̉: cito reditad excuſſionē fręni: Maxime autē ꝑ oꝑapietatis redit hō ad ſtatū gr̄ę. Vn̄. j. Timoth̓. iiij. c. Pietas valet ad oīa ꝓmiſſionē habēs vitę q̨̄ nūc ē et futurę. Ibi dicit Amb̓. Oīs ſūma diſciplinę chriſtianein miſericordia ⁊ pietate eſt: quā aliqͥs ſequēs lubricū carnis patit̉/ ſine dubio vapulabit: nō tamē peribit. Hoc autē dicitAmb̓. ꝙ ꝑ or̄ones illoꝝ qͥbus impenduntur oꝑa pietatis: frequēter reſurgit etiā ſiin mortale inciderit. Ideo dr̄ Luc̄. xvj. cFacite vobis amicos de māmona iniquitatis ⁊cͣ. Act̉. ix. g. Circūſteterūt illum viduę flentes ⁊ oſtēdentes illi tunicas quasfaciebat illis dorcas. Dicit gͦ: Non em̄iniuſtꝰ eſt deꝰ vt obliuiſcatur oꝑisveſtri boni facti in capite. Contra Ezechiel̓. xviij. e. Quacūqꝫ hora auerterit ſeiuſtus a iuſticia ſua ⁊ fecerit iniqͥtatē: oēsiuſticię eius nō recordabunt̉. Rn̄deo/ qd̓ hic dr̄. b ¶ Ut obliuiſcat̉ ⁊cͣ. ſic intelligit̉: ſi reſipiſcatis: vel nō obliuiſcitur qͥnaliqn̄ mō valeant hoī .ſ. nō obliuiſcit̉: quia ꝓpter oꝑa pietatisvt dictū eſt orant pauꝑes ꝓ illis qͥ ea ſibi impenderūt: ⁊ ſic obtinent eis grām. Hiere. ij. a. Recordatꝰ ſum tui miſerans adoleſcentiā tuā ⁊ charitatē deſpōſatiōis. c Et dilectionis:ꝑ oꝑationē .i. charitatꝭ pͥſtinę quā oſtēdiſtis ꝑ oꝑationē: quisꝓbatio dilectiōis/ exhibitio eſt oꝑis: ⁊ hoc/ d ¶ In nomīeipſiꝰ .i. ad honorē ipſiꝰ: nō ad ꝓpriā laudē/ vt hypocritę. Sicergo cōmēdat in eis dilectionē ⁊ oꝑationē ⁊ intētiōis rectitudinē. Oſtēdiſtis dico: e ſ Qui miniſtraſtis ſctīs/ olim exhibendo eis neceſſaria ex charitate. Sic gͦ cōmemorat eis bona p̨̄terita vt erubeſcāt: ⁊ vt etiā confidāt. Simile Gal̓. iij. a.Sic ſtulti eſtis vt cū ſpū cęperitꝭ/ nūc carne cōſūmamini: tātapaſſi eſtis ſine cauſa. Infra. x. f. Rememoramī pͥſtinos diesin qͥbus illuminati magnū certamē paſſionum ſuſtinuiſtis. Etpoſtea dicit: Nā ⁊ vinctꝭ cōpaſſi eſtis ⁊ rapinā bonoꝝ veſtroꝝcū gaudio ſuſcepiſtis: cognoſcētes vos habere meliorē et manentē ſubſtātiā: Nolite itaqꝫ amittere cōfidentiā veſtrā q̨̄ magnā habet remunerationē. f¶ Et miniſtratis. q. d. nō dicoꝙ excideritis oīno a p̨̄dictis oꝑibus: ſed adhuc miniſtratꝭ ſanctis: ⁊ in hoc habilitatis vos aliquo mō ad grām recipiendā:⁊ hoc ē qd̓ dr̄: Et miniſtratis: in pn̄ti. Sed videt̉ ꝙ operamortua reuiuiſcant: Dicit em̄ ꝙ talis oꝑis nō obliuiſcat̉ deꝰ.Propterea dr̄ Leuitꝭ .xxv. d. Si attenuatꝰ frat̓ tuꝰ vendiditpoſſeſſiunculā ſuaꝫ .i. diabolo cōuerſationē ſuā: et voluerit ꝓpinquus eius pōt redimere qd̓ ipſe vendiderat: quia orationibus bonoꝝ redimit̉ peccator. Si autem nō habuerit ꝓximūGlo. qui ſibi compatiat̉: ⁊ ipſe p̄ciū ad redimendū potuerit inuenire/ preciū .ſ. ſatiſfactionis/ cōputabunt̉ fructus. Glo. bonę operationes: ex eo tꝑe quo vendidit .i. in quo peccauit vtdicit Glo. ergo bona opera facta in tꝑe ⁊ in ſtatu peccati computabunt̉ ad ſatiſfactionē qn̄ hō pęnitet: ergo opera mortuareuiuiſcunt. Rn̄deo: dicimus ꝙ oꝑa mortificata reuiuiſcunt:ſed opera mortua nunqͣꝫ reuiuiſcunt: quia nunqͣꝫ viua fuerunt.Illam autē auctoritate Leuitꝭ. intelligimus de obligatione q̄aliquis obligat ſe per peccatū veniale: quia non cito euolaretin morte: ſed obligatur ad pęnā. Et ꝙ hoc intelligat̉ de venditione nō ſimpliciter ſed in parte .ſ. de obligatione per venialepeccatū: patet pͥ Glo. ibidē: Quiſquis ꝑ ꝟtutē ſuā habet poſſeſſionē ſꝫ cū ꝑ deſidiā cogitatiōes noſtrę infirmant̉: ⁊ a ꝓpriapoſſeſſiōe ex ꝑte cadimꝰ: docet quō reſtituat̉. Un̄ ptꝫ ꝙ loqͥt̉de venialiū obligatiōe. Quędā aūt diſtinguunt̉ oꝑa: Sūt em̄q̨̄dā oꝑa mortua ſacramēta: q̨̄dā nō ſūt ſacr̄a: ſic̄ ſi iſte ē ī mor
tali pōt facere oīa bona duplicit̓: vel inquātū ei iniuncta focad ſatiſfactionē: ⁊ ſunt oꝑa pęnitentię: ſic redeūt/ nō inquantūſunt oꝑa/ ſed inquantū ſunt ſacr̄a: vel pōt ea facere alio modoꝓpter deū nō inquātū ſūt pnīę: ⁊ ſic nō reuiuiſcūt/ neqꝫ etiamdicimꝰ ꝙ illa oꝑa ſunt ſacr̄a: ſed ſacramētalia. g ¶ Cupimꝰautē: qͣſi de p̨̄teritis oꝑibꝰ bonis vos laudo: de futuro aūt bonū vobis cupio: ⁊ hēg ¶ Cupimꝰ aūt vnūquēqꝫ veſtrū.Chryẜ. Nō dixit volo vel volumꝰ qd̓ doctiuę aucͣtis ē: ſed dicit cupimꝰ: qd̓ ē pr̄ish ¶ Unūquēqꝫ. Chryẜ. Oēs parit̉ honorat ⁊ oībꝰ ſalutē optat: ſicut de deo dr̄Sap̄. vj. b. Eqͣliter ē ei cura de oībꝰ: idēoſtendere ſtudium ad certitudinem ſpei.i ¶ Eandē oſtentare ſollicitudinē:eandē quā pͥus habebatis ſollicitudinemminiſtrādi ſctīs. k ¶ Oſtentare .i. nō ſemel ſꝫ frequēter on̄dere. Sollicitudo aūtmētis oſtēdit̉ ꝑ frequētiā oꝑatiōis. Matthei. v. b. Luceat lux vr̄a corā hoībꝰ ⁊cͣEt nota ꝙ ē ſollicitudo bona de qͣ h̓ loqͥt̉et Ro. xij. c. Sollicitudine nō pigri. Et ēſollicitudo mala. Phil̓. iiij. a. Nihil ſolliciti ſiits. Matth̓. vj. d. Ne ſolliciti ſitisaīę vr̄ę qͥd māducetꝭ ⁊cͣ. j. Pet̓. v. b. Onnē ſollicitudinē ꝓijciētes in eū. l ¶ Acexpletionē ſꝑei/ vt in futuro cōpleat̉ in nobis q̨̄ modo ſperatis. Spes em̄ explet̉ cū res ſperata tenet̉. Rom̄. v. a. Spesnō ꝯfūdit: qꝛ charitas dei diffuſa ē in cordibꝰ nr̄is. Ecc̄i. ij. bNullꝰ ſperauit in dn̄o ⁊ ꝯfuſus ē. Ita inqͣꝫ cupimꝰ vos oſtentare ſollicitudinē: m ¶ Ut nō ſegnes efficiamini in haſollicitudine .i. pigri ⁊ ocioſi. Chryẜ. Supra dixerat: deſidesfacti eſtis ad audiendū. sͣ. c. Ne gͦ ibi morent̉/ ait: Ut nō ſegnes efficiamini. Ociū eī corpori nocet ⁊ aīę. Ecc̄i. xxxiij.d. Multa mala docuit ocioſitas. Prouer. vj. b. Vſqꝫ qͦ pigedormis ⁊cͣ. Iohānes dam̄. Segnities ē timor. Itē Prouerxxij. b. Dicit piger: leo ē foris/ in medio platearū occidēdꝰ ſū.Sꝫ qꝛ exēpla ſctōꝝ ⁊ martyria eoꝝ elephātes acuūt ad p̄liūſic̄ dr̄. j. Machab̓. vj. d. Iō ſb̓dit: n¶ Uerū/ ꝓ ſꝫ. ¶ Imtatores efficiamini .ſ. p ¶ Eoꝝ .i. ſctōꝝ. ¶ Qui fide ⁊ vatiētia hęreditabūt ꝓmiſſiōes .i. qͥ merito fidei ⁊ patrięīmobilit̓ poſſidebūt ꝓmiſſā hęreditatē regni cęloꝝ. jͣ. xiij. b.Quoꝝ ītuētes exitū ꝯuerſationis imitamini fidē. j. Corꝭ. iiijd. Imitatores mei eſtote ſic̄ ⁊ ego chriſti. Iaco. v. b. Exēplūaccipite frēs exitꝰ mali ⁊ lōganimitatꝭ ⁊ laboris ⁊ patiētię: ꝓph̓as qͥ locuti ſūt ī noīe dn̄i. r ¶ Abraę nāqꝫ. Quia poſſetaliqͥs q̨̄rere/ an factę ſint ꝓmiſſiones: ideo rn̄det ⁊ det̓minat ꝙfactę ſūt: ⁊ q̨̄ ſūt illę ꝓmiſſiōes dic̄. Abraę nāqꝫ. Glo. Sciibat placere iudęis ꝓmiſſiōes patrū memorari. Uno mō hislaudibꝰ extollit eos qͦs ſupͣ obduratoꝝ exēplo t̓ruit: In hͦ autmaxīe elegit abraā: cuiꝰ filij ſt̉ ſi obediūt: qͣſi ⁊ ꝟe facta ē ꝓmūſio. Abraę nāqꝫ ꝓmittēs deꝰ qm̄ neminē habuit ꝑque iuraret maiorē iurauit ꝑ ſemetip̄m. In hͦ excitateis ſpem obtinēdi ꝓmiſſiōes factas pr̄i eoꝝ abraę ſi tn̄ ſeculifuerīt fidē ⁊ oꝑa abraę: qꝛ ſi filij ꝑ imitationē: gͦ ⁊ hęredes ꝑamiſſiōis adeptionē. Pͣsͣ. Et inhabitabūt ibi ⁊ hęreditate acqͥrent eā: et ſemē ſeruoꝝ eius poſſidebit eā ⁊cͣ. q. d. nō qͥlibet ſedimitatores qͥ ſūt verū ſemē: illi hęreditabūt ꝓmiſſiones. Roma. iiij. c. Non em̄ ꝑ legē promiſſio abraę aūt ſemini eius vthęres eſſet mundi: ſed ꝑ iuſticiā fidei. Gal̓. iij. c. Abraę autemꝑ repromiſſionē donauit deus. r ¶ Iurauit per ſemeipſum. Gen̄. xv. a. Ego protector tuus ⁊cͣ. Itē Gen̄. xvij.Ego dn̄s deus omnipotens: ambula coram me. Item Sen.xxij. c. Per memetipſū iuraui dicit dn̄s: quia feciſti hanc remet nō peperciſti filio tuo vnigenito ꝓpter me: benedicam tibr ⁊multiplicabo ſemen tuū ſicut ſtellas cęli. Abraę. Ex hoc sꝙ promiſit ⁊ iurauit per ſemetipſum: et hoc abraę amico ſuoconſtat firmitas promiſſionis. Non em̄ falleret deus illū qdetātū dilexit. Gen̄. xviij. c. Num potero quicqͣꝫ celare abraemcum ipſe futurus ſit in gentem magnam? Iurauit: ditog abraam
E
De pe. diſ. 2. e.nō eſt tā iuſtꝰ
Geni. 22. c.
gis
I